Author’s note

THIS IS A WORK OF FICTION, ANY NAMES, CHARACTERS, AND EVENTS  ARE EITHER THE PRODUCT OF AUTHOR’S IMAGINATION OR USED IN FICTITIOUS MANNER. ANY RESEMBLANCE TO ACTUAL PERSON, LIVING OR DEAD, OR ACTUAL EVENTS IS PURELY COINCIDENTAL.

DO NOT DISTRIBUTE, PUBLISH, TRANSMIT, MODIFY, OR CREATE DERIVATIVE WORKS FROM OR EXPLOIT  THE CONTENT OF THIS STORY IN ANY WAY. PLEASE TAKE. PERMISSION FROM THE AUTHOR.

---

PLEASE LANG PO!

KUNG

HINDI

KA

SANAY

SA

GANITONG

URI NG

KWENTO

,

PAKIUSAP

!

HUWAG

MO NA LAMANG PONG

BASAHIN

AT

KUNG

MAY

PROBLEMA

PO KAYO SA MGA

STORYA

KO,

PAKIUSAP

  PO NA

HUWAG

NIYO

PO

SANANG

I-REPORT

.

IPAALAM

NIYO

NA LANG PO SA AKIN

YUNG

PROBLEM PARA

KAHIT

PAPAANO

ALAM

KO

HINDI

YUNG

NIREREPORT

NIYO

NA LANG PO

BIGLA

.

NAKAKAPAGOD

PONG

MAGSULAT

NANG

MAGSULAT

. HINDI KO NA

RIN

PO

ALAM

ANG

GAGAWIN

KO SA

TUWING

NAKIKITA

KONG

NAWAWALA

ANG STORIES KO.

KAYA PO PLEASE! PAKI

SABI

PO SA AKIN ANG PROBLEMA HINDI

IYONG

NIREREPORT NIYO PO

AGAD

.

BROMANCE 1

ＳＭＵＴ Ｒ１８＋ 【Ｍｙ　Ｂｒｏｍａｔｅ】

Good day everyone my name is Nik Velasquez.  Maputi, medyo singkit ang mapungay na mata,  Makapal ang kilay. Kissable lips.  5’8 ang height.  At medyo kamtamtaman ang katawan.  Madami ang nanghihinayang.  Bakit daw kasi hindi na lang daw ako naging straight.  Well kahit ako hindi ko rin kasi alam eh. 

Isa nga pala akong bisexual.  Dahil sa aking taglay na katangian,  hindi rin minsan maiwasan ang habulin ng babae.  Although bisexual ako,  pero mas prefer ko parin  na magkaroon ng jowang babae.  Dahil syempre lalaki parin ako.  Gusto ko ring nagkaroon ng anak.  Bisexual ako,  pero never pa akong nagkaroon ng boyfriend. 

Kasalukuyan akong umaakyat ng makatanggap ako ng text mula kay Harry.  Kaibigan kong bakla. 

Hindi ko na ito nareplayan dahil tutok ako sa pag akyat sa hagdan. Kinuha ko na ng susi ng kwarto ko.  Kasalukuyan din akong nangungupahan.  At may kasama akong isang lalaki.  At ito ay si Giovanni. 

Pogi si Giovanni,  may matangos na ilong. Mapungay na mata na sinamahan pa ng makapal na pilik mata na lalong nagpapungay sa mata nito.  Makapal ang kilay,  magandang hugis ang labi.  At higit sa lahat. May magandang katawan.  Pero kahit na anong gandang katangian ni Giovanni ay hindi ako naattract sakaniya dahil sa kapilyuhan niya.

Madalas siyang mang asar. Na akin din namang pinapatulan.  Nguni’t sa huli ay siya parin ang talo.  Ewan ko ba sa lalaking yan.  Ang lakas mang urat ng tao.  Pero pagpinatulan, asar talo naman.

Pagkabukas ko ng pinto,  nakita ko si Giovanni na nakaupo sa sofa habang mayroong alak sa lamesa at naka brief boxer lamang ang suot.  Kung kaya ay kita ko na naman ang magandang hubog ng kanyang katawan.  Tumitig ang mga mapupungay niyang mga mata sa akin at saka ngumiti.  

Napatingin naman ako sa kamay niyang nagsasalin ng alak. Iniabot niya ito sa aakin nguni’t tinanggihan ko ito dahil pagod ako at hindi pa kumakain. 

Pilit niya parin itong ibinibigay kung kaya ay wala na akong nagawa pa kundi ang tunggain ang baso ng alak. 

Agad na humagod ang pait sa aking lalamunan.  Napapikit pa ako ng tuluyan ng maubos ang laman ng baso.  At hanggang sa hindi ko na matanggihan  ang sunod sunod niyang pag alok. 

“Nako naubos na. Siya bibili pa ako.” pagpapaalam nya nguni’t hindi ko na siya tinugon pa.  Umakyat na ako sa double deck dahil sa hilong nararamdaman. Ipinikit ko ang aking mga mata at mabilis na nakaidlip. 

Mga ilang minuto lang din ay bigla akong nagising ng maramdamang paghaplos sa aking hita. Napapiglas ako ng tayo ng makita si Giovanni sa aking paahan. 

’“Nagising ba kita? “ tanong niya sa malalim at malambing na boses.  Bigla akong kinabahan sa iniasta  niya. 

“H-Hindi naman.  S-Sige.  Ikaw na lang m-muna ang magtuloy sa pag-inom.  M-medyo nahihilo na kasi ako.”

“Bumili pa ako ng isang bote eh.  Tara na.  Ubusin na natin to.”  pagpupumilit niya nguni’t patuloy parin ang pagtanggi ko.

“Alak o Alaga ko? “ sa sinabi niyang iyon nawala bigla ang pagkalasing ko. Wtf?  “Biro lang.”  aniya at saka tumawa. Wala na akong nagawa pa kundi ang sumunod na lamang sa kaniya. 

“Hahaha.  Tapos naalala mo yung nahulog ka sa hagdan?  Hahahaha”  nang aasar na sabi niya.

“Oo tae ka.  Sinong di makakalimot non eh sa lakas ng tawa mo.  Umabot sa mga kapitbahay natin.”   sarkastiko kunyaring tugon ko. 

Bigla siyang umayos ng upo at saka naging seryoso ang mukha.  Sa sitwasyong iyon.  Nakaramdam na naman ako ng pagkailang dahil sa mga kilos at mga titig nya.

“Naranasan mo na bang makipag sex sa lalaki? “ seryosong tanong niya dahilan para masamid ako. 

“A-Anong klaseng tanong yan? “  utal na sagot ko nguni’t nananatili paring seryoso ang kaniyang mukha.

“Oo at hindi lang naman ang isasagot mo.”  seryoso pering sabi niya. 

“Ano ba kasing klaseng tanong yan.  Tae ka naman dre.”  hindi ko na naitago pa ang inis na nararamdaman ko.  Iiling iling na tumayo ako nguni’t bigla niyang hinawakan ang kamay ko dahilan para mapatigil ako at tumibok ng malakas ang dibdib ko.

“Bakit ba kasi di mo na lang sagutin? “  inis na ding tanong niya.  Lalong nag init ang ulo ko dahil sa mga tanong niyang walang kwenta.

“Hindi paa.  Ano masay–”  hindi na natapos ang sasabihin ko ng bigla niyang higitin ang kamay ko patungo sa kaniya at saka ako siniil ng halik.  Humiwalay ako sa pagkakahalik niya at mabilis siyang sinapak. 

“Gago ka ah.  Bakit mo ginawa yon? “  galit na sigaw ko sa kaniya at halit na tinignan siya.

“Ang alin? “  maang-maangan niyang sagot.  Napailing na lang ako at galit na tinignan siya.  Hinila niyang muli ang kamay ko at siniil ng halik ang labi ko. Ilang minuto lang din ay siya na ang kusang humiwalay sa pagkakahalik. 

“Eto ba?”  tukoy niya sa paghalik niya.  Hindi na ako makapag salita pa. Muli niya akong hinalikan, nguni’t sa pagkakataong ito.  Hindi na ako nagpupumiglas o nanlaban.  Dahil nalulunod na rin ako sa mga halik niya. 

Dahan dahan niya akong inihiga habang patuloy na hinahalikan. Bumaba ang halik niya sa aking leeg at muling ibinalik sa aking labi.  Hinalikan niya rin ang buong mukha ko.  Maging ang gilid ng aking tenga ay kaniya ring hinalikan.

Dahan dahan niyang hinubad ang suot kong damit.  Humanga pa ako sa kaniya dahil hindi ko namalayan na wala na akong damit pang itaas. 

Tumigil siya sa  paghalik sa aking labi dahil ibinaba niya ito patungo sa aking dibdib.  Gamit ang dila ay pinaglaruan niya ang aking dibdib maging ang aking utong.   Nagpabalik balik ang halik niya sa aking leeg at sa aking dibdib.  Kahit di ko man ito tignan, alam kong nag iiwan ang halik niya ng marka sa aking leeg dahil sa pagsiil niya rito.

BROMANCE 2.

Sa tagal  ng aming paghahalikan, hindi ko na namalayan na wala na akong suot na pang ibaba. Ngayon tumambad na sakanya ang aking hubad na katawan. 

Habang patuloy niya akong hinahalikan,  abala naman ang kaniyang kamay sa paghimas ng aking alaga.  Dahil sa ginagawa niya.  Lalong umaalab ang init sa aking katawan.  Kakaibang sensasyon ang aking nararamdaman. 

Dahan dahang bumaba ang halik niya papunta sa aking dibdib.  Pinaglaruan ang aking magkabilang utong gamit ang kanyang dila.  Lalong bumaba ang halik niya at hanggang umabot na ito sa aking pusod. Hindi ko maiwasang hindi mapaungol dahil sa sarap at kakaibang sensasyon na nararamdaman. 

Kakaibang sensasyon itong nararamdaman ko.  Iba sa nararamdaman ko kapag babae ang katalik ko.  Siguro marahil ay dahil sa first time ko itong mararanasan.  At di ko inaasahan na kay Giovanni ko pa ito mararanasan. At ito ay taliwas sa aking isipan.

Bumaba pa lalo ang kanyang halik hanggang sa dumako na ang labi niya sa aking alaga.  Paikot niya itong dinilaan at saka isinasagad sa pagsubo dahilan para mapahawak ako sa kanyang buhok at lalo itong ibaon dahilan upang siya ay mabilaukan. 

Isa sa kagustuhan kong mag-asawa ng babae dahil marahil sa may ipagmamalaki kong walong pulgadang haba ng alaga ko. 

Itinaas baba niya ang kanyang ulo habang subo subo ang aking alaga na galit na galit sa loob ng kaniyang bibig.  Sa tuwing isasad biya sa pagsugod  ay naibabaon ko naman ng husto ang kaniyang ulo dahilan upang siya ay mabilaukan. 

Saglit niya pang hinimas himas ang aking alaga at kasabay non ay ang paglagay niya ng lubricant dito at maging sa kanyang butas. 

Dahan dahan niyang ipinuwesto ang ulo ng aking alaga at isinentro sa kanyang butas.  Ng maramdaman na ng ulo ng aking alaga ang bungad ng kaniyang butas,  dahan dahan niya itong ipinasok.  Sa tulong ng lubricant naisakatuparan naman itong naipasok ng buo. 

Sobrang sikip ng kanyang loob. Iba sa mga bulaklak ng babaeng aking napasukan.  Hindi muna siya gumalaw at nakisama naman ako dahil alam kong masakit iyon sa parte niya. 

Ng masanay na ang kaniyang pwetan ay dahan dahan na siyang gumalaw sa aking ibabaw.  Habang tumatagal ay lalo akong nasasarapan. 

Napahawak ako sa kanyang bewang at sinasabayan ang kanyang pagtaas baba.  Dumapa sa aking ibabaw at hinalikan ako sa labi. Gumanti naman ako ng halik dahilan upang maging agresibo ang aming mga galaw. 

Tumigil siya sa pag-indayog dahilan upang mabitin ako. Bigla siyang timuwad sa aking harapan at sumenyas na ipasok ko ang aking alaga sa kaniyang nakaabang na butas.  Dahan dahan kong ipinasok ang aking alaga sa kaniyang masikip na butas. 

Eto na naman ang sobrang sarap na nararamdaman ko.  Sa tanang buhay ko.  Ngayon pa lamang ako nakaranas ng ganitong kasarap na sensayon.  Iba sa mga babaeng nakatalik ko noon. 

Hinawakan ko ang kaniyang bewang at lalong ibinabaon ang aking alaga sa kanya dahilan upang parehas kaming umuungol dahil sa sarap sa pakiramdam. 

Nararamdaman ko na ang paninigas ng aking mga binti,  malapit na akong makaraos.  Mabilis kong hinugot ang aking alaga mula sa kaniyang butas at mabilis itong hinimas sa kaniyang mukha. 

Napaungol ako ng sobrang lakas ng mabilis na nagsilabasan ang aking katas sa kaniyang mukha. Dali dali siyang lumuhod at mabilis na ininubo muli ang aking alaga. 

Tumayo siya at pumantay sa akin at bigla akong hinalikan.  Ganito pala ang pakiramdam na makipagtalik ka sa isang lalaki.  At kakaiba ang lasa ng katas ng isang lalaki.   Sa tanang buhay ko.  Ngayon lamang ako nakatikim ng katas ng isang lalaki.  At hindi na rin iyon masama dahil sarili ko naman itong katas.  At hindi ang ibang tao. 

Sabay kaming napahiga sa sobrang pagod.  Nawala din ang aking pagkalasing.  Ipinikit ko ang aking mga mata.  May naririnig pa akong sinasabi niya.  Nguni’t hindi na iyon naklaro pa dahil mabilis na akong nakatulog dahil sa pagod.

End.

DRE, MAHAL KITA 1

Ivan x Ace

Ace’s POV

Kasalukuyan kong inaayos ngayon ang kwarto ko, dahil iyon sa kaburyuhan kaya ko nagagawa ang mga bagay na ito ngayon. 

Linis dito,  linis doon,  nagpaka busy ako ngayong araw.  Ayoko rin kasing tinatamad na nga ako,  di pa ako kikilos,  mas maigi na ring kumilos ako para mabawasan ang kalat sa kwarto ko at may magawa pa ako. 

Halos alas singko na rin pala ako natapos. Magdidilim na sa labas ng mapansin ko ito sa bintana ko.  Napailing na lamang ako,  maghapon ko palang ginugol ang sarili ko sa paglilinis ng kwartong ito. 

Naupo ako sa mini sofa na  ngayon ay nakadikit na sa dingding.  Natuwa ako sa sarili ko,  kaya ko palang gawin ang bagay na ito nang hindi iniuutos sa iba o nagpapabayad.   Isa itong biggest achievement sa buhay ko. 

Dala na rin ng pagod at gutom,  hiniga ko na ang katawan ko. Lahat ng pagod sa katawan ko ay nagsama sama.  Kumukulo na rin ang aking tiyan marahil ay dahil sa gutom na hindi ko nararamdaman kanina habang ako ay naglilinis.  Nagpahinga muna ako at sinet ang oras,  magpapahinga muna ako ng 30 minutes.  Ipinikit ko ang aking mga mata,  hinayaang balutin ng pagod ang aking katawan. 

RINGGGGGG! *

iminulat ko ang aking mga mata nang marinig ang malakas na alarm ng alarm clock ko.  Halos isang oras din pala ang pagpapahinga ko,  mainam narin iyon medyo nakabawi na ang aking katawan mula sa pagod. 

Pipikit-pikit akong tumayo at nagtungo sa banyo.  Agad kong hinubo ang lahat ng suot ko,  inamoy pa ang sarili maging ang kili-kili, wala namang di kanais-nais na amoy,  mabango parin naman ako kahit papaano.   Binuksan ko na ang shower at hinayaang sakupin nito ang buo kong katawan.

“Ikaw lang ang aking mahal~~

Ang pag-ibig mo’y aking kailangan~~

Pag-ibig na walang hangganan~~

Ang aking tuna’y na nararamdaman… 🎶 🎶 “

Habang nagkukuskos ng ulo ay sinasabayan ko ng pagkanta,  sa gawaing rin iyon ay gumagaan ang pakiramdam ko,  gumaganda rin ang mood ko.  Di man kagandahan ang boses ko,  pero saksi ang mga sabon,  shampoo etc na nakikita dito sa loob ng banyo,  saksi sila kung gaano kaganda ang boses ko.   Natawa na lamang ako sa aking kaabnuan.

Nagpatuloy ako sa pagkuskos ng ulo,  maging ng aking katawan.  At ilang sandali pa’y natapos na ako sa pagligo.  Agad akong tumingin sa salamin upang magpunas ng mukha.  Saksi rin ang salamin na ito kung gaano kapogi at ka-gwapo ang sumasalamin sa kaniya ngayon.  Muli akong napailing sa aking kabaliwan. 

Matapos ang aking kabaliwan ay lumabas na ako nang banyo at nagtungo sa aking kwarto upang magbihis.  Ilang minuto din ang lumipas ng matapos ako sa pagbihis. 

Lumabas na ako nang bahay upang mamili nang lutong pagkain.  Gutom na gutom narin ako.  Wala rin kasi akong tanghalian mula pa kanina.  Nagtungo ako sa malapit na canteen upang doon na kumain. Nguni’t agad na bumusangot ang aking mukha nang makitang napakadaming taong nakain dito.  Kaya naman muli akong naghanap hanggang sa narating ko ang mamihan.  Hindi ko pa ito natitikman,  I mean ang lutong ito ngayon ay di ko pa natitikman kaya wala akong ideya kung malinis ba ito at kung masarap din ba ito.  Pero ang agam-agam sa isip ko ay nabura nang matikman ang masarap na mami.  Halos nakaubos din ako ng limang mangkok ng mami, dahil na rin sa gutom kaya lalong sumarap ang aking pagkain. 

Napahawak ako sa aking tiyan, mabuti na lamang din ay kahit anong kain ko nang madami ay hindi lumalaki ang tiyan ko. Nananatili parin ang abs dito hindi nababawasan,  hindi nawawala,  nguni’t lalong nahuhulma. 

Hindi sa nagmamayabang ako,  ilang beses na rin akong sumali sa mga pageants,  nguni’t hindi iyong literal na pageants.  Ang pageants na iyon ay puro school lamang.  Madaming gustong kumuha sakin as their model sa product nila,  may naka diskubre na rin saking talent agency nguni’t lahat ng iyon ay di ko tinanggap.  Ayokong ipasok ang sarili ko sa mga ganyang bagay,  at isa pa;  kontento na rin ako sa kung ano ang natatamasa ko ngayon.

Bumalik na ako sa dorm na tinutuluyan ko,  pagkapihit ko palang ng pinto ay agad na tumambad sa’kin ang malungkot na mukha ni Ivan. Hindi ko alam kung ano ang nangyari kung bakit ganyan na lamang ang lungkot na mababasa mo sa kanyang mga mata. 

Si Ivan ay bestfriend ko,  simula pagkabata palang namin ay kami na ang magkaibigan.  Siguro nga pagkasilang palang namin ay nakaukit na agad sa aming mga palad ang aming pagkakaibigan. 

Gwapo si Ivan,  maganda rin ang pangangatawan.  Kaya hindi na rin kataka taka kna habulin ito ng mga kababaihan,  maging ang ibang kasarian na katulad ko.  Alam kong sa sarili ko na iba ako sa ibang mga lalaki,  na Iba ako kay Ivan. 

Hindi ako straight, I am a bisexual. Isa iyon sa hindi niya alam.  Isa iyon sa sikreto kong hindi ko kayang sabihin sa kaniya.  Lalo ngayong maynararamdaman ako sa kaniya. 

Sino ang hindi mahuhulog sa isang Ivan Fortalejo,  Mabait,  matalino,  halos lahat ng katangiang magugustuhan mo sa isang lalaki,  nasa kaniya na.  Bonus na lamang ang angkin niyang kagwapuhan. 

Nguni’t ang isa sa pinaka ayaw ko sa ugali niya,  at isa rin sa rason ko kung bakit di ko masabi sa kaniya na bisexual ako.  Dahil ayaw niya sa mga kagaya ko. 

Nasasaktan ako sa tuwing may ikukwento siyang nakakasakit sa part ko.  Thou di niya naman iyon kasalanan dahil nga di niya alam.  Di ko lang talaga maiwasang hindi ilagay ang sarili ko doon sa taong pinandidirihan niya. 

Pumasok na ako nang tuluyan,  naagaw ko agad ang kaniyang atensyon,  nagtama ang aming mga mata.  Mababasa mo parin dito ang sakit na nararamdaman niya.  Ilang araw ko na rin siyang iniiwasan,  hindi ko siya nirereplayan sa mga messages niya, maging ang mga tawag niya ay hindi ko sinasagot.  Iyon kasi ang paraan ko para matigilan na itong nararamdaman kong matagal ng namamalagi sa kalooban ko. 

Ayoko lang kasing umabot sa point na iwasan niya ako kapag nalaman nya ang tunay na kasarian ko.  Natatakot akong baka masira ang frienship namin sakaling malaman niyang mahal ko siya, hindib bilang isang kaibigan. 

Malamya ang kaniyang mga mata,  wala pa man siyang sabihin nguni’t ang mga mata niya ay nangungusap na. 

Dahan dahan siyang tumayo,  sa hindi inaasahan ay tumulo ang kaniyang mga luha. Pinahiran niya ito habang dahan dahang lumalapit saakin hanggang sa nasa harapan ko na siya ngayon.  Kailangan ko pang iangat ang aking tingin upang magtama ang aming mga mata,  mas matangkad siya kesa saakin kaya ganon na lamang ang aking pusisyon. 

Ayon na naman ang nangungusap niyang mga mata kaya agad kong iniwas ang aking tingin.  Nguni’t ganon na lamang ang gulat ko nang yakapin niya ako ng mahigpit.  Bumilis ang tibok ng puso ko,  alam kong ramdam niya iyon.  Nguni’t ang mas ipinagtataka ko,  bakit ganon na lamang kabilis ang tibok ng kanyang puso.

“Hindi ko alam kung ano ang naging problema,  hindi ko alam kung bakit kailangan mong umiwas gayong pwede mo namang sabihin saakin ang totoo Ace.”  malumanay niyang sambit habang nakayakap parin saakin.  Nanatili parin akong tahimik,  nagugulat parin sa kinikilos niya.

“Natatakot ka bang iwasan kita?”  muling dagdag niya at doon na ako nag angat ng tingin sa kaniya.  Muli akong napatitig sa kaniyang mga mata,  makikita rito ang sinsero, maging ang sakit makikita rito.  Humiwalay siya nang yakap saakin. 

“Kingina,  di ko alam kung ano ang ginawa mo kung bakit ako nakakaramdam ng ganito.”  muling sambit niya.  Napapapikit pa siya matapos ay huminga ng malalim. 

“Dre mahal kita.”  muling dagdag niya at doon na ako natulala sa sinabi niya.

To be continue……

DRE MAHAL KITA 2

Hindi parin nagsink in sa utak ko ang huling sinabi ni Ivan.  Dahil sa gulat ay nailayo ko ang katawan ko mula sa pagkakayakap niya. Gusto ko mang tanggapin iyon,  gusto ko mang paniwalaan iyon.  Nguni’t tinatalo ng isip ko, ang sinasabi ng puso ko. 

Sinasabi nang puso ko na,  yakapin siya at mag confess din ng nararamdaman

ko ,  nguni’t nagpoprotesta naman ang isip ko. Papaanong   magakakagusto saiyo ang isang lalaking ayaw naman sa mga kagaya mo?

Nakaramdam ako ng kirot sa aking dibdib,  mas saang-ayon ang kalooban ko sa sinasabi ng isip ko.  Kaya naman muli akong umatras palayo sakanya. 

“H-Hindi yan ang totoo mong nararamdaman Van,  m-mali yan, t-taliwas yan sa Van na kilala ko.”  utal na sambit ko,  tinutukoy ang Ivan na kaibigan ko,  ang Ivan na maraming rants at galit sa mga kagaya ko.  Masakit man,  pero kailangan kong sabihin iyon baka sakaling magbago ang isip niya dahil iyon naman ang totoo. 

“Van, naguguluhan ka lang. “  muling dagdag ko habang sinasalubong ang mga tingin niya.

“What did you say? “  inis na sambit niya,  igting panga siya’ng lumapit saakin.  Kaya naman napaatras ako palayo sa kanya. Nguni’t sadyang napakamalas ko ngayon ng maramdamang wala na akong maaatrasan pa. Inilapit niya ang mukha niya saakin hanggang sa magpantay na ang aming tingin. 

“Yes! Naguguluhan lang ako. Pero nung nakita kita ngayon,  ang agam-agam ko, biglang nawala.  Tanggap na nang puso kong mahal kita Ace,  hindi bilang isang kaibigan. Please!  Paniwalaan mo ako dahil nagsasabi ako nang totoo!”

Halos manlambot ang tuhod ko sa sinabi niyang iyon.  Agad na tumulo ang luha sa mga mata ko.  Pilitin ko mang paniwalaan ang sinasabi niya,  nguni’t di ko alam kung bakit ako nakakaramdam ng takot sa loob loob ko. 

Dahan dahan niyang idinikit ang noo niya sa aking noo,  naglapat ang aming mga balat.  Hinawakan niya ang magkabila kong pisngi,  dahan dahang iniangat ang tingin sa kaniya.

“Hindi ko alam kung ano ang dapat kong gawin para lang paniwalaan mo ako.  Hindi ko alam kung paano ko ipaparamdam at  ipapakita sa’yo na mahal kita.  Alam ko nung una,  nandiri ako.  Pero ang pandidiring iyon ay napalitan ng sakit.  Wala akong karapatang pandirihan itong nararamdaman ko.  Oo lalaki tayong pareho,  pero anong magagawa ko?  Ikaw ang minamahal ng puso ko.  Kaya please!  Paniwalaan mo ako!”  muling sambit niya.  Napapikit na lamang ako dahil sa mga sinasabi niyang ramdam ko ang sinsero at ang pagkatotoo. 

Muli akong napapikit ng maramdaman ang halik niya sa aking noo.  Nguni’t hindi nagtagal iyon,  hinalikan niya rin ang dulo ng aking ilong hanggang sa naramdaman ko na ang labi niya na inaangkin ang aking labi. 

Marahan ang kaniyang pagkakahalik saakin,  marahan nguni’t ramdam ang pananabik.  Nag-umpisa na rin akong labanan ito.  Ginagantihan ko rin ng halik ang bawat pagdampi nang kaniyang labi.  Hanggang ang kaninang marahan at banayad na pagdampi,  napalitan na ngayon ng mapusok na halik.

Lalo niya akong ipinukol sa dingding at muling dinampian ng halik ang aking pisngi.  Napapikit ako ang bumaba ang halik niya sa aking leeg.  Hinalikan, sinipsip at kinagat na may halong pang gigigil.

“Ang bango mo. “  sambit niya at muling nilantakan ng halik ang aking leeg. Ramdam ko ang sakit nguni’t lamang ang kiliti sa bawat halik niya na lumalapat sa aking balat. 

Dahan dahan niyang hinubad ang suot kong damit,  hanggang sa tumambad sa kaniya ang katawan ko. Agad na bumalatay ang ngisi sa kaniyang labi nang pagmasdan ang hubo kong katawan.  kaya naman agad akong nakaramdam ng hiya, ramdam ko ang pamumula ng aking mukha, kaya mabilis ko ring iniwas ang tingin ko sa kanya. 

Nguni’t hindi nagtagal ang pag-iwas na iyon ng hawakan niyang muli ang magkabila kong pisngi upang pagtagpuin muli ang aming tingin. 

“Why? “  takang tanong niya na lalong nagpadagdag sa aking hiya.  Wala pa man siyang gawin o sabihin,  nguni’t alam ko at ramdam ko na hindi matatapos ang gabing ito nang hindi namin naipaparamdam ang pagmamahal sa isa’t-isa. Muli kong pinakatitigan  ang kaniyang mukha,  naroon ang ngiti sa kaniyang labi,  ang ningning sa kaniyang mga mata.  Hindi ko tuloy maiwasang hindi mapatingin sa mga ito.  Lalong lalo na sa labi nitong dati ay tinitignan ko lang,  nguni’t ngayon ay nararamdaman ko na kanikanina lang.

Napangiti ako, nawala ang lahat ng agam-agam da dibdib ko.  Tunay ngang totoo ang sinasabi niya.  Tunay ang mga kinikilos niya.  Kaya imbis na sagutin ko ang tanong niya,  agad kong siniil ng halik ang labi niya.  Ramdam ko ang pagngisi nang kaniyang labi.  Tila hindi inaasahan ang aking ginawa. 

Isinukbit ko ang aking mga braso sa kaniyang batok habang patuloy na sinisiil ang kaniyang labi. Kailangan ko pang itukod ang aking mga paa upang maglapat ang aming mga labi.  Mainit ang pagtugon niya,  lalo na ang pagkilos ng mga kamay niya. 

Habang parehong inaangkin ang aming nga labi,  ang kamay niya naman ay naglalandas sa aking likuran.  May minsan pang pinipisil ang aking pwetan dahil sa sobrang panggigigil nito.

Hindi narin namin napigilan pa ang bugso nang aming damdamin.  Dahan dahan kong hinubad ang suot niya habang hindi parin binibitawan ang labi niya. 

Ngayon ay pareho na naming nararamdaman ang balat ng isa’t-isa.  Muli niya akong hinalikan sa aking panga,  pababa sa aking leeg at hanggang sa dumako na naman ito sa aking dibdib.  Muli niyang pinaglaruan ang aking mga utong gamit ang kanyang dila at daliri. 

Halos mapaliyad ako ng bigla niyang hawakan ang aking alaga.  Napakainit ng kanyang palad,  maliyo liyo ko siyang tinignan.  Ngumiti naman ito saakin.  Dahan dahan ang kaniyang pagkilos,  hanggang sa marating ng kaniyang ulo ang aking alaga.  Bigla akong napalunok sa isiping,  gagawin niya ito sa akin.  Mas lalo pa akong napalunok ng dahan dahan niya itong sinubo.  Halos mapamura ako dahil sa sarap sa pakiramdan non. 

Nagtaas baba ang kanyang ulo habang patuloy na ninanamnam ng aking kalooban ang sarap na kaniyang ginagawa. 

Iniangat niya ang kaliwa kong binti,  iniluwa niya ang alaga kong basa na nang kanyang laway,  nguni’t ang sunod niyang ginawa ay di ko inaasahan.  Nang bigla niyang dinilaan ang dalawa kong buwan,  hanggang sa umabot na ang kaniyang bibig sa aking butas. 

Halos mapasabunot ako sa kaniyang buhok ng dahan dahan niyang ipinasok ang gitna niyang daliri.  Hindi pa nakontento ay ipinasok din nito ang kaniyang hintuturo, at sabay itong inilabas masok. 

Masakit nguni’t kaya kong tiiisin,  huwag lamang siyang tumigil.  Muli niyang dinilaan ang aking butas hanggang sa tumayo siyang muli at siniil ako mg halik. 

Muli niyang hinawakan ang kaliwa kong binti,  at doon ko na naramdaman ang ulo nang kanyang alaga na dahan dahan ng ipinapasok sa masikip kong kuweba. 

Napapikit ako sa sakit,  dahil na rin sa kahabaan nito at sa katabaan.  Kaya ganito na lamang ang aking nararamdamang sakit sa ngayon. 

Nguni’t ang sakit na iyon ay pinapawi ng kaniyang mga halik.  Dahan dahan ang kaniyang paglabas masok,  habang ako naman ay mahinang pag-impit ang ginagawa.  Gusto ko siyang patigilin nguni’t di sang-ayon doon ang aking puso. 

Kaya kong tiisin ang sakit,  huwag niya lamang tigilan.  Ilang minuto rin na ganon ang sitwasyon namin,  at dahil narin sa katagalan na naroon ang alaga niya sa aking kuweba,  nasanay na rin ito at kakaunting sakit na lamang ang aking nararamdaman. 

Hinugot niya ang kaniyang alaga, dahan dahan nya akong binuhat papunta sa sofa at doon ay inihiga ng patalikod.  Itinaas niya ang aking  balakang at biglang hinampas ang pisngi ng aking pwetan.  Nagulat ako at the same time nakaramdam ng sakit,  dumoble pa ito ng ipasok niyang muli ang kaniyang alaga.  Tila dinuraan nya pa ito ng maramdaman kong may pumapatak na likido sa aking butas. 

Habang tumatagal ay nasasanay na ako sa kaniyang kahabaan at katigasan.  Ang kaninang sakit na aking nararamdaman ay napapalitan na ng sarap na pakiramdam. 

Itinuon niya ang kaniyang mga kamay sa aking bewang upang lalo pang bilisan.  Halos mapaungot ako dahil sa sarap ng kaniyang ginagawa. 

Inihiga niya ang kaniyang katawan sa aking likuran at ginawaran ako ng halik sa aking leeg,  pisngi maging sa aking batok.  Nang magsawa ay muli niyang hinawakan ang magkabilang pisngi ng aking pang upo upang sabayan ang kaniyang pagbayo.  May minsan pang sinasambunutan niya ako.  Hindi ko alam na ganito pala ka tindi ang isang Ivan. 

Ilang sandali pa ay umuungol na rin siya.  Ang kaninang bahagya ay lalong bumibilis.  Ramdam ko na rin na malapit na akong labasan.  Hindi ko alam kung papaano iyon nang yari.  Kasabay ng paglaki ng ulo ng kaniyang alaga,  sabay kaming nagpaputok. Ang pinagkaiba lamang namin,  ako sa sofa, siya naman sa aking kuweba.  Mas marami ang nailabas niya kumpara saakin.  Napakainit ng kaniyang katas. 

Hinawakan niya ang magkabila kong balikat at hiniharap sa kaniya habang hindi parin inaalis ang pagkakapasok ng kaniyang alaga. 

Dahan dahan niyang inilapit ang kaniyang mukha at ginawaran akong muli ng isang matamis na halik.  Tumugon ako at ilang sandali lang din ay siya na ang kusang huminto. Kasabay non ay ang matamis niyang ngiti ang iniharap saakin.

“Mahal kita, Dre.”   malambing niyang sambit, napangiti ako kaya naman ako na rin ang kusang iniangat ang aking ulo upang siya naman ang gawaran ko ng halik.

The end

Kung babae ka lang

Dali-dali akong bumaba nang makatanggap ako ng message mula kay Kenneth, agad na pumasok sa isip ko ang kuryosidad dahilan upang agaran akong napababa.

“Here,” hindi pa man ako totally nakakalapit sa kaniya ay bigla niya na lamang iniabot sa akin ang isang Milk tea, fries at burger. Agad na nangunot ang noo ko at pasalin ang tingin ko sa kaniya na malawak ang ngiti ngayon at sa hawak niyang milk tea, fries at burger.

“Para san naman

’to

?“ Kunot noong tanong ko sa kaniya, hindi parin kinukuha ang iniabot niya.

“Para sa

’yo

, para kanino pa ba iyan?“ Pabalang na tugon naman nito. Lalong nangunot ang noo ko. Sabagay, lagi nga palang ganito ang mokong parang hindi na ako nasanay tsk.

“Nye… Nye…” sambit ko at agad na kinuha ang inabot niya. Baka magbago rin ang isip ng mokong, may pagka abnormal pa naman ’to, madalas.

“Alam mo sa lahat ng binibigyan parang ikaw pa laging galit. Hindi ba dapat

magpasalamat

kana lang? Ni thank you wala pa akong

natatanggap

sa ’yo.“ Nakangiwing dagdag pa nito.

“Ayy need pa ba non? Sorry di ako inform.” Sarkastikong tugon ko sa kaniya habang naka ngiti ng plastik.

“

Pangit

mo ulul ka! Tara na nga.“ Natatawang aniya at agad na hinila ang braso ko. Nagpatianod na lamang ako sa kaniya, tinitignan ang kamay naming dalawa.

Pagkatitig ko sa aming mga kamay ay bigla na lamang akong nakaramdam ng kakaiba.

’Eto na naman ako, eto na naman ang pakiramdam na naramdaman ko noon. ’ Bakit

sa tuwing

hahawakan

niya ang kamay ko ay bigla na lamang

humihinto

ang nasa paligid ko?

Bakit

parang ang lakas naman ata ng tibok ng puso ko?’

Iyan ang tanong ko sa sarili ko noong mga nakaraang araw. Nito lang din ay inonserbahan ko ang sarili. Alam kong may mali rito sa nararamdaman ko. Sa una pa lang ay mali na talaga ito.

Sa tagal ng panahong pag-oobserba ay doon ko natukoy ang ibig sabihin ng pakiramdam na nararamdaman ko kay Kenneth.

Ayoko mang aminin pero nahuhulog na ako kay Kenneth. Alam kong medyo lame na at cliche ang magkagusto sa kaibigan mo. Pero anong magagawa ko?

Dahil sa mga isiping iyon ay agad kong hinigit ang kamay ko dahilan upang mapatigil siya sa pagtakbo at takang tinignan ako.

“

Waee

??“ Tanong niya, sa pagharap at pagsabi niyang iyon ay muli na namang nawala ang nasa paligid ko.

Gabi na at madilim na ang paligid pero iba ang nakikita ko sa mga oras na ito. Parang kami lang ang natitirang tao sa lugar na ito. Bumalik ako sa reyalidad nang maramdaman ang paghawak niya sa mga braso ko.

“

Huy

ays ka lang?“ Nag-aalalang tanong niya, tipid na ngiti naman ang itinugon ko.

“

W-Wala

may naalala lang.“ Pagdadahilan ko, medyo dumistansya rin ako nang bahagya sa kaniya, ayokong maramdaman at marinig niya ang tibok ng puso ko, kung posible mang nangyayari iyon sa tunay na mundo.

“

Dami

mong

nalalaman

tara na.“ Akma niyang hahawakan ang kamay ko nguni’t agad ko rin iyong iniwas at nauna nang maglakad sa kaniya.

’ Tama iyan self, ikaw na lang ang dumistansya.

Ikaw

lang ang nakakaramdam niyan.’

Napangiti ako nang mapait sa katotohanang iyon.

Nang marating na namin ang parke ay agad siyang nahiga sa carabao grass na nasa ibabaw ng lupa. Ako naman ay naupo malapit sa kaniya.

“Ang ganda ng view noh?” Sambit niya habang ang tingin ay nasa kalawakan. Napatingin din ako sa kung saan siya nakatingin. Ganon na lamang ang gulat ko nang magtama ang aming mga mata. Dahil sa gulat ay bigla kong naiiwas ang mata ko. Muli na namang bumilis ang tibok ng puso ko sa mga oras na ito.

Muling binalot ng katahimikan ang paligid naming dalawa. Tanging huni lamang ng kuliglig ang maririnig sa paligid, nguni’t maski iyon ay walang talab sa katahimikan naming dalawa.

Sa mga oras na ito ay parang gusto ko na lamang umuwi at magkulong sa kwarto. Hindi ako komportable sa mga oras na ito. Ang hirap lumapit sa kaniya habang ganito ang nararamdaman ko. Nahihirapan akong pigilan dahil tila lalo lamang itong nadaragdagan. Napabuntong hininga na lamang ako sa mga sandaling ito.

’ Tunay

ngang

ka’y

hirap

umibig

sa iyong kaibigan. ’

“Ang hirap kapag nasa ganitong

sitwasyon

ka noh?“ Bigla ay basag niya sa katahimikan. Agad naman akong napatingin sa kaniya, ngayon ay nakatingin na siya sa kalawakan.

“What do you mean?” Takang tanong ko, walang ideya sa kung ano ang sinasabi niya.

“Wala… Wala…” Bigla ay bawi niya, muling nangunot ang noo ko dahil sa kuryosidad na nararamdaman ko. Gusto kong alamin kung ano ang ibig sabihin niyang iyon.

Ayokong mag assume at ayoko ring isipin na may gusto rin siya sa akin. Dahil ang isiping iyon ay talagang napaka impossible.

“Konrik mo, ano nga yon? May problema ka ba?”

“Wala naman.”

“Eh ano nga iyon?” Pangungulit ko sa kaniya nguni’t patuloy parin siyang nananahimik. Napabuntong hininga na lamang ako at saka inayos ang mga dala kong pagkain.

“Ok, uuwi na lang ako. Baka gusto mong mapag-isa baka

naiistorbo

kita.

Ayos

lang sakin na umalis na lang.“ Sambit ko na ikinatawa niya naman. Muli na namang kumislap ang mga mata niya sa paningin ko.

Magandang ideya rin pala ang biro kong iyon, kaya naman ay tumayo na ako at pinagpagan ang pwetan ko. Ngayon ay may dahilan na ako para lumayo sa kaniya.

Gusto kong iwasang hindi lumala ang nararamdaman kong ito. Ayokong dahil dito ay masira ang pagkakaibigan namin ni Kenneth.

“Para kang abno noh? Wala nga yon.” Aniya at pinigilan ang kamay ko. Muli na naman akong nakaramdam ng kuryente sa katawan nang maglapat ang aming mga balat. Ang kaninang bilis ng tibok ng puso ko ay biglang dumoble.

“Ok fine, edi wag mong sabihin sino ba naman ako para sabihan?” Emeng pag-eemote ko pero ngumiwi lamang siya.

“

Konrik

mo

halika

nga rito nang

makotongan

kita sa kakonrikan mo.“ Agad ko namang hinablot ang kamay ko at saka dali-daling tumakbo papalayo sa kaniya.

“

Mukha

ka paring

kuneho

kung tumakbo ulul!

Ge

tumakbo ka lang,

manigurado

kang hindi kita

maabutan

dahil

pagnaabutan

kita mata mo lang ang walang

latay

tandaan

mo yan Kevin!“ Sigaw niya na ikinatawa ko. Isip bata parin ang mokong.

“Ulul ka!

Tinagurian

kang kabayo pero ang bagal mong tumakbo, mas

makupad

ka pa sa

pagong

Keneth

pakyu

!“ Pang-aasar ko sa kaniya at saka lalong binilisan ang takbo.

“

Ulullll

!! Wag ka lang

magpapahuli

dahil ako mismo

magtutuli

ulit sa ’yo hahahaha.“ Sigaw niya at lalong binilisan ang pagtakbo. Masyadong malawak ang parke na ito mabuti na lamang din ay dalawa lang kaming nandito dahil kung hindi ay baka hindi namin magawang magsigawan.

Ilang sandali pa ay napapagod na akong tumakbo kaya nagpalingalinga muna ako ng tingin, nang di ko na siya makita ay doon ako naupo at nagpahinga.

Habol ko ang sarili kong hininga nang maupo ako sa damuhan. Nguni’t wala pa mang ilang minuto ay may biglang dumagan sa akin. Hindi na ako magtatanong kung sino ang taong iton

“

Mabagal

pa sa pagong ah.“ Sambit niya malapit sa aking tenga. Ang init ng hininga niya ang siyang nagpatayo sa balahibo ko. Ayoko mang aminin pero ang sarap sa pakiramdam ang mrinig ang boses niya nang ganito kalapit.

Ilang sandali pa ay hindi ko na naman inaasahan ang sunod niyang ginawa. Kinilit niya ako nang kiniliti sa tagiliran, halos mawalan na rin ako ng hininga sa kakatawa, nagpupumiglas ako nguni’t hindi sapat para mapaalis siya sa ibabaw ko.

Nang makabuwelo ay agad kong hinawakan ang kamay niya at saka malakas siyang tinulak nguni’t ang ideyang iyon ay hindi maganda dahil nang ma out of balance siya ay agad niyang nahila ang kamay ko dahilan upang sabay kaming matumba, ang ikinapangit nito ay pumaibabaw ako sa kaniya habang ang aming mga labi ay naglapat.

Dahil sa taranta ay napatayo ako bigla at nag-iwas ng tingin. Dumistansya ako ng kaunti dahil baka makita niya ang reaksyon ko.

Ilang sandali ang lumipas at wala parin bumabasag ng katahimikan sa pagitan naming dalawa. Hanggang sa hindi ko na nakayanan ang ingay ng katahimikan kaya ako na ang bumasag.

“

Mauuna

na ako…“ Sa hindi inaasahan ay bigla kaming nagsabay. Ramdam ko ang pamumula ng pisngi ko sa mga oras na ito. Hindi dahil kinikilig ako kundi dahil sa hiyang nararamdaman ko.

“

Sige

sige

mauna

ka na.“ Sa pangalawang pagkakataon ay muli kaming nagsabay. Ang awkward ay lalong nangibabaw sa pagitan naming dalawa.

Tumayo siya at pinagpagan ang sarili habang ako naman ay kinuha ang nahulog na milk tea, pinulot ko na rin ang fries at burger nanghihinayang man pero tinapon ko na rin iyon sa basurahan dahil nagkalat ito sa damuhan.

“Gusto mo

bilhan

na lang ulit kita ng bago?“ Biglang tanong niya, napatingin naman ako sa kaniya pero hindi rin nagtagal iyon dahil nahihiya parin ang kaluluwa ko sa mga oras na ito.

“

H-hindi

na ayos lang ano ka ba. Tara na uwi na tayo masyado nang madilim.“ Tugon ko habang nakatalikod sa kaniya. Pinauna ko na siyang maglakad kaya likod niya na lamang ang nakikita ko.

Naging kalmado na rin ang pakiramdam ko ngayon dahil kahit papaano ay nahimasmasan na ako.

Habang naglalakad ay muling sumagi sa isip ko ang mga nangyari kanina kaya hindi ko na namalayan na nandito na pala kami sa tapat ng bahay namin.

“Oh siya

mauna

na ako, good night.“ Nakangiting paalam niya, muli na namang tinunaw non ang puso ko. Kaya bago pa man siya makalayo ay pinigilan ko na siya.

Malalim na buntong hininga ang pinakawalan ko bago magsalita. Buo na ang disisyon ko, wala namang mangyayaring masama kung hindi ko susubukan at isa pa para hangga’t maaga malaman ko na kung may pag-asa ba. Muli akong bumuntong hininga at saka nagsalita.

“

K-Kenneth

…“ Utal na sambit ko sa pangalan niya, tila umurong ang dila ko sa mga sandaling ito. Nawala bigla ang tapang na mayroon ako kanina.

“

Mmm

??“

“

A-Ano

kasi..“ hindi ko na alam ang sasabihin ko, umuurong na talaga ang dila ko. Nagdadalawang isip na itutuloy ko pa ba ito o hindi na?

“

Ano

?“ Muling tanong niya pa, muli akong bumuntong hininga at handa na sa pag-amin.

“

G-Gusto

ko lang sana itanong kung para saan tong mga ginagawa mo?“ Diretsong tanong ko dahilan upang mapatigil siya at mapaiwas ng tingin.

“

Sa

totoo lang kasi Kenneth itong mga ginagawa mo namimiss interpret ko na eh.“ Pagpapatuloy ko, ibinalik niya naman ang tingin sa akin.

“

Namimiss

interpret?

Tsaka

itong ginagawa ko, ginagawa ko

’to

dahil

magkaibigan

tayo.“ Tugon niya naman, iba ang nakikita kong sagot sa mata niya at sa sinasabi niya. Ang hirap paniwalaan ng sinasabi niya gayong nagsasabi ng totoo ang mga mata niya. Ayokong mag assume pero alam kong alam niya ang tinutukoy ko.

“Kaibigan nga ba?” Walang pakiwaring sambit ko, muli na naman siyang natahimik.

“Kasi Kenneth sa totoo lang talaga, iyang mga ginagawa mo hindi ko alam kung ganyan ba ang

turing

sa kaibigan eh.

Iba

kasi ang nararamdaman ko Kenneth eh.“ Pagpapatuloy ko, ang tapang ay muling sumapi sa katawan ko.

“

Konrik

mo pumasok ka na nga ron.“

“Kenneth gusto kita.” Hindi ko alam kung saan ako kumuha ng lakas masabi lang ang katagang iyan. Kita ko ang gulat sa mukha niya, maging ang galak ay pansin sa mata niya. Nguni’t ang galak na iyon ay biglang nagbago at napalitan ng lungkot. Hindi ko alam kung anong ibig sabihin non.

“Gusto rin naman kita Kevin~” putol niya sa sasabihin, agad na kumabog ang dibdib ko. Biglang binalot ng tuwa ang puso ko nang marinig iyon. Ang tinik sa lalamunan ko ay bigla na lamang nawala nang marinig ko ang sinabi niyang iyon.

“Gusto kita pero hanggang kaibigan lang Kevin. Hindi tulad ng nararamdaman mo ang nararamdaman ko.” Dagdag niya pa at doon ay biglang bumaksak ang katawan ko. Ang kaninang tuwa at sayang nararamdaman ko ay napalitan ng lungkot at sakit. Tila sinaksak ako diretso sa puso ko.

Napangiti ako ng mapait at humarap sa kaniya. Kahit nangingilid ang luha ay humarap parin ako sa kaniya.

“

I-I

see… I see…

Siya

sige na

mauna

kana

aakyat

na ako. Salamat nga pala rito.

Hanggang

sa

uulitin

…“ Huminga muna ako ng malalim bago muling magsalita. “Kung mayroon pa hehe.” Dagdag ko at agad siyang tinalikuran. Pagtalikod ko ay doon na bumagsak ang luha ko.

“Kung babae ka lang…” agad akong napahinto nang marinig ko iyon, ang katotohanang iyon ay dumagdag sa saksak sa puso ko. Lalong nadagdagan ang kirot sa dibdib ko sa katotohanang lalaki ako at hanap niya parin ay babae.

‘Kun g naging babae siguro ako baka may chance na maging tayo.’

Muli na naman akong napangiti ng mapait. Tanggap ko ang reyalidad, mas matimbang parin sa puso ng lalaki ang isang babae.

‘kung babae ka lang…’ muling nanumbalik sa isip ko ang huling salitang binitawan niya.

Ang hirap pala talagang mapunta sa sitwasyon kong ito. Ang mahulog sa kapwa mo lalaki, siguro ang pinaka worst pa ron ay sa kaibigan mo pa.

Bigla ay nagsisi ako na sana ay hindi ko na lang sinabi na gusto ko siya edi sana hindi ako nasasaktan ngayon.

Pero ang pagsisisi na iyon ay nagbigay rin ng kaliwanagan sa isip ko. Na kung hindi ko ginawa iyon ay baka lalo lang akong umasa. Maganda na rin ito para atlis maaga pa lang alam ko nang walang pag-asa.

CUDDLE IN THE RAIN

Masyadong malakas ang ulan at mukhang wala nang planong tumila pa. Basang basa na rin ako maging ang bag ko. Mabuti na lang din ay waterproof ang bag ko kaya hindi mapapasok ng tubig ang loob kaya wala akong dapat na ikapangamba.

“D*

mn

!

Kanina

pa tayo rito wala paring

dumadaang

jeep or kahit taxi man lang.“ iritableng sambit ni Aidan. Pansin ko rin kanina pa na wala talagang dumadaang kahit anong sasakyan sa parteng ito.

“

Maghintay

na lang tayo ng ilang minuto, baka

maya-maya

may dumaan na dito.“

“Kung kelang

nagyeyelo

na tayo?“  Pabalang na tanong niya, halata na ang iretable sa kaniyang tono.

“

Pwede

ba manahimik kana lang Aidan, walang magagawa

’yang

kuda

mo.“  Singhal ko sa kaniya, sinamaan niya naman ako ng tingin.

Halos mahigit dalawang oras na kaming nakatayo ni Aidan dito sa sulok ng isang tindahan. Pinagsisikan ang sarili sa maliit na silong upang hindi gaanong mabasa ng malakas na ulan.

“

Bakit

pa kasi ako pumayag na

maglakad

gayong may

kotse

naman ako. Tsk…

Kingina

lang talaga.“  rinig kong bulong niya, medyo nakonsensya naman ako. Nagpumilit kasi ako na maglalakad na lang ako at hintayin niya na lamang ako sa kanilang bahay. Kinulit niya ako na sumabay na lang ako sa kaniya pero nagpumilit ako na hindi na, dahilan upang sumabay na lang din siyang maglakad kasabay ko.

Kaming dalawa ni Aidan ang naging partner para sa gagawin naming research paper. Sa totoo lang kaya hindi ako nakisabay sa kaniya dahil nahihiya akong baka madungisan ko ang kotse niya.

“May pera ka pa ba jan?” Bigla ay tanong niya. Napalunok naman ako at nag-isip.

“

M-Meron

pa naman.“ Utal na tugon ko, mayroon pa akong pera dito pero 500 na lamang iyon at kailangan ko pa iyong budgetin sa loob ng dalawang linggo.  Hindi ko nga alam kung aabot pa ba ng dalawang linggo ang 500 na ito, kasi kaming mga nasa mababang uri ng pamumuhay ay kapag nabaryahan na ang buong pera, magtutuloy tuloy na hanggang sa maubos. 

“Good, hindi ko na talaga kayang

tiisin

ang lamig.

Nakikita

mo yung hotel na yun?“ Muling sambit niya, napatingin naman ako sa kaniya at halata ngang hindi na niya kaya ang lamig. Doon ko rin nakumpirma na iba pala talaga ang paligid para sa mga mayayaman at mga dukha. Si Aidan ay hindi kayang tiisin ang ganitong sitwasyon samantalang ako ay parang balewala na lamang ang lamig sa akin.

Tinignan ko naman ang tinuro niya at muli akong napalunok nang makita kung anong hotel iyon.

“

G-

GHOSO

?“  utal na sambit ko, gulat na gulat. Hindi ko lubos na maisip na papasok ako jan lalo pa’t kasama ko si Aidan.

“

Huwag

kang mag-isip ng kung

ano-ano

, magpapatila lang tayo jan at

makikicharge

ako para

matawagan

ko ang driver ko na

sunduin

tayo rito.“

“

O-Okay

…“ iyan na lamang ang naibulalas ko. Masyado akong nilalamon ng kahihiyan sa mga oras na ito. Kung maaari nga lamang na magpakain sa lupa ay nagawa ko na, matakasan lang ang kahihiyan.

“Are you ready?” Hindi pa man ako nakakatugon nang bigla na lamang siya tumakbo sa direksyon ng naturong hotel. Wala na akong nagawa pa kundi ang tumakbo na lang din at sumunod sa kaniya.

Ngayon ay nasa harapan na kami, hindi na rin siya nagsayang pa ng sandali kaya pumunta na siya roon sa parang cashier na hindi ko alam ang tawag.

“Room for two miss.”  Agad akong nakaramdam ng panghihinayang nang marinig ko ang sinabing iyon ni Aidan.

Sa mg oras na ito ay hindi ko alam kung papasok pa ba ako o uuwi na lang at hayaan ang sarili na mabasa sa ulan.

Mas panghihinayangan ko pa ang pambayad sa hotel ng ilang oras na pananatili kesa sa magkasakit.

“Checking sir, just wait for a while.”  Rinig kong tugon ng babaeng napakaganda ang pagkakangiti kay Aidan. Hindi ko rin naman siya masisisi dahil talagang pogi si Aidan, hindi nga lang maganda ng kalooban.

“We only have a one room sir.”  Hindi ko alam kung bakit ako nakaramdam ng tuwa nang marinig iyon. Siguro marahil ay nakaligtas ang 500 pesos ko. Thanks God!

“This is my first time here, magkano ang isang oras?” ang tuwang naramdaman ko kanina ay muli na namang napalitan ng kahihiyan. Masyadong green minded ng isip ko. Sino ba kasi ang hindi mag-iisip ng masama ngayon? Papasok ng GHOSO at kayong dalawa lang. Siguro praning lang talaga ako.

“Sorry po sir hindi po muna available ang per hour namin ngayon.”

“Then what’s your offer?”

“Ang offer lang po namin ngayon is, 6-12 hrs po sir.”  Napabuntong hininga si Aidan, nasapo niya ang kaniyang noo at saka muling hinarap ang receptionist.

“

Magkano

ang 6 hours?“ Muling tanong niya, agad naman akong nakaramdam ng kaba. Anong gagawin namin sa loob? Sobrang kain sa oras kung mag-istay kami ron nang 6 hours.

“730 pesos po sir.”  Tugon naman ng receptionist at doon ay napanganga ako.

“Ok… Please book  it now. Keep the change” Nakaramdam na naman ako ng tuwa nang ibigay na sa kaniya ang susi nang wala akong nilalabas na pera. Pero kahit ganon ay hindi ko parin  maiwasan ang hindi malungkot. Sa kanila napakadali na lamang ang magwalgas ng pera, samantalang kaming nasa mababang uri ay kailangan munang kumayod para kumita at tipirin iyon para umabot pa ng ilang araw.

Sumakay na kami  sa elevator at pagpasok pa lang don ay agad na sumalubong ang malamig na hangin na nagmumula sa aircon. Agad akong nakaramdam ng lamig dahilan upang mangatog ang buong katawan ko.  Napansin naman ni Aidan ang panlalamig ko kay agad niyang hinubad ang suot niyang jacket at payakap na isinuot sa akin iyon.

“Wear this.”  Sambit niya nang tuluyang maisuot ang jacket niya. Ngayon ay t-shirt na lamang ang suot niya at alam kong nilalamig na rin siya dahil pareho rin kaming basa.

Nang marating ang kwarto namin ay pinauna niya na ako kaya naman kahit nahihiya ay pumasok na ako ng banyo. Mindali ko na ang pagligo kaya wala pang ilang minuto ay natapos na ako. Nagtaka naman siya nguni’t hindi na nagawang magtanong pa.

Kinuha ko ang damit ko at itinutok iyon sa tapat ng electric fan. Mabuti na lang din ay mayroong electric fan dito kaya kaya ko pang patuyuin ang damit ko.

Ilang minuto lang din ang lumipas ay lumabas na si Aidan sa banyo. Nakatopless ito, tanging ang pang-ibaba lamang ang tinakpan dahilan upang tumimbad sa akin ang magandang hubog na katawan nito.  Iniwas ko agad ang tingin ko nang magtama ang aming mga mata. Agad na umarangkada ang ngisi sa labi niya dahilan para ilapit niya ang mukha sa mukha ko.

Amoy na amoy ko na ngayon ang natural niyang amoy. Mabango siya maging ang hiningi niya ay mabango rin.

“Bat

namumula

ka?“  pang-aasar niya dahilan upang lalo akong makaramdam ng pagkapahiya. Hindi agad ako nakasagot dahil sa gulat. Masyadong straight forward siya kung magsalita kaya ganito na lamang ang pakiramdam ko nang bigla niya iyong sambihin.

“Lalo niyang inilapit ang mukha niya sa mukha ko at saka bahagya niya pang hinawakan ang likuran ko at marahan iyong inilapit sa kaniya.

“Masarap ang cuddle ngayon lalo na’t

umuulan

.“  Nakakalokong ngisi ang sumilay sa kaniyang labi. Pinabilis non ang tibok ng puso ko kaya bago pa man ako maka react ay ipinukol na niya ako gamit ang braso niya at payakap na itinabi ako sa kaniya.

Parehas kaming walang damit kaya ramdam namin ang init ng aming mga katawan. Ang puso ko naman ay hindi makalma sa sobrang lakad ng tibok ng puso nito. Hindi ako makakilos at makapagsalita.  Ayoko mang aminin pero nagugustuhan ko ang ginagawa niya.

Bahagya niyang inilapat sa kama ang braso at iyon ang pinagawa niyang unan ko. Patalikod niya naman akong yinakap kaya ang kaninang lamig na nararamdaman ko ay unti-unting nawawala dahil sa init ng katawan namin pareho.

“Sana huwag nang matapos ang gabing ito at lagi na lang tayong ganito.”  Malumanay na sambit niya. Agad naman na nahtayuan ang balahibo ko nang maramdaman ang mainit niyang hininga.

“Parte pa rin ba to ng

panliligaw

mo?“  inis na tanong ko na ikinatawa niya naman.

“

Oo

naman yes.“  Proud pang sambit nito kaya marahan akong dumistansya sa kaniya dahil alam ko na ang susunod na mangyayari.

“

Huwag

kang assuming hindi kita rereypin. “  Nakangising aniya at saka muli akong yinakap.

“

Hayaan

mo munang ganito tayo ng ilang oras, sa ganitong

posisyon

tayo

magpapatila

ng

ulan

.“  Aniya na hinalikan pa ang pisngi ko at napapikit naman ako.  Sobrang bilis ng tibok ng puso ko, to the point na para na itong lalabas dahil sa sobrang bilis.

May parte sa loob ko na natutuwa ako, pero mas lamang ang lungkot sa puso ko. Ayoko mang aminin, gusto ko ang pakiramdam na ito pero natatakot ako na baka ang sayang nararamdaman ko ngayon ay sakit na ang kasunod nito.

Guns and Roses

Dahan dahan ang aking mga hakbang, nag-iingat na hindi makagawa ng kahit na anong ingay. Masyadong marami ang kalaban, hindi kaya ng iisang baril lamang, kaya nangangailangan talagang mag-ingat.

Habang pinakikiramdaman ang paligid, agad na napukaw ang atensyon ko sa kararating lamang na si Gedeon. Nangunot ang noo ko nang mapansin ang nakangisi nitong mukha.

“What are you look’n at?”  Takang tanong ko na ikinibit balikat niya lang. Swabe siyang naglakad papunta sa gawi ko, hindi inaalala ang anumang ingay ang magagawa ng takong ng sapatos niya.

“What are you doing here?” iritang tanong ko, nginisihan niya lamang ako. Hindi ko alam ang sapak ng isang to, bigla bigla na lang  sumusulpot sa lugar kung saan hindi ko naman siya kailangan.

“To help I guess?”  Nakangising bulong niya sa akin matapos niyang marating ang kinaroroonan ko.

“

Tss

… I don’t need you here.“ 

“But I need you more today.”  malamlam ang matang sambit niya, hindi   na ako nakasagot pa nang bigla niya akong sunggaban ng halik at nagpaputok ng baril sa aking likuran. Rinig ko naman ang pagsigaw ng taong tinamaan niya ng bala. Sa ginawa niyang iyon ay napangisi ako.

’ Wala paring

kupas

ang kigwa.’

Tumugon ako sa maalab niyang halik, agad din akong nagpaputok sa likuran niya at muli na naman akong nakarinig ng sigaw at pagbagsak.

“Tsk… Tsk.. tsk… Ganyan ka ba

magpasikat

?“  Nakangising tanong niya nang humiwalay siya sa pagkakasiil sa labi ko.

“

Bakit

parang

uhaw

ka?“ Makahulugang balik tanong ko sa kaniya. Rinig ko naman ang pagngisi niya, matapos non ay muli niya na naman akong siniil ng halik at muli na namang nagpaputok ng baril sa gilid ko.

“One bang… One kiss, deal?”  Nag-aamok niyang sambit habang hindi hinihiwalay ang labi niya sa labi ko.

“Nothing’s new Gedeon.” Walang magawang sambit ko dahil alam ko namang kapag nanggigil na naman siya ay baka parehas na naman kaming hubo ngayon habang nagpapalitan ng palipad ng bala ng baril. And yeah I forgot to mention, siya nga pala si Gedeon, walang pinipiling lugar, kung saan niya gustuhin wala ka nang magagawa pa.

Ang kaninang malumanay at marahang halik niya ay napalitan ng mapusok at init. Hindi ko tuloy maiwasang hindi mamangha sa abilidad niya dahil habang tutok ang labi niya sa pagsiil sa labi ko, tutok naman ang mga kamay niya sa pagpapalipad ng bala. Kakatwa lamang na sa bawat pagbaril niya ay may maririnig kang ingit ng isang tao na halatang tinamaan ng bala sa anumang parte ng katawan. Hindi na ako magtataka kung bakit ganito na lamang katindi ang pakiramdam ng mokong na ito dahil alam kong ibang proseso ang ginawa niya bago niya marating ang lahat ng ito.

Gaya nga nang sinabi ko kanina, kapag nanggigil ang isang to ay wala ka na talagang takas. Marahan niyang hinubad ang suot kong coat maging ang panloob ko ay pinunit niya na lang bigla. Bumaba ang halik niya papunta sa panga ko hanggang sa marating ng labi niya ang leeg ko. Siniil niya ito ng halik habang ang parehong kamay ay abala sa paglalaro sa magkabilang ubas ko. (Nipples po iyon shshs)

Hindi na rin siya nag-aksaya pa ng panahon kaya naman hindi ko na namalayn na wala na rin akong suot na pang ibaba. Tanging coat ko na lamang ang suot ko at ang pinunit niya na panloon ko.  Mabuti na lamang din ay nasa madilim kaming parte ng silid na ito kaya hindi kami makikita ng kung sino mang tao.

Bumalik ako sa reyalidad nang muli siyang nagpaputok ng baril sa Kanan ko habang ang labi niya ay abala parin sa pagsiil sa parte ng katawan ko. Lumipas pa ang ilang sandali, naramdaman ko na ang katigasan niya sa loob ko. Masakit iyon kahit dahan-dahan ang paglabas masok niya. Masyadong malaki ang alaga niya kaya ganito na lamang ang sakit na nararamdaman ko sa mga oras na ito.

Nang mapagod sa position namin ay  marahan niya akong ipinukol sa dingding, bahagyanh itinaas ang kanang binti ko at muli niya na namang pinasok ang kuweba ko. Napaungot pa ako sa sakit nang tuluyan niyang pasukin ang kalooban ko.

Muli niya akong sunggaban ng halik sa aking leeg at doon ay nag-iiwan siya ng marka. Sinisipsip niya ito may minsan pang kinakagat kapag nanggigigil.

Hindi ko malaman ang pakiramdam ko sa mga oras na ito. Madalas naman na namin itong gawin pero parang laging bago sa akin dahil na rin siguro sa hindi parin ako sanay sa kalakihan niya.

Ang kaninang marahang pagkilos ngayon ay pabilis na nang pabilis. Rinig ko na rin ang impit ng ungol niya. Malamig ang paligid pero tagaktak ang pawis naming dalawa.

Nakakatawa lang na sa kabila ng ginagawa namin hindi parin siya humihinto sa pagpapalipad ng bala.

’

Grabe

talaga ang isang to.’

Ilang sandali pa ang lumipas ay nararamdaman ko na ang pagtibok ng ulo ng alaga niya. Senyales na malapit na siya. Ilang minuto pa ang lumipas ay naramdaman ko na ang pagbulwak ng mainit na likido na nagmula sa loob niya.

Sabay kaming hinabol ang sariling hininga. Napangiti pa ako nung matapos kami ay wala na ring kalaban ang nagsidatingan. Nakangiti kong pinagmasdan ang kabuohan niya. Napakagwapo niya sa suot niyang coat. Kitang kita ang magandang pagkakaumbok ng dibdib maging ang nakasilay na umbok nito sa tyan. Perpektong perpekto ang pagkakahulma.

“What are you look’n at?”  Nakangising panggagaya niya sa tanong ko kanina.

“ Wala naman. I just wondering if nasabihan na ba kita ng

gwapo

?“    Nakangising tanong ko. Lumiwanag naman ang mukha niya at tila nag-isip pa.

“Not yet?”  Hindi siya sigurado sa sagot niya. Ang cute niya pa sa pagkakasabi niya non kaya naman ay hindi ko maiwasang hindi mapangiti.

“

Buti

naman.“  Pang-aasar ko pa sa kaniya at nangunot naman ang noo niya. Hindi inaasahan ang sinabi ko.

“What do you mean by that?”  Kunot noong tanong niya, hindi ko alam kunt matatawa ba ako o matatakot sa reaksyon niya. Para siyang nalugi na ewan.

“

Nvm

, I’m exhausted.“

“Just answer my

fvcking

question!“  Galit na talagang sigaw niya. Bigla naman akong napalunok dahil nagtaas siya ng boses. Nang hindi ako makasagot ay marahan siyang naglakad papunta sa gawi ko. Rinig ma rinig ko ang langitngit ng ngipin niya pero hindi non kinabog ang mabilis at malakas na tibok ng puso ko.

“Say that in front of me.”  Utos niya at lalo akong napalunok dahil sa sobrang seryoso ng mukha niya.

“

I-I’m

just

k-kidding

ok?“  Natatakot na sambit ko ngunit hindi naman siya natinag.

“Hindi yan ang hinahanap kong sagot Lucas.” 

“

Oo

na pogii ka na letse!

Dami

mong alam. Alis kana jan baka

bigwasan

kita eh.“  Walang magawang sigaw ko sa harapan niya dahilan upang lumawak ang pagkakangiti niya.

’ Mukha kang

unggoy

pakyu!’

Gustuhin ko mang isigaw iyan pero wala aking lakas na loob gawin iyon dahil baka mayari na talaga ako.

TEAMMATE

“Oh bilisan niyo jan. 5 minutes dapat tapos na ang break niyo. Pagkatapos ng 5 minutes balik na ulit dito sa Gym maliwanag ba?! “

“Yes coach! “ sigaw ng lahat at saka kumilos at nagtungong canteen ang karamihan sa amin. Habang ako ay umupo lang sa isang bench at nagpahinga.

Isang linggong puro praktis bago sumapit ang Interhigh. Malaking paghahanda ito dahil eto na rin ang huling beses ng aming paglalaro bilang varsity ng basketball.

Kasalukuyan akong nakaupo ngayon sa ilalim ng isang puno,  napakatahimik at ang sarap sa pakiramdam ng hangin na yumayakap sa iyong katawan.  Itiningala ko ang aking ulo,  pinagmasdan ang mga sumasayaw na dahon.  Bigla ay napangiti ako dahil sa kapayapaang ibinibigay nito sa aking isipan. 

Nguni’t ang tuwa at kaginhawaang aking nararamdaman ay bigla na lamang naglaho ng biglang umupo sa aking tabi si Zeke. 

Si Zeke ay isang Agsikapan at kasalukuyang team captain ng aming basketball team. 

Nangunot ang aking noo ng makita ang masamang tingin nito. 

“May problema kaba sakin? “  bigla ay usal niya,  nagulat naman ako sa sinabi niyang iyon. 

“Bakit naman ako magagalit sayo?” balik na tanong ko sa kaniya habang nilalabanan ang kaniyang titig. 

“Bakit nga ba?”  bigla ay nagsalubong muli ang aking mga kilay sa sinabi niyang iyon.  Hindi ko alam kung ano ang ipinunta niya dito at hindi ko alam kung bakit niya nasasabi iyan gayong wala naman akong galit na nararamdaman sa  kaniya. 

“Hindi ko alam kung ano ang sinasabi mo,  dahil hindi naman ako galit sayo.  At wala rin akong makitang dahilan para magalit sayo ok? “  dere deretsong sabi ko sa kaniya nguni’t patuloy na nangunot ang kaniyang noo. 

Bigla akong napaatras ng bigla niyang ilapit ang kaniyang mukha,  nang wala na akong maatrasan pa,  naisandal ko na lamang ang aking likuran sa katawan ng malaking puno, napapikit pa ako ng maramdaman ang mainit niyang hininga.  Mabango din ito,  hindi masagwa sa pang amoy. 

“Bakit hindi ko ako pinapasahan ng bola? “   muling usal niya at doon na ako napadilat ng mata.  Agad na sumalubong ang aking paningin sa mapupungay niyang mga mata.  Sa hindi malamang dahilan,  tila naaakit ako ng mga mata nito. 

Hindi na ako nakasagot pa dahil tumawag ba si Coach para magpraktis ulit.  Bumalik na kami ng Gym at muling nag-umpisa. 

Malaki ang Gym ng DHA,  kaya naman kahit magsabay na training ang basket at vb ay hindi iyon nakakasagabal dahil sa laki ng aming gym.

Nag-umpisa ang aming laro at doon ko napapansin na hindi ko nga pinapasahan si Zeke ng bola. 

“Ano ba!  Pasa dito ang bola! “  sigaw ni Zeke,  napatingin naman ako kay Chris na libreng makaka shoot ng 3 points,  samantalang ito naman si Zeke ay pinalilibutan nina Dan Kiro. 

Pilit itong lumalabas sa depensa ng dalawa kaya naman, muli ko itong naipasa kay Chris na agad naman nitong naishoot.  Muli akong napatingin sa gawi ni Zeke.  Sobrang sama na ng tingin nito saakin.  Kitang kita ko na rin ang pag-igting ng kaniyang panga, NAIINIS NA SIYA. 

Natapos ang practice game namin na kami din ang nanalo,  nagpahinga muna ako at Hinintay na rin na makatapos ang iba at makauwi bago ako pumasok sa cr. 

Ngayon ay iisa na lamang ako dito sa loob,  tahimik kong binuksan ang shower at nakapikit na hinayaang balutin ng malamig na tubig ang aking katawan. 

Bigla kong naimulat ang aking mga mata dahil sa gulat dahil sa malakas ba pagkakasara ng pinto. Napatingin naman ako sa taong kapapasok lang ng banyo at ganon na lang din ang takot ko ng makita si Zeke na sobrang sama ng tingin saakin.  Nagliliyab ang kaniyang tingin.

Patakbo siyang lumapit saakin at bigla akong sinakal,  napahawak naman ako sa kamay nitong mahigpit na nakakapit sa aking leeg.  Nahihirapan akong huminga.

Nanlilisik ang mga mata nitong inilapit ang kaniyang mukha,  ramdam ko ang kaniyang galit,  nguni’t wala akong magawa dahil binabalot din ako ng kaba,  takot at kahihiyan.

Kaba dahil dalawa lang kaming nandito,  takot dahil baka malagutan ako ng hininga sa higpit ng pagkakasakal niya, at kahihiyan dahil nakikita niya ang hubo’t-hubad kong katawan. 

“Ngayon, sabihin mo sakin na wala kang problema sakin.” nanggagalaiting usal niya,  mas lalong hinigpitan ang pagkakasakal saakin. Ramdam ko ang pamumutla ng aking mukha dahil narin sa kakapusan sa paghinga.   “Sumagot ka! “  muling sigaw niya at doon na tumulo ang aking mga luha. 

’Kingina ka pala eh!  Pinapasagot mo ako habang sakal sakal mo ang leeg ko!  TARANTADO! ’  gusto ko man iyan isatinig nguni’t wala akong kakayahang magsalita. 

Mabilis akong huminga ng malalim at uubo ubong tumitig sa kaniya matapos niyang bitawan ang aking leeg.

“Gago ka ba?  Halos mapatay mo ba ako ron ah! “  sigaw ko sa kaniya nguni’t lalo lamang nagliyab ang kaniyang mga mata. 

Mabilis siyang lumapit saakin at sinikmurahan ako,  agad na namilipit ako sa sakit.  Napakalakas non. 

Hindi pa siya nakontento roon dahil sinabunutan niya pa ang aking buhok bago sinapak sa pisngi.  Halos maduling din ako sa lakas ng pagkakasapak niyang iyon. 

Akala ko ay doon na nagtatapos iyon nguni’t nagkamali ako.  Muli niyang sinabunutan ang aking buhok at pilit na itinuwad sa harap ng salamin, idinikit niya ang aking mukha sa salamin at hinawakan ang magkabila kong kamay at inilagay iyon sa aking likuran.  Napakasakit ng ginawa niyang iyon.  Pinipilit ko ring magpumiglas para makawala nguni’t sadyang napakalakas niya. 

Halos mapasigaw ako ng biglang may matigas  na bagay ang pumasok sa aking puwetan. Napakasakit non,  dahil narin sa haba at taba nito. 

Doon ko lang din napagtanto na ari niya ang pumasok dito,  narinig ko ang impit ng kaniyang ulo,  ramdam ko rin ang pagbundol niya sa aking likuran.  Halos mapasigaw ako sa sakit. 

Binitawan niya ang aking mga kamay kaya naman mabilis kong naitulak siya papalayo,  nguni’t sadyang napakalakas niya.  Hindi sapat ang aking lakas para labanan siya.

Patuloy niya akong binabangga sa likuran at patuloy na nilalabas masok ang kaniyang alaga sa aking masikit na kuweba. 

Sa di malamang dahilan,  ang kaninang sakit na nararamdaman ko ay unti-unti nang napapalitan ng sarap sa pakiramdam,  at doon ko lang din napagtanto na sinasabayan ko na pala ang kaniyang pagritmo.  Hindi ko na rin namalayan na napapaungol na ako dahil sa sarap. 

Hindi ko akalain na ganito pala sa pakiramdam habang binabayo ka sa iyong likuran.  Hindi ko mapangalanan ang pakiramdam na ito dahil bago ito para saakin. 

Nawala ang kamay niyang nakapukol sa aking mukha, ninilagay niya naman ang pares ng kaniyang kamay sa aking bewang at pilit na ibinabaon ang kaniyang kahabaan.  Ayoko mang aminin ito,  ‘NASASARAPAN AKO SA GINAGAWA NIYA SA AKIN.’

Ilang sandali pa ang lumipas ng di ko namalayan na bigla akong labasan.  Napakarami non at talagang napakasarap. 

Muli niyang sinabunutan ang aking buhok at iniharap sa kaniya.  Sinalubong ko naman ang mainit niyang halik,  pasahan ng laway,  espadahan ng dila at paulit ulit na pagkagat sa labi ng isa’t-isa. Sobrang sarap sa pakiramdam non,  hindi ko akalain na mararanasan ko ito.   Mayroong parte saakin na natatakot na baka may makakita sa aming ginagawa. 

Ilang sandali pa ang lumipas ay sumabog ang napakadami at mainit niyang kataas sa aking loob.  Sabay kaming umungol at huminga ng malalim. 

Hinugot niya ang kaniyang katigasan at saka muli akong sinabunutan. 

“Subukan mo akong galitin ulit,  hindi lang yan ang gagawin ko saiyo.”  banta niya saakin at tinampal tampal pa ang aking pisngi.  “Naiintindihan mo! “  mahinang sigaw niya at tango na lang ang aking naisagot.  Binitawan na niya ang aking buhok at bago pa siya umalis ay isang napakalakas na sapak at tuhod sa tiyan ang aking natanggap mula sa kaniya.

FIRST TIME 1

SMUT R18+ MATURED CONTENT!

[“Horny ka? “ ]

Agad na bumungad ang mensahing iyan sa dating app na kakadownload ko lang kanina, matapos ko itong basahin ay Hindi ko alam kung rereplayan ko iyan o ano,  pero ang kuryusidad ay nilalamon ako. Inopen ko ang message at nag-isip ng matindi kung rereplayan ko ba o hindi. Hanggang sa makita ko na lang mismo ang aking nga daliri na nagtitipa sa keyboard ng aking cell phone.

[“Ahmp… Di naman masyado, why? “] Tugon ko sa chat nito,  ilang segundo lamang ay nagtyping ito.

[“Tatanong ko lang sana kung free ka. Don’t worry ako na bahala sa lahat,  booking etc.  Gusto ko lang makapag labas ng init ngayong gabi.  Ano game ka? “] tugon din nito,  at ng matapos ko itong basahin ay bigla na lamang akong napalunok.  Oo aaminin kong libog ako minsan,  pero hindi ko pa nararanasan ang ganito,  lalo pa’t babae ang nag-aaya na maglabas ng init ngayong gabi. 

Nagulo ang isip ko,  iba’t ibang pakiramdan ang bumalot saakin.  Kuryusidad,  Kaba,  takot, nguni’t sa pagkakataong ito,  lumamang ang libog, dahil sa litratong ipinadala nito. 

Ang kaniyang malulusog na papaya ay nakapanabik saakin,  ang walang buhok, makinis at pinkish niyang bulaklak ang lalong nagpasikip ng aking suot na pang-ibaba.

[“Pwede ka ring mag send ng iyo,  pero di naman kita pinupwersang magsend. Ayos lang sakin yon :) “] muling chat nito. Agad naman akong napalunok at napahawak sa aking tigas ng alaga.  Nag-iisip kung magsesend din ba ako ng akin o hindi. 

Hanggang sa napagtanto ko ang aking sarili na hinuhubo na ang aking suot na pang itaas na damit.  Katawan ko na lamang ang aking ipapadala,  mahirap na baka kumalat ang aking litrato magkaroon pa ako ng scandal. 

Matapos kong kuhaan ang aking katawaan, kinilatis ko muna ito ng maigi kung maganda ba ang aking pagkakakuha,  maganda ang aking katawan,  katamtamang payat,  mayroong biceps,  at higit sa lahat,  ang magandang pagkakahulma ng aking abs at mas lalong pinaganda ang aking katawan dahil sa V line nito. 

Hindi sa nagmamayabang pero, madaming babae ang nahuhumaling sa aking katawan,  lalo na sa tuwing aalis ako at magbabakasyon sa mga lugar na mayroong dagat.  Kulang na lamang ay hubuan nila ako dahil sa pagnanasang tingin ang mayroon sila saakin.

Matapos ang ala-alang iyon ay ipinadala ko na ang aking litrato.  Agad naman itong tumugon at papuri naman ito.

[“Are sure? Iyo yan? “] sa tanong niyang iyon alam kong hindi siya makapaniwala.

[“Yes,  I am the owner of that body, why? “]”

[“Oh god!  Why so perfect,  argh!  Can’t wait to touch it.  So ano game kaba? “] muling tugon nito,  dito nakapag isip ako ng todo matapos ang makamundong pag-uusap na iyon. 

[“Ge, san ba ang meet up? “]  tugon ko naman, bahala na kung ano ang mangyayari, basta makaraos din ako ngayong gabi wala ng kaso saakin iyon.

[“Great!  Alam mo yung La Fecillidad? “]

[“ Yeah malapit lang yon dito sa dorm ko.“]

[“Great!  So magkita na lang tayo doon.”] matapos kong basahin iyon ay napabuntong hininga muna ako bago magtungo ng banyo upang maglinis ng katawan. 

Halos kalahating oras din ang itinagal ko sa loob ng banyo,  naghanap pa ako ng susuotin kong damit. Hanggang sa makita ko ang damit kong polo na stripe blue,  hindi ko pa iyon masyadong nagagamit.  Hapit ito sa katawan ko kaya kitang-kita ang hubog ng aking katawan.   Matapos kong mag-ayos ay nagtungo na ako sa La Fecilidad.  Ilang minuto lang ay narating ko na ito at hinanap ang babaeng naka red dress base iyon sa diskripsyong sinabi niya sa kaniyang suot na damit.

Inilinga ko ang aking patingin hanggang sa makita ko ang babaeng naka-red dress na kumakaway saakin.  Agad na akong lumapit dito at sinalubong naman niya ako ng yakap at halik sa pisngi.  Nailang ako dahil parang sa kaniya ay normal lamang iyon. 

“Oh god!  Ang pogi mo!  At grrr! Mas maganda pala ang katawan mo sa personal.” papuri nito matapos kilatisin ang buo kong katawan maging ang aking mukha.  Sa huli ay hindi parin ito makapaniwala sa nakikita.

“Are you real?  You look perfect!  Nah you’re like a god.” muling papuri nito at lalo naman akong nahiya. Napatingin naman ako sa kabuohan nito, hapit din sakanya ang suot niyang red dress.  Kita rin ang korte ng katawan nito, ang malusog nitong pakwan ang lalong nagpapaakit sa kaniiyang katawa.  Umangat ang aking tingin sa kaniyang mukha.  Namangha ako dahil mukhang isang kasalanan ang hindi agad titigan ang kaniyang mukha.   Mukha siyang inosenteng anghel,  may magandang hugis ng kilay,  hindi na kailangang lagyan ng eyeliner para kapalan at lagyan ng hugis dahil sa natural nitong kapal at magandang pagkakalinya.  Ang makapal niyang  pilikmata na medyo nakausli ay bumagay sa kaniyang mapupungay na mga mata.  Ang matangos nitong ilong,  ang mapula pulang hugis pusong labi,  hindi niya na rin kailangang maglagay ng kolorete sa mukha dahil sa mamula mula niyang pisngi.  Kung titignan mo siya sa kaniyang panlabas na kaanyuan ay masasabi mong isa siyang inosenteng anghel na bumagsak sa lupa. Nguni’t kung iisipin mo ang kaniyang ginagawa,  mawawala iyon at mapapaisip ka na.  Hindi lahat ng mukhang anghel ay anghel ang ugali,  dahil ang isang ito ay kakaiba sa lahat ng mukhang anghel na nakita at nakilala ko.

“You too! “ bulalas ko,  hindi ko alam kung bakit ko nasabi iyon pero di na iyon malaking isyu ng ngumiti ito saakin habang nakakunot ang noo. 

“Me too, what? “ nakangiti nguni’t kunot ang noong tanong nito. 

“You look like an angel, nah!  an Angel with an evil attitude.”  biro ko at saka kami nagtitigan.

“I know right.” taas kilay nitong tugon at saka natahimik at saka kami sabay natawa. 

“Hey! “ biglang may sumingit na lalaki at umakbay sa babae, kunot noo ko naman itong  tinignan.  “Mukhang nag-eenjoy na kayo ah.  Di niyo man lang ako hinintay.” dagdag pa nito.

“Who is he? “ tanong ko.

“Boyfriend ko.” sa sinabi niyang iyon ay lumaki ang mata ko.  “Haha don’t worry walang isyu samin yon. Diba babe? “

“Yeah,  so let’s go? “ aya nito at tinignan pa ako.

“L-let’s  go! “ utal na tugon ko.  Di ko alam kung paano ko pakikiasamahan ang dalawang ito bukod sa di ko pa alam abg pangalan nila ay first time kong magagawa ito.  Isang babae at dalawa kaming lalaki.

To be continue…

FIRST TIME 2

FIRST TIME (Part2) SMUT R18+ MATURED CONTENT!

“Tinahak namin ang tahimik na pasilyo ng hotel na ito hanggang sa marating namin ang dulo. Mukhang ito na ang aming gagamiting kwarto.  Binuksan na ito ni Cian,  pangalan ng boyfriend ni Angel. Nakakatawang isipin na Angel talaga ang pangalan niya. Isang magandang pangalan na talagang ibinagay sa kaniyang panlabas na kaanyuan nguni’t taliwas sa ugali.  Natawa na lamang ako sa aking sinabi. 

Tuluyan ng binuksan ang pinto at agad na bumungad ang isang napakagandang kwarto.  Mayroon itong napakalaking kama kasya na ata ang isang buong pamilya na may pito hanggang sampung miyembro. 

Agad akong napatingin kay Angel ng nagtatalon talon ito sa ibabaw ng kama.  Nguni’t ang paningin ko ay napadako sa kaniyang malulusog na papaya. Ang bawat lundag ng kanyang katawan ay siya ring lundag nito.   Nang mapagod ay umupo ito at saka nagpahinga.  Napagod sa kakatalon.

“Hey!” natinag ako sa katitig kay Angel ng pukawin ni Cian ang aking atensyon.

“Woah! “ sambot ko sa Pineapple juice na binato niya saakin.  Taka ko naman itong tinignan saka ko siya kunot na pinagmasdam. “Para saan to? “ tanong ko habang ang tingin ay nakatutok sa bote ng isang pineapple juice.

“Para sa tumamis at dumami ang mailalabas natin ngayon.”  paliwanag naman nito at binuksan ang kanya saka nilaghok ng inom.  Wala na rin akong nagawa pa kundi ang buksan din ang pineapple na binigay niya at mabilis itong ininom.   Matapos non ay may binato rin siyang isang tableta ng gamot. 

“Don’t worry di yan droga,  di kami nagamit non.  Ang tablet ba yan pang dagdag libog.” si Angel ang nagpaliwanag.  Kumindat pa ito saakin at saka isinubo ang dalwang snowbear kendy. Di ko alam kung anong purpose non pero wala na akong pakialam pa.  Ininom ko na ang tabletang iniabot ni Cian saakin.  Ilang minuto lang din ay mukhang tumatalab ba saakin ang gamot na ito. 

Unti unti na akong nakakaramdam ng init sa aking katawan.  Maging ang paglaki at pagkasikip ng aking alaga ay nararamdaman ko na rin. 

Napatingin ako sa gawi ni Angel,  di ko alam kung paaniya nahubad ng ganon kabilis ang kanyang suot na dress, ganon din si Cian na wala na ring damit na kahit na ano.  Maganda rin ang katawan nito pero kung ikukumpara ko ang katawa ko at ang katawan niya,  di hamak na mas maganda ang hubog ng katawan ko kesa sa kaniya.

“You can take off your shirt and etc Eros.” natinig ako sa sinabing iyon ni Angel. Kaya wala na rin akong nagawa pa kundi ang sundin ang sinabi niya.  Unti unti kong hinubo ang aking suot na katawan.  Rinig ko ang pagsipol ni Cian maging ang pagtili ni Angel ay di nakatakas sa aking pandinig.

“You really have a good built bro. You have a perfect body.” papuri ni Cian, napayuko naman ako dahil sa hiya.  Di ko rin maiwasang di mailang sa titig niya.

“I told ya babe! “ dagdag naman ni Angel.

Di ko na inintindi pa ang mga sinabi nila dahil itinuloy ko na ang aking paghubo.  Hanggang sa sumilay na ang aking gising na alaga at handa ng sumaludo sa gitna ng magaganap na giyera ngayong gabi. 

“Oh my god!” bulalas ni Angel ng makita ang naghuhundig  kong alaga.  Habang naglalakad ako ay sumasabay ito sa pagkaway. 

“You really have a perfect body Eros. Your name suit you better.  You really look like a god.  Dammit!” muling papuri nito,  parang ngayon lang nakakita ng perpektong katawan.  Matapos pagnasahan ang katawan ko ay tumayo siya at hinawakan ang aking kamay, iginiya sa dulo ng kama at isinandal ako doon. “Because you’re our guess tonight,  wala kang gagawin kundi ang humiga jan at makaramdam ng sarap ok?” tumango na lamang ako at saka ipinaubaya sa kanila ang gabing ito.  Isinandal ko ang aking katawan sa dingding habang nakaupo, habang sina Angel at Cian naman ay pumuwesto na rin.

Patuwad na humarap si Angel saakin at saka yumuko,  si Cian naman ay humiga sa ilalim ni Angel at doon ay pinaglaruan ang bulaklak nito.  Habang pinapanood si Angel na inilabas masok ang aking kahabaan sa kaniyang bibig ay hindi ko maiwasang lalong tamaan ng libog na pakiramdam.  Hindi pa man masyadong nag-uumpisa ay mukhang natutuwa na ako.  Hindi ko alam na ganito pala kasarap sa pakiramdam ang threesome.  First time ko itong gawin at isa lang ang masasabi ko.  MUKHANG MAGUGUSTUHAN KO ITO.

Ramdam ko ang lamig ng bunganga ni Angel, marahil ay  baka dahil sa kinain nitong snowbear kendy.  At talaga namang napakasarap sa pakiramdam nito.  Ang lamig nito ay lalong nagpapahagod sa aking pagkalibog.   Tumigil si Angel sa pagsubo ng aking katigasan habang si Cian naman ay ganon din.  Tumayo si Cian at lumapit sa gawi ni Angel at saka ito hinalikan.  Sa ginagawa nila ay lalo akong nalilibugan.  Gusto ko ring maranasan ang kanilang ginagawa,  nagpapalitan sila ng kendy gamit lamang ang kanilang mga labi. 

Tumayo ako at saka hinalikan ang leeg ni Angel.  Hinawakan niya ang aking panga at marahang gumanti saaking halik.  Habang si Cian naman ay hinahalikan ang leeg ni Angel pababa sa katawan nito.  Nang magsawa siya ay ako naman ang kaniyang hinalikan.  Agad na nagtayuan ang aking mga balahibo ng maramdaman ang labi ni Cian saaking utong. 

Ngayon lamang akong nakaranas na halikan ng isang lalaki.  Wala akong diri na naramdaman bagkus ay libog ang umiiril saaking katawan. 

Bumaba ang halik ni Angel sa aking leeg pababa sa akong katawan.  Napaliyad pa ako kasabay ng aking pag-ungol. Ngayon parehas na nilang pinaglalaruan ang magkabila kong utong.

Muling nanindig ang aking balahibo ng maramdamang isinubo ni Cian ang aking katigasan.  Sobrang sarap nito.  Hindi ko alam na ganito pala ang temtasyon sa pagitan ng lalaki sa lalaki.  Mas lalong nakadaragdag ng libog.

Tumayo na si Angel kaya tumigil na rin si Cian,  matapos non tumuwad na muli si Angel,  itinuro ang kanyang bulaklak kaya dali dali akong pumunta sa  kanyang likuran,  pinuntirya ang kanyang basa ng bulaklak.  Dahan dahan ko itong ipinasok.  Halos magkasabay kaming umungol ni Angel.  Dahan dahan ang aking pagbayo sa kanyang likuran habang si Cian naman ay abala sa pagbayo sa bibig ni Angel. Hinawakan ko ang bewang ni Angel at saka mas lalong idiniin ang kanyang katawan sa aking kahabaan.

Halos mabaliw ako sa sobrang sarap.  Nagkatitigan naman kami ni Cian at bigla ay inabot ko ang sumalubong niyang halik. Abala ang aming mga labi gayon din ang aming katawan. 

Ilang saglit pa ay si Cian naman ang nasa pusisyon ko,  at ako naman ang nasa harapan ni Angel.  Labas masok ang aming ginawa,  may mga sandali ding naghahalikan muli kami ni Cian. Hinahalikan ko rin si Angel at para na itong lasing marahil sa sobrang sarap ng kaniyang pakiramdam.

“You can put your thing inside of me bro.” natinag ako sa sinabing iyon ni Cian.  Napatingin naman ako sa mukha ni Angel na subo subo parin ang aking katigasan.  Naawa bigla ako sa itsura nito.  Maluha luha na ang kanyang mga mata marahil ay sa laki ng aking alaga at dahil sa aking pagkakasagad.  Wala sa sariling tumayo ako at saka pumunta sa likurang bahagi ni Cian. 

“Before that,  put it to your d*ck” pigil nito saakin at saka iniabot ang lubricant. Walang tanong tanong kong nilagya ang aking palad at ikinalat ito at saka ipinahid sa aking alaga.  Minasahe ko ito at saka dahan dahang ipinasok sa butas ni Cian.

Mas masikip ang butas ni Cian kumpara sa bulaklak ni Angel. Dahil suguro sa magkaibang butas ang aking pinasukan. Napakasarap sa pakiramdam ang maglabas masok sa butas ni Cian.  Ang sikip nito ay lalong nagdaragdag ng sarap sa pakiramdam.

Wala ng mapaglagyan pa ang aking nag-uumapaw na masarap na pakiramdam.  At nararamdaman ko na ring malapit na akong labasan.  Kaya mabilis kong hinugot ang aking alaga at saka mabilis na minasahe sa likuran ni Cian.  Ilang saglit pa ay sabay kaming umungol ni Cian.  Siguro ay nilabasan na rin siya. Nang mailabas ko na ang lahat ng aking katas ay muli ko itong ipinasok at saka muling bumayo sa likuran niya. Inabot ko naman ang halik ni Cian. 

Ilang oras din ang aming itinagal ay pagod kaming nahiga.  Napatitig ako sa kanilang dalawa.  Hindi ko akalain na ganito pala kasarap ang pangyayaring ito.  Matapos kong mag-isip isip ay nakaramdam na ako ng pagod at antok.  Hindi ko malilimutan ang pangyayaring ito.

CONFESSION

MATURED CONTENT!

“ I MISS YOU!“ bigla akong nagulat sa deretsong pagkakasabi nya nito. Tila bihasa na siya sa pagkakabigkas kahit ngayon lamang nya iyon sinabi. Ang sexy niya sa pagkakasabi non. Nanlalaki ang mga matang tumitig sa kaniyang mga mata. Sinsero iyon walang bahid na kasinungalingan.

“Ulitin mo nga ang sinabi mo.” utos ko sa kaniya, umiwas naman siya ng tingin. Hindi ko alam kung namamalikmata lang ba ako o totoo ang nakikita ko. Namumula ang kaniyang mukha tila nahihiya.

“Saan mo natutunan iyan? “ muling tanong ko. Nananatiling ganoon parin ang kaniyang pusisyon.

“Narinig ko lamang sa inyo kanina habang nag-uusap kayo ni

Hermano

at Dictoria.“ sagot nito, di ko napansin na naroon nga pala siya kanina habang tinuturuan ko sina Hermano at Doctoria.

“Alam mo ba ang ibig sabihin niyang salitang iyan?” muling tanong ko sa kaniya. Bigla itong ngumisi, nawala na ang pamumula sa kaniyang mukha.

“Hindi ko naman sasabihin sa iyo kung hindi ko alam ang salitang iyon.” nakangising sabi nito. Bigla ay kinabahan ako sa pagkakangisi nito. Dahan dahan siyang lumapit saakin kaya naman napaatras ako patalikod. Muli na naman itong ngumisi nang makitang wala na akong maatrasan pa. Nasa gilid ako ngayon ng bintana. Nanginginig na nakatingin sa kaniya. “Alam mo ba ang hindi ko maintindihan?” nakangising tanong nito saakin. Napalunok naman ako ng bigla niyang inilapit ang kaniyang mukha saakin. “Hindi ko maintindihan kung bakit ganito na lamang ang aking nararamdaman sa iyo. Hindi ko alam kung ano ang ginawa mo kung bakit ako nakakaramdam ng ganito.” bigla ay lumamlam ang kaniyang mga mata. Iniwas niya naman ang kaniyang paningin dahil sa luhang nagbabadyang tumulo sa kaniyang pisngi. Muli niyang ibinalik saakin ang kaniyang tingin. “Alam kong mali itong nararamdaman ko. Pero wala akong kayangg gawin upang alisin itong nararamdaman ko. Alam kong mali nguni’t ang sinasabi ng puso ko ay tama ito. Ngayon, alam mo ba ang kasagutan dito sa aking nararamdaman? “ bigla akong nagulat sa mga sinasabi nito. Hindi ko alam kung totoo ito o hindi, pero base sa mga nakikita ko at sa nararamdaman ko, ayokong mag assume pero totoo ang lahat ng sinasabi nito base sa kaniyang mga mata. Hindi ako naging handa sa pangyayaring ito.

Hindi ako naging handa, hindi ko akalain na mangyayari ito. Kung isa man itong panaginip, sana ay hindi na ako magising pa. Kinurot ko ang aking sarili, masakit ito, ang katotohanan ay nasa harapan ko na. Hindi ko maipaliwanag ang sayang aking nararamdaman. Naghalo-halo ang saya, kilig, kaba maging ang pagkalito.

“Ngayong nasabi ko na ang nararamdaman ko, maaari ko bang malaman mula saiyo kung ano ang nararamdaman mo? “ napakalambing ng tinig nito. Hindi ko maiwasang hindi maiwalang dahil sa lapit ng kaniyang mukha. Naguguluhan ang aking isip, kung magsasabi ba ako sa kaniya ng katotohanan? O itatago ko na lamang.

Sa huli ay naging buo ang aking pasya, gusto kong sumubok, gusto kong mag risk. Narito na ang pagkakataon, hindi ko na sasayangin pa. Huminga ako ng malalim, sinalubong ang kaniyang tingin.

“Mula noong una palamang kitang nakita, naakit mo na ang aking paningin. Hindi ko alam kung paano mo nagagawang pabilisin ang tibok ng puso ko sa tuwing lalapit ka sa akin. Narito ako sa harapan mo, sasabihin ko na ang totoo. Mahal kita, at mas lalong minamahal pa.” sumilay ang matamis niyang ngiti, bigla ay tumulo ang kaniyang luha. Mahigpit niya akong yinakap. Napakasarap non sa pakiramdam.

“Hindi mo alam kung gaano mo ako napasaya sa sinabi mong iyon. Patawad sa aking mga nagawang kasalanan. Pangako, hinding hindi na kita iiwan.” maluha luhang sabi niya, bigla akong natulala sa kaniyang ginawa. Hinawakan niya ang magkabila kong pisngi at siniil iyon ng halik. Tumagal iyon ng ilang minuto at siya na ang kusang himiwalay sa pagkakadami ng kaniyang labi.

“Hinding hindi ko malilimutan kung gaano kalambot ang iyong labi sinta ko. Kaya ngayon, ako ay nanggigigil. Gusto kong angkinin magdamag ang iyong labi. At nakakahiya mang sabihin ito nguni’t gusto kong angkinin ang iyong katawan, ngayon din. “ mapupungay ang mga matang aniya, napalunok ako sa dirediretsong pagkakasabi nito. Lalo akong namula. Kinikilig ako.

Muli niya akong hinalikan ng mariin. Ramdam ko ang sabik sa kaniyang mga halik. Banayad nguni’t ramdam mo ang gigil.

Dahan dahang naglakbay ang kaniyang mga kamay, hinahagod ang aking likod habang patuloy na nakayuko at hinahalikan ang labi ko.

Masyado akong nadadala sa kaniyang ginagawa, kaya naman Hindi ko namalayan na unti unti ko na palang nahuhubad ang suot niyang damit.

Gustuhin ko mang makaramdam ng hiya, nguni’t nilalamangan naman ito ng init sa pakiramdam. Gusto ko siyang maramdaman. Gusto kong maramdaman sa loob ko si Kenjie. Gusto kong ibigay sa kaniya ang kahinaan ko.

Hindi ko alam kung saan niya nalalaman ang mga ito, dahil sobra akong binabaliw nito. Napaliyad pa ako ng bumaba ang kaniyang halik pababa sa aking leeg at muling babalik sa aking labi.

Masyadong mapusok ang aming ginagawa. Nguni’t hindi namin iyon pansin dahil gusto naming pareho na maramdaman ang isa’t isa.

Bumaba ang aking halik sa kaniyang leeg. Napaliyad naman ito at napaungol. Napakasarap non sa pakiramdam kaya naman gusto kong muling marinig.

Hinalikan ko ang kaniyang Adam’s apple pababa sa kaniyang collarbone, ngayon ay ang collarbone niya na ang pinanggigilan ko. Matagal ko na itong gustong gawin. Kaya naman sobrang saya ko ng makamit ko ang kagustuhang iyon.

Napatigil ako sa paghalik sa kaniyang leeg ng bigla niya akong kargahin at muling siilin ang aking labi. Nguni’t ang mas ikinabigla ko ay ang ginawa nito. Marahas niyang ibinaba ang suot kong pang-ibaba. Bigla akong nahiya, nguni’t ang hiyang iyon ay napalitan ng kilig ng maramdaman muli ang kaniyang halik.

“Ako ay nanggigigil saiyo.” aniya at lalo akong nahiya. Bigla akong kinabahan ng maramdaman ang katigasan nito. Mula sa pagkakabuhat niya ay nararamdaman ko ang kaniyang alaga na tumutusok sa aking kuweba. Napakalaki nito at mataba. Bigla akong napalunok at kinabahan.

Ito ang kaunaunahang makikipagtalik ako. Kaya naman kabado parin ako sa gagawin naming iyon. Muli niyang hinalikan ang aking labi, bigla ay nawala ang kabang iyon.

“I’ll be gentle.” husky ang boses nito. Biglang nagtayuan ang mga balahibo ko sa katawan. Hindi ko akalain na masasabi niya pa iyan. Tumango ako sa kaniya at saka bumulong.

“You should be.” bulong ko sa kaniya, halos hapuin ako dahil sa aming ginagawa. Naramdaman kong itinutok niya ang ulo ng kaniyang alaga sa aking kuweba. Bigla na naman akong kinabahan.

Ramdam ko ang sakit habang dahan dahan niyang pinapasok ang aking lagusan. Talagang napakasakit non, sa haba at laki non ay talagang masasaktan ako. Ang sakit ding iyon ay napalitan ng kiliti ng marinig ang kaniyang pag-ungol.

Ngayon ay napagtagumpayan na niyang pasukin ang aking lagusan. Sa pagkakataong ito ay gusto ko itong hugutin dahil sa sobrang sakit.

Muli niyang hinalikan ang aking labi habang dahan dahang inilalabas masok ang kaniyang alaga sa aking kuweba.

Sa una ay masakit ito, nguni’t ng masanay na ang aking lagusan ay unti unting nawala ang sakit. Nagagawa ko ng sabayan ang ritmong kaniyang ginagawa. Napangisi pa ito ng maramdaman ang aking katawan na sinasabayan siya sa paggawa ng ritmo.

Bigla akong napatigil sa paghalik sa kaniya ng bigla niyang hugutin palabas ang kaniyang alaga. Nabigla din ako sa ginawa nito. Hindi ko akalain na alam niya ang pusisyong ito. Iniharap niya ako sa bintana at saka pinatuwad. Dahan dahan niyang ipinasok muli ang kaniyang kahabaan.

Hindi ko akalain na mayganitong side si Kenjie. ‘Masyadong wild.’

“Say ahh! “ aniya at napanganga naman ako, nagulat ako ng bigla niyang isinubo saakin ang kaniyang hinlalaki. Bigla na naman akong natawa sa sinabi nito, pati iyon ay alam niya rin. Hindi na ako magtataka kung marami na siyang nalalaman.

Ang kaninang mabagal na paggawa ng ritmo, ngayon ay pabilis na ng pabilis.. Humahangos na rin siya at napapalakas ang kaniyang pag-ungol. Senyales na malapit na siyang labasan.

Ilang saglit pa ay naramdaman ko na lamang ang kaniyang pagsabog sa aking loob. Napakainit at napakarami non. Mapupungay ang kaniyang mga matang tumitig saakin. Bigla akong napangiti ng makita ang malawak nitong ngiti. Muli niya akong hinalikan habang dahan dahang inihiga sa ilalim ng bintana. Iniangat niya ang aking ulo at inilagay iyon sa kaniyang braso. Ngayon ay nakaharap na siya saakin. Sobrang gwapo niya sa mga oras na ito. At para saakin ay lalo pa siyang gumagwapo. Muli kong hinalikan ang kaniyang labi at saka nakangiting pinakatitigan ang kalawakan. Naaluwalas ito at napakaraming bituin. Napangiti ako sa aking inisip.

’ Naging saksi ang mga bituin sa aming pagmamahalan.’ nakangiting sabi ko sa aking isip habang nakangiting pinagmamasdan ang nakangiting kalawakan.

BUDDY 1

Gino x Gonzales

“B-Buddy anong g-ginagawa mo? “  napatingin ako sa mga mata ni Gino,  puno ito ng pagtataka, kahit ako hindi ko alam kung ano ang ginagawa ko ngayon.  Tila may sariling sistema ang aking katawan,  hindi ko namamalayan na kumikilos ng kusa. 

“B-Buddy wala namang gaguhan.”  muling sambit niya nguni’t tila walang naririnig ang aking katawan,  patuloy itong naglalakbay sa matikas na dibdib ni Gino. 

“Kingina naman buddy. Ano ba? “  sigaw niya at don na ako natauhan.  Agad akong napatigin  sa kaniyang mga mata.  Galit ang kanyang ekspresyon. Dinaklot nito ang aking kamay at saka malakas itong ibinalibag. Agad naman akong nakaramdam ng hiya,  hindi para saakin sarili,  kundi hiya para sa kaniya. 

Hindi ko alam kung ano ang tumakbo sa aking isipan kung bakit ko iyon ginawa.  Dala na siguro ng aking kalasingan kaya ganon na lamang ang aking ikinikilos.

Muli akong tumingin sa kaniya, mahinahon na ang kaninang galit niyang mga mata.  Muli akong lumapit sa kaniya at nakatungong humingi ng kapatawaran. 

“B-Buddy hindi ko s-sinasadya.  P-Patawarin mo ako.”  sinserong sambit ko sa kaniya, nguni’t hindi manlang nagbago ang kaniyang reaksyon. 

Alam ko sa sarili ko na, oras na talikuran ko si Gino,  tapos na ang pagkakaibigan naming dalawa.  Masakit sa dibdib, nguni’t aking tatanggapin ng bukal sa aking kalooban.  At isa pa,  ako rin naman ang may sadya kung bakit sa ganon mauuwi ang aming pagkakaibigan.

Hindi ko na hinantay pa ang kanyang tugon,  lumabas na ako ng tent na tinutuluyan naming dalawa. 

Nagtungo ako ng kampo upang doon magpahupa ng aking mabigat na iniisip.  Gusto kong bigyan ng oras ang aking sarili para makapag isip.  Gusto kong bigyan ang aking kaisipan na alalahanin kung saan ito nag simula.  Nguni’t kahit anong gawin ko,  hindi ko mahinuha kung saan nagsimula itong nararamdaman ko.

Lumipas ang tatlong araw nang hindi kami nagpapansinan ni Gino. Pareho naming iniiwasan ang isa’t-isa.  Nasa iisang Kampo kami nguni’t hindi namin nagagawang mag-usap dahil siguro sa nangyari noong nakaraan.  Mas mainam narin iyon para hindi na lalong lumago ang aking nararamdaman para sa kaniya.  Nguni’t kahit ganon ang aming ginagawa,  hindi ko maiwasang hindi masaktan sa tuwing lalapit ako sa kaniya nguni’t patuloy siyang lumalayo.  Nasasaktan ako dahil ako lamang sa aming dalawa ang nakakaramdam nito.

‘Lugi ako.  Luging lugi.’

Iiling-iling akong nagtungo ng gripo upang maghilamos.  Gabi na nguni’t hindi parin ako dinadalaw ng gutom.  Kumukulo ang aking tiyan sa gutom, nguni’t kapag nariyan na ang pagkain sa aking harapan,  ay tila ako’y busog.  Masyadong wirdo ang aking nararamdaman sa buong maghapong ito. 

“Oh Gonzales! Totoo ngang hindi ka kumain. Ano’t naparito ka? “  agad akong napatayo ng tuwid ng marinig ang boses ng aming pinuno.

“Naghihilamos po sir!”  matigas na pagkakasabi ko,  natawa naman ito at doon ako napatingin sa kaniya ng diretso.  Ngayon ko lamang nakita ang aming pinuno na tumawa ng ganon ka natural.  Bago saakin iyon dahil lagi ko siyang nakikitang seryoso at strikto. 

“Nakakasawang marinig iyan mula saiyo Gonzales.”  natatawang sambit niya, nagulat pa ako ng bigla niyang ilapit ang kaniyang mukha sa aking tenga at doon bumulong.  “Kapag nasa ganitong lugar tayo,  at kapag tayong dalawa lamang ang tao,  hindi mo na kailangang tawagin akong Sir.”  bulong nito at doon nanlaki ang mga mata ko.  Hindi ako makapaniwala.

“No sir!”  tugon ko at muli itong tumawa. 

“Kasasabi ko lang hindi ba? “

“Yes sir!  Pero pinuno po kita,  hindi po iyon tama.”

“Alam mo bang kapag naririnig ko iyan mula saiyo,  pakiramdam ko, ako na ang pinaka strikto sa buong mundo.  Hindi ko alam kung bakit ganon na lamang ang pakiramdam ko sa tuwing maririnig ang paggalang mula saiyo.  Gayong ilang taon lamang ang agwat ko saiyo.  Tuloy ay pakiramdam ko tumatanda ako dahil sa paggalang na binibigay mo.”  muli ay natulala akp sa mahabang pagkakasabi nito.  Bago ulit saakin iyon dahil mas madalas ko siyang naririnig na sumisigaw at malakas ang boses.  Iba sa tono ng kaniyang pananalita ngayon.  Masyado iyong sinsero.

“Kaya maaari bang tawagin mo ako sa aking pangalan,  kapag tayong dalawa lamang ang magkasama o magkausap? “  muling dagdag pa nito at lalo akong hindi makapaniwala.

“Pero sir~” hindi ko na natapos ang aking sasabihin ng bigla siyang sumeryoso kaya naman muli akong tumayo ng tuwid. 

“No buts, and that’s an order by your commander.”  seryoso ang boses nito kaya tumango na lang ako. 

“Yes sir! “  matikas na boses na tugon ko.   Bumuntong hininga naman ito. 

“Gonzales! “ sigaw nito at mas lalo akong tumayo ng tuwid. 

“Yes sir! “ 

“Anak ng…  Sabing wag ng sir diba?”  inis na sambit nito at doon ay hindi ko alam kung ano ang magiging reaksyon ko,  kung matatakot ba ako o matatawa dahil sa pagkabanas na makikita sa kaniyang mukha.  

“Di na po mauulit sir! “

“Anak ka ng kagang Gonzales.  Gusto mo bang ipalipat kita ng ibang Kampo? “   bigla akong napatingin sa kaniy ng seryoso niya iyong sinabi. 

“Abraham naman! “  natatakot na sabi ko at doon na siya tuluyang tumawa.  Natulala na naman ako dahil sa ginawang pagtawa niya.  High school pa kami noon ng huli ko siyang nakitang tumawa ng ganito ka natural.  ’Nakakamangha! ’

“Ayon!!  Kailangan mo pa palang takutin para lang tawagin mo ako sa pangalan ko Gonzales. “  nakangiting dagdag niya pa.  Lumapit siya saakin at biglang ginulo ang buhok ko.  Napasimangot naman ako dahil sa ginawa niyang iyon. 

“Ang dami mo namang pwedeng guluhin buhok ko pa.”  nakangusong reklamo ko sa kaniya.  Natawa lang ito at muling ginulo ang magulo ko ng buhok. 

“Hindi ko naman pwedeng guluhin iyang buhok mo sa ibabang parte mo,   isa pa nakatago din ang buhok mo sa kilikili,  kaya buhok mo sa ulo ang siyang guguluhin ko.”  biro niya at napamaang naman ako sa biro niyang iyon.  ‘May punto nga naman siya tsk…  Mautak parin ang isang Abraham.’

“Siya,  halika na sabay na tayong pumasok sa kubo, sabayan mo na akong kumain.  Tapos na rin naman ang iba.”  wala na akong magawa pa kundi ang magpatianod sa kaniya papunta ng kubo. 

Hawak niya ang aking kamay patungong kubo,  hanggang sa binitawan niya na ito sa harap ng pinto.  Nasaksihan ko ang pagbabago niya ng reaksyon.  Ang kaninang masayang mukha,  ay napalitan na ng seryoso at blangkong eskpresyon,  bagay na lagi kong nakikita sa kaniya.  Natawa pa ako dahil sa kalokohang ginawa niya noong high school kami, di ko akalain na sa ganitong sitwasyon siya mauuwi.  Nakakabilib!

Inilibot ko ang aking paningin,  wala na nga ang iba naming kasamahan,  bukod sa aming tatlo nina Abraham at Gino.  Napatingin ako sa mga mata nito.  Kita ko ang inis at galit,  hindi ko alam kung ano ang nangyari kung bakit ganon na lamang ang reaksyon niya.  Dinulugan ko na ang kapitan sa hapag at saka nagsandok ng kanin at ulam.  Habang tumatagal ay naririnig namin ni Abraham ang pagdadabog ni Gino.  Iiling-iling na lamang ang kapitan dahil sa wirdong kinikilos nito. 

“Kainin mo iyan! “ naiangat ko ang aking paningin sa kamay ni Abraham.  Napatingin ako sa inabot nito,  isang mangkok ng shapsuy.  Dali dali ko itong kinuha ng pandilatan niya ako ng mata. 

Itinuloy ko ang aking pagkain,  kinuha ang shapsuy na iniabot ni Abraham at hiniwalay ang carrots at sayote. Nagulat pa ako ng bigla niya iyong kuhanin at ilagay sa kaniyang plato. 

“Masamang nagsasayang ng pagkain Gonzales.”  sambit niya at saka kinain ang kinuhang gulay sa aking plato.  Napatitig pa ako sa kaniya nguni’t tinaasan lamang niya ako ng kilay.  Muli kong ipinagpatuloy ang aking pagkain, at muli ko na namang narinig ang padabog na pagtayo ni Gino.  Tinignan ko ito nguni’t masamang tingin lamang ang ipinukol niya saakin. Kaya naman ako na rin ang umiwas ng tingin at hinayaan na lamang siyang ligpitin ang kaniyang pinagkainan at saka lumabas ng kubo. 

“Anong nangyari doon kay Dormiento? “ biglang tanong ni Abraham.  Nagkibit balikat lamang ako, dahil kahit ako hindi alam kung bakit ganon na lamang ang kaniyang ikinikilos. 

“Dunno,  baka may period haha.”  biro ko at sinakyan niya naman iyon.  Natapos kaming dalawang kumain,  ako na rin ang nagprisintang maghugas ng lahat ng platong ginamit. 

“Talaga bang ayos lang sayo na hugasan iyang sandamakmak na hugasin Gonzales? “  nag-aalalang aniya,  natawa naman ako.

“Paghuhugas lamang iyan kapitan.  Hindi naman po iyan ganon kabigat.  Kaya mo rin namang maghugas hindi ba?  Abraham? “  biro ko, nginisihan niya lang ako. 

“Siya maghugas kana,  dalian mo’t gabi na.”  dagdag niya pa at tumango naman ako. 

“Aye Aye Captain! “  biro ko at nagsalute pa.  Natawa pa siya at muling ginulo ang buhok ko.  Tatalikod na sana ako ng bigla niyang hawakan ang aking braso. 

“Tatalikod ka ng hindi man lang nagbibigay galang  o sumasaludo saakin Gonzales?”  biglang seryosong sambit niya at doon ako napatayo ng tuwid at sumaludo sa kaniya.  Nakadama agad ako ng takot dahil sa pagkaseryoso niya.  Nguni’t ganon na lamang ang inis ko ng bigla itong tumawa. 

“Sarap mong konyatan Ham!”   inis kunyareng sabi ko at natawa naman siya.  Muli niyang ginulo ang buhok ko at saka nagpaalam. Nakangiti akong nagpatuloy sa paghuhugas ng pinggan.  Isang oras din ang inilagi ko sa loob ng kubo kaya naman pawisan akong lumabas mula sa loob.  

Nagtungo ako sa tent namin ni Gino,  agad na hinanap ng aking mga mata si Gino nguni’t wala akong makita sa loob kaya naman dali dali kong kinuha ang aking tuwalya at agaf na nagtungo ng banyo upang maligo.

Mabilis akong nagbuhos, kuskos at ligo.  Halos kalahating oras din ang itinagal ko.  Kaya naman pagkalabas ko ng banyo ay malakas na hikab ang aking pinakawalan. 

Dali dali naman akong nagtungo ng tent namin ni Gino dahil nakalimutan kong kumuha ng damit kaya naman.  Tanging tapis lamang ng tuwalya ang aking gamit. 

Pagpasok ko sa loob ay ganon na lamang ang gulat ko ng magsalubong ang tingin namin ni Gino. 

“K-Kukuha lang ako ng damit,  l-lalabas na rin ako pagkatapos.”  utal na sabi ko nguni’t hindi naman siya tumugon.  Dahan dahan ang hakbang ko patungo sa kabinet na plastik na siyang pinaglalagyan ng aking gamit.  Nang makakuha na ako tinalikuran ko na ang kabinet ako at ganon na lamang muli ang aking pagkagulat ng makitang ilang dangkal na lamang ang layo namin ni Gino. 

Dahan dahan niyang inilapit ang kaniyang mukha at ipinukol ang parehong braso sa ibabaw ng kabinet dahilan para makulong niya ako ng kaniyang bisig. 

“Ano ang ginawa mo saakin? “  tiim-bagang tanong niya,  halos maduling na rin ako sa kakatitig sa mga mata niya dahil sa sobrang lapit nito saakin.  “What did you to me huh? “  dagdag niya at lalong inipalit ang kaniyang mukha.  Doon na ako nakaramdam ng sobrang kaba.  Halos maghalo na ang kaba at takot sa aking dibdib.  Masyado siyang seryoso,  hindi ko alam ang gagawin ko.  “Answer me Gonzales,  or else, I will let my lips to answer my own damn question.”  igting-pangang aniya at doon na ako natulala sa kaniya.

BUDDY 2

“ Answer me Gonzales,  or else, I will let my lips to answer my own damn question.“  igting-pangang aniya at doon na ako natulala sa kaniya. Halos hindi ako makapag salita dahil sa lapit ng kaniyang mukha,  mas lalo lamang akong pinatahimik ng huling salitang binitawan niya. 

“Ano Arthagan?  Hindi ka sasagot o hahayaan mong ilapat ko ang labi ko jan sa labi mo para masagot ang kinginang tanong ko?”  muling dagdag niya,  seryoso ang tono,  tunay na naghahanap ng sagot.  Nguni’t paano ako makakasagot gayong sobrang lapit ng kaniyang mukha.  Tuloy ay naaamoy ko na ang amoy mint niyang hininga, nararamdaman ko na rin ang init ng kaniyang buga.  Hindi ako makakilos sa sobrang kaba,  sobrang bilis ng tibok ng puso ko,  to the point na natatakot ako na lalong idikit niya ang kaniyang katawan saakin.  Muli akong napatingin sa  mga mata nito pababa sa kaniyang labi.  Nakangisi ito at handa ng ilapat sa aking labi.  Napapikit pa ako ng dahan dahan niyang inilapit saakin ang kaniyang labi. 

Nalalanghap ko na ang kaniyang hininga,  hindi ko alam kung bakit ganito na lamang ang aking pakiramdam,  masyado akong nahihibang sa mabango at mainit niyang hininga.  Tila gusto kong amoy amuyin. 

“Hindi ko alam kung ano ang ginawa mo kung bakit ganito ang nagiging epekto sa katawan ko.  Kingina,  hindi ko alam kung bakit nainis ako sa sarili ko noong nakaraan.  Nguni’t mas lamang ang inis ko saiyo.  You know what? “ dagdag pa nito at binitin ang huling sinabi,  napatingin naman ako sa kaniyang mga mata,  sobra nga ang inis na makikita rito. “Naiinis ako saiyo,  dahil matapos mong patigasin ang espada ko,  iiwanan mo na lang ng ganon?  At isa pa,  hindi ko alam kung bakit ako naiinis sa tuwing may kasama kang iba,  lalo akong nainis saiyo ng makita kong kasama mo ang kapya ko kapitan.”  muling nag igting ang kanyang panga,  nagulat pa ako ng bigla ay may butil ng luha ang tumulo sa kaniyang mga mata.

“Kingina!  Hindi ko alam kung bakit ako nakakaramdam ng inis sa mga taong nakakausap at nakakasama mo sa pagtawa.  Hindi ko alam kung bakit ako nasaktan ng makita kong magkasama kayo ni Abraham.  Kingina! Wala akong makitang sagot!  Ayoko mang aminin,  pero nagseselos ako!”  muling dagdag niya, at doon na tuloy tuloy na tumulo ang kaniyang mga luha.  Sa nakikita ko sa kaniya ngayon,  mas dumoble ang sakit na nararamdaman ko. Dali dali kong hinawakan ang magkabila niyang pisngi at pinunasan ang tumutulong luha sa kaniyang mga mata gamit ang aking thumb finger.  Naipikit niya ang kanyang matabat idinikit ang aming mga noo. 

“I don’t know why, why am I feel this kind of shit, It sucks me.”  nakapikit niyang sambit, dama ang hirap at lungkot. “I’m missing you this pas few days.  Hindi ko alam kung bakit ako nakakaramdam ng ganito.”  iminulat niya ang kaniyang mga mata matapos niyang sabihin iyon, nagtama ang aming tingin.  Napalunok ako dahil sa mapang-akit niyang mga mata.  Mapungay na mata ang ibinaling niya saakin.  Nawawala ako sa aking sistema. 

“What did you do to me?”  muling tanong nito saakin na kahit ako ay hindi alam ang sagot.  “You’re silence means you allow me to put my lips into your lips.”  mas lalo akong hindi nakapagsalita ng sabihin niya iyon.  Halos hindi na rin ako makagalaw dahil sa sobrang panginginig ng kalamnan.  Nawala ang lakas ng loob ko,  umurong ito at natakot.  Nanatili akong tahimik hanggang sa magulat na lamang ako ng idampi niya ang kaniyang labi sa aking labi.  Napakalambot ng kaniyang labi,  kinukuha nito ang aking kaluluwa,  at lalong binabaliw.  Naiawang ko ang aking labi dahilan para pasukin ng kaniyang dila ang aking bibig.  Kinagat niya rin ang ibabang parte ng aking labi.  Nababaliw ako sa ginagawa niya.  Lalong nawawala ako sa aking sarili.  Nasira na rin ang aking sistema dahilan kaya ko nalalabanan ang mapusok niyang halik.  Nanghihina ang aking tuhod,  hindi ko akalain na mangyayari ito sa pagitan naming dalawa.  Bumaba ang kaniyang halik pababa sa aking panga,  at hanggang sa umabot ito sa aking leeg pababa sa aking dibdib.  Pinanggigilan niya ito,  may minsan pang kinakagat ang aking perlas sa magkabila kong dibdib.  Sa ginagawa niya ay lalo akong nawawala sa aking sarili. 

Binuhat niya ako at isinampa sa hanggang bewang na kabinet at doon muling siniil ng halik.  Ang kaninang banayad na halik ay napalitan na ng mapusok at mainit na halik.  Hindi ko na namalayan ang mga sandali kaya naman ganon na lang ang pagkamangha ko ng maramdaman ang malamig na hangin sa aking pwetan,  nawala na ang tuwalyang nakatapis sa aking pang-ibaba at wala na rin ang suot kong salongganisa. 

Muli niya akong binuhat habang patuloy na sinisiil ang aking labi,  nguni’t ganon na lamang ang pagtayo ng aking mga balahibo ng maramdaman ang ulo ng kaniyang espada na hinahampas sa likuran ng aking pwetan.  Napakatigas nito, mahaba at mataba.  Natatakot ako na kinakabahan na naeexcite.  Halo halo ang aking nararamdaman.  Natatakot at kinakabahan ako dahil hindi ko alam kung makakayanan ko ba ang laki ng kaniyang espada,  nae-excite ako dahil gusto ko ng maramdaman siya sa aking loob. 

“Can I enter you now? “  maliyo-liyong tanong niya,  napalunok pa ako bago tumango.  Nararamdaman ko na ang ulo ng kaniyang espada na pilit na pinapasok ang masikip kong kweba.  Nguni’t hindi pa man ito nakakapasok ng maigi ay binunot niya na ito.  Nagtaka pa ako ng bigla niyang dinuraan ang kaniyang palad at doon ko lamang napagtanto ang kanyang ginawa,  ng maramdamang basa ang ulo ng kaniyang esapada.  Napangisi ako sa kaniyang ginawa.

“Pampadulas,  wala akong dalang lubricant eh,  mas ayos na rin ang laway para natural.”  nakangising aniya,  nahiya ako bigla dahil sa kapilyuhan niyang taglay.   Muli niyang isinentro ang ulo ng kaniyang espada sa aking bukana,  dahan dahan ang kanyang pagpasok,  nguni’t sobrang sakit non,  hindi sapat ang kaniyang laway para dumulas ang kaniyang espada.  Napasambunot ako sa kaniyang buhok at impit na ungol ang aking ginawa dahil sa sobrang sakit.  Hindi naman ako pwedeng sumigaw dahil baka mahuli kami mahirap na,  tent lang din ang tinutuluyan namin. 

“Am I hurting you?  I will stop it right now.”  maliyo-liyong tanong niya,  maynaaawang tono. 

“No!  Don’t stop what you’re doing.”  tugon ko at hinalikan niya naman ako sa labi. 

“But I’m hurting you.”

“No!  it feels so good having you insinde me.”

“Ok babe,  I’ll be gentle.”

“You should be,  kundi sasambunitan kita.”  biro ko at sabay naman kaming natawa. 

“Aye Aye captain. “  husky’ng sambit niya,  halos magtayuan ang aking balahibo sa lalim ng kanyang pagkakasabi non.  Muli niyang siniil ng halik ang aking labi habang dahan dahang inilalabas masok ang kanyang espada sa aking kuweba. 

May mga sandaling tinatanong niya ako na ititigil niya na lang gayong nasasaktan ako.  Nguni’t patuloy akong tumatanggi.  Gustong gusto kong maramdaman ang kaniyang katawan sa aking kaloob looban. 

Habang tumatagal ang aming posisyon ay napagod din siya kaya naman dahan dahan niya akong inihiga sa papag, itinaas ang aking binti at inilagay iyon sa kaniyang balikat at saka ipinagpatuloy ang kaniyang ginagawa.

Ang kaninang sakit na aking nararamdaman ay napalitan na ng sarap sa pakiramdam.  Ibinaba niya ang aking binti at itinukod niya ang kaniyang kamay upang gawaran ako ng halik.  Ramdam ko ang sabik sa kaniyang halik,  maging sa kanyang pagbayo.  Tuloy ay lalo akong nakakaramdam na tila ako’y nasa alapaap dahil sa sobrang sarap sa pakiramdam.

Ibinuka ko ang aking bibig at muli niyang pinasok ang loob nito gamit ang kaniyang dila.  Siniil ko rin ito at ginaya ang kaniyang ginagawa.  Ngayon ay nagpapalitan na kami ng aming mga laway gamit ang sarili naming mga dila.  Walang pandidiri akong nararamdaman,  bagkus ay kakaibang sensasyon ang siyang  nangingibanaw sa aking kalooban. 

Amg kaninang dahan dahang pagbunggo niya saakin ay pabilis na ng pabilis.  Rinig ko na rin ang langit-ngit ng kahoy na papag.  Natatakot ako na baka may makarinig saamin,  kaya naman pinalo ko ang matambok niyang pwet nguni’t tila hindi niya iyon naintindihan dahil mas lalo niya pa itong binilisan.  Kaya naman lalong lumalakas ang langit-ngit ng aming papag. 

“Anak ka nang…  Nagmamadali kaba Gino?  Baka may makarinig satin dito aba.!”  kahit naliliyo ay pinilit kong magsalita ng diretso para maintindihan niya kaya naman ng marinig ang sinabi ko ay banayad na ang kaniyang pagkilos nguni’t naroon parin ang kaunting bilis nguni’t hindi na iyon nagpapalangitngit ng papag na aking hinihigaan.  Ilang minuto pa ang lumipas ay bumilis na naman ang kaniyang pagbunggo,  ramdam ko na malapit na siyang labasan dahil sa panlalaki ng kanyang alaga.  At hindi nga ako nagkamali,  sunod sunod ang pagpapaputok niya sa aking loob.  Napakainit at sobrang dami. 

Impit ang ungol naming dalawa,  naliliyong pinakatitigan niya ang aking mga mata,  kita ko rito ang saya.  Natutuwa ako at the same time natatakot din. 

Natutuwa ako dahil pareho kami ng nararamdaman,  aminin niya man iyon o hindi,  ramdam ko naman na pareho naming gusto ang isa’t-isa. 

Takot, Natatakot ako dahil sa nangyari saamin.  Hindi ako natatakot na mahuli kami or something, ang ikimakatakot ko lang ay,  nakuha na niya ang gusto niya,  nakaraos na siya baka bukas, wala na ito at mawala na rin ang nararamdaman niya. 

Natatakot ako para saaking sarili,  ayokong umasa na baka bukas,  parehas parin naming gusto ang isa’t-isa.

AKO NA LANG

“Oh ayos naba ang lahat?  Wala na bang nakalimutan? “  dinig kong sigaw ni Jigz sa labas ng kotse. 

“Wala na,  tara na alis na tayo.”  tugon naman ni Sandro.  Ilang saglit lang din ay pumasok na sina,  Jigz, Sandro,  Aisha, Yvonne at Leandro.  Pagkapasok palang nito ay agad na nagtama ang aming paningin.  Nakakunot ang kanyang noo,  habang may inis na makikita sa kanyang nga mata ng makitang katabi ko si Sandro.   Tuluyan na itong pumasok at agad na tumabi kay Aisha,  na kanyang nobya.  Sa nasaksihang iyon ay agad na kumirot ang aking dibdib.  Biglang nangilid ang luha sa aking mga mata,  kaunti na lamang ay patulo na. 

“Huwag mo ng isipin kung masasaktan karin naman.  Huwag mong ipakitang apektado ka sa nakikita mo.  Magpretend ka na ayos kana,  which is yon ang kailangan mong ipakita.”  bigla akong napatitig kay Sandrosa sinabi niyang iyon.  Seryoso siya doon sa sinabi niya.  Bigla niya akong inakbayan kaya naman nararamdaman ko na ang balat niya sa batok ko.  Ayoko mang aminin,  nguni’t talagang napakabango ni Sandro ngayon.  Hinawakan niya ang aking ulo at idiin sa kaniyang kilikili.  Aga ko namang hinawakan ang kanyang brasong nakaakbay saakin,  nguni’t masyado siyang malakas kumpara saakin kaya naman nagawa niya pa lalong idiin ang aking ulo sa kaniyang kilikili.

“Ano ba Sandro?  Ang baho ah!”  biro ko nguni’t natawa lang ito.  Si Sandro ay isa sa naging kaibigan ko,  siya ang nasasabihan ko ng nga problema ko.  Sjya rin ang natatakbuhan ko sa mga ganitong sitwasyon.

“Aysuss!  Gustong gusto mo ngang inaamoy ang kilikili ko.  Nakoo! “  pang-aasar pa nito saakin. 

Ilang segundo pa ang lumipas ay siya na rin ang bumitaw sa pagkakakulong niya saakin.   Nagpatuloy pa ang harutang dalawa,  nguni’t mas lamang parin siya dahil ako lagi ang naiinis sa mga ginagawa niya, matapos din non ay tumigil na kami ng nasa kalagitnaan na ng biyahe,  marahil ay nakaramdam na ng pagod at antok kaya parehas kaming tumigil at natulog.

Ilang oras din ang itinagal ng biyaheng iyon hanggang sa marating na namin ang Casa Leoné,  gabi na rin ng marating namin ito kaya naman, baka bukas na lang namin gagawin ang aming proyekto. 

Matapos naming ipasok at isalansan ang aming mga gamit ay nagtungo na kami sa resto ng Casa Leoné upang doon kumain,  samu’t-saring pagkain ang inilatag sa malaking lamesa.  Sa tingin at amoy palang ay maglalaway kana sa sarap.  Amin ng dinulugan ang hapag ng mag-aya na si Jigz na kumain,  wala na kaming hinanaing or something, basta na lang din kami dumulog at kumuha ng sariling pagkain.  Kung titignan mo ito sa malapitan at kung maamoy mo ito, mabubusog kana.  Maunti lang ang serving nila pero iba’t-ibang pagkain naman ang iyong matitikman. 

Halos tumagal din kami ng 2 oras sa pagkain,  talagang napakasarap ng mga pagkaing inihanda sa amin.  Kaya siguro ganon na lamang katagal kaming natapos dahil bukod sa masarap ang pagkain,  ay napasarap din sa usapan.  Kaya ang nga bagay na hindi kailangang halungkatin, ay nahalungkat.

“So kelan naging kayo? “  biglang tanong ni Jigz kina Leandro at Aisha, agad namang namula ang pisngi ng babae at umiwas pa ng tingin.

Habang nakatuon ang atensyon nila kay Aisha, tumayo na ako. Ayokong marinig ang mga pinag-uusapan nila. Wala na rin sakin kung mag-isip sila ng masama sa iaakto kong ito.  Pero anong magagawa ko?  Nasasaktan ako. 

“Guys cr lang ako.”  paalam ko nguni’t di man lang natinag ang atensyon ng iba,  samantalang si Sandro naman ay napatingin saakin,  kakikitaan ng lungkot at awa sa kanyang mga mata.  Marahil ay nalulungkot siya para saakin at the same time, naaawa.  Kaya bago pa man bumagsak ang mga luha ko ay tuluyan na akong lumayo sa kanila,  narinig ko pang tinawag ako ni Sandro nguni’t di ko na siya pinansin pa. 

Itinuon ko ang aking atensyon sa paglalakad,  di ko mawari kung saan ako tutungo gayong ito ang kaunaunahang pagpunta ko sa lugar na ito. 

Sa kabila ng aking paglalakad ay narating ko na ang pinaka dulo ng lugar na ito.  Medyo may kadiliman,  nguni’t dahil sa kabilugan ng buwan, ito ang nagsisilbing ilaw sa madilim lugar. 

Nakatingala akong umupo, pinagmamasdan ang kagandahan ng buwan malamig din ang simoy ng hangin.  Luha ko’y tumulo ng bigla,  sakit na idinulot saakin ng nakaraan ay aking naalala.   Natatawang napailing na lamang ako matapos mahagip ng aking ala-ala ang pag-aming ginawa ko kay Leandro,  masakit sa dibdib dahil iba ang kanyang gusto.  Nung gabi ding iyon,  dumating si Aisha,  nagtapat ng kanyang nararamdaman.  At doon,  na nag-umpisa ang kanilang storya.  Masakit pero wala kang karapatang masaktan dahil sainyong dalawa,  ikaw lang ang siyang nakakaramdam.  Masakit pero wala kang kakayahang alisin ang sakit na iyon sa dibdib mo dahil yan ang choice mo,  ang mahalin ang taong hindi kayang suklian yang nararamdaman mo.

Sa pagmumumi-muni kong iyon ay di ko namalayan oras,  halos dalawang oras na pala akong nakaupo dito,  kaya naman dali dali akong tumayo at pinagpagan ang aking pwetan na puno na ng buhangin. 

Muli ko pang pinagmasdan ang buwan,  napakaganda parin nito,  at lalong lumiliwanag.   Napangiti ako.

“Maraming salamat saiyo.”  pasasalamat ko rito,  as if naman na sasagot ito or kahit ngumiti man lang,  natawa pa ako dahil sa mga pangyayaring ito.  Hindi ko alam na pati sa totoong buhay ay makakaramdam ng ganito ang isang tao.  Akin ng iniiwas ang aking paningin sa buwan at itinuon na lang ang tingin sa daan.  Nguni’t ganon na lamang ang gulat ko ng makaramdam ako ng mahigpit na yakap.  Sobrang higpit ng kanyang yakap,  hinawakan niya pa ang aking ulo at marahan itong hinimas himas. 

Gumulo ang isip ko sa mga oras na ito,  akala ko ay ayos na,  nguni’t lalong gumulo ng dumating ang lalaking ito, at niyakap ako.  Naramdaman ko naman ang pagtulo ng kanyang mga luha sa aking balikat dahilan para maiangat ko ang aking mukha sa kanyang mukha. 

“A-Akala ko may nangyari ng masama saiyo,  akala ko umalis kana at iiwanan mo rin ako.  Natatakot akong mawala ka sa paningim ko. Nasasaktan ako sa tuwing nakikita kong nasasaktan ka ng dahil sa kanya.”  lumuluhang aniya,  bumilis ang tibok ng puso ko.  Hindi ko inaasahang dadating siya sa mga oras naito at magsasabi ng mga ganito.  Hindi ako sanay sa pakikitungo niya ngayon,  gusto kong kumawala sa pagkakayakap sa kanya,  nguni’t hindi kayang kumilos ng katawan ko.  Sa hindi malamang dahilan ay gusto kong marinig ang sasabihin niya.  Gusto kong marinig ang boses niya,  hindi ko alam kung bakit naging ganito ang nararamdaman ko. Nakaramdam ako ng kaginhawaan sa kanyang mga bisig.  Tila pinaparamdam nito na hindi ako nag-iisa, na hindi ko na kailangang maghanap pa ng iba dahil sapat na nariyan lang sya. 

“Gusto kong alisin ang sakit jan sa puso mo.  Gusto kong palitan ng masasayang alala yang mapapait na nangyari sa buhay mo.  Gusto kong iparamdam sayo na mahal kita,  na deserve mong mahalin din ng iba.  Dahil ang isang tulad mo…”  putol niya sa sasabihin niya,  hinawakan ang magkabila kong pisngi at iniharap sa kanya,  mababasa sa kanyang mga mata ang naghalong saya at lungkot. Tumulo ang luha sa magkabila niyang mga mata. 

“Dahil ang isang katulad mo,  hindi sinasayang.  Dahil ang isang katulad mo,  deserve na sumaya.  Hindi ko man maalis ang sakit na nararamdaman mo,  hindi rin ako mangangako,  nguni’t gagawin ko ang lahat mawala lang yang sakit na nararamdaman mo,  at gagawin ko ang lahat.  Mapalitan lang siya jan sa puso mo, at hihintayin ko na lang na maging ako ang maging laman ng isip at puso mo.”   mahabang dagdag pa nito at dahan dahang inilapit ang kaniyang mukha saakin,  dahan-dahang inilapat ang kanyan labi saaking labi. 

“Mahal na mahal kita,  Drei. Kaya please!  Pwede bang ako na lang? “  dagdag pa nito at muling siniil ang aking labi. 

‘Sana ganon kadaling ilipat ang nararamdaman ng isang tao Sandro,  kung ganon lang kadali iyon,  ngayon din ay ililipat ko saiyo,  nguni’t sana hintayin mong makalimot ang puso ko,  hihintayin ko rin ang mga sinabin mong,  gagawin mo ang lahat mapalitan lang ng saya ang lungkot na aking nadarama.  Sana ikaw na lang din ang mahalin ng puso ko,  para masuklian ko ang pagmamahal na ibinibigat mo.  Sana nga ikaw na lang Sandro.’

PASABAY

*RING!! *

Agad na napabalikwas ako nang tayo nang marinig ang malakas na tunog ng alarm clock ko.  Dali dali ko itong pinatay at tatamad-tamad pang tumayo habang kinukuskos pa ang kanang mata.  Humikab pa muna ako bago magtungo ng kusina para kumain.  Nang matapos ay,  mabilis kong hinugasan ang aking pinggan.  Hindi na rin ako nagmadali pa dahil late na rin naman ako.  Agad akong nagtungo ng aking kwarto at Kinuha ko na ang tuwalya at mabilis na hinubo ang aking damit. Matapos non ay nagtungo na ako ng banyo.  Binuksan ang gripo maging ang shower,  nakapikit na hinayaang sakupin ng malamig na tubig ang aking katawan.  Maging ang init ng aking katawan ay napapalitan na rin ng lamig.

Sa kalagitnaan ng aking pagligo ay biglang bumukas ang pinto ng banyo.  Ganon na lamang ang gulat ko ng makita si Vince na nakatapis  ng tuwalya ang ibabang parte nito. Nakakunot ang kanyang noo,  pinag-aaralan ang aking mukha.  At walang ano-ano’y pumasok sa loob,  tinanggal ang nakatapis na tuwalya a t binundol pa ako para mapalitan niya ako ng pwesto. 

Siya na ngayon ang nasa harap ng shower at ako naman ang nasa likod ng pinto. 

“Pasabay. “  aniya habang nakatingala,  tila nababagot pa. 

“A-Ano ba?  Pwede ka namang maghintay na lang sa labas or maghintay na matapos ako.  Hindi itong papasok kana lang bigla alam mong may naliligo diba.”  singhal ko sa kanya,  tinitigan niya lamang ako habang nakakunot ang noo at nakataas ang kanang kilay.

“Kaya nga makikisabay na ko oara tipid na rin sa tupig.”  walang ganang usal pa nito.  Agad ba umakyat ang inis ko dahil aa lalaking ito. 

“Kaya nga diba?  Dapat naghintay kana lang. Alam mong nakahubo din ang tao,  basta basta kana lang nang pasok.”  angil kong muli,  nguni’t lalo niya lamang akong pinakititigan.  Seryoso ang  mukhang lumapit sa gawi ko. 

“Bakit parehas lang naman tayong may espada.  Bakit nahihiya ka? “    sambit nito at binuksan na ang shower,  wala na rin akong nagawa pa kundi ang maligo na lang din.  Kahit nahihiya ay pinipilit ko na lamang ang sarili ko na huwag sumagi ang balat ko sa kanyang balat. 

Maya maya pa’y pagkakuha ko ng sabon ay hindi ko sinasadyang maidikit abg aking alaga sa kanyang pang upo. 

“S-Sorry! “  paghingi ko ng pasensya, nginisihan lamang ako nito. 

Ilang saglit pa ang lumipas, sa hindi inaasahan ay muntikan na akong madulas mabuti ay nasalo ako ni Vince kundi ay baka nauntog na ako sa sahig, limitado din kasi ang aking galaw dahil sa kasikipang taglay ng banyong ito. 

Ganon na lang din ang gulat ko ng maymaramdamang matigas na bagay ang kumiskis sa aking alaga.  Agad akong napatingin doon,  at ganon na lang muli ang aking pagkagulat ng mapagtantong magkadikit na ang aming mga balat maging ang aming mga katawa. 

Nasa ibabaw ko siya habang nasa ilalim niya naman ako. Napatingin ako sa kanyang mukha, nakangisi na ito ngayon. 

“Tinitigasan ka,  ramdam ko.”  nakangising sambit nito,  mabilis naman akong tumayo at tumalikod sa kanya.  Agad kong tinakpan ang aking alaga,  sobrang tigas na nga nito. 

Nguni’t ganon na lamang ang pagtayo ng aking nga balahibo ng maramdaman ang yakap niya saakin.  Nararamdaman ko na ang alaga niyang tumutusok na sa aking pang-upo Hinawi niya ang aking kamay na pilit tinatago ang aking alaga.  Nang magtagumpay siya sa paghawi ng aking kamay ay mabilis niyang dinakma ang aking alaga at mabilis na minaryang palad.  First time na mangyayari sa akin ito sa tanang buhay ko.  Hindi ko akalain na sa lalaking ito, ay mailalabas ko ang kaunaunahang katas ko. 

Walang tigil ang pagtaas baba ng kanyang kamay sa aking alaga habang patulos na kinikiskis ang kanyang alaga sa aking pang-upo. 

Hindi pa siya nakontento sa pagtaas baba sa aking alaga,  kaya naman mabilis niya akong iniharap sa kanya at marahas na siniil ang aking labi.

Hindi ako marunong humalik kaya naman ginagaya ko na lamang ang galaw ng kanyang bibig.  Ang halik niya ay bumaba sa aking panga,  pababa sa aking dibdib.  Halos mapaungol ako sa sarap ng bigla biyang sipsipin at paglaruan ang dalawa kong utong. 

“Tngin!”  mura ko, hindi na nakayanan pa ang sarap sa pakiramdam. Tinatakasan na ako nang aking ulirat.

Nang magsawa sa aking utong ay muling bumaba ang kanyang halik pababa saaking katawan.  Dinilaan at pinanggigilan ang aking nakaumbok na pandesal.  Matapos non ay lalong bumaba ang kanyang halik,  hanggang sa umabot na sa katawan ng aking alaga.  Dahan dahan niya itong sinubo at isinagad.  Halos mapasigaw ako sa sobrang sarap sa pakiramdam.  Rinig ko ang pag-ubo niya dahil siguro sa sobrang kahabaan ng aking alaga. 

Matapos niyang umubo ay muli niyang isinubo ang aking alaga,  mapusok ang kanyang mga matang ipinukol saakin.  Ayoko mang aminin,  napakasarap ng kanyang ginagawa.

Nagtagal din ang pagtaas baba niya sa aking alaga,  may minsan pa ngang halos mabuwal na siya dahil sa aking pagkakasagad.

Akala ko ay tapos na siya nang mapansing tumayo ito.  Tumalikod siya sa gawi ko,  nakatuwad na humarap sa salamin habang may sinasabing pasukin ko ang kanyang kuweba. 

Dahil sa libog na aking nararamdama, walang tanong tanong na ipinasok ko ang aking alaga sa kanyang pang-upo.  Rinig ko ang palahaw nya dahil sa sakit nguni’t hindi ko na iyon pinansin pa.  Ang kaninang dahan dahan,  ngayon ay mabilis na.  Mabilis na ang aking pagbayo sa kanyang likuran habang hinahalikan ang kanyang labi,  may minsan pang kinakagat ko rin ang kanyang tenga,  sa gawing iyon hindi ko alam kung saan ko iyon nalaman. 

Lalo ko pang binilisan ang akingpagbayo nang maramdamang malapit na akong labasan.  Sabay kaming umungol,  at sabay ring naghabol ng hininga. Konti na lamang ay lalabasan na ako.  Ilang mabilis na bayo pa ang ginawa ko at doon na sumabog ang mainit kong katas sa kanyang loob.  Napakarami nito,  marahil ay ito rin ang aking unang pagpapasabog. 

Habol ang hiningang bumayo ako muli sa kanyang likuran.  Ginawaran siya ng halik,  at hanggang  sa ako’y labasang muli.

’DI PO SADYA

“WARNING!! ⚠ ⚠

THERE’S A VIOLENT CONTENT.

READ AT YOUR OWN RISK! “

R18

“

Iho

pakitawag

naman ang

kuya

Anton mo sa taas.  Paki sabi kakain na tayo.“   sambit ni Tita Ashley,  stepmom ko.  Kasalukuyan ako ngayong nakikituloy sa bahay na ito.  Wala naman akong problema kay tita Ashley, nguni’t sa mga anak lang nito ang pinaka problema ko. 

Kasi minsan,  sa ilang buwan ko nang pamamalagi rito,  pakiramdam ko hindi parin ako welcome sa bahay na ito.  Na parang ako ang sinisisi nila sa dahil kung hindi dahil sa daddy ko hindi mabubuwag ang masaya nilang pamilya. 

Wala naman akong alam roon,  nagulat na lang din ako noon, isang araw dumating si Daddy mayroong kasamang babae at pinakilala na magsasama na sila sa iisang bahay.  That time, nagalit ako kay dad.  Pero sino nga ba ako para magalit sa kaniya?  Kaya kahit labag din sa loob ko,  sumama na lang din ako.  Nguni’t kahit ganon,  hindi mapapantayan ang pag-aalagang binibigay saamin ni mommy.  Dahil sa puso’t isip ko,  siya lang ang ituturing kong ina.   And that time,  ilang araw lang din ay umalis kami sa aming tinitirhan upang doon na tumuloy sa bahay ni Tita Ashley.  Akala ko sa paglipat namin na iyon magiging maayos ang lahat.  Mayroong 2 anak si tita Ashley sa una niyang pamilya.  Isa na rito si Kuya Ester at Kuya Anton. Pagdating ko palamang sa bahat na ito,  ang sama na ng tingin nila saakin.  Parang ako ang may kasalanan sa mga nangyayari.  Nguni’t kahit ganon,  masaya parin ako dahil nanjan parin si Daddy,  umaalalay sakin.

Umakyat na ako sa itaas kung nasaan ang kinaroroonan ni kuya Anton.  Nang makita ko na ito ay agad na akong lumapit at mabilis na kumatok.

“Kuya Anton, bumaba na raw po dahil kakain na.”  sambit ko habang kinakatok ang pintuan ni kuya Anton.  Nguni’t nakakailang katok na ako wala paring tumutugon. 

“Kuya Anton… Kuya Anton…  Kakain na daw po sabi ni Tita,  bumaba ka na daw po.”  muling pagkatok ko nguni’t wala parin akong tugon na natatanggap.  Pinihit ko amg doorknob, nagbabakasakaling hindi ito nakalock.  Nakaramdam naman ako ng ginhawa ng pagpihit ko ay bumukas ito.  Onting awang lamang ang ginawa ko dahil sisilipin ko lang naman si Kuya Anton.  Nguni’t kakatok na sana ako nang biglang magsalubong ang aming tingin.  Walang suot na damit si Kuya Anton at parang katatapos lamang nitong maligo.  Agad akong napapikit at mabilis na isinara ang pinto. 

Nguni’t halos mapaatras ako nang muling  bumukas ang pintuan, at agad akong nakaramdam ng sakit sa aking leeg ng sakalin ako ni Kuya Anton.  Halos  maubo na ako dahil sa  higpit ng pagkakasakal saakin ni kuya Anton. 

“K-

Kuya

Anton,  d-di ako m-

makahinga

. “ palahaw ko nguni’t mas lalo niya lamang hinigpitan ang pagkakasakal saakin. 

“Sabi na eh,  bakla ka.  Gago kaba?  Bakit mo ako sinisilipan huh? “  galit na sigaw nito saaakin,  hindi ko naman sinasadyang mapasilip dahil gusto ko lang namang tawagin siya.  At sa buong taong pamamalagi ko rito,  ngayon lamang ako sumilip sa kaniyang kwarto.

“Sumagot ka!  Bakit mo ako sinisilipan huh? “  muling sigaw niya saakin habang lalong hinihigpitan ang pagkakasakal sa akin.  Halos tumirik na ang aking mga mata dahil sa kakapusan sa paghinga. 

“K-Kuya~~~ arghhhh~~”  palahaw kong sigaw ng marahas niya akong itulak sa likod ng pinto.  Halos mamanhid ang aking taguliran dahil sa malakas na pagtama nito sa doorknob.  Uubo ubo akong tumayo,  kahit hirap ay pinilit kong tumayo upang makalabas sa kwartong ito.  Dahil baka kapag nagtagal pa ako,  di na ako makalabas pa ng buhay sa kwartong ito. 

Nguni’t ganon na lang muli ang panghihina nang aking katawan ng makaramdam ako ng malakas na sipa sa aking tagiliran.  Natumba ako sa matinding sakit na tinamo nang aking katawan.  Pumatak ang aking luha,  hindi ko alam kung bakit ganito na lamang ang galit saakin ni Kuya Anton. 

Hindi pa siya nakontento,  kwinelyuhan niya pa ako, sinabumutan at dinuraan sa mukha. 

“Sumagot ka!  Bakit mo ako sinisilipan huh? “ muling sigaw ni Kuya Anton,  hindi ako makasagot sa tanong nito dahil sa sakit na aking nararamdaman ngayon.  Nanghihina ang aking tuhod,  nilalamon ng sakit ang buo kong katawan dahil sa sakit sa anit,  sakit sa leeg at ang pinaka matinding sakit na natamo ko ay ang aking tagiliran na tumama sa doorknob. 

“Ayaw mong sumagot huh? “  muling usal ni kuya Anton,  doon ko lang naramdaman ang kamao niyang lumapat sa aking sikmura.  Agad akong napaluhod sa harapan niya. Labis na ang aking paghihirap.  Napapasuka narin ako ng dugo.  Kinakapos narin ako sa paghinga. 

Kukurap-kurap kong tumingala kay kuya Anton,  medyo malabo na rin ang aking paningin kung kaya’t di ko na masyadong maklaro pa kung ano ang ginagawa  niya. 

“Arghhhh!! “  muling ingit ko nang muli niya akong sabunutan.  Sobrang higpit ng pagkakasabunot niya sa aking buhok.  Itiningala niya ang aking ulo at naramdaman ko na lamang na hinahampas hampas na niya ako sa mukha gamit ang kaniyang alaga. 

“Gusto mo to diba??  Isubo mo! “  utos nito saakin,  nguni’t itinikom ko ang aking bibig.  Wala akong lakas upang labanan pa si kuya Anton.  Kaya tanging pagtikom na lamang ang aking magagawa sa ngayon.  Nguni’t akala ko ay titigil na siya nang bitawan niya ang aking buhok.  Nguni’t nagkakamali ako,  wala na rin akong nagawa pa kundi ang ngumanga dahil sa mariin nitong pagpisil sa aking pisngi. 

Marahas niyang ipinasok ang kaniyang alaga sa aking bunganga.  Halos mabilaukan ako dahil halos isagad niya ito hanggang sa’king lalamunan. 

Sobrang sama ng aking pakiramdam.  Hindi para sa kanila,  kundi para saking sarili.  Hindi ko akalain na aabot sa ganito ang buhay ko sa bahay na ito.  Bigla ay namiss ko si Mommy.  Lahat ng ginagawa nila saakin,  hindi ko man lang naranasan kay mommy.  Miski ang pagtaasan ako nito ng boses ay di niya ginagawa.  Naaawa ako sa aking sarili.  Tila ay gusto ko na lamang bawian na lamang ako ng buhay ngayon din.  Ayoko nang mahirapan pa.  Pumatak ang aking mga luha,  hindi alintana ang sinasabing pagmumura ni kuya Anton. 

“Kngna mo,  bakla ka.  Mambobosa kapa ah.  Ugghh~ *

pakk*

wag mong isama ngipin mo g*go!“  muli akong nakaramdam ng pamamanhid sa aking pisngi ng malakas niya akong sampalin.  Wala na akong nagawa pa kundi sundin na lamang ulit ang kaniyang sinabi.  Nanghihina na ang katawan ko,  umiikot na rin ang paningin ko.  Namamanhid na rin ang ibang parte ng aking katawan.  Kinakapos narin ako sa paghinga. 

Muli niya akong sinabunutan at pilit na pinatayo,  kahit nanghihina ay pinilit ko na lamang na tumayo upanh hindi rin masyadong makaramdam ng sakit sa anit gawa ng kaniyang pagkakasabunot.  Iniharap niya ako sa pader at doon ay marahas niyang ipinasok ang kaniyang alaga sa aking kuweba.  Napakasakit non.  Wala rin siyang hinto sa pagbunggo sa aking likuran. 

Naghahalo halo ang sakit, pagod at konting sarap na pakiramdam sa aking katawan.  Nguni’t kahit ganon ay hindi parin nito napapantayan ang sakit sa aking katawan,  maging sa aking puso. 

“What are you doing huh? “  bigla ay napadilat ako ng aking mga mata ng marinig ang pamilyar na boses.

“M-Mom?  T-Tito? “  bigla ay nakaramdam ako nang kaluwagan nang marinig na banggitin nito ang pangalan nina tita at daddy.  Tila ay biglang gusto kong magsumbong dahil sa mga kababuyang pinaggagawa saakin ni kuya Anton, nguni’t wala akong lakas upang gawin iyon. 

“M-Mom?  W-What are you d-doing here? “  rinig kong utal na tanong ni Kuya Anton,  nguni’t wala parin siyang natatanggap na tugon. 

“L-Let me explain!”  muling usal ni kuya Anton.  Napadapa na rin ako dahil sa sobrang panghihina ng katawan. 

“I-Inakit niya ako k-kaya ganito ang n-naabutan mo,  niyo.  S-Sinisilipan niya rin ako kanina habang n-naliligo ako. Mom please!  Maniwala ka,  kasalanan niya to.”  pagdedepensa ni kuya Anton sa kaniyang sarili.  Napaluha na lamang ako sa kinasadlakan ko ngayon.  Nguni’t ang luha na iyon ay lalong bumuhos ng maramdaman ang dalawang pares na kamay ang sumabunot sa aking buhok.  Iniangat niya ako at mabilis na sinampal.

Hindi ko akalaing kahit sa sitwasyon kong ito,  nakukuha niya pang paniwalaan ang anak niya.  At ang mas nakakalungkot pa,  inalalayan pa siya ni daddy.  Napangiti ako ng mapait.  ’ Ako lang pala ang outcast sa bahay na ito.’  sambit ko sa isip ko.  Nasasaktan. 

Akala ko ay doon na magtatapos iyon,  naramdaman ko na lamang ang mga kamay ni daddy na hinihila ako sa di ko alam na lugar.  Hindi ko rin naramdaman na bumaba kami ng hagdan dahil sa bilis ng kaniyang pagbaba.  At saka ko lamang nalaman na sa labas niya ako dinala.  Agad na gumapang ang kirot sa puso ko ng malakas niya akong tinulak sa labas, hindi pa nakontento nakatanggap pa ako ng isang sapak. 

Muling naglandas ang luha ko sa aking mga pisngi.  Hindi akalain na sa kanila rin papanig ang aking ama.  Masakit sa dibdib,  masakit sa kalooban na ikaw ang sariling anak,  hindi ka pinakinggan.  Sila na hindi niya naman pamilya sila ang kinampihan.  Gusto kong magalit sa kanilang lahat,  nguni’t ang galit na iyon ay nawawala ng maalala ang sinabi saakin ni mommy dati. 

Na kahit anong gawing masama saiyo,  huwag kang gaganti. 

Napangiti ako nang mapait.  Naaawa ako sa sarili ko,  masyado akong mahina. Wala akong lakas na ipagtanggol ang sarili ko sa kanila. 

Napayakap na lamang ako sa aking sarili,  hinayaang lamunin ng lamigvang buo kong katawan. 

Ramdam ko ang lamig ng hangin,  maging ang lamig ng kalsada. Sa mga oras na ito,  wala akong kasama.  Muling kumirot ang aking dibdib.  Sobrang sakit, napapikit ako ng mariin,  hinihiling na sana ay panaginip lamang ito.  Hinihiling na sana ay dumating si mommy at gamutin ang mga sugat ko at pakalmahin ang puso ko.  Dahil sa mga oras na ito,  wala akong ibang kakampi kundi ang aking sarili. 

~

This is a work of fiction, names,  characters, events are made of author’s imagination.

ISANG GABI LANG

“Psst!”  agad akong napalingon ng may narinig akong tumawag sakin.  Hinanap ko kung kanino at sino ang taong iyon, hanggang sa dumako ang tingin ko kay Kuya Tony. Nakangiti ito saakin habang kumakaway.  Agad akong nakaramdam ng hiya.  Hindi ko inaasahang tatawagin ako ni Kuya Tony.

“Lamig noh? “  muli itong nagsalita,  tumango naman ako bilang pagtugon.  Ang dila ko ay umurong,  di ako makatingin ng diretso sa kaniya dahil masyadong expose ang maganda nitong katawan.  Wala siyang suot na pang-itaas na damit.  Nakita ko na naman ang magandang katawan ni kuya Tony.

Si Kuya Tony ay matagal ko na ring hinahangaan ng palihim.  Kaya ganito na lang din ang hiya ko dahil hindi naman ganito si kuya Tony saakin. 

“Gusto mo ng kape? “  muling tanong nito saakin.  Medyo hapon na rin kasi,  malakas pa ang hangin at pabugso bugso din ang ulan kaya naman makakaramdan ka talaga ng lamig ngayon.

“A-Ahh h-hindi na po kuya Tony,  salamat na lang po. “  pagtanggi ko,  di parin ako makapag salita ng maayos dahil sa hiya,  kaba at kilig na nararamdaman ko ngayon. 

“ Dali na,  wala ka namang kasama jan sa dorm mo eh.  Don’t worry ako lang din mag-isa dito.“ panghihikayat niya at doon na ako tumingin ng diretso sa kaniya kaya naman kitang kita ko na naman ang magandang hubog ng kaniyang katawan. 

“Saglit lang naman to, dali na wag ka ng mahiya.”  muling sambit niya at wala na rin akong nagawa pa kundi ang sumunod.  Pinauna niya ako sa pagpasok at ng makapasok na siya ay isinara na niya ang pinto.  Bigla ay kinutuban ako.  Agad na may pumasok sa isipan ko.  Nguni’t napakataliwas non sa mangyayari. Hindi naman iyon kayang gawin ni kuya Tony,  at isa pa mayroon na siyang pamilya kaya alam kong hindi niya iyon gagawin.  Sadyang nag alok lamang siya ng kape marahil ay namimiss niya nang mayroong kasama.   Pangungumbinsi ko sa aking sarili. Ayokong mag-isip at mag-ilusyon ng kung ano anong wala namang kwenta. 

“Saglit lang,  punta lang akong kusina.”  paalam niya,  nakatungong tumango naman ako.  Nahihiya parin ako sa kaniya.  Ilang minuto lang din ay bumalik na si kuya Tony. Mayroon siyang dalang cake at umuusok na kape.  Ang bago ng kape ay nagpagising sa aking natutulog na kaluluwa.  Ang takam naman ay bumalot sa aking katawan ng makita kung gaano kasarap ang cake na inihanda ni kuya Tony.  Nguni’t ang paningin ko ay nabaling sa abs ni kuya Tony nguni’t agad ding nabaling sa cake na dala nito. Agad  akong may naisip na hindi makamundo.  Ang cake na dala dala ni kuya Tony ay dahan dahan kong nilagay sa kaniyang katawan at mabagal ko itong didilaan hanggang sa maubos ang icing na pinahid ko. Natakam ako, hindi dahil sa cake.  Kundi dahil sa nakaumbok na alaga ni kuya Tony. 

“Pwede mo namang hawakan iyan kung gugustuhin mo.  Hindi iyong tititigan mo lang.” biglang sambit niya at doon ay binalot ako ng hiya.  Ibinaba naman nito ang hawak nitong cake at mabilis na dinakot ang aking kamay.  Nagulat pa ako sa sunod na ginawa nito. 

Dahan dahan niyang idinampi ang aking palad sa kaniyang katawan pababa sa kaniyang nakaumbok na alaga. 

“K-Kuya Tony. “  gulat na sambit ko.  Hindi ko inaasahang gagawin niya iyon. 

“Malamig ang panahon,  pwede kaba ngayong gabi? “  mapanuksong sambit nito.  Napatingin naman ako sa kaniyang mukha.  Kinagat niya ang ibaba ng kaniyang labi at binigyan ako ng mapupungay na mga mata.  Inaakit ako.

Sadyang  natural na kay kuya Tony ang mang-akit na ganito.  Dahil kahit kanino niya gawin ito ay talaga namang maaakit. 

Muli niyang inilandas ang aking kamay sa kabuohan ng kaniyang katawan.  Hanggang sa unti unti niya itong ipinasok sa loob ng kaniyang suot na boxer.  Nagulat ako ng hindi pa man naipapasok ng husto ay naramdaman ko na agad ang malaki, mataba at mainit nitong ulo.  Kinabahan ako dahil ngayon lamang aki nakadama nito. 

Sumilay ang ngiti ni kuya Tony.  Nakangising ipinagpatuloy ang kaninang ginagawa.  Gustohin ko mang hablutin ang aking kamay at lumabas nguni’t hindi ko magawa.  Masyado akong nahihipnotismo sa sensasyong ginagawa ni kuya Tony.  Hindi ko rin ito mahablot pabalik dahil nagpoprotesta ang aking isip na,  Sayang ang oportunidad na ito.  Kung dati ay hanggang tingin ka lang.  Ngayon ay mararamdaman  mo na.’

Sa huli ay wala na akong nagawa pa.  Nadala na ako sa tukso ni kuya Tony.  Dahil sa mga oras na ito,  nakikipaglabanan na ako ng halik sa kaniya. 

May minsan pang ipinapasok niya ang kaniyang dila upang pagdikitin ang aming dila. 

Napakagaling ni kuya Tony.  Hindi na ako magtatanong pa kung ano ang pakiramdam nang kaniyang asawa kapag niroromansa ni kuya Tony. 

Dahan dahan niya akong inihiga sa aking kinauupuan at maibilis na nilantakan ang aking leeg.  Tila isang bampirang uhaw na uhaw sa dugo ng tao.  Kaya ganon na lamang katindi ang pagkasipsip niya sa aking balat.

Hinawakan ko ang kaniyang katawan upang siya naman ang aking pailaliman. Nagpaubaya naman ito kaya siya naman ang nasa ilalim at ako naman ang nasa kaniyang ibabaw. 

Agad ko namang natanawan ang cake na dala niya kanina.  Napangiti ako dahil hindi na pangarap o imahinasyon ang tumakbo sa aking isipan kanikanina lamang.

Mabilis kong kinuha ang cake at pinahiran ang katawan ni kuya Tony ng icing. Nang lagyan ko na ang katawan niya ay dahan dahan ko na itong dinilaan.  Mula sa kaniyang dibdib hanggang sa kaniyang utong.  Sinipsip ko rin ito upang walang matirang icing. 

Rinig ko naman ang impit na ungol ni kuya Tony.  Napakasarap sa pandinig non.  Gusto kong marinig ulit.  Kaya naman muli konh dinilaan ang magkabila niyang dibdib hanggang sa bumaba ang aking dila sa kaniyang tiyan na mayroong magandang pagkakahulma ng nga pandesal.  Muli akong napalunok ng masilayan ko na ang ulo ng kaniyang alaga.  Hindi ko pa man nahuhubad ay sumasalubong na ito saakin.  Patunay na ito ay napakalaki at napakahaba. 

Kaya naman dahil narin sa excitement,  hinubad ko na ang natitirang suot nito at ganon na lamang ang pagpitik ng kaniyang alaga sa aking mukha.  Natawa ako dahil hindi ko iyon inaasahan.  Muli akong napalunok ng makita ko na ang kabuohan nito.  Tunay na malaki ang alaga ni kuya Tony.  Hindi ko akalain na ang dating pasimpleng sulyap ko ay matitikman at nararamdaman ko na ngayon. 

Muli kong kinuha ang cake at pinahid sa ibabang parte ng katawan ni kuya Tony.  Una kong dinilaan ang magandang v line nito hanggang sa umabot na sa pinaka ugat ng kaniyang alaga.  Dahan dahan kong dinilaan ang ulo ng kaniyang alaga.  Muli kong narinig ang impit na ungol ni kuya Tony.  Lalo pa iyong nadagdagan ng umpisahan ko nang dilaan ang katawan ng kanyang galit na alaga. 

Nguni’t mas lalong lumakas iyon ng isubo ko na ito ng buo hanggang sa maisagad ko ito sa aking lalamunan.  Halos mabilaukan aki dahil sa haba at taba ng kanyang sawa.  Halos maluwa rin ako ng hawakan niya ang aking ulo ay biglang isinagad na baon ang kaniyang alaga.  Napaluha ako dahil sa hirap. Nailuwa ko tuloy ito at tumulo rito ang malapot kong laway na mula sa aking lalamunan. 

Marahil ay hindi na natiis ni kuya Tony ang matinding kalibugan.  Mabilis siyang tumayo at marahas na hinubad ang mga suot ko at agad na tinulak patalikod.  Itinaas niya ang aking kaliwang binti at ang sunod niyang ginawa ay hindi ko inaasahan. Mabilis niyang siniil at dinilaan ang aking butas.  Hindi pa nakontento ipinasok pa ang dalawa niyang daliri.  Halos mapapikit ako sa matinding sakit. 

Nguni’t ang sakit na iyon ay nadagdagan pa nang umpisahan na niyang ipasok ang ulo ng kaniyang alaga.  Halos maluha ako sa matinding sakit.  Gustohin ko mang tumigil nguni’t pinangungunahan na naman ako ng aking konsensya. 

Halos napasigaw ako ng bigla niyang isagad ang kaniyang kahabaan sa aking butas.  Napakasakit non dahil hindi pa sanay ang aking loob mula sa kaniyang pagpasok.  Kaya naman napapahampas pa ako sa kaniyang pang upo upang tumigil muna.

Hanggang sa unti unti nang nasanay ang aking loob sa kaniyang alaga.  Muli siyanh tinakip.  Senyales na pwede na siyang gumalaw. 

Dahan dahan ang kaniyang pagbunggo.  Maririnig rin ang impit nitong pagmumura na sinasabayan ng pag-ungol.  Napakasarap pakinggan ng boses ni kuya Tony lalo na kapag maririnig mo ang kaniyang ungol. 

Ang kaninang sakit ay napapalitan na ng sarap na pakiramdam.   Kaya naman nasasabayan ko na ang paggewang ni kuya Tony.  Halos dalhin ako sa alapaap dahil sa sobrang sarap sa pakiramdan. 

Hindi ko akalain na ang dating pinagpapantasyahan ko lang noon.  Ngayon ay natikman at nararamdaman ko na.  Kaya hindi ko na lilimitahan ang aking sarili mula sa pagpantasya.  Kung ganito ba naman lagi ang mangyayari.

Ang kaninang marahan ngayon ay pabilis na ng pabilis.  May minsan namang hinuhugot niya ang kaniyang alaga at mabilis ding ipinapasok na may kasamang diin.  Masakit na may konting sarap. 

Hinawakan niya ang aking bewang upang lalong ibaon ang aking katawan sa kaniyang alaga. Hanggang sa maramdaman ko na ang paglaki ng ulo ng kaniyang alaga.  Senyales na lalabasan na siya.  At hindi nga ako nagkamali. Naramdaman ko na lamang ang kaniyang pagsabog mula sa aking loob.  Napakalakas din ng kaniyang ungol na sinasabayan niya pa ng pagdiin sa aking katawan.  Nang matapos ay muli siyang bumayo hanggang sa muli siyang labasan. 

Sabay kaming humiga sa aming pwesto.  Nguni’t hindi niya pa hinuhugot ang kaniyang alaga.  Napangiti ako ng bigla niya akong halikan.

“ Sa sunod ulet? “  malambing nitong sambit at nakangiti naman akong tumango dahilan upang mapangiti rin siya at gawaran ako ng halik.

Napangiti ako,  Hindi ko na lilimitahan ang akong sarili sa pag-iilusyon.  Dahil kung ang pag-iilusyon ay magiging ganito. Hindi na ako mag dadalwang isip na mag ilusyon muli.

THIRD PARTY

Third party

Ang tagal naman ng lalaking yon. Inip na sabi ko sa isip ko. Pano ba naman kasi, ilang minuto na akong nandito kakahintay sa lalaking yon. Makikipag meet kasi ako sa Boyfriend ko. I mean sa ka RS ko. Ilang minuto pa akong naghintay at sa wakas, Dumating din.

“Bweset ka, ang tagal mo” galit kunyaring sigaw ko sa kaniya, pero mukhang mas galit pa ata ang mukha niya.

“ Saan ba kasi tayo pupunta?“ inis niya ring sigaw at saka ako inismiran. Grr. Lalaking toh.

Btw siya pala si Migo, boybestfriend ko, pogi ito, maputi, matangkad. Payat, magandang pangangatawan, matangos ang ilong. Ahh basta ayoko ng i described siya. Naiinis ako sa kaniya ngayon eh. Ang tagal niya.

“ Tara na ng a.“ pag-aya ko at saka siya kinaladkad papunta sa jeep. Dahil ako na rin ang nag-aya, bweset na toh, ako na mamamasahe.

“ San ba kasi tayo pupunta? Inaantok kaya ako.“ reklamo niya habang nakabusangot ang mukha.

“ Sa SM Manila.“ sagot ko.

“ Anong gagawin natin doon?“ muling tanong niya at inirapan ko na lang siya. Napakareklamador talaga ng lalaking toh.

“ Ahh basta, wag ka ng magreklamo, ikaw na nga lang ang niyaya ko. Magrereklamo kapa.“ inis ba sabi ko. At ang tingin naman ng nasa loob ng jeep ay nasa amin. “ Ang ingay mo kasi. “ sabi ko at saka siya inirapan.

“ Wow ako pa talaga ah. “ tugon niya at hindi na umimik pa. Agad niyang kinuha ang phone niya at saka nagpipindot pindot. Ilang minuto lang ay nakarating na kami sa may Sm Manila.

Agad kong kinuha ang phone ko at saka pumunta sa messenger upang i chat si Miguel, boyfriend ko.

To My babe Miguel : “Babe nandito na ako. Kasama ko pala yung BFF ko. Nasaan kana nandito na kami sa entrance, excited nako babe. Yieh. Love you”

Sent …

ting

From My babe: “ahh. Kakarating ko lang din eh. Nasa loob na rin ako. Pasok na kayo. Wait kita dito sa loob ng entrance. Love you too. Reply niya. Shittt. Anuba! Self relax, inhale…. Exhale. Haaah. Ewan ko ba. Bigla akong kinabahan. Or baka excited lang ako. Ahh basta. Agad kong inakay si Migo na busy sa kakalaro ng ML. Tss. Ml pa.

Naghiwalay kami ng daan dahil hiwalay ang entrance ng babae at lalaki ay magkaiba. Wait! Kinakabahan ako. Woah! Kaya mo yan Kiarra! Fighting!!. Nagpunta na ako sa pinto at ininspect naman ng babaeng guard ang bulsa ng short ko. Nandito nako. Kinakabahan ako. Bumibilis din ang tibok ng puso ko.

Agad kong kinuha ang phone ko at saka nagtipa ng message.

To My babe Miguel:

Babe nasa entrance na ako. Puntahan mo na ako.

Sent .

Pagkasend ko non ay agad akong liminga linga sa paligid at nakita ko naman si Migo na kakapasok lang. Agad ko siyang pinuntahan at saka inakay sa may hagdan.

ting

Agad kong chineck ang messages ko at nakita ko naman message ni Miguel.

Frome My Babe Miguel:

Nandito na ako. Naka all black ako na naka mask. Tapos naka cap din na black. Ikaw nasan kana? Reply niya at saka ako nagpalinga linga sa paligid.

Biglang bumilis ang tibok ng puso ko ng makita ko ang nakatalikod na lalaking naka all black na nakasuot ng sobrelong itim. Matangkad si Miguel. Mas matangkad siya samin ni Migo. Eto na, kahit kinakabahan ay humugot ako ng lakas para tawagin siya.

“Miguelll!!!” malakas na sigaw ko na sigurado akong maririnig niya. Pinagpapawisan na ako. Kahit malakas ang aircon. Pinagpapawisan din ang mga kamay ko. Nanlalamig din ako na naiinitan.

Kumaway siya sa akin. Maging ang kamay niya ay mahaba rin. Pati ang mga daliri niya. At higit sa lahat, kahit naka mask siya. Ang pogi niya. Sa isiping iyon ay bigla akong kinilig. Tinanggal niya ang suot niyang mask at sombrelo at inilagay niya ito sa sling bag niyang dala na di ko napansin na may dala pala syang bag.

Humarap siya sa akin at biglang ngumiti. Bumilis ang tibok ng puso ko. Sa ngiting iyon, lalo siyang gumwapo. Agad siyang lumapit sa akin at saka hinalikan ang noo ko. Yumuko pa siya dahil nga mas matangkad siya sa akin. Napatingin ako sa paligid. Ang iba ay nasa amin ang atensyon. Napatingin ako sa gawi ni Migo na nakatulala habang nakatingin sa amin ng mapansin ni Miguel kung saan ako nakatingin ay tumingin din ito.

Nagulat din ako sa naging reaksyon nito. Parang gulat silang dalawa, si Migo naman ay naging balisa.

“A-ah Ki Cr lang ako.” Paalam ni Migo at hindi na niya ako pinasagot ng bigla niya akong talikuran. Ang weird ni Migo ngayon. Ano kayang nangyari? Nawala sa isipan ko ang nakita kong iyon ng hawakan ni Miguel ang kamay ko.

“T-tara na?” yaya niya saakin at inakay ako.

“T-teka s-si Migo nag CR.” pigil ko at tumigil naman sya.

“Ichat mo na lang pasunudin mo na lang. Tara na.” sabi niya at saka nag-umpisa na siyang maglakad at nagpatianod na lamang ako. Ichachat ko na lang si Migz mamaya.

Dinala ako ni Miguel sa Mc Do. Agad siyang pumila sa counter at ako naman ay naghanap ng upuan na pang tatluhan. Nang makahanap na ako ay agad akong umupo at inilabas ang aking phone upang i text si Migz.

To Migz: Hoy! Teh nandito kami sa Mc Do punta kana lang. Sent…

Ilang minuto ang lumipas nguni’t walang reply ang message ko kay Migz. Ano kayang nangyare don? Muli kong nilabas ang phone ko at muling nagtext kay Migz.

To Migz: Woi bakla ka ano na. Nasan kana? Nadaganan kana ba jan ng Bowl?

Sent…

Ano na kayang nangyari sa lalaking yon.

Ting

Pagkarinig ko non ay agad kong kinuha ang phone ko at agad na tinignan ang nag notif.

From Migz:

Umuwe na ako. D na ako makakasabay sa inyo, tumawag kasi si mama. Pupuntq daw kami sa Tita ko sorrym enjoy kana lang jan.

Hayst. Kahit kelan talaga iwanero ang lalaking yon. Itinago ko na ang phone ko ng dumating na si Miguel dala ang inorder niya. Inilapag niya ito sa lamesa at saka binigay sa akin.

Matapos non ay nagpunta pa kami ng Tomsworld. Una naming pinuntahan ay ang Videokehan. Gusto niya raw kumanta. Haharanahin niya raw ako.

Sunod ay doon naman sa mga claw machines. Nakakatuwa kasi tatlong tokens ang nagamit niya menakuha na siyang panda na teddy bear. Kaya tuwang tuwa ako ngayon. Lumipas pa ang oras at maggagabi na.

“ang bilis ng oras noh. Gabi na agad. Gusto pa sana kitang makasama.” umpisa niya. Kaya nga eh. Ang bilis ng oras, gustong gusto din kitang makasama. “Nag-enjoy ka naman ba?” tanong niya habang nakatitig sa akin. Pero imbis na sagutin ko siya ay agad ko siyang yinakap ng mahigpit.

“Sobrang saya ko ngayon, di mo alam kung gaano mo ako napasaya ngayong araw.” lumuluhang sabi ko sa dibdib niya. Naramdaman ko rin ang pagyakap niya pabalik.

“Shh. Wag ka ng umiyak ay. Akala ko ba masaya ka. Bakita ka umiiyak?” tanong niya ng malungkot ang mukha.

“ Hindi ah, sobrang saya ko lang kasi. I love you“ paliwanag ko at saka siya hinalikan sa labi. Nagulat naman siya at bago pa siya nakapag react ay sumakay na ako ng jeep. Bigla tuloy uminit ang pisngi ko.

Pagkarating ko sa bahay ay agad akong nahiga sa kama. Woah! Nakakapagod. Sabi ko sa isip ko ng nakangiti. Pero kahit anong pagod parang di ko maramdaman Kaninang kasama ko siya. Agad kong kinuha si Miarra ung panda na nakuha niya sa claw machine. Yinakap ko ito ng mahigpit at inamoy amoy.

Ang amoy niya ay kumapit sa kay Miarra. Di nakakasawa. Kinuha ko ang phone ko at pumunta sa gallery ko. Puro pictures namin ang nandito. Pinakatitigan ko ang mukha niya. Kahit saang anggulo. Ang pogi niya parin. Kahit sa mga stolen shots ko na panakaw kong pagkuha sa kaniya Ay wala paring pinagbago, gwapo parin.

~ Lumipas ang ilang araw ng hindi ko nakikikita at nakakausap si Migz. Ano kayang nangyare don? Ilang beses rin kaming nagkikita ni Miguel. Pero nakakamiss ang BFF ko. Huhu.

Sa mga chats and message ko sa kaniya ay walang tugon. Kaya napagdisisyunan ko ngayong araw na puntahan siya sakanila.

“Titaa!! Titaaa!!” pagtawag ko kay Tita Mimi

“Oh, iha napadalaw ka. Halika pumasok ka.” pag alo ni tita sa akin at sumunod naman ako.

“Si Migo ba ang sadya mo? Wala siya, umalis may kikitaim daw. “ sabi ni Tita habang naghahanda ng juice

“Eh saan daw po tita?” tanong ko. Daya ng lalaking yon. Makikopag meet up di man lang nangsasama.

“Hindi ko nga alam eh. Basta madali lang daw siya.” tugon naman niya saka ibinigay sa akin ang juice na tinimpla niya. Nagkausap pa kami ni Tita. Pero napagdesisyunan ko na ring umuwe.

Nagpaalam na ako kay Tita Mimi at saka umalis. Balak kong maglakad lakad. Ah alam ko na. Pupunta na lang akong Park. Wala namang bata ngayon eh.

Ng marating ko na ang Park ay agad akong umupo sa swing. Pero napatigil ako sa pag swing ng makita ang pamilyar na damit. Kaya agad ko itong nilapitan. Tama damit yon ni Migz. May kayakap ito pero di ko makita ng malinaw. Kaya lumapit ako at napaatras dahil sa gulat.

Lalaki ang kayakap niya. At mas nagulat pa ako sa sunod nilang ginawa, naghalikan sila. Di ko alam na ganto pala tong si Migz. Ewan ko ba, bigla akong nandiri.

Aalis na sana ako pero may narinig akong pamilyar na boses.

“Love! Please! Wag mong gawin sakin toh, ayokong mawala ka sakin. Please!” rinig kong pagmamakaawa ng pamilyar na boses sa akin.

“Huwag mo na akong tawagin ng ganiyan. Wala ng tayo, ayokong masaktan si Kiarra. At yang sinasabi mo. Ayaw mo akong mawala sayo? Niloloko mo ko eh. Ayaw mo akong mawala sayo pero anong ginawa mo? Naghanap ka ng iba. At ang masakit pa don. Sa Best friend ko pa Miguel.” lumuluhang sigaw ni Migz. At sa huling salitang binitawan niya ay bigla akong nanghina. Tumigil ang tibok ng puso ko. Di mag-sink in sa utak ko ang mga pangyayaring ito. Nandidiri ako sa kanilang dalawa.

Di ko alam kung saan ako humugot ng lakas at nakuha kong tumayo at tumakbo papunta sa kanilang dalawa.

“Mga walang hiya kayo! Mga hayop kayo.” sigaw ko at saka pinaghahampas hampas si Miguel. Biglang nag-iba ang reaksyon ng dalawa. Napapalunok pa.

“Kiarra let me explain.” agaw pansin ni Migz. Agad ko siyang hinarap at sinampal ng sobrang lakas.

“Walang hiya ka. Pano mo nagawa sakin to?” galit na sigaw ko sa kaniya at natahimik naman ito. “Sa mahabang panahon,” nag-uumpisa na akong humikbi. “Sa mahabang panahon tinuring kitang totoong kaibigan. Maging ang kapatid. Pero bakit ako Migz? Bakit ako?” humahangos na iyak ko. Sobra na akong nasasaktan sa nangyayari ngayon. Ayoko na tama na toh.

Dahil sa sobrang sakit ng nararamdaman ko ay mabilis akong tumakbo. Ramdam ko naman ang pagsunod mg dalawa.

“Kiarraa!!!!” sigaw ni Migz at nagulat na lang ako ng bigla niya akong itulak.

“Migzzz Noo!!! Migzz!!” rinig kong sigaw ni Miguel pero halos mabingi ako sa nangyari. Tuluyan na akong nanghina ng makitang tumilapon ang katawan ni Migz sa sahig. He save me from death. Imbis na ako ang masagasaan ay mas pinili niya pang iligtas ako.

Hindi ko alam ang gagawin ko. Sobra akong nasasaktan ngayon. Patong patong. Nakita kong nilapitan ni Miguel si Migz na walang malay. Hindi ako makakilos. Nanghihina ako. Nanlalabo na rin ang paningin ko. Sana ako na lang nasagasaan. Sana ako na lang hindi na lang siya.

“Migz!! Wake up. Migz!! Don’t leave me please!! Migz!! Wake up!!! Migzz!!!” kita ko ang ginagawa ni Miguel kay Migz. Humahangos itong ng iyak, hindi mapawi ang luha sa kaniyang mga mata. Ang masaying mukha ni Miguel ay nag iba sa paningin ko ngayon. Naaawa ako. Lungkot na ang namumutawi sa mukha niya. Patuloy niya paring ginigising si Migz na ngayon ay wala ng buhay.

End

.

KAPE AT GATAS 1.

“

Oh babe naman,  wag pagkatitigan baka matunaw.  Nananantsing kana naman ah.“

“Gago babe ka jan.  Kadiri ka pwe! “

“Ouch naman babe.  Matapos ang lahat pinupweh mo na ko ouch!  It really hurts.” sambit pa nito habang nakahawak sa kaniyang dibdib na tila ay nasasaktan talaga. 

Kinuha ko ang tsinelas ko at inis iyong itinuro sa kaniya.  Asar na asar na talaga ako sa lalaking ito.  Kingina feelingero ampanget panget naman. 

“Hoy!  Ikaw na negro ka!  Lakas ng loob mo ah.  Ampanget panget mo. Umalis kana nga dito.  Naiirita ako sayo.”  pananaboy ko sa kaniya nguni’t tila wala siyang naririnig.

“Ako panget? Ako Negro?  Hoy ikaw!  Moreno ang kulay ko.  At isa pa hindi ako panget. Alam mo bang ikaw lang nagsasabi sakin lagi niyan?”

“Oh eh ano naman sayo ngayon?  Kung sila eh nabobola mo ako hindi.  Kaya tigil tigilan mo ako ok? “

“Tsk.  Arte mo,  maputi ka lang sakin pero mas pogi parin ako kesa sayo.”  asar na bawi naman nito.  Bigla akong natawa.  Lakas talaga ng loob ng lalaking to.  Ayaw na ayaw niya talagang tinatawag ko siyang panget at negro.  Though moreno lang talaga ang kulay niya, ang tawag nga samin ay kape at gatas.  And hindi rin siya panget.  Sinasabi ko lang na panget siya. Kasi panget siya sa paningin ko.  Ampanget ng ugali.  Masyadong mahangin, akala mo kaputian eh. Negro naman.

“Atlis mas maputi parin ako sayo.”  pang-aasar ko pa.  Bumuntong hininga pa muna siya bago muling humarap sakin. 

“Isa pang sabi mo sakin ng panget at negro hahalikan na kita. Huwag mo akong susubukan Cole.”  banta nito dahilan para mapangiwi ako.  Sa isip ko na lamang siya tinatawag na panget. 

“Totoo naman bat ka nagagalet? “  muling pang aasar ko pa sa kaniya dahilan para mapapikit soya sa sobrang inis.  Napaka pikunin talaga ng lalaking to.  Siya unang nang aasar pero siya rin ang asar talo.

“Aling totoo? “  takang tanong nito habang nakakunot ang noong nakatitig sa akin. 

“Totoong PANGIT KA AT NEGRO.” tugon ko, pinagkadiinan pa ang huling sinabi. Bigla ay napangisi siya. Kinabahan naman bigla ako sa ngisi niyang iyon.   Agad kong natutop ang aking bibig ng mapagtanto ko ang sinabi ko. 

Kaya naman bago pa siya makakilos ay mabilis kong hinablot ang braso niya at iginiya siya papalabas.  Nguni’t dahil likas na mas malakas siya kesa sakin,  nalalabanan niya ang paghila ko sa kaniya. Nagawa niyang hablutin ng walang kahirap hirap ang braso niya at mabilis akong ipinukol sa likod ng pinto ng aking kwarto.  Ngumisi ito nang pagkaguwapo gwapo kaya naman hindi ko naiwasang hindi mapatingin sa kaniyang labi.  Kitang kita ko ang pantay at puti niyang mga ngipin.  Naamoy ko rin ang mabango niyang hininga. 

“Ano gatas?  Gusto mo talagang mahalikan kita no?  Bakit kasi hindi mo na lang sinabi sakin na gusto mo ng halik ko edi sana matagal na kitang hinalikan.  Hindi yung dinadaan mo ako sa negro negro panget panget nayan.”  mahinang sambit niya habang inilalapit ang  mukha sa akin.  Napapikit pa ako ng mariin nang maramdaman ang hininga niya malapit sa labi ko. 

“BWAHAHAHAHA….  HAHAHAHAHA…”  iminulat ko ang aking mga mata  nang marinih ko siyang tumawa.  Ginamit ko na rin ang pagkakataong iyon para nakawala mula sa pagkakakulong niya sa akin. 

“Putcha hahahahahaha.”  muling pagtawa pa nito dahilan para makaramdam ako ng inis. 

“Kingina mo!  Lumabas kana nga dito letse ka.  Ampanget panget mo!! “ inis na sigaw ko sa kaniya at doon ay muling naging seryoso ang mukha niya.  Mas seryoso na ngayon kesa nung una. 

“Anong sabi mo? “  malamig na tanong niya. Lumapit siya sa akin  nang lumapit habang ako naman ay paatras ng paatras at kinakabahan.  Masyadong seryoso ang mukha niya kaya ganito na lamang ang kaba na nararamdaman ko lalo na kapag dumadako ang paningin ko sa madilim niyang mga mata. 

Napahinto lamang ako nang wala na akong maatrasan pa.  Nawalan pa ako ng balanse dahilan para mapaupo ako sa aking kama.  Bumilis naman ang tibok ng puso ko nang muli niyang inilapit ang kaniyang mukha sa aking mukha.  Halos maduling na rin ako sa sobrang lapit non.  Isang maling galaw ay tiyak na magdadampi ang aming nga balat.   Umigting ang kaniyang panga habang seryosong nakatingin sa akin. 

“Anong sinabi mo kanina? “  seryosong tanong niya.  Umiling lamang ako,  kinakabahan ako sa ikinikilos niya.  Masyado siyang seryoso. 

“Meron kang sinabi kanina.  Ano yon?  Kingina ko? “  muling sambit niya.  Gustuhin ko mang umirap o kahit magsalita ay hindi ko magawa dahil baka lalong uminit ang kaniyang ulo.

“Kailan kapa natutong magmura huh?” muling seryosong tanong niya at muling inilapit ang mukha sa akin. “

Gusto mo bang ang labi ko ang magpatigil jan sa nagmumura mong bibig? “ agad kong iti ikom ang aking bibig nang sabihin niya iyon.  Dahan dahan siyang tumayo habang hindi inaalis ang mata sa akin.  Mabilis akong nakaramdam ng kaba ng bigla niyang hubarin ang pang itaas niyang damit dahilan upang tumambad sa akin ang maganda niyang katawan. 

Muli siyang lumapit sa akin,  hinawakan ang aking baba at dahan dahang iniangat sa kaniya.  Ang bilis ng tibok ng puso ko dahil sa ginagawa niya. 

“Alam mo namang ayoko sa lahat ang minumura ako diba?  Nakikipag basag ulo pa ako alam mo yan.”  aniya habang kinikilatis ang kabuohan ko.  “Hindi kita kayang suntukin alam mo ba yon? “  seryosong tanong niya.  Malamig ang boses.  Napailing ako, hindi parin nagawang makapag salita dahil sa nerbiyos. 

“Dahil hindi naman kita kayang suntukin.  Hayaan mong ang labi ko ang magbigay ng disiplina at maglinis jan sa madumi mong bibig.”  muling sambita niya at dahan dahang inilapit ang kaniyang labi sa aking labi hanggang sa ito ay maglapat.

KAPE AT GATAS 2.

Napapikit ako nang maramdaman ko ang malambot niyang labi na lumapat sa aking labi.  Sobrang bilis din ng tibok ko sa mga oras na ito.  Gustuhin ko mang pigilan siya nguni’t hindi ko magawa.  Gustong gusto ng labi kong nilalasap  ang malambot niyang labi.  Gustuhin ko mang patigilin siya ang kaso ay masyadong mapang akit ang malambot niyang labi dahilan para labanan at gayahin ko ang way niya ng paghalik.  

Masyadong bihasa si Loko sa paghalik sa mantalang ako ay kailangan ko pang gayahin ang paraan niya ng paghalik para kahit papaano ay malabanan ko ang mga halik niyang iyon.  Bigla tuloy akong napaisip na baka iba’t-ibang labi na ang nahalikan niya kaya ganito na lamang siya kagaling kung humalik.  Sa isiping iyon ay nakaramdam ako ng inis dahilan para makagat ko nang bahagya ang lower part ng kaniyang labi dahilan upang tumigil siya sa pagsiil sa labi ko. 

“Arghh!  Anong ginawa mo?  Ang sakit non ah! “  angil niya nguni’t tinignan ko lamang siya ng masama. 

“Siguro marami ka nang nahalikan noh?  Kaya ganyan kana lang kagaling kung humalik.”  inis na sambit ko,  tinignan niya naman ako.  Bigla siyang ngumisi,  sa pagkakataong iyon ay napaka pogi niya sa ngising iyon.  Kinagat niya pa ng bahagya ang lower part ng kaniyang labi bago nagsalita. 

“Anong marami ka jan. Hoy gatas!  Alam mo bang first time ko to?  Ikaw palang ang nahahalikan ko no.  At isa pa,  virgin pa ako. Baka ngayon hindi na.”  mabilis na nanlaki ang mga mata ko sa sinabi niyang iyon.  Hindi ako naniniwalang virgin pa siya at first time niya ito.  Sa paraan ng paghalik niya kanina,  kung paano niya siniil ang labi ko, masasabi king bihasang bihasa na siya sa paghalik. 

“Virgin,  virgin. First time..  First-time … Ulul! Utot mo pink wag ako negro.”

“Anak nang…  Sinabing wag mo akong mumuraharin eh.  Gusto mo pa talagang mahalikan kita ano? “

“Asa ka!  Lumabas kana nga doon.”  pananaboy ko sa kaniya nguni’t humiga lamang ito sa kama ko.  Mabilis na umakyat ang inis sa aking ulo dahil sa kakulitan ng lalaking ito. Lumapit ako sa kaniya at kinuha ang braso niya.  Pwersahan ko siyang itinayo nguni’t mas lalo niya lamang binigatan ang sarili dahilan para mahirapan akong maitayo siya.

Muli kong hinawakan ang mga kamay niya nguni’t sa pagkakataong ito ay magkabila niya ng kamay.  Nang akma ko na siyang itatayo ay mabilis siyang kumilos umikot siya at mabilis na pumaibabaw sa akin. 

Ngayon ay ako na ang nakahiga sa kama habang siya naman ang nasa ibabaw ko habang mahigpit na kinukulong ang magkabila kong kamay. 

Masyadong seryoso ang mukha niya,  ngayon ko lang din nakitang ganon ang expression ng kaniyang mukha.  Napatingin ako sa kaniyang mga mata.  Wala mang lumalabas sa kaniyang bibig na mga salita,  nguni’t sa mga mata niya ay mababasa mo ang lahat ng gusto niyang sabihin. Ayokong mag-isip ng kung ano ano pero base sa nakikita ko sa mga mata niya,  tama ang hinala ko. 

“Gusto kita,  gustong gusto kita.  Hindi ko alam kung paanong nangyari,  pero lagi ay gustong gusto kitang nakikita.  Bumibilis ang tibok ng puso ko kapag katabi ka.  Dumoble naman ang tibok ng puso ko ngayon lalo pa’t nahalikan na kita.”   hindi agad ako nakapag react sa sinabi niyang iyon.  Masyado akong nagulat sa mga sinasabi niya.  Alam kong madalas siyang magbiro,  pero iba ngayon.  Wala akong nararamdamang biro sa lahat ng sinasabi niya.

“Cole, gusto kita.”  muling dagdag pa nito.  Dahilan para muli kong tinitigan ang kaniyang mga mata. 

Hindi ko alam kung bakit ganito na lang din kabilis ang tibok ng puso ko. Dumoble pa ito ng unti-unti niyang inilapit ang kaniyang mukha sa akin.  Hanggang sa namalayan ko na lamang na inilapat niya ang kaniyang labi sa aking labi. 

Muli akong napapikit dahil sa kaniyang paghalik.  Sa pagkakataong ito ay wala nang agam agam sa puso ko.  Tila ay pinapayagan na nito si Alex na gawin ang gusto nito. 

Napaliyad ako ng bumaba ang kaniyang halik papunta sa aking panga hangang sa dumako iyon sa aking leeg.  Iminulat ko ang aking mga mata ng bigla siyang tumigil.

“Cole,  tinitigasan ako.”  bigla akong nakaramdam ng hiya sa sinabi niyang iyon.  Alam kong namumula na ngayon ang mukha ko.  Bweset kasing lalaking ito,  bakit niya pa kailangang sabihin iyon sa akin?

Iniangat ko ang aking ulo nang iginiya niya to upang muling magtama ang aming paningin.  Hinawakan niya pa ang magkabila kong pisngi at idinikit ang aming mga noo. 

“Magmula nang magustuhan  kita,  at magmula nang mahalin kita,  ipinangako ko sa sarili ko na ikaw ang gusto kong makauna. Saiyo ko gustong unang idampi ang aking mga labi sa unang pagkakataon.”  aniya,  seryoso.  Hindi ako mapakali ngayon.  Masyado parin akong nawiwindang sa mga ginagawa ni Alex ngayon.  “At higit sa lahat, saiyo ko gustong unang ibigay ang katas ng aking pagmamahal.”  muling dagdag nito.  Mabilis na nangilabot ang aking katawan. 

“Pakyu ka!  Umalis kana nga jan.  Tigil tigilan mo ako Alex.  Hindi na ako natutuwa sa totoo lang. Huwag na huwag mo akong bibiruin sa mga ganyang bagay. Alam mo namang mahina ako sa mga ganyan.”  sambit ko,  naluluha ako sa hindi malamang dahilan.   Muli na namang sumeryoso ang kaniyabg mukha.  Huminga pa muna siya nang malalim bago muling nagsalita.

“Sino bang nagsabi sayong nagbibiro ako?  Cole!  Alam mo bang ang hirap nito sa akin?  Ang umamin saiyo tapos sasabihin mong ginu-good time kita?  Kingina. “  inis na sambit niya, huminga siya ng malalim at iiling-iling na tinalukuran ako.   Mabilis akong tumayo upang pigilan siya.  Hinawakan ko ang kanan nyang braso,  tinignan niya lamang ito ng masama. 

Masyado sigurong nasaktan ang mokong. Bilis magtampo amhmp..

“S-Sorry na.”  paghingi ko ng sorry pero hindi niya man lang ako tinignan. 

“Woi Kape!  Sorry na kasi.”

“Yakapin mo muna ako para tanggapin ko yang sorry mo.”  lakas talaga ng trip ng lalaking ito.  Kaya bago pa man siya magtampo ay mabilis ko siyang yinakap.

“

Kisssabayhug! “ 

muling aambit niya dahilan para mailayo ko ang katawan ko mula sa pagkakayakap sa kaniya.  Ngayon ay nakangiti na siya kaya naman hindi ko na rin naiwasang hindi mapangiti dahil sa kagwapuhan niya. 

“Dali na! “

“Asa ka! “

“Isa lang eh! “

“Letse,  nakakailan kana nga eh.”

“Kulang eh.  Hahaha”  paghalakhak niya at mabilis akong yinakap ng mahigpit.  “ I am starting to like you less b’coz I’m beginning to love you more.“

“The hardest thing I have done is acting like I hate you, when really I love you more than you will ever think.”  tugon ko sa kaniya dahilan para mapangiti siya.  Muli niya akong yinakap ng mahigpit.  Ilang minuto ang itinagal non at siya na rin ang kusang bumitaw.  Halos nagsitayuan ang mga balahibo ko sa sunod niyang ginawa.  Bigla niyang dinakot ang alaga ko dahilan para mailayo ko siya. 

“Tara gawa na tayong baby! “  pilyong sambit niya at inambahan ko naman siya ng suntok. 

“Baby mo mukha mo! Che! “  inis na sigaw ko sa kaniya at mabilis siyang iniwan doon sa kwarto. 

“Masyadong pilyo nakakainis.”  nakangiting sambit ko habang patuloy na lumabas ng kwarto.

I LOVE YOU TO THE MOON AND BACK

I Love You to the moon and back.

Hindi ko alam kung ano ang uunahin. Masyado akong kinakabahan. Hindi ko alam kung ito ba’y kaniyang magugustuhan. Buong maghapon ko itong sinet up. Muli kong pinagmasdan ang paligid. Isa-isang tinignan ang mga roses kung nasa tamang formations ba ito. Maging ang mga dim lights ay tinignan ko rin.

“kanina mo pa chinecheck yan ah.” puna saakin ni Jayson. Tumingin naman ako sa kaniya at napakamot.

“Di ako mapalagay pre eh. Di ko alam kung magugustuhan niya tong sorpresang ginawa ko.”

“Aysus, Ngayon ka pa talaga nag-isip ng ganyan. Halos lahat naman ata ng sorpresa mo. Lahat nang yon. Nagugustuhan ni Bryle.” pagpapalakas loob naman ni Milk. Napatingin ako sa kanilang dalawa. Pareho silang nakatingin saakin habang nakangiti at sinasabing ’ Kaya mo yan Theo’

Ganitong set up ang ginawa ko. Dahil alam kong magugustuhan niya ito lalo na kapag nakikita niya ang buwan maging ang mga bituin.

Isang kwarto ang pinagawa ko dito sa Tagaytay, nguni’t ang bubong ay transparent sa gabi. Kaya makikita mo ang buong kalangitan habang nakahiga ka. Sakto pa dahil bilog na bilog ang buwan ngayon. Maaliwalas din ang kalangitan at napakaraming bituin kaya alam kong magugustuhan iyon ni Bryle.

Muli kong pinagmasdan ang lahat. Halos lahat perpekto. Magandang pagkakaayos ng mga banner at mga foil balloons, maayos rin ang pagkakalagay ng foil curtain na pinatungan ng salitang ‘Happy Anniversary’ . Nagpaalam na sila Jayson at Milk na aalis na sila since tapos narin naman daw ako. Bibigyan daw nila kaming dalawa ni Bryle ng moments. Natawa pa ako ng sabihin nila iyon.

Ako na lang ang mag-isa dito. Agad akong napatingin sa relos ko. Tf? . Alas siyete na. Malapit ng dumating si Bryle.

Dali dali kong kinuha ang gitara at pinatay ang lahat ng ilaw at saka pumasok sa cr. Ilang minuto lang din ay may kumakatok na sa pintuan, sa palagay ko ay si Bryle na iyon. Rinig ko ang paglangitngit ng pinto. Alam ko na nakapasok na si Bryle sa kwarto. Rinig ko pang isinara niya ang pintuan. Hudyat na para umpisahan ang plano.

Mula sa loob ng cr, inopen ko ang switch na nakakonekta sa mga dim lights na nakadesenyo sa loob ng kwarto. Pinihit ko ang door knob at saka huminga ng malalim. Hinigpitan ko ang pagkapit sa doorknob at dahan dahang lumabas. Hinigpitan ko rin ang paghawak sa gitara. Itinipa ko ang strings ng gitara upang agawin ang kaniyang atensyon.

{Now playing: Kalawakan by Music Hero}

“

🎶 🎶

O kay sarap sa ilalim ng kalawakan

“ 🎶🎶 pagkanta ko sa unang linya. napatingin ako sa reaction niya. Gulat ito at maluha luha pa. “🎶 🎶

Kapag kapiling kang tumitig sa kawalan“

🎶 dahan dahan akong lumapit sa kaniya habang patuloy na tumitipa sa gitara. “

Saksi ang buwan at bituin sa pagmamahalan Nating dalawa. Nating dalawa“

napatingin ako sa buwan. Napakaliwanag nito, tila nakikisang ayon sa aking plano. Napangiti tuloy ako ng makitang nakangiti ito sa akin.

“

Tanaw pa rin kita, sinta, Kay layo ma’y nagniningning, mistula kang tala Sa tuwing nakakasama ka“

napatingin ako sa kabuohan niya. Saka ko lamang napagtanto ang mahaba niyang buhok. Hindi ko napigilang hindi masaktan. Mula noon, iba na ang itsura niya ngayon. Ang dating masayang mata sakaniya na makikita mo. Ngayon ay pagod at sakit na. Iwinaglit ko iyon sa isipan ko at ipinagpatuloy ang plano. “

Lumiliwanag ang daan sa kislap ng ’yong mga mata.

“ muli akong napatingin sa kaniyang mga mata. Puno na ito ng luha, bagay na ayaw kong makita mula sa kaniya.

“

Pag ikaw ang kasabay, puso’y napapalagay Gabi’y tumatamis tuwing hawak ko ang ’yong kamay O kay sarap sa ilalim ng kalawakan Kapag kapiling kang tumitig sa kawalan.“

nakangiti ko siyang pinagmasdan. Ang kaninang lungkot na nakikita ko sa mga mata niya ay Napalitan na ng saya.

“

Saksi ang buwan at bituin sa pagmamahalan

Nating dalawa

Nating dalawa“

natapos ko ang kanta habang pinagmamasdan kung gaano siya kagwapo ngayon. Inilapag ko ang gitara at lumapit sakaniya. “ Nagustuhan mo ba? “ tanong ko at masaya naman siyang tumango.

“ Masaya ako. Sobrang saya k–“

“Shh! Wag ka ng magsalita masyado. Baka lalo kang mahirapan sa paghinga .” pagpigil ko sa kaniya. Hinawakan ko ang kaniyang kamay. Muli kong pinagmasdan ang kaniyang kamay. Ibang iba na sa kamay na hinahawakan ko noon. Dahil ang dating medyo malaman, ngayon ay ramdam mo na ang kaniyang buto sa sobrang payat. Ayokong isipin pa iyon dahil masakit sa puso.

Binuhat ko siya at inihiga sa kama. Ng maiayos ko na siya mula sa pagkakahiga ay tumabi ako sa kaniya. Gamit ang braso ko, iyon ang ginawa niyang unan. Parehas na kami ngayong nakatingala sa kalawakan.

“Napakaganda hindi ba.” tanong ko. Habang nakatitig sa kaniya. “ Sobrang ganda. “ masayang tugon niya. Napatingin naman siya sakin at saka natawa. “ Akala ko yung kalawakan ang maganda. Mukhang ibang kagandahan ang aking nakikita. “ sabi ko sa kaniya habang nakangiting nakatitig sa kaniya. Kita ko naman ang pagpula ng kaniyang pisngi. Napatingin ako sa kaniyang mukha. Muli kong nakita ang mahaba niyang buhok. Agad ko itong kinuha at tinanggal mula sa kaniya.

“ Bakit mo tinanggal?“ nagtatakang tanong niya. Miski ako hindi ko alam kung bakit ko iyon ginawa. “Ahmp.. Wala lang. Mas pogi ka kasi kapag ung natural ang nakikita ko.”

“Aysus. Wag nga ako Theo.” nahihiyang aniya.

“Theo!! Tignan mo dali. Mag wish kaa. May shooting star na dumaan. Mag wish tayo dali!!” masiglang sigaw niya at saka pumikit. Pinagmasdan ko ang mukha niya.

Hindi ko maiwasang hindi mapaluha sa sitwasyon niya. Bakit sa dami ng tao. Bakit kami pa? Bakit siya pa?Hindi ko namalayan ang pagtulo ng aking luha. Dali dali ko itong pununasan ng magmulat na siya ng kaniya mga mata.

“Anong winish mo Theo? “ tanong niya at napatingin naman ako sa kaniya. “Ang wish ko. Sana huwag ng magpatuloy ang oras. Gusto kong sana habang buhay na tayong ganito.” pilit na ngiti akong humarap sa kaniya. Agad naman na bumusangot ang mukha niya.

“Ano ba yan Theo. Diba napag-usapan na natin to. We need to accept the fact na hindi na ako magtatagal. We need to accept the reality na may ilang oras na lang akong namamalagi sa mundo.” sa sinabi niyang iyon. Nagpatuloy na ang pagluha ko.

“Please Theo, ginagawa ko naman ang lahat para lumaban eh. Kaso ang katawan ko na ang bumibitaw. Alam mo ba ung wish ko. Na sana kapag naiwanan na kita. Sana maging masaya ka. At sana makahanap ka ng mas deserve kesa sakin.”

“Ano kaba Bryle, wag ka ngang magsalita ng ganyan.”

“Kahit naman di ko sabihin yon. Mangyayari din naman ang mangyayari Theo.” aniya habang nakatingin sa akin. Hindi na ako nakapagsalita pa, habang siya naman ay Muling napatingin sa kalawakan.

“Alam mo bang, kung bibigyan ako ng pangalawang buhay. Gusto ko, ikaw parin ang makakasama ko.” aniya at saka tila inaabot ang buwan.

“Can I touch it? “ tanong niya. Tinutukoy ang buwan. Agad akong napatingin sa kaniya. Biglang lumakas ang tibok ng puso ko. Hindi! Wag muna ngayon please! Wag!!

“P-pwede” pinipilit kong maging matatag. Nguni’t ang boses ko unti unti ng gumagaralgal. Napatingin ako sa kaniyang dibdib. Alam kong nahihirapan na siyang huminga. Ayokong makitang nahihirapan siya. Ayok. Kung maaari lang ipasa ang sakit niya sakin nagawa ko na, ayoko lang na mahirapan siya.

Ibinaba niya ang kamay niya at humarap saakin. Dahan dahan niyang hinawakan ang mukha ko. Ngayon di na maawat ang luha ko sa mga mata. Nagmistula na itong gripo dahil sa tuloy tuloy na pag-agos ng mga luha dito.

“Theo, mahal na mahal kita.” Panimula niya. “Marami akong gustong sabihin sayo, pero hindi ko alam kung saan ako magsisimula. At hindi ko narin makakayanan pa kung sasabihin ko lahat.” dagdag niya. Lalong nangilid ang mga luha ko sa mata.

“Gusto kong magpasalamat sayo. Dahil sayo, natutunan kong lumaban. Dahil sayo, naranasan kong sumaya. Dahil sayo” napatigil siya sa pagsasalita ng bigla siyang kapusin sa pag hinga. Agad akong naalarma. Napatayo ako at agad siyang binuhat. “D-Dahil sayo nakaramdam ako muli na hindi na ako nag-iisa. Sa susunod kong buhay, ikaw parin ang mamahalin ko. Sa susunod kong buhay ikaw parin ang hahanapin ko. Mahal na mahal kita Theo. Mahal na mahal.” Dahan dahang tumingin saakin si Bryle at kita ko sa mga mata niya ang hirap at sakit.

“Theo.. “mahina niyang pagsasalita. “Thank you… Thank you sa lahat-lahat ng pagsasakripisyo mo. Siguro hanggang dito na lang ang buhay ko.” sobrang sakit na ng dibdib ko. Ang luha ko ay hindi ko na makontrol. Wala akong magawa. Walang wala. Wala akong magawa para matapos na ang pagdurusa niya.

“Theo… “ tawag niya sa pangalan ko. Hinawakan ko ng mahigpit ang kaniyang kamay at paulit ulit itong hinahalikan. “Pasensya kana. Kung hanggang dito lang ang kaya ko. Imbis na saya ang ibigay ko sayo. Sakit ang binibigay ko.” tumigil siya at saka umubo ng umubo. “Shh!! T-tahan na B-Bryle. W-wag ka nang magsalita. Tatawagan ko sila Milk at Jayson para dalhin ka sa Hospital.”

“Wag na Theo. Hindi ko na kayang lumaban.”

“Bryle! Please! Wag muna. Hindi ko pa kaya.” humahangos na sabi ko. Hinawakan niya ang aking mukha at dahan dahang hinaplos. Tumingala siya sa kalawakan. Kinagat ko ang labi ko para hindi kumawala ang hagulgol ko.

“Can I go there? “ tukoy niya sa buwan. May luhang tumulo sa kaniyang mga mata. Napatingala naman ako at muling ibinaling ang tingin sa kaniya. Ngumiti pa siya saakin ramdam ko ang unti unting pagkawala ng hininga ni Yumi. dahan dahang siyang pumikit. At dahan dahan ding bumagsak ang kamay niya mula sa pisngi ko. Nang hindi na siya tuluyang gumalaw pa. Saka ko siya yinakap ng sobrang higpit. Doon ko na pinakawalan ang hagulgol ko. Umiyak ako ng umiyak habang yakap yakap ang katawan niyang wala ng buhay.

“Y-you can now go there Bryle” impit na sabi ko habang hinahalik halikan ang kaniyang noo. Umaasa na sana ay muli siyang gigising at mawawala ang kaniyang sakit. Nguni’t ang pag-asang iyon ay di na matutupad pa.

OWNING HIS INNOCENCE

Kasalukuyan ako ngayong naglalakad papauwi sa aking dorm nang may maramdamang sumusunod sa akin.

Mahigpit kong hinawakan ang aking bag at tinalasang mabuti ang aking pakiramdam upang pakiramdaman ang paligid. Nang wala na akong maramdamang kakaiba ay nagpatuloy ako sa paglalakad, nguni’t hindi ko parin  pinanatiling kalmado ang aking sarili. Dahil maaaring sumunod ulit ang taong sumusunod sa akin kanina,  mahirap na baka masalisihan pa ako. 

Nagpatuloy ako sa paglalakad at nakaramdam na rin ng kaginhawaan sa aking dibdib nang wala nang maramdamang sumusunod sa akin. 

Ilang saglit pa ang lumipas ng marating ko na ang gate ng aking dorm.  Nakapatay halos lahat ng ilaw. 

Binuksan ko ang gate at saka pumasok sa loob. Agad akong humiga sa sofa at ipinikit ang aking nga mata.

Sobrang nakakapagod ngayong araw, Nakaka stress din dahil sa dami ng nga school activities na kailangang ipasa kanina.  Kaya hindi na kataka taka na ganito na lang ang pakiramdam ko pagkauwi.   Habang iniinda ang sakit ng katawan at pagod, ipinikit ko ang aking mga mata upang magpahinga.  Ilang sandali na lang din ay dinalaw na ako ng antok hanggang sa tuluyan na akong nakatulog. 

Imimulat ko ang aking mga mata nang may marinig na kalabog mula sa kusina,  dahan dahan akong tumayo habang kinukuskos pa ang mata.  Marahan ang aking paglakad dahil medyo nakapikit pa ako, kaya naman hindi ko rin nakikita masyado ang aking nilalakaran maging ang paligid. 

Nang marating ang kusina ay doon ko na tuluyang binuksan ang aking mga mata at duo’y napatitig habang nanlalaki ang mga mata. 

May taong grasa ang nakapasok sa dorm ko, nakatalikod ito sa gawi ko.  Hindi  ako sigurado kung babae ba ito o lalaki dahil sa haba ng buhok   nito. 

Nalaman ko lamang na lalaki ito dahil sa kaniyang tindig at katawan.  Payat at matangkad ito.  

“H-Hoy!  Paano ka nakapasok dito? “  sigaw ko sa kaniya,  pilit nilalakasan ang loob. Tumigil naman ito sa ginagawang pagkalkal sa loob ng kabinet at saka walang ganang tinignan ako.  Sa hindi inaasahan ay bigla akong kinilabutan sa talim ng kaniyang mga mata. Wala pa man siyang ginagawa nguni’t dahil sa talim ng kaniyang mga mata ay paniguradong kakabahan ka bigla. 

Hindi niya ako pinansin bagkus ay nagpatuloy siya sa pagkalkal sa kung anong meron sa loob ng kabinet.  Medyo kinakabahan ako dahil hindi ko alam kung paano siya nakapasok sa dorm ko. 

“H-Hoy!  Bibilang ako ng t-tatlo dapat n-nakalabas kana.  Dahil kung hindi…”  bitin na pananakot ko sa kaniya,  nguni’t parang wala naman siyang naririnig dahil hindi parin siya tumitigil sa pagkalkal. 

“Tatawag ako ng pulis! “  sigaw ko dahilan upang tumigil siya sa pagkalkal sa loob ng kabinet.  Tumayo siya ng tuwid at saka tinignan ako mula paa hanggang ulo. 

Sa mga titig niyang iyon ay hindi ko maiwasang hindi kabahan.  Dahil sa tuwing magtatama ang aming mga mata ay tila hinihigop non ang aking kaluluwa. 

Dahan dahan siyang humarap sa akin at paabante na naglakad.  Mabilis na naalarma ang aking sistema nang mapansing papalapit na siya sa akin. 

Dahan dahan akong umatras habang siya naman ay patuloy na lumalapit sa akin.  Mabilis kong hinubad ang suot kong sapatos at itinutok iyon sa kaniya. 

“Subukan mong lumapit hahampasin kita nito.”  banta ko sa kaniya,  hindi naman ito natinig.  Itinabingi pa ang kaniyang ulo,  pinag-aaralan ang kabuohan ko. 

“Kain. “  bigla ay sambit niya mabilis akong kinilabutan sa lalim ng boses niya,  hindi ko pa iyon masyadong naintindihan dahil medyo binge pa ako sa mga sandaling ito. 

“Kain.”  muling sambit niya at doon ko na naintindihan ang sinasabi niya.  Base sa postura niya,  alam kong gutom na siya.  Pero anong gagawin ko?  Outsider ang taong ito.  Baka mamaya kung ano pa ang gawin nito sa akin mahirap na, mag-isa pa man din ako dito. 

“A-Ah kuya,  pwede po s-sa labas kana lang m-mamalimos? “   naiilang na sambit ko.  Medyo natatakot din ako dahil baka bigla na lang itong nagwala dito sa loob. 

Napabuntong hininga na lamang ako.  Umayos ako ng tayo at inilapag ang aking sapatos sa sahig.  Muli ko siyang pinakatitigan, matangos ang kaniyang ilong,  magandang pagkakahulma ng kaniyang labi.  At ang matalim niyang mga mata. 

Base sa nakikita ko sa kaniya,  gwapo ito.  Marungis lang. Agad rin akong nakaramdam ng awa sa kaniya nang marinig ang pagkalam ng kaniyang tiyan. 

Kaya no choice ako kundi ang maghanda ng makakain.  Nagsaing ako sa rice cooker at nag init ng tubig para sa ramen.  Iyon lang kasi ang mabilis ba lutuin ngayon lalo na’t alam kong gutom na gutom na ang isang ito. 

Hindi na rin ako nag-isip pa ng nga negative thoughts mula sa kaniya dahil nararamdaman ko namang hindi niya kayang gumawa ng masama. 

Habang naghihintay na maluto ang kanin ay napatingin ako sa kaniya.  Kasalukuyan siyang nakaupo sa upuan dito sa loob ng aking kusina. 

Pinagmasdan kong muli ang gwapo niyang mukha.  Hanggang sa bumaba iyon sa sira sira at marungis niyang damit.  Punit punit iyon dahilan upang sumilay ang kaniyang tiyan. 

Bigla naman akong napalunok ng makita ang magandang pagkakahulma ng kaniyang mga pandesal.   Hanggang ang tingin ko ay bumaba sa kaniyang gitna.  Bigla kong natampal ang noo dahil sa mga makamundong pag-iisip ko. 

“Ano ba selp,  grabe ka.  Alam ko namang never ka pang nagkajowa kaya ganyan na lang ang pagnanasa mo.  Pero wag naman sana sa pulubing yan diba? “  suway ko sa isip ko.  Pano ba naman kasi bigla nitong hiniling na sana ay nabutas din ang suot nitong pantalon para kahit papaano ay sumilay ang alaga nito.  Sa isiping iyon ay muli kong natampal ang aking noo dahil sa hindi tamang pag-iisip nito. 

Itinuon ko na lamang ang atensyon ko sa aking ginagawa.  Medyo kunakalam narin ang aking sikmura. Kaya minabilis ko na ang pagkilos at ilang sandali pa ay nakapagluto narin ako. 

Binigyan ko siya ng malinis na kutsara at tinidor at saka siya hinainan ng pagkain.   Pagkalapag ko ng pagkain ay agad niya iyong nilantakan ng subo. 

Sunod sunod ang pagsubo niya,  hinsi alintana ang init na nagmumula sa pagkaing iyon. 

Iiling-iling na lamang akong kumain at itinuon na lang din ang atensyon sa pagkain. 

Ilang sandali pa ay itinunghay niya ang kaniyang ulo at saka tumitig sa akin.  Napangiti naman ako nang makitang naubos niya ang binigay ko sa kaniya. 

Muli kong kinuha ang pinagkainan niya at muli siyang nilagyan ng pagkain. 

Medyo natutuwa din ako ngayon dahil ito ang kauna-unahang pangyayari sa buong buhay ko na,  may makasabay sa pagkain dito sa loob ng dorm ko. 

Nang matapos kami ay agad ko ring niligpit ang aming pinagkainan. Napapansin ko rin na kanina pa siya kamot nang kamot sa balat niya. Siguro ay nangangati na siya dahil sa sobrang dumi ng katawan niya. Tumigil siya sa pagkamot at saka biglang tumingin sa akin.  Ayon na naman ang nga mata nya,  tila hinihigop ang kaluluwa mo sa hindi malamang rason.  Iniwas ko ang tingin ko sa kaniya,  ayoko na siyang tingnan dahil kung ano-ano kasing bagay ang pumapasok sa aking isipan.

“Kuya kailangan mo nang umalis.”  bigla ay sambit ko,  hindi ko alam kung bakit ko iyon sinabi. Wala iyon sa isip ko.  Hindi parin sya umiimik,  ayon na naman ang matatalim niyang mga mata.  Hindi ko alam kung bakit nakaramdam ako nang kakaiba sa mga titig niyang iyon. 

“Kuya kailangan mo na pong umalis. Hindi dito ang tirahan mo ok? “ muling sambit ko,  hindi ko mawari kung bakit may parte sa isip ko ang taliwas sa sinasabi ko.

Muli akong napatingin sa kaniya,  pinag-aralan at sinuri ang kabuohan niya.  Bigla akong na curious sa kaniyang itsura. Kung ano ang istura nito kapag malinis at maayos na?  Para kasi itong nagpapanggap lang na marungis dahil makikita at mapapansin mo na hindi normal ang tindig at itsura nito,  mukhang hindi to nakatira sa lansangan. 

Hindi ko alam kung bakit bigla na lamang pumasok sa isip ko ang mga storyang nababasa ko sa libro at napapanood ko sa telebisyon.  Posible kayang hindi talaga ito nakatira sa lansangan? Na baka nasiraan lang ito ng bait at biglang itinaboy sa kanila?  Or posible rin kayang dahil sa kawalan nito sa pag-iisip ay hindi namalayan ng pamilya nito na umalis siya sa bahay. Kung ano man ang rason nito ay hindi ko na alam. 

To be continue…

OWNING HIS INNOCENCE 2.

Hindi ko alam kung bakit ko siya inaakay ngayon papunta sa banyo, nang marating na namin ang banyo ay agad akong humarap sa kaniya.

“Lilinisan muna kita bago ka umalis ok? “ sambit ko sa kaniya habang nakikipaglaban sa kaniyang mga titig. Agad ko rin iyong iniwas dahil hindi ko iyon kayang tagalan.

Dahan dahan kong hinubad ang marumi niyang damit. At hindi ko alam kung bakit nanginginig ang mga kamay ko dahil siguro ay ito ang kauna-unahang mayhuhubaran akong lalaki, wala pa sa katinuan.

Habang hinuhubad ko ang damit niya ay medyo nahirapan pa akong hubarin yon dahil nga sa angkin niyang katangkaran ay kinakailangan ko pang pumatong sa inidoro upang tuluyang mahubad ang ang kaniyang damit.

Nang tuluyan ko nang matanggal ang damit niya ay doon na ako napatanga, dibdib niya palamang ang nakikita ko ay agad na nanlaki ang aking mga mata. Pinakatitigan ko ang kaniyang dibdib, napakaganda nito, pinkish ang kulay ng kaniyang utong, dahil narin siguro sa kaputian nito. Bigla tuloy akong nahiya, mas maganda pa ang balat nito kesa sa akin.

Dumako naman ang aking mga mata sa kaniyang tiyan, hindi na naman ako makapaniwala sa aking nakikita. Mayroon siyang perpekto at napakagandang pagkakahulma bg kanyang abs. Napakagandang tignan non, pati na ang kaniyang dibdib. Naa-amaze ako dahil ngayon lamang ako nakakita ng ganito kagandang katawan sa tanang buhay ko, ngayon lamang ako nakakita ng ganito kaperpektong abs… Hindi pala, ganitong katawan, dahil maging ang Vline nito ay talaga ring makahulog-panga sa ganda.

Dahil sa nakikita ko ngayon ay doon ko nakumpirma na hindi nga ito tunay na taga lansangan. Walang ganito sa lansangan, kung meron man, ngayon palang.

Naging sunod-sunod ang aking paglunok, hindi parin makapaniwala sa nakikita. Muling nanginig ang aking kamay ng umpisahan ko nang hawakan ang marumi nitong pang-ibaba. Dahan dahan kong tinanggal sa pagkabutones ang kaniyang pang ibabang suot, napakagat ako ng aking labi ng tumambad sa akin ang nakabukol nitong alaga sa suot nitong boxer.

Nang tuluyan ko na siyang nahubaran ay doon na nanghina ang aking tuhod. Hindi pulubi ang pumasok sa bahay ko, kundi isang anghel na nagkatawang pulubi.

Napatakip ako ng aking nga mata nang sumilay sa akin ang mahaba nitong alaga. Hindi pa man ito matigas nguni’t napakalaki na nito at mahaba. Dali-dali akong tumayo at nakatalikod na sinapo ang noo.

“ Ano kaba naman selp. Ano ba itong pinapasok mo? Mamamatay kana ba kaya ganyan kaganda ang nakikita mo ngayon? Jusko! “ nanghihinang sambit ko sa sarili ko, muli akong napatingin sa kaniya, tila wala naman siyang pakialam na nakikita ko na ang lahat lahat sa kanya.

“Natural lang na wala siyang pakialam dahil wala siya sa katinuan. Baka kapag nasa katinuan iyan at hinubaran mo baka mapatay kapa nyan.” sambit ng konsensya ko, muli kong nasapo ang aking noo at saka huminga ng malalim bago muling tumitig sa kaniyang mukha. Hindi ko rin hinayaang makita ko ang kabuohan niya, ako ang nahihiya para sa kaniya.

“Paliliguan mo lang naman siya kaya wag kang paranoid jan selp ok? Ikaw ang magbehave jan dahil ikaw ang nasa katinuan. Wala man to sa katinuan, kahit alam mong masarap talaga siya, but still hindi parin tama na pagsamantalahan siya ok? Selp behave lang.”

Muli akong huminga nang malalim at saka lumapit sa gawi nya at binuksan ang shower na agad ko ring pinatay ng makitang halos malunod ito dahil sa mismong mukha niya pala tumama ang tubig na lumabas sa shower.

“Hala s-sorry, di ko alam na sa mukha mo pala tatama ang tubig sorry.” paghingi ko ng sorry sa kanya, muli akong napatingin sa kaniyang mukha, wala parin siyang pakialam. Doon ko lang napag-aralan ang kabuohan ng kaniyang mukha. Sa hindi inaasahan ay biglang bumilis ang tibok ng puso ko. Wala na ang dumi sa kanyang mukha kaya lumantad na ang tunay nitong itsura. Hindi ko akalain na makakakita ako ng ganito ka perpektong tao, mula sa mukha hanggang sa katawan, perpektong perpekto. Para siyang isang anghel na nagkatawang tao. Hindi ko lang alam kung ano ang ugali nito kapag nasa katinuan ito.

“Napakatangkad mo kasi eh, tumalikod kana lang sa shower ok? “ utos ko sa kaniya nguni’t ako parin ang naggiya sa kaniya para gawin iyon. Hindi niya naman kasi alam ang sinabi ko kaya dedma niya lang ang utos ko.

Pinatalikod ko siya dahil ayokong mahumaling lalo sa maamo niyang mukha. Baka hindi ko makontrol ang hipmotismo sa kaniyang mga mata mahirap na.

Muli kong binuksan ang shower at hinayaang balutin ng tubig ang marumi niyang katawan. Inuna kong shampuhin ang kaniyang buhok, hindi na ako nagtaka pa kung bakit malambot parin ang buhok nito at hindi halatang ilang linggo o buwan ng hindi nakaligo.

Matapos kong shampuhin ang kaniyang buhok ay kinuskos ko iyon kahit di naman kailangan. Sunod ay kinuha ko na ang sabon, nag-dalawang isip pa ako kung hihiludin ko din siya dahil personal na gamit ko naman iyon. Perp sa huli ay kinuha ko parin upang ipanghilod sa madumi niyang katawan.

Nang makuha ko na ang sabon at panghilod, hindi ko pa man nailalapat ang aking kamay sa kaniyang dibdib ay nanginig na naman ang aking mga kamay. Hindi ko na iyon ininda pa, kaya kahit medyo nanginginig ay sinabunan ko na ang kaniyang dibdib. Muli akong namangha dahil malambot iyon na matigas, hindi tulad ng dibdib ko malambot. Ipinagpatuloy ko ang pagsabon sa kaniyang katawan, kinuskos ko rin ang kaniyang dibdib, ang kaniyang leeg, ang mga braso, likod, maging ang kaniyang kilikili ay kinuskos ko rin.

Hindi na rin ako nagtataka kung bakit wala akong naaamoy na mabaho sa kaniyang katawan, kita namang maalaga at malinis ito sa katawan.

Muli akong nagpatuloy sa pagsabon sa kaniyang katawan, sinadya ko ring tagalan ang pagsabon sa kaniyang dibdib at perpektong mga abs.

Nang matapos na ako sa katawan niya ay lalong tumindi ang nginig sa katawan ko nang umupo na ako upang ang ibabang part naman niya ang sabunan ko. Naso-suffocate narin ako dahil sa sobrang kaba na nararamdaman ko.

Muli akong huminga ng malalim at saka ipinagpatuloy ang pagsasabon aa kaniyang paa paakyat sa kaniyang binti hanggang sa umabot na iyon sa kaniyang mga hita.

Habang kinukuskos ko ang kaniyang binti papunta sa kaniyang singit ay pinipilit kong hindi madanggi ang dalawa niyang buwan. Dahil sa tuwing masasagi ko ito ay gumagalaw ito dahilan upang unti unting magising ang kaniyang natutulog na alaga.

Tumigil ako sa pagsasabon ng makitang malinis na ang kaniyang binti papababa, dumako ang tingin ko sa alaga niyang naghuhumindig na ngayon. Galit na galit na ito, hindi ko alam kung pati ba ito ay sasabunin ko rin o hindi. Masyado na akong nahihiya para sa sarili ko pati narin sa kaniya.

Pero hindi ko inaasahang papasok sa isip ko ang kuryusidad. Sa tanang buhay ko ay ngayon lamang ako nakakita ng ganito kaperpektong tao pagdating sa katawan. Mula ulo hanggang baba ay perpektong perpekto. Minsan lang din mangyari ang pagkakataong ito. Kaya kahit kinakabahan ay dali dali kong kinuha ang sabon at sinabunan ang aking kamay, nang hahawakan ko na ang kaniyang alaga ay naibaba ko na ang aking kamay, hindi tamang pagsamantalahan ang kahinaan ng isang to. Maling mali, sambit ko nguni’t bigla na lamang akong nagulat sa sarili ki nang unti unti ko nang sinasabunan ang katawan ng kanyang alaga.

Nanlalaki ang mga matang tumutig ako sa mga kamay ko matapos tigilan ang pagsabon sa alaga nito. Bigla akong kinabahan ng matindi nang narinig ang pag-ungol nito.

Bumilis ang tibok ng puso ko nang narinig ko ang kaniyang pag-ungol. Kaya kahit gusto ko iyong gawin ay hindi ko na binigyan pa ng pagkakataon ang sarili ko na anusuhin ang kahinaan nito. Sapat na nahawakan at nakita ko na, huwag nang sumobra pa.

Iiling iling kong pinagpatuloy ang pagpapaligo sa lalaking ito, kahit na medyo may temtasyon sa kalooban ko ay hindi ko hinayaang lamunin nito ang loob ko. Hindi narin ako nagpahipnotismo sa katawan nito, hindi na ako nagpaakit hanggang sa matapos ko siyang paliguan nang walang ibang nangyayari.

~

Love by chance series :

Owning his innocence

Soon

(ps: pinag-iisipan ko kung gagawin ko ba itong MPREG haha. If sakali man maging ganoon, I need some research para maipush na maging MPREG ito. Yun lang salamat, thank you po sa pagsuport ng nga lame na stories ko haha. Maraming salamat!!)

END OF THE NIGHT

Im going to make the best of every moment, b’coz life could end at any second.

  Iyan ang parati kong inaalala sa araw-araw.  Kaya wala akong ibang ginawa kundi ang  hindi mag-aksaya ng oras.  Hindi ko akalain na kaya kong baguhin ang aking sarili,  kung hindi pa siguro dahil kay Kian siguro ay pariwara parin ang buhay ko. 

Dumating ang araw  sa buhay ko na gusto kong pigilan ang takbo ng oras.  Na kahit anong pilit na gawin kong pagtanggap ay hindi ko magawa.   Gusto kong kwestyunin ang mundo,  kung bakit kailangang sa akin mangyari ito?  Kung kailan gusto kong ipagpatuloy ang buhay ko saka niya naman iyon babawiin. 

Sa bawat araw na nagdaan, hinihiling ko na sana ay panaginip lamang ito,  na sana huminto ang oras kahit papaano.  Humihiling narin ako sa panginoon maging sa mga bituin na sana ay huwag nang matapos ang kasiyahang nararamdaman kong ito.  Pero wala eh,  lahat ng ating kasiyahan ay may katumbas na sakit. 

Hindi ko kayang tagalan ang araw ng wala si Kian,  masakit parin sa parte ko na tanggapin ang katotohanan.

Kasalukuyan kami ngayong nakatingala ni Kian dito sa ginawa naming kubo sa itaas ng puno. Nakaupo ako habang siya naman ay nakaunan sa aking hita.

  Kitang kita ng aming mga mata ang maaliwalas na kalangitan.  Ang kagandahan ng mga nagniningning na mga bituin. 

Siya ay nakangiting nakatitig dito,  habang ako naman ay nag-aabang ng bulalakaw upang humiling na sana ay huwag ng matapos ang araw na ito.  Na sana ay kaya nitong patigilin ang oras hanggang sa kaya ko ng tanggapin ang katotohanan na magaganap ngayon. 

“Nix”  pagtawag ni Kian sa pangalan ko. muli akong napatingala upang pigilan ang pagtulo ng  luha sa aking nga mata. 

“Hmm? “  tugon ko,  nanatiling nakatingala. 

“Tanggap mo na naman diba? “  biglang tanong niya at doo’y kumabog ng malakas ang dibdib ko.  Tila hindi ako makahinga dahil sa sobrang lakas ng kabog non.  . Unti unti narin akong nakakaramdam ng sakit sa aking dibdib dahilan upang muling mangilid ang aking mga luha sa aking mata. 

“A-Ang alin? “  kunyaring tanong ko,  sinisikap ko ring huwag mag crack ang boses ko. Ayokong malaman niya na umiiyak ako ngayon.  Ayokong malamab niya na nasasaktan ako ngayon. 

Si Kian ay mayroong Leukemia,  masyado ng kumalat sa katawan niya ang sakit dahilan para mahirapan na siyang gamutin.  Sumailalim na rin siya sa ilang tests and operations, pero sadyang hindi na kaya ng katawan niya.  Kakatwa lang isipin na nag-uumpisa  palang kami sa pag-abot ng aming mga pangarap ng magkasama tapos biglang naging ganito ang aming sitwasyon.   Masakit dahil kung kailangang gusto kong mabuhay,  nguni’t binigyan ulit ako ng tadhana upang huwag na muling mabuhay. 

‘Life doesn’t always give you the people you want , and sometimes it takes away the people you need the most.’  masakit man itong isipin pero iyan ang reyalidad.  Ang mga bagay na gustong gusto mo, hindi pwedeng ibigay saiyo.  Nakuha mo man ang bagay na gusto mo,  nguni’t agad din itong babawiin saiyo. 

Muling pumatak ang luha sa aking pisngi.  Pinunasan ko agad ito gamit ang aking kanang kamay,  nguni’t kahit anong gawin kong punas dito ay para itong gripo na tuloy tuloy ang pag-agos. 

“Tsk…”   rinig ko pang singhal niya.  Huminga pa siya ng malalim bago muling nagsalita.

“Umiiyak kaba? “  bigla ay tanong niya, dali dali kong pinunasan ang mga luha bago muling tumugon sa kaniya. 

“Hindi ah,  bakit ako iiyak?”  nagmamatapang na tugon ko,  nguni’t ang totoo ay durog na durog na ang puso ko.  Kanina ko pa iniinda ang sakit,  pinipilit ko ring tinatanggap ang katotohanan, nguni’t sadyang martir ang puso’t isip ko.  Umaasa parin ito na biglang gagaling si Kian, na sana ay madinig ang lahat ng aking kahilingan.  Nguni’t mukhang impossible nang mangyari iyon. 

“Mabuti kung ganon,  ayokong iwanan ka nang umiiyak.”  hindi ko alam kung biro ba yon o gagawin niya talaga. 

“Edi iiyak na lang ako nang iiyak para hindi mo na ako iwan.”  sana ay ganon na lang, kayang pawiin ng iyak ang sakit na kaniyang nararamdaman. 

“B-Baliw. “  hindi naman ako nagbibiro pero nagawa niyang tumawa.  Ganyan si Kian, ang tawanan ang mga bagay na seryoso ako.  Bigla tuloy  sumagi sa isip ko iyung araw na nagconfess ako sa kaniya.  Humingi pa ako ng espirito ng katapangan upang sabihin sa kaniya na gusto ko siya.  Pero imbis na kiligin siya ay bigla siyang tumawa ng malakas.  Tsk…  Napangiti ako nang maalala ko ang araw na iyon. 

“Yan nakangiti kana.”  biglang napawi ang ngiti ko nang muling nagsalita si Kian.  Muli na namang binalot ng sakit ang aking puso. 

“

Nix? “  muling tawag niya sa pangalan ko.  Ngayon ay naglakas na ako ng loob para tignan ang kaniyang mga mata.   Napangiti ako ng makita roon ang kapayaan na siyang nagpapakalma sa akin. 

“Yes babe? “  nakangiting tugon ko,  nilalakasan ko na rin ang loob ko.  Hindi na ako natatakot na ipakita sa kaniya ang kahinaan ko.  Sa hindi inaasahan ay biglang pumatak ang luha ko dahilan upang magbago ang awra ng kaniyang mga mata. 

Ngayon ay nakikita ko na sa mga nata niya ang sakit na kaniyang iniinda.  Ayokong umiyak para hindi na madagdagan ang sakit na nararamdaman niya, nguni’t mukhang nay sariling sistema ang mga mata ko dahil patuloy itong lumuluha. 

“Pwede mo ba akong kwentuhan? “

“T-Tungkol naman s-saan?  Alam mo namang h-hindi ko hilig ang m-magkwento. “

“Dali na,  gusto kong magkwento ka about sa  mga past mo.  Gusto ko iyung mga masasaya ah.”

“Hayts…  Sige na nga.

“ walang magawang sambit ko.  Muli kong inalala ang nakaraan ko,  kung saang parte ako naging masaya.  At doo’y pumasok sa akinh isipan ang maamong mukha ni Kian.   Muli kong naalala kung paano kami nagkakilala,  kung paano ko siya nagustuhan,  kung paano ako umamin,  at kung paano kami lumaban. 

“Isang araw, sa hindi inaasahang pagkakataon ay mayroon akong nakasalubong na lalaki,  nakakunot ang kaniyang noo, hindi ko alam kung bakit bigla akong naging interesado sa kaniya.”  panimula ko, tinutukoy kung paano ko siya nakilala. 

“At sa hindi inaasahan ay nahuli niya akong sinusundan siya dahilan para makatikim ako ng isang suntok sa kanang pisngi.  Napakasakit non dahil ang lakas niyang manuntok.”  muli akong natawa ng maalala iyon.  Talagang napakasakit non dahil sobrang lakas ng suntok niya.  Halos bumalentong na ako that time. 

“Lumipas ang ilang araw,  hindi ko alam kung bakit bigla ko na lang hinanap ang lalaking iyon.  Siguro ay gusto kong gantihan?  Haha pero hindi ko alam na iyon na pala ang umpisa ng pagkahulog ko.  Madaming katangian ang lalaking iyon na hindi ko nakikita sa ibang tao.  Hindi ko rin inaasahan na mahuhulog ako sa kapwa ko lalaki.  Lumipas pa ang ilang araw,  hanggang sa naging close kita dahil sa isang charity na sinamahan ko dahil nandoon ka.  Nakakatawa lang na kailangan ko pang sundan ang lalaking iyon para pormal na makilala.  Hindi ko inaasahan na magiging close ko ang lalaking iyon.  At doon ay lalo akong nahulog sa kaniya.  Hanggang sa dumating na sa point na hindi ko na kayang itago ang nararamdaman ko.  Umamin ako sa kaniya,  hindi naman ako na reject,  dahil tinawanan niya lang ako.  Pero ang araw na iyon siguro ang pinakamasayang nangyari sa tanang buhay ko.  Ang magustuhan ng taong gusto mo.  Worth it ang pagsunod sundo ko sa lalaking iyon.  Hindi ko akalain na papayag siyang ligawan ko. Hanggang sa sinagot niya na ako,  akala ko noong pagsagot niya lang ng pwede ko siyabg ligawan ang pinakamasayang nangyari sa buhay ko,  hindi pala.  Dahil ang pinakamasayang nangyari sa tanang buhay ko…”  bitin ko sa pagsasalita,  hinawakan ko ang kamay ni Kian at marahan itong hinalikan.  Mabilis na tumulo ang kaniyang luha dahilan para tumulo rin ang aking mga luha.

  “Ay ang sagutin ako ng taong mahal ko.  Iyan ang pinakamasaya at hindi ko malilimutang nangyari sa tanang buhay ko.  Siguro bonus na lang yung dumating ka sa buhay ko Kian.     I love my life b’coz it gave me you and I love you b’coz you are my life.”  pinakatitigan ko ang kaniyang mukha at marahan iyong hinaplos at hinalikan. 

You gave me a reason for my being, and I love what I’m feeling. You gave me a meaning to my life.“  buong pusong sambit ko,  muli akong napapikit nang marahan kong hinalikan ang kaniyang labi,  ilang saglit lang din ang tinagal non, iminulat ko ang aking mga mata,  muling kumabog ng mabilis ang puso ko nang makitang nakapikit na si Kian. 

Agad na nanlabo ang aking paningin,  hinawakan ko ang kaniyang kamay at pilit siyang ginigising. 

“K-Kian,  nanjan kapa diba?  K-Kian gumising ka please!  Kian h-hindi ko kaya.”  tumatangis na sambit ko,  hindi ko parin lubos na tanggap na wala na si Kian. 

“Kian, nagsusumamo ako,  gumising ka please!  Hindi ko kayang mawala ka.  Babe wake up! “  pilitin ko mang gisingin siya ay hindi ko na magawa.  Wala na si Kian,  wala na ang lalaking pinakamamahal ko.  

Paano na ako? 

Muling umagos ang aking luha sa  aking mga mata.  Sobrang sakit sa dibdib,  hindi ko kayang tanggapin.  Muli akong humiling na sana ay panaginip lamang ito,  sana hindi ito totoo.  Na sana ay isa lamang itong bangungot.  Pero bakit ganito?  Sobrang sakit ng nararamdaman ko? Paano na ako mabubuhay kung wala na ang taong mahal ko?  Paano na ako?

Muli kong yinakap ng mahigpit si Kian habang patuloy na tumatangis.  Hinalikan ko ang kaniyang noo hanggang ang kaniyang labi. 

Pinipilit kong gisingin siya,  umaasa ako na sana gumising pa siya, nguni’t ang pag-asang iyon ay wala na.  Wala na talaga si Kian,  iniwan na ako ni Kian. 

The end…

THE PATIENT

“Dr.  Wilsen, we have a new patient.”  bungad sa akin ni nurse Joy.  Umayos ako ng upo sa swivel chair at hinarap siya. 

“Give me the info. “  maikling sambit ko,  agad niya namang binulatlat ang hawak niyang record book. 

“Patient name,  Alexus Falcon,  25 years old,  yan lamang po ang nakalagay sa record niya.”  naiangat ko ang kaliwang kilay sa huli niyang sinabi. 

“What? “  inis na sambit ko,  umiwas naman siya ng tingin. 

“Y-Yan lang po ang nakalagay na record dito Doc . “  pag-uulit pa nito na lalong ikinainis.  Marahan kong niluwagan ang suot kong necktie at saka huminga ng malalim.  Ayokong sirain ang magandang umaga ko ngayon dahil lang sa mga ganito. 

“Tumanggap kayo ng pasyente nang hindi niyo kinukuha ang lahat ng info?  Ano nang nangyayari sa hostpital na ito? “  wala na,  sira na ang umaga ko.  Pilitin ko mang huwag magalit nguni’t hindi ko magawa. 

“Nasaan si Doc Mildred? “

“Wala po si Doc Mildred naka leave po siya ng one week.”

“What? “   inis na sigaw ko,  hindi ko na napigilan ang sirili ko na magtaas ng boses dahil sa mga responsibilidad na hindi nila ginagawa.  Hindi kaso ang pagleave ni Doc Mildred sa akin,  ang kaso sa akin,  bakit sila tumatanggap ng pasyente na hindi man lang inaalam ang mga info nito.  Masyado silang pabaya, naturingan pa namang mga duktor tsk. 

Uulitin pa sana ni Nurse Joy ang sasabihin ng pigilan ko ito ng sinensayan ko siya gamit ang aking palad.

“Observation? “ muling tanong ko at mabilis naman siyang sumagot. 

“Base on observation po,  madalas po siyang tahimik,  minsan po tumatawa pero mostly sa nakikita po ay malungkot siya. Mabilis din po siyang mag shift ng mood so may mga times po na kinakikitaan siya ng symptoms ng pagiging bipolar and maybe he’s under po ng Bipolar disorder.”   nakahinga ako ng maluwag ng may nasabi ring maganda si Nurse Joy.  Medyo kumalma na rin ako kaya muli kong inayos ang sarili ko. 

“Nasaan ang pasyente? “

“Nasa Room 144 po Doc.”

“Siya,  mamaya ko na lang siya iche-check kapag natapos ko itong ginagawa ko.  Salamat Nurse Joy.”    pagtatapos ko sa usapan namin ni nurse Joy,  tumango naman ito bilang pagsagot at saka inilapag ang record book bago umalis.  Nang matapos sa ginagawa ay kinuha ko ang record book at hinanap ang info ng bagong pasyente. 

Muli kong binasa ang pangalan nito, ewan ko ba kung bakit bigla akong nakaramdam ng kuryusidad ng mabasa ko ang pangalan nito lalo na ang epelyido nito. 

“Falcon? “  sambit ko habang nakatingin sa pangalan ng bagong pasyente.  Hindi ko talaga mawari kung Bakit bigla na lamang akong naging interesente sa taong ito.  Siguro marahil ay may kilala akong isang Falcon kaya ganito na lamang ang interest na bumabalot sa kalooban ko.  Hindi ko na iyon pinansin pa,  ibinaba ko na ang record book at saka inayos ang mga nakakalat na gamit dito sa aking opisina.   Hindi ko alam kung bakit ako inabot ng apat na oras sa paglilinis ng opisina ko gayong maliit lamang ito.  Hindi ko na rin napansin ang oras kaya siguro ganito na lamang ang gutom na nararamdaman ko ngayon. 

Kumain muna ako bago ako nagtungo sa pasyenteng sasadyain ko.  Mabilis narin ang aking paglalakad dahil gusto kong maabutan itong gising. Inayos ko pa ang aking suot nang marating ang pintuan nito.  Dahan dahan kong binuksan ang pinto,  iniiwasang hindi makagawa nang ingay.

Dahan dahan akong pumasok at dahan dahan ring nilock ang pinto.  Saktong pagharap ko ay halos mapalundag ako patalikod nang bumungad sa akin ang nakatayong pasyente. 

Nakatagilid ang ulo nito na tila ba inaalam at sinusuri ang kabuohan ng mukha ko.  Pabana rin ito kung tumingin.

Sa lahat ng pasyenteng nakita at nakasalamuha ko, mukhang ang isang to ay kakaiba. 

Dahan dahan siyang lumapit sa akin,  nag aalab ang matatalim nitong mga mata.  Nakaramdam ako ng kakaunting kaba dahil sa mga kinikilos nito. 

Nang makalapit na siya ay dahan dahan niyang iniangat ang kaniyang kanang kamay at dahan dahan iyong idinampi sa kanang pisngi ko. 

Dahan dahan niya iyong hinaplos pababa.  Ang kaninang matalim at nag-aalab na mga mata ay napalitan na ngayon ng lungkot. 

Hindi ko alam kung ano ang tumatakbo sa isip niya sa mga oras na ito.  Tila ay  gusto ko siyang yakapin at sabihin na huwag na siyang malungkot. 

Nakita ko ang dahan dahan niyang pagpikit at dahan dahang inilalapit ang mukha sa akin. 

Sa mga oras na ito ay hindi ko alam kung ano ang gagawin ko.  Masyado akong nagugulat sa mga kinikilos ng isang ito. 

Hindi ko alam kung may sakit ba talaga siya o kaya lang siya nagkakaganyan dahil sa sakit na nararamdaman niiya. 

Mabilis na gumalaw ang katawan ko at marahan siyang itinulak nang dumampi ang labi niya sa labi ko.  Hindi ko inaasahan iyon kaya ganito na lang din ang naikilos ko dahil sa gulat na ginawa niya. 

Hindi naman siya natinag at ipinagpatuloy ang kaninang naudlot niyang gagawin.  Hindi na ako nakatiis pa kaya napalakas na ang pagtulak ko sa kaniya.  Agad na nanguno’t ang aking noo nang hindi parin ito natitinag sa mga pagtulaktulak ko sa kaniya. 

Hanggang sa lumakas na ang kaniyang puwersa at tuluyan na niyang idinikit ang kaniyang labi sa akin.  Hindi na ako nakapalag pa sa ginawa niyang iyon. 

Ang mas ikinatataka ko ay kung bakit nakakaramdam ako ng init sa aking katawan.  May parte sa loob ko na parang gustong sumabog dahil sa kakaibang pakiramdam. 

Ang aking alaga ay unti-unti nang nabubuhay,  ang aking diwa naman ay hindi ko na malaman.  Ang aking katawan ay nag-iinit.  Hanggang sa namalayan ko na lang na tumutugon na ako sa mga mapusok niyang halik. 

Ang kaninang mapusok lang,  ngayon ay mas lalong naging mapusok.  Halos magpalitan na rin kami ng laway dahil sa kakaibang nararamdaman ang bumabalot sa aming mga katawan. 

Bumaba ang kaniyang halik pababa sa aking panga, hanggang sa napaliyad na ako dahil sa sarap sa pakiramdam nang bumaba ang kaniyang halik sa aking leeg. 

Hindi ko alam kung ano ang meron aa taong ito,  kung ito ba ay sintomas ng kaniyang sakit o di kaya ay ganito siyang talaga. 

Marahas niyang hinubad ang suot kong polo at inumpisahan nang paglaruan ang aking magkabilang ubas. 

Sipsip dito,  sipsip doon,  dila dito, dila doon.  Kagat dito at kagat doon.  Paulit ulit ang kaniyang ginagawa at halos baliwin na ako nito sa sarap. 

Hinawakan ko ang magkabila niyang pisngi at marahas na iniangat iyon upang siilin ng halik ang kaniyang labi. 

Ilang minuto ang lumipas bago nakalas ang nag aalab naming paghahalikan.  Hindi ko na rin naramdaman na nakababa na pala ang suot kong pants maging ang suot kong panakip sa aking alaga.

Nakita ko ang alaga ko na tirik na tirik sa pagkakatayo at may roon nang precum sa ulo nito. 

Halos mawalan ako ng ulirat ng dahan dhan niyang sinubo ang aking alaga. Dinilaan niya ang ulo nito at sinipsip ang lumabas na konting katas na nagmula sa alaga ko. 

Nagbaba taas ang kaniyang ulo at talagang napakasarap sa pakiramdam non lalo na kapag pinipilit niyang ibaon ang alaga ko sa loob ng kaniyang bibig dahilan upang abutin nito ang kaniyang lalamunan at dahilan narin upang siya ay mabilaukan. 

Iniluwa niya ang alaga kong basang basa na ng kaniyang laway.  Tumuwad siya sa harapan ko at hindi na ako nag atubli pa,  mabilis kong ipinasok ang aking alaga sa kaniyang masikip na butas. Hindi na rin ako nahirapan pang ipasok iyon dahil basang basa narin naman ang alaga ko kaya mabilis na lang sa akin na pasukin iyon.

Dahan dahan ang aking pagbundol sa kaniyang likuran,  rinig ko naman ang mga impit na ungol niya dahilan upang lalo akong  ganahan. 

Habang tumatagal ay pabilis na nang pabilis ang aking pagbundol sa likuran niya.  Halos sambunutan ko na rin ang buhok niya upang salubungin ang aking paglabas masok sa butas niya.

Ramdam ko na malapit na akong sumabog kaya naman ay mas lalo ko pang binilisan sa pagbundol.  Halos lumakas na rin ang ungol naming dalawa. Ilang minuto pa ang lumipas at hindi ko na nahugot pa ang alaga ko sa kaniyang butas dahilan upang doon na ako abutan. 

Napakarami ng aking inilabas,  ramdam ko ang init ng likidong aking nilabas. Nang matapos ay halos habulin ko ang aking hininga.  Napatingin naman ako sa aking pasyente na ngayon ay tulog na tulog na.  Halata rin ang pagod sa mukha niya. 

Hindi ko akalain na sa unang pagkakataon ay makakaranas ako ng ganitong pakiramdam.  Ang kakatwa lang ay, sa pasyente ko pa naranasan. Ipinikit ko ang aking mga mata at hinayaang  dalawin ng antok. 

Iminulat ko ang aking mga mata at agad na bumungad ang mukha ni Nurse Joy. 

“Nasaan ako?”  takang tanong ko,  dali dali kong kinapa ang sarili at agad ding nakahinga nang maluwag ng maramdaman ang telang bumabalot sa aking katawan. 

“Nasa office mo po dok.”

“Sino ang nagdala sa akin dito? “  muling tanong ko dahilan upang mangunot ang kaniyang noo. 

“Wala po Dok.  Hindi kapa naman po umaalis.  Nandito po ako para gisingin kayo alam ko po kasing pupuntahan niyo ang bagong pasyente eh.”  sa sinabi niyanh iyon ay nangunot ang aking noo. 

“Oh gad,  that was a fvcking dream!”  mahinang mura ko at napasabunot pa sa aking buhok nang mapagtantong isa lamang iyong panaginip.

STEP TO YOU

Kasalukuyan ako ngayong nakahiga dito sa kama ko.  Wala akong magawa sa mga oras na ito.  Masyado akong nabuburyo at tinatamad,  miski ang katamaran ay kinakatamaran ko narin.  Nakakasawa rin ang maging tamad,  pero nakakatamad din namang kumilos. Saan ko ba ilulugar ang sarili ko bilang isang tamad na tao?  Parang walang lugar sa mundo ang mga tamad na tao. 

Napangiwi ako sa mga sinabi ko.  Kahit tinatamad ay tumayo ako upang buksan ang speaker at doo’y nagpatugtog.  Dahil sa lakas ng tunog, halos dumagundong na ang dibdib ko at halos sumabay na sa beat ang tibok ng puso ko. 

Ang kaninang katamaran ay nawala na lang bigla,  ang kaninang tatamlay tamlay na katawan,  ngayon ay masigla na. 

Mas mainam palang sumayaw sayaw kesa sa tamadin ka buong araw. 

Nagpatuloy ako sa ginagawa kong pag-indayog sa masayang musika hanggang sa hindi ko namalayan ang pares ng mata ang nakatitig at nanonood sa akin sa kabilang dako.  Halos gustuhin kong magpalamon sa sementong kinatatayuan ko ngayon dahil sa sobrang hiya nang nararamdaman ko. 

Mukhang nagsisi ako bigla na sumayaw,  mas ginusto ko na lang ulit maging tamad.

Muli akong sumilay sa bintana at doo’y nakita ko ang ngiting ngiti na si Tristan.  Pakiramdam ko ay namula ang buong mukha ko dahil sa mainit na pakiramdam nito. 

“Hindi ko alam na magaling ka palang sumayaw Blake.”  natatawang sambit pa nito, isinigaw pa dahilan upang maagaw namin ang atensyon ng mga dumadaan. 

Tuloy ay lalo akong nakaramdan ng hiya sa buo kong katawan ng marinig ang sinabi niyang iyon. 

Hindi na ako muling tumayo pa matapos ang nakakahiyang pangyayaring iyon.  Pinalitan ko narin ng mga soft music ang kanta upang sa gayon ay hindi na ako mapaindayog sa musika.

Lumipas ang ilang araw ay nahihiya parin akong lumabas ng bahay.  Hindi narin naman normal iyon dahil tamad naman akong tao,  dumagdag lang ang kahihiyan na dumadaloy sa katawan ko sa tuwing maaalala ang nangyari noong nakaraan. 

Kasalukuyan ako ngayong naglalakad dito sa corridor ng school,  habang naglalakad ay bigla na lamang akong napatigil nang may marinig na pamilyar na tunog. 

Agad na nangilabot ang buong katawan ko nang tuluyan nang mapakinggan ang buong kanta.  Halos gustohin ko na lang ulit magpakain sa sementong kinatatayuan ko dahil sa kantang iyon. 

{ Now playing: Do it again by Pia Mia ft Chris Brown, Tyga}

🎶🎶 Hey, boy, when I first met you

Thought it was special

I told you that🎶🎶

Lalong lumakas ang tugtog at halos kabugin narin nito ang dibdib ko.  Muling nanumbalik sa akin ang nangyari noong nakaraan. Halos mapapikit ako dahil sa hiya.  Masyado mang oa pero sobra talaga akong nahihiya lalo na’t si Tristan ang nakakita sa akin. 

🎶🎶Hey, boy, up at Two Lover’s Point,

When I kissed you I meant it🎶🎶

Gustuhin ko mang magpatuloy sa paglalakad nguni’t parang may pumipigil sa mga paa ko  na umabante.  Hanggang sa naabutan na ako ng chorus na lalong nagbigay sa akin ng init ng mukha.   Nguni’t mas nagulat ako nang may biglang nagsilabasan na estudyante sa corridor at sabay sabay na sumayaw nang tumugtog na ang chorus ng kanta.  Halos mapanganga pa ako nang makitang nangunguna doon si Tristan. 

🎶🎶

It was nice to, nice to know ya, let’s do it again

How we did it on a one night stand

Boy, I wanna be more than a friend to ya

Nice to, nice to know ya, let’s do it again

How we did it on a one night stand

Boy, I wanna be more than a friend to ya

Let’s do it again🎶🎶

Hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko sa mga oras na ito.  Nagugulat ako at the same time ay nahihiya parin pero lamang parin sa loob ko ang pagkamangha lalo na kay Tristan at sa mga  estudyanteng sumasayaw sa gitna.  Halos sabay sabay sila,  walang sumasablay o nahuhuling kamay o galaw ng katawan.  Masyadong malinis at perpekto ang pagkakasayaw nila. 

🎶🎶I wanna go back (one more time)

Wanna go back (let’s do it again)

Can we go back (can you take me, baby)

Boy, can we go back🎶🎶

Naglow ang beat ng kanta ito ang nagpapaexcite sa buong kanta. Habang patuloy na tumutugtog ay sinabayan iyon ni Tristan ng alis at patakbong pumunta sa gawi ko. 

Sa mga oras na ito ay sobrang bilis ng tibok ng puso ko. Naghalo halo ang emosyon sa dibdib ko. Hindi ko na rin napangalanan ang sayang nararamdaman ko sa mga oras na ito. 

Habang papalapit ng papalapit si Tristan sa akin, ay siya namang pabilis nang pabilis ang tibok ng puso ko.  Malapit nang matapos ang part ni Pia kaya lalong binilisan ni Tristan ang pagtakbo. Aabutin ko na sana ang kamay niya nang bigla niya akong lagpasan.  May kirot na bumalot bigla sa dibdib ko nang makitang may kahawak itong iba at mabilis silang tumakbo sa gitna at doon ay sabay na nakisayaw sa mga estudyanteng aliw na aliw sa pagsayaw sa gitna.

Napangiti ako nang mapait,  ito ang reyalidad ko.  Hanggang assume at imagine na lang,  hanggang tingin na lang sa malayo at tignan ang taong gusto na masaya sa iba. 

Lalong kumirot ang dibdib ko sa katotohanang lalaki ako at lalaki rin ang gusto ko.  Ito na rin siguro ang pinakamasakit sa parte ng mga kagaya ko,  ang mahulog sa lalaking babae ang gusto. 

Muli akong napangiti nang mapait at muling pinasadahan ng tingin sina Tristan at Haziel na masayang sumasayaw sa gitna.  Matapos non ay umalis na ako at hindi na tinapos pa ang proposal na iyon ni Tristan. Wala na rin naman akong dahilan pa para panoorin sila,  hindi naman ako tanga para pagmukhaing tanga ang sarili ko sa harap nila.

Kailangan ko na ring magising sa katotohanan,  ito ang reyalidad ko.  Ang magkagusto sa lalaking babae ang gusto.

SELOS

“Ano ano pre kaya mo pa ba?”  tanong ni Rommel na ngayon ay halatang lasing na.  Kasalukuyan kami ngayong umiimom dito sa loob ng Tamba kasama sina Robin, Rommel,  Berthold,  Jeff at ako.  Nauna nang umalis si Jeff habang si Berthold naman ay inaayos ang sasakyan niya para ihanda sa paghatid kay Rommel.

“Gago ikaw tong lunod na ako pa tatanungin mo ulul.”  tugon naman sa kaniya ni Robin. 

Nasa pagtatalo ang dalawa nang makaramdam ako ng pagkaihi.  Kaya naman ay tumayo ako at pinagpagan ang short ko. 

“Cr lang ako.” paalam ko at saka iniwanan ang dalawa.  Rinig ko pa ang pagsigaw ni Rommel pero hindi ko na iyon pinansin pa. 

Dalidali akong pumasok sa cr at doon ay umihi.  Nang matapos ay nagbuhos na ako at naghugas ng kamay. 

Pagkabukas ko nang pinto ay agad na bumungad sa akin ang mukha ni Robin.  Hindi ko alam kung anong awra iyon pero nakakaramdam ako ng kakaiba sa mga titig niyang iyon.

Yumuko na ako para sana makadaan nguni’t agad naman itong hinarangan ni Robin.  Kaya naman ay yumuko ulit ako at dumaan sa kaliwa niya nguni’t agad niya rin iyong tinakpan. 

Halata ang iritable sa mukha niya,  hindi ko alam kung ano ang naging problema niya kung bakit ganito na lamang siya kung umasta. 

“Kelan pa?”  biglang sambit niya,  nangunot naman ang noo ko sa sinabi niyang iyon.  Wala akong ideya sa sinabi niya. 

“anong kelan pa?”  clueless kong balik tanong sa kaniya.  Kita ko naman ang pag-igting ng kaniyang panga. Hindi ko makuha ang mood niya ngayon.  Kanina ayos naman siya pero bakit biglang nagkaganito ang isang to.  Wala akong makitang dahilan para magkaganito siya sa harapan ko. 

“Kelan pa naging kayo ng unggoy na yon?”  bigla ay naguluhan ako sa sinasabi niya.  Hindi ko alam kung sino ang tinutukoy niyang unggoy.  Wala akong alam sa mga sinasabi niya.

“Lasing kana ba?”  iritableng tanong ko muli na namang umigting ang kaniyang panga. 

“Hindi masasagot ang tanong ko ng isang katanungan Neo.  Kelan pa?”  malamig na sambit niya.  Hindi ko talaga alam ang sinasabi niya kaya naman dahil sa inis ay hinarap ko na siya.

“Wala akong alam sa mga sinasabi mo pwede ba Bin kung lasing kana magpahinga kana hindi iyonh susugod ka rito at tatanungin ako ng mga ganyang klaseng tanong.”  inis na sambit ko sa kaniya.  Napapikit naman siya sa sobrang inis.  Kitang kita ko rin ang pag-alon ng kaniyang Adam’s apple. 

“Bakit kayo naba ng unggoy na Jeff na yon?”  sa sinabi niyang iyon ay napatitig ako sa kaniya ng diretso. 

“Lasing kana talaga.”

“Hindi ako lasing Neo.  Gusto ko lang maklaro dahil ayokong mag-isip ng ganito!”  hindi ko alam kung bakit nakikita ko sa mga mata niya ang selos. 

“Bakit sino ba ang nagbigay sayo ng utos na mag-isip ng ganiyan?” 

“Wala!”

“Eh wala naman pala bakit ka nagkakaganyan?”  hindi ko alam kung may sense paba itong pinaggagawa namin dahil ayokong umabot kami bukas ng hindi nagkakaayos. 

“Bakit hindi na ba ako?”  sa sinabi niyang iyon ay napatigil ako.  Hindi ko alam bakit niya sinasabi ang lahat ng ito ngayon pero ngayon ay alam ko na. 

“Bakit kapag sinagot ko ba yang tanong mo makukuntento kana?”  kita ko ang pagkuyom niya ng kaniyang kamao.

“Ngayon mo sabihin sa aking hindi na ako. Ngayon mismo.”  eto na naman ang pakiramdam na mabigat sa loob.  Mas dumodoble ang sakit na nararamdaman ko kapag nakikita kong nasasaktan si Robin ng dahil sa akin.  Ayokong saktan pa siya pero wala na akong choice dahil iyon naman ang tama. 

“Hindi na ikaw.” ginamit ko ang natitirang lakas ko para sabihin sa kaniya iyan ng buo at walang emosyon. Ang hirap magpigil ng nararamdaman sa harap ng taong mahal mo dahil doble ang sakit non sa akin.  Lalo na ngayong nakikita ko mismo ang pagpatak ng luha sa kaniyang mga mata.  Iyon palang ang nakikita ko pero parang gusto ko na lang ipikit ang mga mata ko o di kaya ay  bawiin ko ang lahat ng mga sinabi ko para lang mawala ang sakit na nararamdaman niya ngayon. 

“Hindi ako naniniwala.”  walang emosyong sambit niya pa. 

“Wala naman akong rason pa para paniwalain ka.  Ginawa ko lang kung anong gusto mo at hanggang doon na lang yon.  Hindi ko na kailangan pang gumawa ng paraan para paniwalain k~”  hindi ko na natapos pa ang sasabihin ko nang bigla niyang hinigit ang braso ko at pwersahang ipinasok sa loob ng banyo. 

Agad niyang ni lock ang pinto at saka siniil ng halik ang labi ko. 

Sa ginawa niyang iyon ay nagulat ako kaya naman ay dali-dali ko siyang tinulak papalayo nguni’t masyado parin siyang malakas kumpara sa akin. 

“Ayokong maniwala sa salita lang.  Gusto kong makita mismo na hindi na ako.  Dahil mas paniniwalaan ko pa ang nakikita ko kesa sa naririnig ko.”  malalim ang boses niya dahilan upang bigyan ako nito ng kilabot dahilan upang magsitayuan ang lahat ng balahibo ko.  Hindi pa man ako nakakarecover sa sinabi niya ay muli na naman akong nagulat nang muli niyang siilin ng halik ang aking labi. 

Ang kaninang marahas ay unti unting nagihing marahan pero mararamdaman mo parin ang pagkasabik sa mga haplos at halik na iyon. 

Pinipilit kong labanan ang sarili kong tukso nguni’t hindi ko magawa sa mga oras na ito.  Masyado akong inaakit ng mga haplos at halik niya hanggang sa hindi ko na kayang labanan pa ang tukso sa loob ko. 

Ngayon ay nakikipaglaban na ako ng halik sa kaniya. Hindi ko alam kung anong paraan ang ginagawa niya dahilan para mabaliw ako dahil sa ibang pakiramdam. 

Ang init ng mga haplos at halik niya ang siyang nagpapatindi ng init sa aking katawan.  Mga mga panggigigil niya ay lalo akong binabaliw.

Napaliyad ako nang bumaba ang halik niya pababa sa leeg ko.  Mayparte siyang sinipsip doon hanggang sa bumaba na siya sa dibdib ko.  Hindi ko alam kung paano niya nagawang tanggalin ng ganon kabilis ang damit ko. 

Muling bumaba ang halik niya hanggang sa marating na niya dalawa kong ubas.  Sinipsip niya iyon at pinaglaruan gamit ang kaniyang dila. 

Kakaibang sensasyon ang ginagawa ni Robin sa akin.  Halos humiwalay na ang kaluluwa ko sa aking katawan dahil sa sobrang sarap sa pakiramdam. 

Itinigil niya ang paghalik sa aking dibdib dahil muli niya na naman akong siniil ng halik sa aking labi. 

“Your lips are like wine & I wanna get drunk.”  malalim ang boses niya na lalong nagbigay ng init sa aking katawan. 

Ang init na nararamdaman ko ay napalitan ng lamig nang dahan dahan niyang ibinaba ang pang-ibaba kong suot. 

Matinding kabog ang nararamdaman ko sa mga oras na ito.  Hindi pa ako ready sa mga ganitong uri ng sensasyon.  Gusto ko siyang patigilin pero may parte sa katawan ko na gustong magpatuloy.   Hanggang sa hindi ko na namalayan na nakikipaglaban na ulit ako ng halik sa kaniya. 

Ibang uri na ng halik ang ginagawa niya sa mga oras na ito.  Ramdam na ramdam ko na ang panggigigil niya dahil sa mga marahan na pagpisil niya sa aking pang-upo. 

“May pumasok naba dito?” sa sinabi niyang iyon ay agad na nakaramdam ako ng hiya.  Hindi ako prepared sa tanong niyang iyon dahilan upang makaramdam ako ng matinding hiya. 

“So may nakapasok na pala dito?”  hindi ko alam kung bakit bigla na lamang akong nakaramdam ng takot nang marinig ang sinabi niyang iyon. 

“W-Wala pa.”  nahihiya man ay sumagot ako.  Totoo ang sinasabi ko.  Hindi lang talaga ako sanay at hindi ko ineexpect na mangyayari ito. 

“Good.” muli na namang nagbago ang mood niya.  Muli niya akong siniil ng halik.  Hindi ko rin alam kung para saan ang ginawa niya kung bakit pati ang daliri niya ay dinidilaan niya. 

Nguni’t ngayon ay alam ko na.  Dahan dahan niyang iniangat ang aking binti at kinapa ang aking butas. 

“You ready?”  bigla na naman akong kinabahan sa sinabi niyang iyon.  Kahit hindi ay tumango na lang ako. 

Halos mapakapit ako sa kaniyang likuran nang dahan dahan niyang ipinasok ang gitnanh daliri niya. Dahan dahan ang paglabas masok non,  ramdam ko rin na parang may napunit sa loob ko kaya gusto ko siyang patigilin pero hindi naman sumasang-ayon ang loob ko. 

Tumagal ang labas masok ng kaniyang daliri hanggang sa masanay na ako.  Ang paglabas masok ng kaniyang daliri ay sinabayan niya pa ng nakakauhaw na halik dahilan upang lalo akong mawalan sa wisyo. 

May kung ano sa loob ko ang tinatamaan niya dahilan upang lalo akong makaramdam ng matinding pagnanasa sa katawan.  Halos mabitin pa ako nang tanggalin niya ang daliri niya sa loob ko. 

Nakita ko ang pagngisi niya.  Matapos non ay hinalikan niya akong muli at hindi na niya ulit ginawa ang ginawa  niya kanina. 

Nabitin ako sa ginawa niya. 

“Ayos ba? Ngayon mo sabihing hindi parin ako.” nakangising sambit niya.  Buo ang loob niya na sa giyerang ito ay nagwagi siya. 

“I entered it first,  so from now on,  it is my property now.  Hindi lang yan maging ito.” nakangising aniya at pinitik pa ang dibdib ko. 

Gustuhin ko man siyang suntukin sa mga oras na ito ay hindi ko magawa. Masyado akong nabitin sa mga ginawa niya. 

Ngayon ay mag-isa na lamang ako sa loob ng banyo.  Hindi ko alam kung may lakas na loob paba akong ihaharap sa kanila lalo na kay Robin.  Hindi ko inaasahan na mangyayari ito.  Nanggagalaiti ako sa mga oras na ito. 

“Kingina mo Robin!!!”  inis na sigaw ko at rinig ko pa ang paghagalpak niya ng tawa sa labas. 

‘May araw ka rin sa akin.  Tandaan mo iyan.’

PASILONG

Pasilong.

“Asahan ngayong gabi dadating ang bagyo dala nito ang malakas na bugso ng ulan   at malakas na hangin.  Ang lahat ay inaanyayahan nang lumikas lalo na sa mga lugar na kung saan mabilis tumaas ang tubig at mabilis na pagguho ng lupa. Muli,  ako po si Layla Roses nag-uulat.”

“Krixx anak, tulungan mo nga ako dine.  Sumasakit ang balakang ko. Iba na talaga kapag natanda na.”  mabilis akong tumayo at agarang tinulungan si nanay na talian ang aming bubungan.  Kailangan naming talian ang aming bubong at daganan ng mga mabibigat na bagay para hindi ito tangayin ng malakas na hangin. 

Naghahanda rin kasi kami dahil ayon nga sa balita ay mayroong dadaang malakas na bagyo.  Kaipangan naming mag-ingat lalo na’t gawa lamang sa pinagtagpitagping kahoy ang aming bahay.  May karupukan narin ito dahil sa tagal. Kaya tanging dasal at pag-iingat na lamang ang aming ginagawa ngayon dahil iyon lang naman ang makakaya naming gawin. 

Maaga kaming naulila sa ama. Tanging si nanay lamang ang nagtataguyod sa amin.  Tatlo kaming magkakapatid,  ako ang panganay at ako lang ang nag-iisang lalaki sa aming tatlo. 

Nang matapos na kami sa preparasyon ay sunod naming hinanda ang mga importanteng papeles gaya na lamang ng aming birthcertificate, I. D’s and etc.

“Ayos naba ang lahat Krixx anak?”  muling tanong ni nanay sa akin. Tumango naman ako at saka nakatinging bumaling sa kaniya matapos kong tignan ang lahat.  Napagiti naman si nanay nguni’t kahit ganon ay hindi ko maiwasang hindi malungkot sa ngiting iyon.  Dahil kahit alam at nakikita ko siyang nakangiti,  nakikita ko parin ang hirap sa kaniyang mga mata.  Muli akong napangiti ng mapait.  Iniiwasan kong hindi maging emosyonal nguni’t hindi ko magawa.  Kaya dali dali aking tumakbo sa gawi ni nanay at agad siyang niyakap ng mahigpit. 

Kapos man kami sa pera nguni’t mayaman naman kami sa pagmamahal.  Hindi kami pinapabayaan ni nanay. 

Humiwalay na ako sa pagkakayakap kay nanay at saka siya iginiya sa maliit naming kwarto.  Naroon na ang dalawa kong kapatid humihikab na. Agad naman namin silang dinulugan at sabay na kami ni nanay na nahiga.  Nasa dulo nang dingding si nanay habang ako naman ay nasa dulo sa harap ng pintuan habang pinaggitnaan naman namin ni nanay sina Mich at Pauline.  

Ipinikit ko ang aking mga mata at saka taimtim na nagdasal. 

‘Panginoon, narito na naman po ako sainyo.  Dumudulog na sana ang panalangin ko ay madulugan niyo.  Ako po ay humihingi nang kapatawarang nagawa ko hindi lamang sa araw na ito maging sa mga nakaraang araw.  Humihingi na rin po ako ng patawad sa mga mali naming nagawa.  Nawa’y bantayan at protektahan niyo po kami ng pamilya ko.  Maging ang mga tao rin pong naniniwala at nananalig sainyo.  Huwag niyo po kaming pababayaan maging ang mga taong nangangailan ng tulong niyo.  Gabayan niyo po kami at ilayo po sa mga masasamang mangyayari.  Iyon lamang po, maraming salamat.’

Matapos kong magdasal ay hindi ko namalayan na nakatulog na pala ako. 

Habang mahimbing na natutulog ay nakaramdam ako ng matinding ginaw.  Kaya naman ay dali-dali kong iminulat ang aking mga mata.  Doon ko lang napagtanto na basang basa na pala ako.  Inilibot ko ang aking mga mata.  Doon na ako nakaramdam ng pangamba nang makitang wala na kaming bubong at dingding. Dali dali kong ginising sila nanay at ang mga kapatid ko. Nang mapagtanto din nila ang sitwasyon namin ay nabahiran din ng takot ang kanilang mga mata. 

Sa hindi inaasahan ay bumuhos ang luha ko kasabay ng malakas na ulan.  Hindi ko kayang makita na makitang umiiyak si nanay.  Ang iyak talaga ng isang ina ang siyang hindi kayang makita ng kanilang mga anak. 

“Jusko!  Huwag niyo pong pababayaan ang mga anak ko.  Kayo na po ang bahala sa amin.”  muling bumuhos ang aking luha nang marinig ang sinabing iyon ni nanay. 

Dali dali akong tumayo at saka agad na kinarga si Mich.  Habang si Pauline naman ay inalalayan si nanay.  Lumabas kami ng bahay nang hindi malaman kung saan pupunta. 

Sinuong namin ang malakas na ulan.  Sinalubong ang malakas na hangin. Hindi rin namin alam kung saan pupunta, kung mayroon nga bang mapupuntahan. 

“Tulong!  Tulungan niyo kami!  P-Parang awa niyo na!  Tulungan niyo kami! “  muling bumuhos ang luha ko nang marinig ang sigaw na iyon ni nanay. Ramdam kong tinatatagan nya lang ang kaniyang sarili para sa amin.  Ngunu’t kahit anong pakatatag niya ay bumibigay ang boses niya.  Narinig ko naring humagulgol ang dalawa kong kapatid.  Dali dali ko silang niyakap maging si nanay.  At doo’y sabay sabay kaming humagulgol dahil sa kawalang pag-asa. 

“Aling Belinda?  Kayo ba iyan?”  agad akong nakaramdam ng pag-asa nang marinigbang boses na iyon ni Aling Marites.  Mayroong dalawang flashlight ang tumutok sa aming mukha kaya kailangan pa naming iiwas ang aming mukha para lang hindi malapatan ng liwanag. 

“Jusko po!  Aling  Belinda kayo nga iyan.  Halikayo rito.  Dito na kayo sumilong.  Jusko po!  Mahabagin.”  natatarantang  sigaw ulit ni aling Marites at dali daling binuksan ang kanilang malaking gate.  Inalalayan ko naman sina nanay at ang mga kapatid ko hanggang sa makapasok kami sa loob. Sobrang ginaw na ginaw na ako,  alam kong hindi lang ako ang giniginaw.

“Jusko!  Sorry hindi ko agad kayo nadulugan.  Sorry sorry. “

“Nako ayos lang po iyon.  Malaking tulong napo sa amin ang dulugan niyo kami ngayon.”

“Oh siya, ihahatid ko na kayo sa matutulugan niyo pansamantala.  Sorry talaga aling Belinda. “ muling sambit ni aling Marites.  Gaya nga ng sinabi niya ay hinatid niya na kami sa kwartong matutulugan namin pansamantala. 

“Maligo po muna kayo.  Baka magkasakit po kayo.  Ikaw naman Krixx sumama ka muna sa akin.  Doon na lang muna kita patutulugin sa tabi ng anak kong si Arkin.  Maluwag naman ang kwarto ng lalaking iyon.  Doon kana muna huh?  Para kahit papaano ay maging kumportable ang pagtulog ng nanay at mga kapatid mo.”  baling naman nito sa akin.  Tumango na lamang ako bilang pagtugon.  Gaya nga ng sinabi ni aling Martes ay hinatid niya ako sa kwarto ng anak niya.

“Arkin anak.  Gising kapa ba?”   pukaw ni aling Marites sa anak nito na agad din kaming pinagbuksan ng pinto. 

“Jusko kang bata ka.  Hindi kaba nilalamig?  Magdamit ka nga roon. Umayos ka muna may kasama tayo ngayon. Dito ko muna papatulugin itong si Krixx.”  pagkasabi non ni aling Marites ay ibinaling naman ng anak nito ang tingin sa akin.  Sinuri ang aking kabuohan.  Mula ulo hanggang paa.  Agad akong nakaramdam ng hiya sa tinging iyon.  Hindi rin ako makatingin ng diretso sa kaniya dahil tanging brief boxer lamang ang suot niya.  Kitang kita tuloy ang payat niyang katawan nguni’t kahit ganon ay bumagay naman sa kaniya dahil sa mga pandesal nitong umuusbong na.   Lalong hindi ako makatingin ng diretso sa kaniya nang mapansin ang bukol sa ibabang parte nito.  Tila ay gustuhin ko na lang na sa kwarto nila nanay ako makitulog kesa dito.  Hindi ako kumportable. 

“Oh siya iho maligo kana roon.  Baka lagnatin ka.”  tumango na lamang ako bilang pagtugon.  Bumaling naman ito sa anak niyang hindi parin inaalis ang tingin sa akin. “Arkin pahiramin mo muna siya ng damit. Oh siya matulog na kayo.” 

“Tch.”  iyan lamang ang isinagot ni Arkin sa mama niya.  Muli niya akong pimasadahan ng tingin. Nakaramdam naman ako ng pagkaconscious sa katawan nang maramdaman ang mga titig niyang iyon. 

Lalo pa akong nakaramdam ng kaba nang unti-unti siyang umabante sa akin.  Umatras naman ako nang umatras hanggang sa wala na akong maatrasan pa dahilan upang magkaroon siya ng pagkakataon na ipukol ang magkabilang kamay niya sa magkabila kong balikat.  Agad kong ipinikit ang aking mga mata nang dahan dahan niyang inilapit ang kaniyang mukha sa akin.   Ilang minuto ang lumipas nang makaramdam aki ng kapayapaan nang marinig ang paglock ng pinto.

“Asa.”  muli akong nakaramdam ng hiya nang marinig iyon mula sa kaniya.  Hindi ko alam kung paano ako makakatulog nito gayong kasama ko ang lalaking ito.  Parang gusto ko na lamang magpakain sa lupa kesa makasama sa iisang kwarto ang lalaking ito.

HIS SECRET ROMANCE

Years has been passed since we commenced this relationship. I ken that, this relationship is a sin but I can’t do anything about it. Mahal ko siya, alam ko at nararamdaman ko na mahal niya rin ako. 

Mula sa kaniyang mga haplos at halik,  ramdam ko na mahal niya rin ako. Hindi ako umaasa dahil naniniwala ako. 

3 years naming tinago at patuloy na itatago ang relasyong ito.  Alam kong mali itong ginagawa ko,  ang mahalin ang isang lalaking nakatali na sa iba.  Pero anong magagawa ko?  Mahal ko siya at hindi ko iyon kayang putulin. Alam kong mali itong ginagawa ko,  alam kong nakakasira na ako ng isang masayang pamilya.  Pero anong magagawa ko? Tao rin ako at naghahanap din ng pagmamahal mula sa iba. 

Dahan dahan ang aking pagliyad habang patuloy na naglalakbay ang malikot kong kamay sa kaniyang likuran.  Halos mapasambunot na ako sa kaniyang buhok dahil sa sarap sa pakiramdam. 

Bumaba ang kaniyang halik hanggang sa marating na nito ang aking pusod.  Nakaramdam na naman ako ng kakaibang kiliti sa aking katawan.

Ang kiliting aking nararamdaman ay umakyat sa aking puso at muli na namang tumatak sa aking isipan.

Sa ginagawa namin ngayon ay mas lalong tumatak sa akin na wala kaming ginagawang masama.  Lahat ng ito ay parte ng aming pagmamahalan. 

Dahan dahan niyang iniangat ang magkabila kong binti at agad na nilantakan ang aking kuweba. Napakasarap sa pakiramdam ng ginagawa niya. Lalong nadadagdagan ang init ng aking katawan dahil sa binibigay niyang sensasyon, tuloy ay hindi na ako makapaghintay pa na angkinin niyang muli ang lahat sa akin.  Hindi na ako makapaghintay pa na maramdaman ang pagmamahal niya sa loob ko. 

Ilang saglit pa ang limipas, eto na ang aking hinihintay.  Ang maramdaman siya mula sa aking loob. 

Marahan niyang dinilaan ang kaniyang palad at inilamas iyon sa kaniyang alaga.  Ilang segundo ang lumipas ay ipinuwesto na niya ang kaniyang alaga sa aking sentro.

Dahan dahan ang kaniyang pagpasok, marahan din ang aking pag-ungol.  May halong sakit at sarap ang sensasyong ginagawa niya. 

Halos mapaliyad pa ako at muling napaungol nang tuluyan na niyang napasok ang aking kuweba.  Hindi naman na ito ang unang beses na ginawa namin ito pero parang laging bago ito sa aki. Kasi magpahanggang ngayon ay hindi parin ako makapaniwalang umabot kami sa ganito.  Hindi ko expected iyon dahil wala naman sa isip ko na mauuwi kami sa ganito kasi sino ba naman ako?  Isa akong may pusong babae habang siya ay purong lalaki. Kaya until now ay hindi parin ako makapaniwala sa nangyayari. Kaya may time pa na sinasampal ko ang sarili ko dahil baka nananaginip lamang ako, pero kahit anong gawin ko ay nasasaktan ako.  Kung dati ay hanggang tingin lamang ako sa kaniya pero ngayon ay nahahawakan ko na siya.  Pinaka masarap pa sa pakiramdam ay iyong nararamdaman ko siya at nadadama ang init ng kaniyang katawan. 

Muli na naman akong napangiti nang abutin niya ang aking labi gamit ang kaniyang halik.  Habang patuloy siyang naglalabas masok sa aking kuweba ay nagpapalitan naman kami ng aming mga laway. 

Muli ay para na naman akong naaadik lalo na sa mga halik niya. Ewan ko ba kung may droga ba siyang inilalagay sa labi niya dahilan kung bakit ganito ang aking nararamdaman.  Nguni’t kahit anong gawin kong pang uusisa ay wala akong makitang kakaiba roon. Kakaiba ang hipnotismo ng kaniyang halik. Iba talaga ang halik ng taong mahal ka kesa sa taong gusto ka lang sa kama. 

Muli na naman akong napangiti nang naramdaman ang kaniyang pagngiti. 

“I love you.”  nakangiting sambit niya.  Napakasarap sa pakiramdam kapag naririnig ko iyon mula sa kaniya. Ang lahat ng worries ko ay nawawala sa tuwing maririnig ko siyang sinasabi niya iyon.

Hindi ko alam kung ano ang nagawa kong mabuti para ibigay sa akin ang lalaking ito na nasa ibabaw ko ngayon.  Napaka suwerte ko dahil dumating ang tulad niya sa buhay ko. 

Ang kaninang banayad niyang paggalaw ay napalitan na ng bilis. Senyales na malapit na niyang marating ang karurukrurokan.

Lumipas pa ang ilang sandali ay naramdaman ko na ang kaniyang pinaghirapan. Napakainit ng likidong inilabas niya sa loob ko, pero kahit ganon ay hindi ko iyon pinagsisisihan bagkus ay akin pa itong pinasasalamatan. 

Muli niya akong siniil ng halik at saka pahiga na pumatong sa akin.  Gumala ang kaniyang halik sa aking pisngi hanggang sa umabot iyon sa aking leeg at doon ay siniil niya iyon.  Tila nag-iiwan ng marka.  Ilang sandali pa ang lumipas ay bumagsak na ang katawan niya.  Senyales na nakatulog na siya.

Inayos ko ang pagkakahiga niya at saka ako tumabi sa kaniya,  ginamit ko ang kaniyang braso bilang unan at saka muli akong tumitig sa maamo niyang mukha.

Kahit araw araw kong tinitignan ang mukha niya ay hindi parin ako nagsasawa. Halos kabisado ko na rin ang lahat ng detalye ng kaniyang mukha. Pinakatitigan ko ang kaniyang mukha.  Lalo na naman akong nahulog sa kaniya.  Halos araw araw ay lalong nadadagdagan ang pagmamahal ko sa kaniya.  Alam kong bawal iyon pero ayokong limitahan ang sarili ko na mahalin ang lalaking ito. 

Pero minsan kahit sobrang saya ko iyong tipong nakakalimutan ko na ang lahat ng problema ko,  hindi ko parin maiwasang hindi mapaisip sa kalagayan namin ngayon. 

Alam kong bawal ang nararamdaman kong ito.  At alam kong napakalaki ng kasalanang ginagawa ko.  Pero anong magagawa ko? Mahal ko siya at wala na akong makitang daan pabalik para layuan siya. Siya na ang kalahati ng buhay ko,  kaya hindi ko kakayanin na mawala siya sa buhay ko.  Ayos lang sakin na maging sekreto ang pagmamahalan naming ito.  Tanggap ko rin sa sarili ko na pangalawa ako. Pero sa mga ginagawa at pinapakita niya ay hindi ko naramdamang pangalawa ako.   Dahil pinaparamdam niya sa akin na,  I deserve this feeling. I deserve him even I’m his secret romance. 

This is a work of fiction,  any names, characters,  places, incidents, are either the product of authors imagination or used in fictitious manner.  Any resemblance tp actual persons,  living or dead, or actual events is purely coincidental.

{PS}

Pasensya na agad sa mga wrong grammar hehe. 

His Romance series (SOON)

1# His Secret Romance (Will publish soon) 

2# His Bad Romance (SOON)

3#

Act 1.

Act #1: Extra service

Ako nga pala si Alejandro Dimakita,  25 years old,  may asawa’t anak at isang taxi driver. 

Alam kong mahirap talaga ang kumita sa mga araw na ito,  pero kahit ganon ay hindi pumasok sa isip ko ang mga bagay na hindi tama sa paningin ko. 

Alam kong masyadong mabilis sa akin ang husgahan ang isang bagay,  pero anong magagawa ko?  Ito ang buhay na kinagisnan ko?  Hindi ako namuhay sa pamamahitan ng mga trabahong may mabilis na kita. 

Hindi maatim ng kalooban ko ang mga gawaing kailan man ay hindi naging tama sa mga mata ko. 

Kasalukuyan ako ngayong nagmamaneho papunta sa Ayala ave.  upang sunduin ang aking pasahero.  Wala akong ideya kung sino ito,  kung sino lamang ang nagpapatunog sa aking beep ay siya lamang ang aking susunduin. Masyado naring madilim kaya hirap din akong makasingit dahil masyadong ma traffic papuntang Ayala. 

Ilang minutong pagbiyahe pa ang ginagawa ko hanggang sa makapunta na ako sa lugar kung saan ko kakaunin ang aking pasahero. 

Hanggang sa may nakita akong isang lalaki ang kumakampay sa akin.  Ito na marahil ang aking pasahero. 

Dali dali akong bumaba at saka pinagbuksan siya ng pinto sa likuran ng sasakyang minamaneho ko.  Ilang minuto ang lumipas nguni’t nanatili paring ganon ang pusisyon ko.  Kaya naman agad kong ibinalik sa kaniya ang tingin ko.

“Ser pasok na po kayo.”  pag-aya ko,  ngumiti lamang ito at saka umiling.  Imbis na sagutin ako ay naglakad ito sa harapan at binuksan ang pinto non. 

“Manong dito na lang po ako.”  wala na rin akong magawa pa nang makapasok na siya.  Kakamot kamot kong isinara muli ang pinto at saka nagtungo sa harapan. 

“Saan po tayo ser? “   tanong ko habang abala ang tingin paglalakagay ng seat belt. 

“Pero bago po ang lahat,  pakisuot po muna nang inyong seatbelt.”  sambit ko nang mapansing hindi niya parin inaayos ang seatbelt sa kaniyang katawan.  Napangiwi na lamang ako sa tagal nitong kumilos. 

Muli kong tinanggal ang seatbelt sa katawan ko at saka ko naman hinanap ang seatbelt sa gilid niya. 

Sa pusisyon ko ay nahihirapan akong abutin iyon dahil nasa pinaka dulo iyon. Kaya kinakailangan ko pang idikit ang katawan ko sa pasahero ko upang maabot iyon.  Hanggang sa maabot ko na iyon at dali dali kong inilagay iyon sa kaniya.  Sakto namang nasa kaliwang bahagi niya nakapwesto ang mukha ko, kaya sa hindi inaasahang kilos ay lumapat ang labi niya sa pisngi ko. 

Agad akong nakaramdam ng kilabot sa katawan nang dumampi ang kaniyang labi sa aking pisngi.  Agad ko namang inilayo ang aking katawan sa kaniya.  Nang maayos ko na ang seatbelt niya ay saka ako umupo nang maayos at saka nagsuot ng seatbelt. 

Ilang minuto ang lumipas ay pinaandar ko na ang sasakyan matapos niyang sabihin ang lugar kung saan siya bababa. 

“Ilang taon na po kayong taxi driver? “  pambabasag niya sa katahimikang bumabalot sa loob ng sasakyan na ito.  Lumunok muna ako at saka huminga ng malalim bago sumagot. 

“Mga tatlong taon narin po.”  tugon ki habang ang mga mata ay nakatutok sa daan. 

“Ahh… Ilang taon na po kayo ngayon? “  muling tanong pa nito.  Muli akong huminga ng malalim at saka siya muling sinagot. 

“Bente singko po.  Nag-umpisa akong maging taxi driver nong bente dos palang ako.”

“Ahh.  May asawa’t anak kana po ba?”  muling tanong niya. Tumango naman ako at saka muling gumugon. 

“Opo,  mag-iisang taon palang po sa darating na disyembre.  Nakakatuwa nga dahil sa mismong pasko siya pinanganak ng mama niya.”  nakangiting kwento ko.  Bigla ay nakaramdam ako nang excitement na makita ang anak ko.  Bigla ko siyang na miss at gusto ko na ulit siyang kargahin,  yakapin at halikan.  

“Bakit po nangingiti kayo? “ sa tanong nito ay lalo akong napangiti. 

“Natutuwa lang po ako at the same time eh na excite po akong makita ang anak ko.  Alam mo naman po ang pakiramdam ng isang ama na gustong makita ang anak niya.” 

“H-Hindi pa po ako pamilyado eh.  Kaya di ko alam.”

“A-Ahh pasensya na po.”  hindi na muli kami nag-usap pa at muli kong itinuon ang atensyon sa daan.  Hanggang sa lumipas ang ilang minuto ay nakaramdam na ako ng kakaiba sa mga kinikilos niya.  Nagiging malikot na ang kamay niya. 

“S-Ser ano pong ginagawa niyo? “  kinakabahang tanong ko habang ang paningin ay nasa daang madilim. 

“Nag e-extra service ka po ba?”  kakaibang tonong tanong nito.  Hindi maganda sa pakiramdam ang tonong iyon.

“Hindi p-po.”

“Aww bakit naman po? “

“Wala lang po sir.  P-Paki tanggal na lang po ng kamay niyo sa binti ko ser.”

“What if Ayoko?” (edi don’t  djk haha.)

“Ser ayoko po ng gulo ser.  Kaya hangga’t maari po ay pakitanggal na lang po ang kamay niya sa binti ko.”  muling pakiusap ko nguni’t imbis na sundin ako ay lalo lamang nito iginala ang kaniyang kamay. 

“Ser wala naman pong ganyanan. Nagtatrabaho po ako dito ng maayos.  Wala naman po sanang bastusan.” 

“Promise kuya saglit lang  ito.  Ako na rin po bahala sa oras niyo.  Kahit ngayon lang kuya.”  pumatak ang luha ko nang tuluyan na niyang naipasok ang kaniyang kamay sa loob ng pang-ibaba ko. 

Hindi na ako nakakontra pa sa kaniya dahil kapag lalo ko siyang pipigilan ay lalong hindi siya papipigil. 

Napasinghap ako nang tuluyan na niyang nabuksan ang zipper ng short ko at dahan dahang inilabas ang nag-uumpisa nang magalit na alaga ko. 

“G-Grabe!”  bulalas nito nang tuluyan nang makita ang kahabaan at kalakihan ng alaga ko. 

“Na try niyo na po ba ito? “  tanong niya at umiling naman ako.  Bigla namang nagliwanag ang kaniyang mukha sa isinagot ko. 

Muling gumapang ang kaniyang kamay sa aking alaga papunta sa aking dalawang buwan.  Marahan niya iyong pinisip pisil hanggang sa hindi ko mapigilang hindi mapaungol sa ginagawa niya. 

Hindi siya nakontento sa paghimas sa mga buwan ko dahil ibinaba niya ang kaniyang ulo at saka marahan iyong dinilaan at saka nilabas masok sa kaniyang bibig. 

Halos mabaliw ako sa sarap ng pakiramdam sa mga ginagawa niya.  Kakaibang sensasyon ang idinudulot nito sa akin.  Ni hindi ko pa naramdaman ang ganitong pakiramdam sa aking asawa. 

Akala ko ay kontento na ako sa paraang ginagawa namin ng asawa ko,  nagkakamali pala ako.  May ibang bagay pa palang mas intense. 

Muli akong napaungol ng dahan dahan niya niyang sinusubo ang aking kahabaan.  Itinaas baba niya ang kaniyang ulo at saka ibabaon ng matindi dahilan upang umabot sa kanyang lalamunan ang aking kahabaan. 

Mamasa mada niyang iniluwa ang aking alaga,  muli niya iyong hinawakan at saka marahang hinimas pataas at pababa hanggang sa muli niyang isusubo at isasagad hanggang sa maabot kong muli ang kaniyang lalamunan. 

Halos mawalan na rin siya ng hininga nang lalo kong ibaon sa kaniyang bibig ang aking kahabaan.  Lumuluwa narin ang kaniyang mga mata habang ang aking alaga naman ay sobrang dulas na dahil sa madudulas na laway na nagmumula sa bunganga niya. 

Hindi pa siya nakuntento sa pagsubo hanggang sa hinubo niya ang aking suot na pang ibaba.  Ganon din ang kaniya.  Hinubo niya ang kaniyang pang ibaba at iginiya ako papahiga. 

Dahil sa sobrang dulas ng aking alaga ay hindi na ito nahirapang luobin ang kaniyang masikip na butas. 

Halos magsabay ang aming pag-ungol habang sabay na nagbibay ritmo sa isa’t-isa.  Nang mangalay ang aking likod ay tumayo ako at saka ko naman siya pinatuwad. 

Dinuraan ko ang kaniyang butas saka ko muling ipinasok ang aking alaga.  Kakaibang sensasyon muli ang bumalot sa katawan ko.  Halos lumuwa narin ang aking kaluluwa dahil sa sarap sa pakiramdam. 

Ang kaninang mabagal na bayo ay pabilis na nang pabilis hanggang sa namalayan ko na lamang na nilabasan na ako sa loob ng kaniyang kuweba. 

Sobrang sarap sa pakiramdam ang ganito.  Hindi ko akalain na ganito pala ang pakiramdam.  Kakaibang sensasyon ang mararamdaman mo. 

Halos sabay naming hinabol ang aming hininga. Hanggang sa isinuot ko na ang aking pang ibaba Nguni’t ang alaga ko ay nananatiling nakalabas.  Habang nagmamaneho ay patuloy niyang nilalabas masok ang alaga ko sa kaniyang bunganga hanggang sa muli akong labasan sa kaniyang bibig. 

“Thank you! “  aniya at saka iniabot ang bayad at tuluyan ng lumabas ng sasakyan.   Nang makita ko ang pera ay doon ko lamang narealize ang kababuyang ginawa ko. Nangilid ang aking luha at saka ako tahimik na naiyak.   Nilamon ko ang lahat ng sinabi ko na kahit anong mangyari ay hindi ako gagawa ng mali.  Nguni’t ang sinabi kong iyon ay kinain ko at hindi ki na mailuwa o maisuka pa. 

“Ok! Ok!  Cut!  Napakahusayyy!! “  pinunasan ko ang aking luha nang marinig ang sigaw na iyon ni Direk Phil. 

“Bilib na bilib na talaga ako sayo bravo!! “  muling puri pa nito at saka nagpalakpakan ang lahat ng staff na narito.  Ngisi lamang ang iginanti Ko sa kanila at  tsaka ako kumuha ng tissue upang punasan ang aking mukha.

Act 2.

Kusina

Nang matapos kumain nina tita ay agad din silang nagpaalam na aalis muna at baka bukas o sa makalawa pa ang balik nila. Ang pag-alis nila ay hindi magandang ideya para sa akin.  Natatakot ako mag-isa rito kahit na kasama ko ang anak ni tita rito sa bahay. 

Minadali ko ang pagliligpit sa lamesa at agad na inilagay ang mga plato sa lababo.  Binilisan ko ang pagkilos dahil ayokong magstay sa bahay na ito nang kaming dalawa lang ni Kuya Rico. 

Minadali ko ang paghuhugas dahil balak kong sa kaibigan ko muna ako matutulog habang wala pa sila tita. Gusto ko nang matapos ang paghuhugas dahil ayokong maabutan ako ni Kuya Rico. 

Pero kahit anong paspas kong paghuhugas, ang pangyayaring kinakatakutan ko ay dumating na. Narinig ko ang marahang paglalakad ni Kuya Rico. Wala pa man ay nanginginig na ang buong katawan ko sa takot kaya halos mabitawan ko na ang platong hinahawakan ko ngayon. 

Habang tumatagal ay palakas nag palakas ang tunog ng mga yapak ni Kuya Rico.  

Halos mapatalon ako sa gulat at takot nang maramdaman ang mainit na hininga ni kuya Rico sa aking balat.  Narahan niya akong niyakap habang marahan na sinisiil ang aking leeg.   Napapikit na lamang ako dahil muli na namang mangyayari ang bagay na kinakatakuan ko. 

“K-kuya…”  Wala pa man ay naiiyak na ako.  Hindi na ito ang unang beses na  mangyayari ito dahil halos hindi ko na mabilang sa mga kamay ko kung paano niya binaboy ang katawan ko. 

Marahas niyang hinubad ang damit at short ko,  hindi na ako nakapiglas pa dahil masyado siyang malakas kumpara sa akin.

’I hate it, ’

Iyan na lamang ang nasabi ko nang dahan-dahang ipinasok ni kuya Rico ang dalawang hintuturo niyang nilagyan niya ng sariling laway.

“K-Kuya ayokong gawin ito…  Ayoko na k-kuya,”  mahinang sambit ko  ngnuni’t tila ay wala siyang naririnig.

Hindi pa siya nakontento sa daliri niya ay iniangat niya ang kaliwang binti ko at isinampa iyon sa lababo.

Marahan niyang ibinuka ang magkabilang pisngi ng aking pang-upo at inumpisahang lantakan iyon gamit ang ganiyang dila. 

‘I hate it…  I hate it…’ 

Muling sambit ko sa isip ko,  ayoko ng ganitong pakiramdam dahil kahit sabihin ng isip ko na lumaban nguni’t tinatraydor naman ako ng kaluluwa ko. 

Oo aaminin ko na sa tuwing ginagawa sa akin ito ni Kuya Rico ay hindi ko maiwasang hindi masarapan lalo na kapag nararamdaman ko na ang kahabaan niya sa aking butas. Kahit pigilan ko ang sarili ko ay tinatraydor ako ng kaluluwa ko. 

Natatabunan ng kakaibang kiliti ang aking katawan kaya hindi ko na kaya pang lumaban.  Ang nagagawa ko na lang ngayon ay ang umiyak at magalit sa sarili ko. 

Nang magsawa si Kuya Rico ay dahan dahan siyang tumayo at muling siniil ng halik ang aking leeg habang ang mga kamay niya naman ay abala sa pagpasok sa aking kuweba. 

Muli ay tila nililipad na naman ako sa alapaap.  Ayoko mang sabihin pero nasasanay na rin ako sa ginagawang ito ni Kuya Rico. Pero kahit ganon ay naaawa parin ako sa sarili ko kaya minsan ay ako na rin ang umiiwas.  Mas bilang ko pa ang pag-iwas ko dahil nas lamang parin ang nangyayari sa amin ni Kuya Rico.

Muli ay ayoko nang umamin pero nakakaramdam ako ng pagka excite sa tuwing isinesentro na ni Kuya Rico ang ulo ng kaniyang alaga sa aking butas. 

Impit na ungol ang nabulalas ko nang tuluyan nang pasukin ni kuya Rico ang aking kuweba. 

Marahan ang  pagbunggo niya sa aking likuran,  habang ang dalawang kamay niya ay sinasabayan ang ritmo ng pagbayo niya. 

Habang tumatagal ay pabilis na nang pabilis ang paglabas masok ni Kuya Rico.  Sa mga sandali ring ito ay wala na akong nararamdamang iba dahil nangingibabaw na ang sarap sa buong katawan ko. 

Muli ay gusto ko na namang kagalitan ang sarili dahil mas pabor ito kesa sa magpatigil. 

Maya-maya pa’y marahas akong sinabunutan ni kuya Rico at iniyuko.  Inayos ang aking pagkakatuwad habang hindi inaalis ang kaniyang kahabaan sa saking butas. 

Sakit at sarap ang nararamdaman ko ngayon. Sakit sa anit dahil sa sakit ng sambunot ni kuya Rico. 

Hindi ko alam kung para saan ang paghampas niya sa aking pwetan nguni’t ewan ko kung bakit nagbibigay ng matinding init iyon sa akin. 

Ayoko mang aminin, hindi ko alam kung bakit tuwang tuwa ako minsan kapag naririnig kong umuungol si Kuya Rico.  Marahil ay isa rin ito aa nagbibigay kiliti sa loob ko.  Tila musika ang ungol ni kuya Rico na siyang gustong gusto kong pakinggan. 

Ngayon ay narealize ko na,  bakit kailangan kong katakutan ang ganitong uri ng sensasyon gayong parehas naman kaming nagbebenefits. 

Kaya narealize ko na,  imbis na takasan ito ay tanggapin na lang.  Sasanayin ko na rin ang sarili ko sa mga ganitong pangyayari. 

Muling bumilis ang pagbunggo ni kuya Rico sa aking likuran.  Hindi ko na rin naitago pa ang nagkukuwalang ungol sa loob ko.  Ilang sandali pa ay sabay kaming nilabasan ni Kuya Rico. 

Pagkatapos non ay eto na naman ang pakiramdam na naawa ako sa sarili ko.

Muling binawi ng isip ko ang mga sinabi ko kanina. 

Habol ang hiningang napaupo ako sa sahig,  ayoko ng ganito,  masyadong traydor ang kaluluwa ko kaya kung ano ano na lang ang nasasabi ko. 

Marahan akong tumayo at pinunasan ang luhang kanina pa pala tumutulo.  Nagsuot na rin ako ng damit at agad na tinapos ang naudlot na ginagawa ko kanina. 

Siguro nga ay kailangan ko nang sanayin ang sarili ko sa mg ganitong pangyayari.  Nakakasawang umayaw gayong gustong gusto naman ng katawan mo.

Napapikit na lamang ako at tamihik na lumuha. 

’I hate it… ’

“CUT!!! “

Pinagpagan ko ang aking kamay nang marinig ang palakpak ni direk.

“Grabe napaka galing mo parin talaga.  Kaya hindi na ako magtataka pa kung

ikaw parin ang gustong maka partner ni Rico.  Napakahusay niya.  Bagay na bagay kayo.“  nginitian ko na lamang si Direk at saka pumasok sa tent na kung nasaan si Rico.

Napangiti naman ako nang makita siyang nakangiti rin sa akin.

OBSESSION

WARNING!

VIOLENCE

“Let’s go, “  natinag ang pag-uusap namin ni Harold nang biglang mag-aya si Gavin na umalis.  Bago ko harapin si Gavin ay nakangiti muna akong bumaling kay Harold. 

“Oh siya,  sa sunod na la~~”  hindi ko na natapos pa ang huling sasabihin nang biglang higitin ni Gavin ang braso ko. 

Hindi ko na tuloy napansin pa ang pahabol na salita ni Harold dahil tuluyan na kaming nakalayo ni Gavin sa gawi namin kanina. 

Nang makauwi sa bahay ay padabog na isinara ni Gavin ang pinto at agarang ni lock iyon. 

Medyo nakaramdam ako ng takot sa mga ikinikilos ni Gavin ngayon lalo na nang magtanggal siya ng kaniyang damit at mag-umpisang tanggalin ang sinturon sa kaniyang pants. Lalo akong nakaramdam ng takot nang makita ang nanlilisik niyang mga mata. 

Halos mapaatras ako nang agaran siyang lumakad takbo sa gawi ko.  Nang magharap na kami ay dali-dali niyang dinaklot ang aking damit at inilapit sa kaniyang mukha dahilan upang makita ko sa malapitan ang nanlilisik niyang mga mata.  Hindi ko alam kung may nagawa ba akong mali para magkaganyan siya. Alam kong wala akong ginawa pero bakit ganito ang iniaasta niya?

“Sino ang lalaking iyon?”  naglangitngit ang kaniyang bagang sa tindi ng kaniyang galit. 

“S-Si Harold,  B-Babe nasasakal ako…”

“Saan mo nakilala yung kumag na ’yon?”  muli na namang tanong niya at lalong hinigpitan ang pagkakakapit sa kwelyo ng damit ko dahilan para mahirapan akong huminga. 

“Ano hindi ka sasagot?”  nagliliyab ang mga mata niya sa galit, hindi na niya na-control pa ang kaniyang galit dahilan upang masuntok niya ako sa sikmura.   Hindi pa siya nakontento ron at muli niya akong sinuntok sa aking tagiliran.

Napakasakit non lalo na sa pagkakasuntok niya sa aking sikmura.  Halos mabuwal narin ako dahil sa tindi ng kaniyang pagkakasuntok. 

“Sumagot ka!  Saan mo nakilala ang kabit mong ’yon? “  sigaw niya pa at iniambang sasampalin ako nang dali-dali kong hinarang ang aking pisngi kung saan lalapat ang kamay niya. 

“K-Klase ko s-siya…”  nahihirapang tugon ko dahil sakal-sakal parin ako ng  kaniyang kamay. 

“Anong relasyon niyong dalawa?”

Muling tanong niya, napapikit naman ako at pilit na hinahabol ang aking hininga. 

“W-Wala…  B-Babe hindi ako m-makahinga…”  pakiramdam ko ay sasabog na ang litid sa mga leeg ko dahil sa higpit ng kaniyang pagkakasakal. 

Mukhang hindi siya kumbinsido sa sagot ko dahilan upang makatanggap na naman ako ng  malakas na suntok sa sikmura.   Lalong nadagdagan ang sakit na nararamdaman ko sa nga oras na ito.  Pakiramdam ko rin ay malalagutan na ako ng hininga dahil sa higpit ng kaniyang pagkakasakal.  Ramdam ko rin ang pagkainit ng aking mukha,  hindi ko man nakikita ang sarili ko pero nahihinuha ko na binabalot na ng pula ang aking mukha. 

Ilang saglit pa ay nakahinga na ako ng maluwag nang bigla niya akong binagsak sa kama. 

Habol habol ko ang aking hininga, hindi ko rin alam kung ano ang una kong hahawakan.  Kung ang leeg ko ba?  Kung ang tagiliran ko ba?  O ang sikmura ko ba? 

Hindi ko alam ang gagawin sa mga oras na ito.  Gusto kong humingi ng tulong pero dahil sa pagkakasakal niya ay nahirapan akong magsalita.

Wala na rin akong lakas pa na makapasalita dahil masiyadong nanghihina ang aking katawan. 

Akala ko ay doon na matatapos ang galit niya, nguni’t nagkamali ako. Muli niya akong sinakal gamit ang kanan niyang kamay habang ang kaliwa niyang kamay ay naglalakbay na sa katawan ko.

Walang sensasyon akong nararamdaman mula sa kaniya,  dahil sa mga oras na ito ay  takot ang siyang nangingibabaw sa loob ko. 

Muli niyang siniil ng halik ang labi ko,  may minsan pang kinakagat niya ito dahilan upang malasahan ko ang dugo na nagmumula sa labi ko. 

Muli na namang naglakbay ang kamay niya nguni’t sa pagkakataong ito ay sa ulo ko naman lumapat ang kamay niya. Madiin niya akong sinambunutan at idiniin lalo sa kaniya. Napakasakit sa anit ng mga sabunot niyang iyon. 

Hindi ko na alam ang tumatakbo sa utak Ni Gavin  sa mga oras na ito.  Hindi ko alam kung may nagawa ba akong mali para gawin niya sa akin ang lahat ng ito.

Ito ang kauna-unahang sinaktan ako ng physical ni Gavin,  kaya hindi ko inaasahan ang nangyayari ngayon. 

Muli akong nakahinga ng maluwag nang tumigil na siya sa pagsiil sa labi ko.  Lasang lasa ko parin ang sariling dugo. 

Akala ko ay tapos na nguni’t muli na naman siyang tumingin sa akin ng may nanlilisik na mga mata. 

“Kailan pa?”  tanong niya,  hindi ko alam ang isasagot dahil wala naman akong ideya kung ano ang punto niya. 

“H-Hindi ko alam…”  utal na tugon ko,  hindi ko talaga alam ang isasagot ko dahil hindi ko makuha ang punto niya sa mga oras na ito. 

“Huwag mo na akong lokohin pa,  nakita ko na kayo at ilang beses na kayong nagkikita ng lalaking iyon.”  nanlaki ang mga mata ko nang marinig iyon. 

“H-Hindi iyon tulad ng iniisip mo Gavin.”

“Ah so mali ang mga nakita ko, ganon ba?”  nanlilisik na matang sambit niya. 

“O-Oo,”   tugon ko at hindi ko inaasahan ang sunod niyang ginawa. Muli na naman niya akong sinakal at hindi pa siya nakontento ron dahil muli na naman akong nakatanggap ng suntok sa aking tagiliran. 

Matapos non ay marahas niyang hinubad ang mga suot ko  dahilan upang tumambad sa kaniya ang hubad na katawan ko. 

Hinawakan niya ang magkabilang hita ko at ibinuka iyon at saka ipinatong sa kaniyang balikat. 

Halos mapapikit ako nang biglaan niyang pinasok ang alaga niya sa butas ko.  Pakiramdam ko ay parang may napunit sa loob ko para dahilan para makaramdam ako ng kirot sa loob ko. 

Marahas siyang naglabas masok sa butas ko,  wala na akong makagawa pa ni ang magpumiglas ay hindi ko na kaya.  Masyadong nanghihina ang katawan ko dahil sa mga natamong suntok na mula sa kaniya.

Wala na akong nagawa pa kundi ang umiyak na lamang at tiisiin ang sakit na nararamdaman ko sa mga oras na ito. 

Hinugot niya ang kaniyang alaga at saka ibinaba ang magkabila kong hita.  Iginiya niya ang katawan ko na nakadapa. Itinaas ang aking pang-upo at saka muli iyong marahas na pinasok. 

Pumatak ang luha sa aking nga mata. Hindi ko akalain na mararanasan ko ito sa kamay ni Gavin. 

Muli siyang nagpatuloy sa paglabas masok sa akin.  Muli na naman akong nakaramdam ng kirot sa aking anit nang sabunutan niya ako at isabay sa kaniyang ritmo. 

Hindi ko alam kung ano ang nararamdaman ko sa mga oras na ito.  Pero ang alam ko ay hindi ako nakakaramdam ng sarap sa mga oras na ito.  Dahil tanging sakit lamang ang nararamdaman ko mula sa kaniya.

Ibang Gavin ang katabi ko sa nga oras na ito.  Hindi ito ang Gavin na kilala ko. 

Ilang saglit pa ang limipas ay nakaramdam ako ng mainit na likido sa loob ko.  Alam kong nagmula iyon sa kaniya. Napakarami non at napakainit.

Hinugot niya ang kaniyang alaga,  hindi ko na narinig pa ang huli niyang sinabi dahil muli na naman akong nakatanggap ng suntok mula sa kaniya. 

Nanlalabo na ang mga mata ko dahil sa luhang kanina pa tumutulo. Nalalasahan ko parin ang sarili kong dugo.  Wala na akong nagawa pa kundi ang umiyak na lamang at pilit na tanggapin ang nangyari kahit mahirap.

CONFESSION

MATURED CONTENT!

“ I MISS YOU!“  bigla akong nagulat sa deretsong pagkakasabi nya nito.  Tila bihasa na siya sa pagkakabigkas  kahit ngayon lamang nya iyon sinabi.  Ang sexy niya sa pagkakasabi non. Nanlalaki ang mga matang tumitig sa kaniyang mga mata.  Sinsero iyon walang bahid na kasinungalingan. 

“Ulitin mo nga ang sinabi mo.”  utos ko sa kaniya,  umiwas naman siya ng tingin.  Hindi ko alam kung namamalikmata lang ba ako o totoo ang nakikita ko.  Namumula ang kaniyang mukha tila nahihiya. 

“Saan mo natutunan iyan? “  muling tanong ko.  Nananatiling ganoon parin ang kaniyang pusisyon. 

“Narinig ko lamang sainyo kanina habang nag-uusap kayo ni Hermano at Dotoria.”  sagot nito,  di ko napansin na naroon nga pala siya kanina habang tinuturuan ko sina Hermano at Doctoria. 

“Alam mo ba ang ibig sabihin niyang salitang iyan?” muling tanong ko sa kaniya.  Bigla itong ngumisi,  nawala na ang pamumula sa kaniyang mukha. 

“Hindi ko naman sasabihin saiyo kung hindi ko alam ang salitang iyon.”  nakangising sabi nito.  Bigla ay kinabahan ako sa pagkakangisi nito.  Dahan dahan siyang lumapit saakin kaya naman napaatras ako patalikod. Muli na naman itong ngumisi nang makitang wala na akong maatrasan pa.  Nasa gilid ako ngayon ng bintana.  Nanginginig na nakatingin sa kaniya.   “Alam mo ba ang hindi ko maintindihan?”  nakangising tanong nito saakin.  Napalunok naman ako ng bigla niyang inilapit ang kaniyang mukha saakin.  “Hindi ko maintindihan kung bakit ganito na lamang ang aking nararamdaman saiyo.  Hindi ko alam kung ano ang ginawa mo kung bakit ako nakakaramdam ng ganito.”  bigla ay lumamlam ang kaniyang mga mata.  Iniwas niya naman ang kaniyang paningin dahil sa luhang nagbabadyang tumulo sa kaniyang pisngi. Muli niyang ibinalik saakin ang kaniyang tingin. “Alam kong mali itong nararamdaman ko.  Pero wala akong kayangg gawin upang alisin itong nararamdaman ko.  Alam kong mali nguni’t ang sinasabi ng puso ko ay tama ito. Ngayon,  alam mo ba ang kasagutan dito sa aking nararamdaman? “ bigla akong nagulat sa mga sinasabi nito.  Hindi ko alam kung totoo ito o hindi,  pero base sa mga nakikita ko at sa nararamdaman ko,  ayokong mag assume pero totoo ang lahat ng sinasabi nito base sa kaniyang mga mata.  Hindi ako naging handa sa pangyayaring ito. 

Hindi ako naging handa, hindi ko akalain na mangyayari ito.  Kung isa man itong panaginip,  sana ay hindi na ako magising pa.  Kinurot ko ang aking sarili,  masakit ito,  ang katotohanan ay nasa harapan ko na. Hindi ko maipaliwanag ang sayang aking nararamdaman.  Naghalo-halo ang saya,  kilig, kaba maging ang pagkalito.

“Ngayong nasabi ko na ang nararamdaman ko,  maaari ko bang malaman mula saiyo kung ano ang nararamdaman mo? “ napakalambing ng tinig nito.  Hindi ko maiwasang hindi maiwalang dahil sa lapit ng kaniyang mukha.  Naguguluhan ang aking isip,  kung magsasabi ba ako sa kaniya ng katotohanan? O itatago ko na lamang. 

Sa huli ay naging buo ang aking pasya,  gusto kong sumubok,  gusto kong mag risk.  Narito na ang pagkakataon,  hindi ko na sasayangin pa.  Huminga ako ng malalim,  sinalubong ang kaniyang tingin.

“Mula noong una palamang kitang nakita,  naakit mo na ang aking paningin.  Hindi ko alam kung paano mo nagagawang pabilisin ang tibok ng puso ko sa tuwing lalapit ka sa akin.  Narito ako sa harapan mo,  sasabihin ko na ang totoo.  Mahal kita,  at mas lalong minamahal pa.”  sumilay ang matamis niyang ngiti,  bigla ay tumulo ang kaniyang luha.  Mahigpit niya akong yinakap.  Napakasarap non sa pakiramdam. 

“Hindi mo alam kung gaano mo ako napasaya sa sinabi mong iyon.  Patawad sa aking mga nagawang kasalanan.  Pangako,  hinding hindi na kita iiwan.”  maluha luhang sabi niya,  bigla akong natulala sa kaniyang ginawa.  Hinawakan niya ang magkabila kong pisngi at siniil iyon ng halik.   Tumagal iyon ng ilang minuto at siya na ang kusang himiwalay sa pagkakadami ng kaniyang labi.

“Hinding hindi ko malilimutan kung gaano kalambot ang iyong labi sinta ko.  Kaya ngayon,  ako ay nanggigigil.  Gusto kong angkinin magdamag ang iyong labi. At nakakahiya mang sabihin ito nguni’t gusto kong angkinin ang iyong katawan,  ngayon din. “ mapupungay ang mga matang aniya,  napalunok ako sa dirediretsong pagkakasabi nito.  Lalo akong namula.  Kinikilig ako. 

Muli niya akong hinalikan ng mariin.  Ramdam ko ang sabik sa kaniyang mga halik.  Banayad nguni’t ramdam mo ang gigil. 

Dahan dahang naglakbay ang kaniyang mga kamay,  hinahagod ang aking likod habang patuloy na nakayuko at hinahalikan ang labi ko.

Masyado akong nadadala sa kaniyang ginagawa,  kaya naman Hindi ko namalayan na unti unti ko na palang nahuhubad ang suot niyang damit. 

Gustuhin ko mang makaramdam ng hiya, nguni’t nilalamangan naman ito ng init sa pakiramdam.  Gusto ko siyang maramdaman.  Gusto kong maramdaman sa loob ko si Kenjie.  Gusto kong ibigay sa kaniya ang kahinaan ko. 

Hindi ko alam kung saan niya nalalaman ang mga ito,  dahil sobra akong binabaliw nito.  Napaliyad pa ako ng bumaba ang kaniyang halik pababa sa aking leeg at muling babalik sa aking labi. 

Masyadong mapusok ang aming ginagawa.  Nguni’t hindi namin iyon pansin dahil gusto naming pareho na maramdaman ang isa’t isa. 

Bumaba ang aking halik sa kaniyang leeg. Napaliyad naman ito at napaungol.  Napakasarap non sa pakiramdam kaya naman gusto kong muling marinig. 

Hinalikan ko ang kaniyang Adam’s apple pababa sa kaniyang collarbone,  ngayon ay ang collarbone niya na ang pinanggigilan ko.  Matagal ko na itong gustong gawin.  Kaya naman sobrang saya ko ng makamit ko ang kagustuhang iyon. 

Napatigil ako sa paghalik sa kaniyang leeg ng bigla niya akong kargahin at muling siilin ang aking labi.  Nguni’t ang mas ikinabigla ko ay ang ginawa nito.  Marahas niyang ibinaba ang suot kong pang-ibaba.  Bigla akong nahiya,  nguni’t ang hiyang iyon ay napalitan ng kilig ng maramdaman muli ang kaniyang halik.

“Ako ay nanggigigil saiyo.”  aniya at lalo akong nahiya.  Bigla akong kinabahan ng maramdaman ang katigasan nito.  Mula sa pagkakabuhat niya ay nararamdaman ko ang kaniyang alaga na tumutusok sa aking kuweba.  Napakalaki nito at mataba.  Bigla akong napalunok at kinabahan.

Ito ang kaunaunahang makikipagtalik ako.  Kaya naman kabado parin ako sa gagawin naming iyon.  Muli niyang hinalikan ang aking labi,  bigla ay nawala ang kabang iyon. 

“I’ll be gentle.”  husky ang boses nito.  Biglang nagtayuan ang mga balahibo ko sa katawan.  Hindi ko akalain na masasabi niya pa iyan.  Tumango ako sa kaniya at saka bumulong.

“You should be.”  bulong ko sa kaniya,  halos hapuin ako dahil sa aming ginagawa.  Naramdaman kong itinutok niya ang ulo ng kaniyang alaga sa aking kuweba.  Bigla na naman akong kinabahan. 

Ramdam ko ang sakit habang dahan dahan niyang pinapasok ang aking lagusan.  Talagang napakasakit non,  sa haba at laki non ay talagang masasaktan ako.  Ang sakit ding iyon ay napalitan ng kiliti ng marinig ang kaniyang pag-ungol.

Ngayon ay napagtagumpayan na niyang pasukin ang aking lagusan.  Sa pagkakataong ito ay gusto ko itong hugutin dahil sa sobrang sakit. 

Muli niyang hinalikan ang aking labi habang dahan dahang inilalabas masok ang kaniyang alaga sa aking kuweba. 

Sa una ay masakit ito,  nguni’t ng masanay na ang aking lagusan ay unti unting nawala ang sakit.  Nagagawa ko ng sabayan ang ritmong kaniyang ginagawa.  Napangisi pa ito ng maramdaman ang aking katawan na sinasabayan siya sa paggawa ng ritmo.  

Bigla akong napatigil sa paghalik sa kaniya ng bigla niyang hugutin palabas ang kaniyang alaga.  Nabigla din ako sa ginawa nito.  Hindi ko akalain na alam niya ang pusisyong ito.  Iniharap niya ako sa bintana at saka pinatuwad.  Dahan dahan niyang ipinasok muli ang kaniyang kahabaan. 

Hindi ko akalain na mayganitong side si Kenjie.  ‘Masyadong wild.’

“Say ahh! “  aniya at napanganga naman ako,  nagulat ako ng bigla niyang isinubo saakin ang kaniyang hinlalaki.  Bigla na naman akong natawa sa sinabi nito,  pati iyon ay alam niya rin.  Hindi na ako magtataka kung marami na siyang nalalaman. 

Ang kaninang mabagal na paggawa ng ritmo,  ngayon ay pabilis na ng pabilis.. Humahangos na rin siya at napapalakas ang kaniyang pag-ungol.  Senyales na malapit na siyang labasan.  

Ilang saglit pa ay naramdaman ko na lamang ang kaniyang pagsabog sa aking loob. Napakainit at napakarami non.  Mapupungay ang kaniyang mga matang tumitig saakin.  Bigla akong napangiti ng makita ang malawak nitong ngiti.  Muli niya akong hinalikan habang dahan dahang inihiga sa ilalim ng bintana.  Iniangat niya ang aking ulo at inilagay iyon sa kaniyang braso.  Ngayon ay nakaharap na siya saakin.  Sobrang gwapo niya sa mga oras na ito.  At para saakin ay lalo pa siyang gumagwapo.  Muli kong hinalikan ang kaniyang labi at saka nakangiting pinakatitigan ang kalawakan.  Naaluwalas ito at napakaraming bituin.  Napangiti ako sa aking inisip. 

’ Naging saksi ang mga bituin sa aming pagmamahalan.’  nakangiting sabi ko sa aking isip habang nakangiting pinagmamasdan ang nakangiting kalawakan.

DREAMED

I’m on my way galing sa doctor ko. I spent a year trying to cure my illness, but nothing happened, hindi ako gumagaling. The reason is, ayokong maging mag-isa ulit. Ayokong maramdaman na nag-iisa ako dahil baka sa pagkakataong ito ay hindi ko na kayanin pa.

I’m dealing with schizophrenia, ilang beses na rin akong pinagagalitan ng psychiatrist ko, ilang beses niya na ring pinareremind na inumin ang mga medicines ko pero isa lang lagi ang isinasagot ko, ‘AYOKO NA ULIT NA MAPAG-ISA’ hanggang sa siya na lang ang sumuko para sa akin.

Tahimik kong binabaybay ang daan papunta sa tinitirahan ko. Everytime na uuwi ako ay hindi ko maiwasang hindi mapangiti kapag iniisip na may isang taong naghihintay sa pagdating ko. And it’s my boyfriend. He’s handsome, matangkad, mukhang anghel ang mukha, pero hindi ganoon kabait ang katawan niya. He’s deadly hot! I’m lucky to have him. He love me, walang oras na hindi niya pinaparamdam sa akin na hindi niya ako mahal.

I took my keycard on my bag and tap it to unluck the door.  Nakangiting pinihit ko ang doorknob at saka pumasok sa loob. Nagtanggal na ako ng sapatos at inilagay iyon sa shoe box na nasa tabi lang din ng pinto.

“I’m home!” malambing na sambit ko, tama lang na marinig niya. Pagkapasok ko sa kwarto ay doon na siya tumayo.

“Hey babe, how’s your day?” Malambing na bungad niya at saka ako hinalikan sa pisngi maging sa leeg. Hindi ko tuloy maiwasang hindi mapangiti.

“You’re so sweet babe. Kumain kana?” I asked him, humahangos naman ang mga mata niyang tumitig sa akin. He’s so handsome and hot! I can’t stand it.

“Not yet, hinihintay kita.”  Malambing na tugon niya. Tahimik naman akong natuwa. Marahan kong hinawakan ang kamay niya at inakay siya papuntang kusina. Pinaupo ko na siya at ako naman ay nag-asikaso para sa pagluluto.

Inuna kong magsaing sa rice cooker and after that ay hinugasan ko na ang manok na gagawin kong pininyahang manok. Favorite niya iyon kaya iyon na lang ang lulutuin ko since wala akong maisip na lulutuin. Habang naghihintay ng kanin ay naghiwa na ako ng sibuyas bawang, sunod non ay iginisa ko na iyon together with the chicken.  Habang naggigisa ay naramdaman ko ang pagtayo niya, hanggang sa namalayan ko na lamang na nakayakap na siya sa akin. Napangiti ako dahil ito ang palagi niyang ginagawa kapag nagluluto ako.

“Ang bango mo.” malambing na sambit niya matapos amuyin ang buhok at leeg ko.

Nagpatuloy ako sa pagluluto hanggang sa matapos ako. Siya na rin ang kusang humiwalay sa pagkakayakap sa akin. Pinaupo ko lang ulit siya dahil gusto kong ako ang mag-aasikaso sa kaniya. Lagi naman siyang tumatanggi pero wala na rin siyang nagagawa pa dahil inuunahan ko na siya.

“I love you.” nakangiting aniya matapos kong lagyan ng pagkain ang plato niya.

“I love you more.” tugon ko dahilan upang parehas kaming mapangiti.

Nag-umpisa na kaming kumain, patuloy niya paring pinupuri ang mga luto ko. Lalo tuloy akong ginaganahan na pagsilbihan siya. Natutuwa ako dahil talagang nagugustuhan niya talaga ang lahat ng niluluto ko.

Natapos kaming kumain nang masaya, ang dami kong naikwento sa kaniya, natutuwa naman siyang pinakikinggan ako kaya hindi ko naiwasang hindi magkwento nang magkwento dahil alam ko namang nanjan lagi siya at palagi niyang pakikinggan ang lahat ng kwento ko sa buhay.

Ako na rin ang nag-asikaso ng hugasin at nang matapos ay pumunta naman kami sa sala upang manood at mag snacks.

Nararamdaman ko ang pagtayo niya, pinatay niya ang tv at nagtungo sa speaker. Napangiti ako. Nagplay siya ng kanta, iyong favorite naming dalawa.

{NOW PLAYING: IF EVER YOU’RE IN MY ARMS}

Nagstart na ang music, tumayo ako at hinihintay ang kamay niyang yayain akong sumayaw. Madalas namin itong ginagawa kapag tapos na kaming kumain at wala ng gagawin.

“Can we dance?” tanong niya, kahit na matagal na namin itong ginagawa ay parang bago parin sa aming dalawa ang lahat ng pangyayaring ito.

I took his hands, marahan niyang inilagay ang kanang kamay ko sa kanang bahagi ng kaniyang leeg habang ang kaliwang kamay ko naman ay nakayakap sa bewang niya.

Dahil sa katangkaran niya ay kinakailangan niya pang iyuko ang ulo niya para magdikit ang aming mga noo. Nakapikit kong ninamnam ang kanta habang sinasabayan ng pag-indak ng mga paa.

Sobrang bilis ng tibok ng puso ko, siya lang ang nakakagawa nito. 

“If ever you’re in my arms again, this time I love you much better~” mahinang pagsabay niya sa kanta. Napangiti ako dahil kahit ganoon kalalim ang boses niya ay hindi parin nawawala ang lamig kaya napakasarap pakinggan ng boses niya lalo na kapag kumakanta.

“I love you” mahinang sambit ko, ninamnam ang bawat sandali.

“I love you more.” tugon niya at napapikit naman ako, marahan niyang hinalikan ang labi ko. May kung anong kuryenteng dumaloy sa katawan ko nang maglapat ang mga labi namin. Para na namang bago. 

Hinihingal siya nang humiwalay ng halik sa akin. Ganoon siya lagi kasabik sa akin.

Matapos non ay pumasok na kami sa kwarto upang magpahinga. Pero bago iyon ay naligo muna ako habang siya naman ay hinihintay lang ako. Nang matapos ako ay  basa pa ang buhok na lumabas ako ng banyo. Pagkalabas ko ay doon tumambad sa akin ang seryoso niyang mukha. Doon ko lang napansin kung ano ang hawak-hawak niya. It was my medicines. Agad na nangatal ang katawan ko. Nag-umpisa na rin akong pagpawisan nang malamig.  Hindi ko alam ang gagawin ko. Nanginginig akong lumapit sa kaniya.

“B-Babe,” utal na pagtawag ko sa kaniya. Kinakabahan.

“What’s this?” Kunot ang noong tanong niya habang hawak-hawak ang maliit na butilya na naglalaman ng gamot ko.

“That’s my v-vitamins.” pagsisinungaling ko, kita ko ang pag-igting ng panga niya. Hindi nagustuhan ang isinagot ko.

“Liar,” rinig kong sambit niya. Mahina nguni’t ramdam mo ang galit.

“Bakit hindi mo iniinom ang mga gamot mo?” seryosong tanong niya. Kitang-kita ko ang lungkot sa mga mata niya. Hindi ko na nakayanan pa ang emosyon ko. I started to cry.

“I’m s-sorry,” wala pa man akong masyadong sinasabi pero ilang salita pa ay lalabas na ang paghikbi ko.

“Bakit hindi mo iniinom ang gamot mo?!” Ramdam ko na ang  galit niya. Pero kahit ramdam ko ang galit niya ay pinanatili niya paring huminahon.

I took a deep breath.

“K-Kasi kung iinumin ko ang g-gamot ko, h-hindi na kita makikita!”  Humahangos na sigaw ko. Natigilan naman siya. Parang dinambo ang dibdib ko sa sobrang sakit.

“Drink this.” Utos niya pero umiling ako.

“No! Ayoko! Ayokong mawala ka! Hindi ko kaya. Please! I’m begging!” Pagmamakaawa ko pero kitang-kita ko na desidido na siyang ipainom sa akin ang gamot ko. Kita ko rin ang pagpatak ng luha sa mga mata niya.

“Drink this, this is enough. Kung gusto mong gumaling inumin mo ito!” Pagpupumilit niya pa. Patuloy ang pag-agos ng luha sa aking mga mata. Lumapit siya sa akin at hinalikan ako sa noo. Mahigpit na yakap ang iginawad niya sa akin bago muling magsalita. “Mas hindi mo kakayaning mabuhay nang ganito Will. Mas masarap mamuhay sa totoong mundo. Kung ayaw mo akong mawala sa tabi mo, edi inumin mo ito. Ito lang ang tanging makakapagpatakas sa ’yo sa ganito Will. Huwag mo nang pahirapan ang sarili mo. Tama na. Kahit ngayon lang, please ako naman ang pakinggan mo” malambing ang tono niya nguni’t ramdam ko ang pait sa tono niya. Nanginginig ang kamay  na kinuha ko ang gamot.  Kumuha ako ng isa at ininom iyon. Napatingin ako sa gawi niya.

“Hindi ako mawawala sa tabi mo, pangako.” Iyan ang huli niyang sinabi bago siya maglaho sa paningin ko.  At doon ay muling umagos ang luha ko kasabay non ang tahimik na paghagulgol ko.

“Thank you Jude,” mapait na sambit ko. Tanggap ko na ang reyalidad ko. Si Jude ay mula sa hallucination ko.

SAMPLE

“Ok class go back to your seats.” Mabilis namang nagsipagsikulusan ang mga kaklase ko at gaya nga ng sinabi ni Dra. Ramos ay nagsipagbalikan nga ang mga kaklase ko.

“Did you study what I said yesterday?” she asked after putting down the things she was holding when sje entered earlier.

“Yes doc,” sabay nilang tugon, napangiti ang doktora. I don’t even have to look around to find out which of my classmates are nervous, because I know that most of this class didn’t study what Dra. Ramos’  said. Gaya na lamang ng nasa harapan ko, si Hendery. Halata ang kaba sa kaniya dahil sa patuloy niyang pagkuskos ng kaniyang mga palad. Sino nga ba ang hindi kakabahan?  Dra. Ramos is one of the feared profs here at EAC. She’s strict and terror so that the most of my classmates are afraid of her, EXCEPT sa akin. Wala naman akong nakikitang dahilan para katakutan ang Doktora dahil para sa akin ay tama lang ang ginagawa niya. We’re the future doctors, nasa sa amin ang magiging kapalaran ng buhay ng aming pasyente sa mga susunod pang henerasyon kaya nararapat lang na mag-aral kami nang mabuti at makinig sa mga ituturo nila. Kung hindi siya maghihigpit ay baka kung ano na ang mangyari sa aming pasyente, hindi biro ang mga gagawin namin dahil buhay ng tao ang nakasalalay sa trabaho namin. 

“Ok, what is semen analysis?” panimula niya dahilan upang magsipagtunguhan ang karamihan. Ilang minuto rin ang lumipas nguni’t wala paring nakakasagot sa tanong ng Doktora.

“Oh, I thought you studied what I told you to study? A few minutes have passed but still no one can answer my question.”  Doctora’s voice began to rise, a sign of displeasure. “No one in the class can answer?” Galit na talagang sigaw niya dahilan upang lalong mapayuko ang mga kaklase ko. I took a deep breath before raising my right hand.

“Oh Doc. Jimenez,” pagtawag niya sa surname ko. Inayos ko ang aking sarili at muling bumuntong hininga bago sagutin ang tanong ng Dra.

“A sperm count test, also known as a sperm analysis, determines the health and viability of a man’s sperm. Semen is the fluid released during ejaculation that contains sperm along with other sugar and protein substances.” pagsagot ko dahilan upang pumalakpak ang Doktora. Hindi rin nakaligtas sa akin ang mahinang bungisngis ng ibang kababaihan.

“Great answer Doc. Jimenez, so what are the 3 major factors of sperm health?”  Muling tanong ng doktora, muli akong bumuntong hininga bago sagutin muli ang tanong niya.

“Semen analysis assesses three major aspects of sperm health, the number of sperm, the shape of the sperm and the movement of the sperm, also known as “sperm motility”

“Very good! Very good!! Napahanga mo ako Doc Jimenez. You may now seat.” Malawak ang ngiting sambit niya.  Nagpasalamat ako at  gaya ng sinabi niya ay umupo na rin ako. “I can’t believe!, you’re 40 plus in this class but only 1 student can answer my questions. My gash! Juice colored! What’s happening people in the Philippines?!” Malakas na bagulbol ng doktora dahilan upang lalong mapayuko ang mga kaklase ko.  Nag-umpisa nang magturo si Doktora Ramos at ang lahat naman  ay nakinig sa diskusyon niya. Nang matapos magdiscuss ay pinatayo niya kaming lahat upang magtungo sa lab.

“Ok class, get your things, we’re going to the laboratory.” Nagsipagtayo ang lahat at gaya ng sinabi ni Doktora ay kinuha namin ang mga gamit namin at saka kami sumunod sa kaniya papuntang lab.

“Ok class listen, you have a semenalysis activity this week for your clinical microscopic rotation. You need to do is to examine the semen of men, so boy’s get ready we need your semen today.” Sa sinabing iyon ni Doktora Ramos ay nanlaki ang mga mata ko.  Aapat kaming lalaki sa section na ito at malas pa na 2 lang kami ni Hendery na narito kaya wala akong choice kundi ang kumuha ng sarili kong semen.

Hindi ko pa man ginagawa ay pakiramdam ko ay nanginginig na ang buong katawan ko. Hindi sa natatakot ako, nahihiya lang ako.

“Oh my god! I wish I was there huhu!” rinig kong bulong ni Macey sa katabi niyang si Clarise.

“Me too huhu, sa kin mo na lang iputok ang semen mo Doc Jimenez!” segunda ni Clarise na mas lalo pang madumi ang bibig.

“Gaga ka! Ang kalat mo marinig ka ni Doktora yari ka.” hindi ko na sila pinansin pa, napairap akong kumuha ng test bottle at agad na nagtungo sa banyo.

Pagkapasok ko palang ay napapikit na agad ako. I do not know where to start. I know about masturbating but I don’t know how to do it. I have never tried it once. I sigh out of frustration.

I started to rub my hood pero nahinto ko kaagad. Hindi ko kayang gawin ito rito.

Agad akong napatayo nang maayos nang biglang lumabas si Hendery mula sa isang cubicle. Gulat din itong napatingin sa akin.

“Oh pre, tapos ka na?” Tanong nito, hindi agad ako nakaimik. Pakiramdam ko ay pulang pula na ang mukha ko dahil sa kahihiyan.  Napatingin naman ako sa kamay niyang may hawak na test bottle na naglalaman na ng semen niya.

Hindi ko alam kung paano niya nagawa iyon, ang maglabas nang mabilisan. Hindi na ako magtataka kung matatagalan ako sa paglabas dahil ito ang magiging kauna unahang gagawin ko ang bagay na ito.

“Woi, sabi ko kako kung tapos kana.” Muli akong natinag nang muling bumoses si Hendery. Nakapikit naman akong umiling.

“Bakit?” Muling tanong niya. Naiirita na ako sa katatanong niya.

“Don’t ask too many questions, you may go.” Iritableng sambit ko. Natawa naman siya.

“Wusho, sungit mo talaga pareho naman tayong lalaki rito.”

“Pwede ba lumabas kana lang?”

“Hindi na sabay na tayo. Bakit nahihiya ka? Hindi ka ba nagjajabol?” Nanigas ang katawan ko sa direktang pagkakasabi niya. “Loh seryoso ka?”

“Gagi legit? Hahahaha grabe masyado ka namang good boy tsk. Sige turuan kita. Walang malisya.”  Bumuntong hininga ako at saka naghugas ng kamay. Sumunod naman siya at agad na humarap sa akin.

“Labas mo phone mo then nood kang porn.” he said but I didn’t do it.

“Hindi ako nanonood ng porn.”

“Anak ng… ket ngayon lang pre manood ka. Paano ka titigasan nyan? Susmaryosep ka, kung anong ikinatalino mo sa acads ay siya namang ikinatanga mo rito.” Hindi ko alam kung insulto ba iyong sinabi niya o pang-aasar pero ni isa sa mga iyon ay wala akong naramdaman mula sa kaniya. Imbis na mainis ako ay natuwa pa ako dahil tama naman siya.

“Ganito na lang, hubarin mo yung uniform mo then paglaruan mo yung utong mo para tigasan ka.”  Sa sinabi niyang iyon ay lalo akong napayuko sa kahihiyan.

“I-I can’t do it.” Totoo, hindi ko talaga kaya lalo na at sa harapan niya. Nahihiya akong makita niya ang katawan ko lalo na ang ari ko.

“B-Bakit hindi mo na lang ako bigyan?” Hindi ko alam kung bakit ko nasabi iyon. Napatingin naman ako sa kaniya, napanganga siya sa sinabi ko. Hindi niya ata inaasahan.

“Grabe hindi ko alam na tanga ka rin pala minsan. Tsk… Akala ko matalino ka  talaga.”

“Tss… Andami mong sinasabi, sige na yung sa yo na lang ang itetest kahit hindi na ang akin.”

“Edi magiging parehas ang result non? Tsk… Tanga mo naman. Sige na tulungan na kita nang matapos na problema mo.” Hindi na ako umimik pa at hinayaan ko na lang siya. Marahan siyang lumapit sa akin at dahan dahan ang pagtanggal niya ng butones ng aking uniform maging ang sando ko ay pinahubad niya rin.

“Ganda ng katawan ah. Tsk… Sayang tanga ka lang.” Napapikit ako sa inis, hindi ko siya pwedeng patulan dahil hindi kami matatapos dito kung papatulan ko pa siya.

Muli niyang itinuon ang atensyon sa akin hanggang sa namalayan ko na lang ang dalawang kamay niya ay pinaglalaruan na ang magkabilang  nipples ko. Dahil sa gulat at agad ko siyang naitulak.

“Ano ba? Gusto mo ba ng tulong?” Iritableng sigaw niya, natahimik naman ako.

“S-Sorry.” Hindi na siya muling nagsalita pa, hindi na rin ako tumutol pa. Kaya naman ay muli siyang lumapit sa akin at muling pinaglaruan ang magkabila kong ubas. 

Habang tumatagal ay may iba na akong nararamdaman. Biglang uminit ang katawan ko at unti-unti ay nararamdaman ko na ang paninikip ng ibaba ko.

Akala ko ay kamay lang ang gagawin ni Hendery sa mga ubas ko, nagulat na lamang ako nang bigla niya iyong sipsipin dahilan upang mapaungol ako nang bahagya.

Kakaibang pakiramdam ang nararamdaman ko sa mga oras na ito, hindi ko rin namalayan na naibaba na niya pala ang suot kong pang ibaba. Nakaramdam tuloy ako ng hiya dahil nakita niya ang alaga ko na bagaman ay hindi pa gaanong gising.

“Gising na ba yan?” Tanong niya, nagets ko naman agad ang tanong niyang iyon kaya umiling ako. Bigla namang nagbago ang reaksyon niya nang magets ang tugon ko. “Gagi laki niyan pre, partida di pa yan matigas ah. Ilang inches yan? Nasukat mo na ba?” Pinamulahan ako ng mukha sa mga sinasabi niya. Parang bigla ay gusto kong suotin muli ang pang-ibaba ko at lumabas na lang.

“Panigurado nasa 9 yan.” Hindi na ako umimik pa at ganon din siya. Nagpatuloy siya sa paglaro sa aking mga ubas, kakaibang init din ang binibigay ng pagsipsip niya sa aking ubas. Dumagdag pa sa init ng katawan ko ay ang init ng kaniyang bibig at halos mabasa na rin ang nipples ko dahil sa laway niya.

I felt a tickle when his kiss went down to my stomach. halos mapaungol ako dahil sa kakaibang sensasyong ginagawa niya. Ngayon ko lamang iti naramdaman kaya bano pa ako sa mga ganitong klase ng romansa.

Ang mainit niyang palad ay naramdaman ko nang marahan niyang hawakan ang tirik na tirik kong alaga. Lalo akong nakaramdam ng hiya dahil tuluyan na niyang nakita ang buong katawan ko.

Halos umimpit ang ungol ko dahil sa sarap sa pakiramda, nervousness, shyness, and pleasure mingled throughout my body.

Marahan ang pagtaas baba niya sa aking alaga, halos dalawang palad na niya ang gamit niya mahawakan lamang nang buo ang aking kahabaan.

Ilang minutong pagtaas baba niya ng kamay ay nakaramdam na ako ng hingil. May kakaibang pakiramdam akong naramdaman, unti unti na ring tumitigas ang aking hita, pakiramdam ko ay sasabog na ako hanggang sa lumipas ang ilan pang sandali ay napaungol na ako dahil sa sunod sunod na pag-agos ng aking katas. Nagulat din si Hendery dahil halos matalsikan ng kaniyang mukha mabutia na lang din ay maagap siya kaya agad niyang nasalo ang katas ko gamit ang test bottle.

Nang matapos ay hinihingal akong sumandal sa salamin. Pinagmasdan ang kalat na nagawa ko. Napakaraming puting likido ang nagkalat sa sahig. Halos umapaw na rin sa test bottle ang aking katas.

Nakaramdam tuloy ako ng hiya lalo na kay Hendery.

“S-Sorry.” Hingi ko ng pasensya sa kaniya. Ngumiti lamang siya at iniabot sa akin ang test bottle na naglalamang aking semen.

“S-Salamat.” Muling sambit ko, nginitian niya lamang ako at saka naghugas ng kamay at naghilamos. Inayos ko na rin ang sarili ko, maging ang kalat ko ay inayos ko na rin. Binawasan ko rin ang nasa test bottle, nahihiya akong makita nila itong punong puno.

Muli kong inayos ang aking sarili, at nang maayos na ay lumabas ako na tila bang walang nangyari pero sa loob ko ay labis labis ang hiyang nararamdaman ko lalo na kay Hendery. Ito ang kaunaunahang nakapagpalabas ako kaya hindi na talaga kataka taka na marami akong nailabas kanina.

P.s pasensya sa aking mga wrong grahams, and sa mga medtech po paki tama po ako sa seminalysis if I’m wrong po. Thank you!

Bakit ikaw?

Panahong nakilala kita,

Mga panahong nakasama kita,

Pakiramdam ko’y lumigaya,

Dumating ka’t ako’y iyong pinasaya,

Dumaraan ang araw,

Ibang karamdaman ang mahirap sagutan,

Bakit parang saiyo,

Gumugulo ang mundo ko?

Ito na ba ang tinatawag nilang Pag-ibig?

Nananahimik ang aking bibig.

Sa tuwing ikaw ay tatabi sa akin,

Puso ko’y bumilis ang pintig.

Sa mga salitang iyong sinasabi.

Saka ko lang nalaman,

Ang puso ko saiyo’y iba na ang nararamdaman.

Ang pagtingin ko saiyo ay nauwi sa pagmamahalan,

Nguni’t natatakot ako na baka masira ang ating pagkakaibigan.

Naghintay ako ng mahabang panahon.

Tila ikaw ang puno at ako ang dahon

Naghihintay sa hangin

na siyang magbabasak sa akin.

Ito na,

Sasabihin ko na,

Nguni’t ako’y pinangungunahan ng kaba,

Sa iyo kapag nariyan kana.

Ito na talaga,

Sasabihin ko na,

Ako’y lumapit saiyo,

Nakatungong nakatitig sa mukha mo.

Nahihiya at pinamumulahan ng pisngi,

Kinakabahan kahit wala pang sinasabi.

Tumitig ako sa mga mata mo,

Ang siglang aking nararamdaman, Nang pagmasdan ko ang napupungay mong nga mata.

Ako’y napatungo at napakamot sa aking buhok,

Ang aking tapang ay kasing liit ng alikabok.

Ang aking hininga ay mainit kahit walang usok,

Ang aking tiyan ay tila ba tinutusok tusok.

“May sasabihin ako”

Sabay nating sabi,

At agad naman akong pinamulahanan ng pisngi,

At habang ikaw ay napakamot ka sa gilid ng iyong labi.

“Ikaw muna”

Sa pangalawang pagkakataon.

Tayo’y nagsabay muli.

Lalong namula ang aking pisngi,

Kasabay ng pagkagat sa ibaba ng aking labi,

Sa oras naito,

Iniisip ko ang nararamdaman ko,

Ako ba’y mahalaga rin saiyo?

At ako rin ba’y laman ng iyong puso?

Gusto kong sabihin iyan saiyo,

Nguni’t natatakot ako na mali ang nasa isip ko,

Magsasalita na sana ako,

Nang bigla kang sumigaw at yinakap ako.

“Salamat saiyo”

Iyan ang sabi mo,

Nagulat ako,

Sa ikinikilos mong bago sa pangin ko.

Bumilis ang tibok ng aking puso,

Lumayo ako nang kaunte dahil baka marinig mo ang tibok ng aking puso,

Bumibilis ang tibok ng aking puso,

Parang may karera ng kabayo sa loob nito.

“Bakit ano’ng nangyari?”

Naguguluhang tanong ko.

Humiwalay ka sa pagkakayakap sa akin.

At sa aking mata, diretso kang nakatingin.

Lalong bumilis ang aking puso,

Napatingin ako saiyong mata,

Na puno ng ligaya,

Nakatingin saiyo,

Hinihitay ang sasabihin mo.

“Sinagot na ako ng babaeng mahal ko”

Iyan ang sabi mo,

Na nagpabagsak sa aking mundo,

Puso ko’y tumigil sa pagtibok,

Kasabay ng pagbigat ng aking nararamdaman.

Luha ko’y aking pinipigilan,

Ayokong magpakita sa iyo ng kahinaan,

Mas lalong ayokong makita mo akong luhaan.

Bakit ako nagkakaganito?

Bakit ako nakakaramdam ng sakit na ganito?

sakit na tagos hanggang buto,

At hindi matanggap ang totoo.

Pilit na ngiti ang aking iginawad saiyo.

Inakbayan ka’t ginulo ang buhok mo,

“Mabuti naman kung ganon”

lakas loob kong sabi saiyo

“Salamat sa mga payo mo, kung hindi dahil sayo, walang kami ngayon

“ at kung sana ay hindi ko ginawa yon, hindi sana ako masasaktan ng ganito ngayon.

Ang salitang gustong sabihin ng aking bibig.

Ngunit hindi ko kayang sabihin.

Ang dila ko’y umurong.

Ang sakit ay biglang umusbong.

Tumingin sa ’yo na may pilit na ngiti.

Ang ngiting ’yon ay may kasamang pait at hapdi.

Tumingin ka sa akin ng may ngiti rin sa labi.

“Ikaw ’di ba may sasabihin ka rin?”

Tanong mo sa akin,

Ang isip ko ay nablangko at hindi alam ang sasabihin.

Matagal akong nag-isip ng ibang dahilan.

Ayoko nang sabihin saiyo ang aking nararamdanan.

Dahil baka ang mawala ang ating pagkakaibigan,

At sa huli ako’y iyong iiwasan.

Tama!

Wala akong balak saibihin saiyo,

Tama nang malaman kong mahal mo ang kaibigan ko,

Tama na nang malaman kong hindi rin ako ang iyong gusto.

Binigyan na naman kita ng tipid na ngiti.

“Ahh.. O-oo nga pala”

sagot ko, kahit kinakabahan at utal na sabi ko.

“Y-yun s-sana ang i-tatanong ko, K-kung s-sinagot k-kana ba niya”

Dagdag ko.

Alam ko sa sarili ko na nahihirapan ako.

Ayoko nang magtagal sa harap mo.

Gusto ko nang lisanin ang pwesto ko.

“Tara bili tayo. Libre kita”

Sabi mo sabay hatak sa kamay ko.

Nagulat ako, at bumilis na naman ang tibok ng puso ko.

Agad kong hinawi ang kamay kong hawak mo na nakapagpagulat sayo.

“S-sorry ’wag muna n-ngayon may gagawin pa ’ko eh.”

pagdadahilan ko at binigyan ka ng pilit na ngiti.

Hindi ko na rin hinintay ang isasagot mo.

Dahil bigla na akong tumalikod sa iyo.

Kasabay ng pagtalikod ko.

Ang paglandas ng mga luha ko.

Ang sakit ay nanumbalik.

Ang paghinga ko’y naging masikip.

Tumakbo ako palayo,

At hindi alintana ang luhang tumutulo sa mga mata ko.

Nagpapatangay sa mga paa,

At hindi alam kung saan na ako pupunta.

Nahinto ako sa isang puno,

Nakita ang mga ala-ala na narito.

Naalala ang sakit na naiwan,

Ng lalaking unang nagpasakit sa aking nararamdaman.

Siya ang aking ama,

Na iniwan kami ni ina,

Akala ko kami ay masaya na,

Nguni’t ang pagsasama ay may bahid na pala.

Sumama siya sa iba,

At iniwan kaming mag-isa.

Tanging alaga na lang ni ina,

Ang aking nadarama.

Naupo ako sa isang malaking ugat,

Dito’y yumuko at tahimik na umiyak,

Sa pangalawang pagkakataon,

Ako’y lumuha  dahil sa bago ngayon,

Bagong lalaking aking minahal,

Bagong sakit ang aking nararamdaman.

Masakit sa puso,

At hindi kayang tanggapin ang totoo.

Lumipas ang mga araw,

Ilang araw rin akong hindi pumasok sa eskuwelahan.

Panay ang pagpapadala mo ng mensahe sa akin,

Kahit pagbalik ng mensahe ay di ko kayang gawin.

Dumaan pa ang isang araw,

Nakapagdesisyon na rin ako.

Hindi naman puwedeng magmukmok ako sa tabi

At walang ibang gagawin.

Ako’y bumangon sa pagkakahiga,

At inayos ang sarili maging ang mukha,

Ang mga mata ko’y namamaga,

Dahil sa pagpipigil ng luha.

Inayos kong muli ang aking sarili,

Handang harapin ang bagong pagsubok na darating.

Ang aking sarili ay aking hahanapin,

Hintayin ako, at ako’y darating.

Ngayon na ang panahon,

Para ako’y umahon,

Inayos ang aking mukha,

At handa na para sa pagpasok,

Halos isang linggo din akong nawala,

Pakiramdam ko’y maraming nagbago,

Hindi ako sanay sa buhok ko,

Ito’y aking pinabawasan dahil masakit na rin sa ulo.

Pagpasok ko palang sa gate,

Ang mga mukha ng tao ang bumungad sa akin.

Ang iba ay namamangha,

Mayroon namang iba kung tumingin ay masama.

Hindi ko na ininda ang mga tao,

Agad na akong naglakad papasok,

Bigla akong napatigil nang biglang humarang ang sa harapan ko si Kia,

Ang iyong nobya.

Siya’y umiiyak,

At namamaga ang mga mata.

Tila ilang araw ring nagluksa,

At may bahid ng sakit na nadarama.

Bigla siyang lumapit at nagulat ako sa sunod niyang ginawa sa akin,

Bigla niya akong sinampal nang malakas,

Na dahilan para magpamanhid ng aking pisngi.

Ang mga mata niya’y may bahid ng galit.

Pinipigilang ilabas ang luhang nagbabadyang lumabas sa mata,

“Ikaw!!!”

sigaw niya sa akin.

Naguguluhan at hindi alam ang gagawin.

Ano ang nangyayari?

Bakit ganito ang bungad sa akin?

“D-dahil sa ’yo nawala siya”

sigaw niya at bigla akong natigilan.

“A-ako? Bakit ako?”

naguguluhang tanong ko.

“Dahil sayo namatay siya”

sigaw niya at biglang nagblangko ang lahat.

Ang salitang “Namatay siya” ay nagpabalik balik sa aking pandinig.

Tila isang plakang sira na nagpaulit-ulit,

Ang mga luha ko ay mabilis na naglandas sa aking pisngi. 

Hindi ito totoo!

Nananaginip lang ako!

Kaylangan kong gumising sa bangungot na ito.

Sinampal-sampal ko nang malakas ang aking pisngi,.

Nakaramdam ako ng sakit at hapdi.

Hindi.. Hindi maaari!

Hindi maaaring mamatay siya!

Hindi ko kaya.

Ang puso ko’y kumirot ng sobrang sakit.

Habang nakatulala sa kawalan at itinatatak na hindi siya patay.

Kaylangan ko ng patunay.

Ayokong maniwala sa isang salita,

Ako’y tumayo at pinahid ang aking luha gamit ang likod ng aking palad.

Pero bago iyon,

May katanungan akong gustong masagot,

Bakit ako ang sinisisi niya?

Bakit ako ang dahilan?

Humarap ako sa kaniya at tinanong ko siya.

At ang sagot niya ang mas lalong nagpasikip sa aking dibdib.

Hindi ko kaya.

Pupunta siya sa bahay,

At ang gabi ding iyon nakipaghiwalay siya sakaniya. Dahil umamin daw ito na hindi na siya ang mahal niya. Kundi ako.

Mabilis akong tumakbo,

Patungo sa bahay nila.

Agad na bumungad sa akin ang maraming liwanag na galing sa ilaw.

May isang trapal na idinugtong sa tent.

May mga lamesa at mga taong nagsusugal.

Hindi ito maaari!  Ayokong pumasok sa loob!

Natatakot ako na malaman ang totoo.

Nguni’t may isang banda na gustong malaman ang totoo.

Kaya kahit takot ay pinagpatuloy ko ang paglalakad papasok sa bahay niyo.

Nakita ko ang iyong ina na nakatulala at katatapos lang sa pag-iyak.

Wala pa naman,

Sumisikip na ang aking nararamdaman.

Hindi pa man kita nakikita,

Ang mga luha ko ay nag-uunahan na.

Lumapit ako sa iyong ina.

Tinanong kung nasaan ka.

Nguni’t nagulat ako sa kaniyang ginawa.

Agad niya akong sinampal nang malakas at hinampas-hampas ang aking braso.

Ngayon palang, alam ko na ang sagot.

TOTOONG PATAY KA NA NGA.

Napaluhod ako at biglang nanghinga.

Kasabay ng pag-agos ng aking mga luha.

Hindi ko kayang tanggapin ang katotohanang patay kana.

Ayokong paniwalaan ang sinasabi ng iba.

Kahit alam kong nakikita ko na sa aking mga mata.

Ang katotohanang hindi ko kayang tanggapin.

Ako’y tumayo at tinignan ka sa iyong himlayan.

Pinipigilan ang sariling maluha.

Tinignan ko ang mukha mo.

Para ka lamang tahimik na natutulog.

Nguni’t ang pagtulog mo ay pangmatagalan.

Ang iyong mukha ay walang pinagbago,

Gwapo ka pa rin magpahanggang ngayon.

Sayang at hindi ko man lang nasulit ang mga panahong kasama kita.

At sana hindi na lang kita nilayuan.

Pinahid ko ang aking mga luha.

Ngayon, ngayon ko pinagsisihan ang hindi ka pansinin.

Pinagsisihan kong hindi ka kausapin.

Nagagalit ako sa sarili ko.

Matagal bago ako bumalik sa reyalidad.

Tumingin ako sa iyong ina na patuloy paring lumuluha.

“Dahil saiyo namatay ang anak ko!”

sigaw niya sa akin at hindi ko na naman napigilan ang pag-agos ng aking luha.

Hindi ko alam kung anong ginawa ko.

Hindi ko alam ang pagkakamali ko.

May nagawa nga ba ako?

O sinisisi lang nila ako?

“Pumunta siya sa inyo, gabi iyon hik

pinipigilan ko siyang pumunta dahil lasing siya. hik pero sadyang makulit ang anak ko. Nagpumilit paring pumunta saiyo hik lumayas kana. Hangga’t kaya ko pang sikmuraing makita ka..“

nakatulalang ani ng iyong ina. Lalapit na sana ako sa kaniya ng bigla niya akong sigawan.

“Ano ba?! umalis ka na! Hayaan mo nang manahimik ang anak ko. Ang buhay niya nga nakuha mo na. Ano pang kukunin mo sa kaniya? Layas!”

sigaw niya at tumalikod na lang ako’t hinayaang umiiyak ng husto.

Pag-kauwi ko sa aming tahanan.

Agad kong kinandado ang aking kwarto.

Nagmukmok sa sulok.

At tahimik na humihikbi.

Kinuha ko ang aking cellphone.

Pinakatitigan ang ating litratong magkasama.

Ang luha ko’y naglandas muli sa aking mga mata.

Hinahalikan ang litrato mong buhay pa sa aking alala.

Napatingin ako sa mga mensaheng iyong pinadala.

Mahigit isang daan ang iyong mga mensahe.

Agad ko itong binuksan at isa-isang binasa.

Kyo Babe

+63905******

Pstt.

Woi anyare sayo?

Miss na kita

Kyo Babe

+63905*****

Ayt wala talagang reply?

Kyo Babe

+63905*****

Woi bat di ka pumapasok? May problema ka ba?

Marami kapang mga mensahing pinadala nguni’t ang isang mensahing natitira ang lalong nagpasakit sa aking dibdib.

Kyo Babe

+63905******

Woi namimiss na kita… Walang araw na hindi kita naaalala. Namimiss ko na ung bonding natin. Bat ba kasi di ka sumasagot sa mga messages ko? Maski ang sumagot sa tawag ko hindi ka rin sumasagot. May problema ka ba? Nandito naman ako diba? Kailan ka ba babalik? Alam mo bang nakipaghiwalay na ako kay Kia. Napag-alaman ko kasi na. Hindi na pala siya ang mahal ko. Saka ko lang napagtanto na ikaw pala ang mahal ko. Saka ko lang narealize nang mawala ka. Please! Bumalik kana. Namimiss na kita. Mamahalin pa kita. Please bumalik kana.

Kyo Babe

+63905******

Sa ayaw at sa gusto mo. Pupuntahan kita jan.

Kyo Babe

+63905******

Mahal na mahal kita Ryne.

Iyan ang huling mensahing iyong ipinadala.

Hanggang sa makita ko ang pinadala mong voice call.

Agad ko itong binuksan at pinakinggan.

Pagkabukas ko, dinig ko ang ugong ng iyong motorsiklo. Ang sakit sa tenga ng hangin.

“Ryne

“ pagtawag mo sa pangalan ko.

“Ryne sorry kung huli ko lang nalaman na ikaw ang mahal ko. Sorry kung nasaktan kita. Ngayon ko lang nalaman na nasaktan pala kita. Sorry, hindi ko alam ang nararamdaman mo noon. Sorry kung huli ko na narealize na ikaw ang mahal ko. Ryne makinig ka. Mahal na mahal k~~”

biglang naputol ang pagsasalita mo, at puro busina na lamang ng sasakyan ang naririnig ko.

Sa narinig ko.

Lalong bumaksak ang mundo ko.

Masakit. Sobrang sakit.

Hindi ko na kaya.

Kyo. Hindi ko man naamin sayo na mahal kita. Sana naramdaman mo un mga panahong kasama kita. Hindi napigilang hindi mahulog sayo. Ngayong wala kana. Hindi ko na alam ang gagawin ko. Hindi ako sanay na wala ka sa tabi ko. Kung alam ko lang na mangyayari to. Sana hindi na ako umiwas saiyo. Patawarin mo ako. Kyo. Hayaan ko. Susunod ako. Hahanapin kita. Jan sa mundo mo. Kung saan hanggang buhay na tayong magsasama. Hinatayin mo ko. Mahal ko

******* End ********

HABANG TAHIMIK ANG GABI

Kasalukuyan ako ngayong nakaupo sa sala, hindi alam kung ano ang gagawin. Masyado nang tahimik ang gabi, wala na ring tao rito sa compound na tinutuluyan ko. Pakiramdam ko’y ako na lamang ang mulat ang mga mata sa mga oras na ito. 

Napatayo ako dahil sa lagkit na nararamdaman sa aking katawan. Hindi ko na kinakaya ang init, ang pawis ko ay kanina pa tumatagaktak, halos mapuno ko na ata ang isang balde dahil sa sobrang pagpapawis. Naghubad na ako ng damit at ang pang-ibaba ko na lamang ang aking itinira. Since nasa compound ako, ang gripo at ang tubig, maging ang banyo ay nasa labas kaya kailangan mo pang lumabas kapag ikaw ay maliligo. Nasa isang palapag lang naman ang Compound na ito. Malakas ang loob ko rin na maghubad ng damit dahil nga sa wala na talagang tao rito sa compound. Marahil ang iba ay tulog na, o di kaya ay umalis. 

Pagkalabas ko ng kwarto ay pasimple akong tumingin sa harapan kong pinto. Dito kasi nakatira si Kuya Jameson. Si kuya Jameson ay pamilyadong tao na nguni’t kahit ganoon ay hindi parin siya mukhang hagard mula sa pagtatrabaho. Siya ay isa ring construction worker kung kaya ay mayroon siyang katawang mayroong kagandahang taglay.  Kaya everytime na makikita ko siyang topless ay bigla-bigla na lamang akong nakakaramdam ng init sa katawan lalo na kapag napapagawi ang mata ko sa flat niyang tiyan na tinubuan ng magandang pagkakahulma ng abs kasabay nito ay ang v-line nito na lalong nnagdadagdag init sa aking katawan. 

Iwinaglit ko na sa isip ko ang kaisipang iyon dahil nag-uumpisa na namang mag-init ang aking katawan. Naglakad na ako patungong gripo at agad iyong binuksan. Matapos mapuno ang timba ay binuksan ko naman ang shower at hinayaang sakupin ng tubig ang buo kong katawan.  Nasa kalagitnaan ako ng aking pagligo nang biglang bumukas ang pinto. Huli na rin para isara ko dahil tuluyan nang nabuksan ni kuya Jameson ang pinto. 

“Ayy sorry,” agad na paumanhin nito. Hindi na agad ako nakapagsalita dahil natuon na naman ang mata ko sa kaniyang katawan. Muli na naman akong nakaramdam ng kakaibang kiliti sa loob ko dahilan upang bigla akong makaramdam ng init ng katawan.  Bumilis lalo ang tibok ng puso ko at lalong naging mapusok ang pagkainit ng katawan ko nang marahan niyang hinaplos ang kaniyang katawan pababa sa kaniyang abs hanggang sa umabot na sa kaniyang v-line nang mapansing napatitig ako rito. Sa ginagawang iyon ni Kuya Jameson ay lalo akong naaakit sa paraan ng pang-aakit niya. Hinihingal ako dahil sa kakaibang init na aking nararamdaman. Nag-umpisa na ring magising ang aking alaga.  Agad kong iniwas ang aking mga mata, nguni’t ang init sa katawan ay hindi pa rin lumilisan. Narinig ko ang matunog niyang pagngisi dahilan upang muli akong mapatitig sa kaniya. 

“Pwede mo namang hawakan, pwede mo ring tikman.” Biro ni kuya Jameson nguni’t iba ang naging tama sa akin. Lalo akong nag-init sa sandaling ito. Agad na nanlaki ang mata ko nang tuluyan na siyang pumasok sa banyo at nilock ang pinto. 

“Wag ka nang mahiya, kung gusto mong hawakan, hawakan mo na.” Muling sambit niya, natulala ako, hindi pa rin nagsisink in sa utak ko ang mga mangyayari. Napalunok pa ako nang tatlong beses nang maramdaman ang mainit na palad ni kuya Jameson na marahang hinahaplos ang aking kamay.  

Sa mga oras na ito ay naghalo ang init at lamig sa aking katawan dahilan upang manginig ang aking kalamnan. Nang mabagot si kuya Jameson ay siya na ang naglagay ng kamay ko sa dibdib niya. 

Sa mga oras na ito ay hindi ako makapaniwala na ang dating pinagpapantasyahan at gusto kong hawakan ay nasa harapan ko na, halos nahawakan ko pa. 

Sa isip ko non ay  ang dami kong gustong gawin, pero nang narito na mismo sa harapan ko ay halos matameme ako at hindi na makagalaw. Halos manginig na rin ang buong katawan dahil sa kabang nararamdaman. 

“Huwag ka nang mahiya.”

“B-Baka mahuli tayo ni ate Rina.” tukoy ko sa asawa niya.

“Wala si Rina rito, nasa Bulacan, wala na ring tao sa kabila, maliban na lang sa ating dalawa. Kaya ’wag kanang mahiya. Tayo lang ang nakakaalam.” Hindi ko na nakayanan pa ang init na aking nararamdaman, agad kong sinunggaban ng halik si Kuya Jameson na siyang ikinatuwa ko rin dahil sa pagtugon niya sa mapusok kong halik. 

Hindi talaga ako makapaniwala sa mga oras na ito. Hindi ako makapaniwalang nakikipagtagisan ako ng halik sa lalaking matagal ko nang gusto. 

Bumaba ang halik ko sa kaniyang leeg hanggang sa umabot na ako sa kaniyang dibdib na dati ko pang gustong bhalikan at dilaan. Hindi na ako nagsayang pa ng oras, inumpisahan ko nang dilaan ang kaniyang dibdib. Salitang ko ring sinipsip ang magkabila niyang utong at pareho kong pinaglaruan gamit ang aking dila. Hindi ko ito tinigilan hanggang sa magsawa na ako kaya muling bumaba ang aking dila sa magandang hulma ng kaniyang abs. Halos himudin ko na rin ang kasuluksulukan ng kaniyang katawan. Kakatwa lang dahil sobrang linis ni Kuya Jameson sa katawan. 

Nang magsawa ay marahan ko nang ibinaba ang kaniyang short. Nang tuluyan ko na itong mahubad ay halos mapalunok ako nang biglang sumampal sa aking pisngi ang kaniyang kalakihan na nasa tantsa ko ay nasa pitong o walong pulgada. Hindi ko akalain na maging ang kaniyang alaga ay maganda ang pagkakahulma. Muli akong napalunok nang mapagtanto kung ito ba’y kakayanin ko. Masyadong malaki, mahaba, at mataba ang kaniyang alaga. Nakikita ko naman na dati pa ang bakat niya dahil pasimple ko itong tinitignan sa tuwing naabutan ko siyang nakahiga sa kanilang sahig habang unan-unan ang magkabilang braso, base sa nakikita ko noon sa kaniyang bakat ay malaki na, hindi lang ako makapaniwala ngayon na nakikita ko na mismo; mahahawakan, at matitkman ko pa ang alaga niyang dati ko pang inaasam na makita at mahawakan. 

Lakas loob ko itong hinawakan gamit ang aking kanang kamay. Marahan ko itong hinimas-himas hanggang sa marinig ko na ang marahang pag-ungol ni Kuya Jameson. Humugot ako ng malalim at malakas na hininga. Pinakatitigan ang kaniyang alaga. Tinatantya kung ito ba’y kakayanin.  Muli akong napabuntong hininga, ang tibok ng puso ko’y lalong bumilis. Halos dumoble na rin ang nginig ng aking katawan sa mga oras na ito. 

“Subo mo na,” natigagal ako nang marinig ang pag-utos na iyon ni kuya Jameson. Halos mangarag ang mga kamay ko sa pagkakahawak ng kaniyang alaga. Narinig ko naman ang kaniyang pagtawa. “First time mo ba?” tanong niya na agad ko namang ikinatango. “Sige, sige…” nakangiting aniya. Hinawakan ako sa magkabilang balikat at marahang idiniin sa dingding. Inumpisahan niya akong halikan, marahan nguni’t ramdam mo ang pusok sa bawat halik na ginagawa niya. Hindi ko alam kung paano niya nagagawa iyon pero namamangha ako. 

Matapos niyang halikan ang labi ko ay bumaba naman ang halik niya sa aking leeg pababa sa aking katawan, gaya ng aking ginawa kanina. Ngayon naman ay nararamdaman ko na ang init ng kaniyang palad sa aking alaga. Marahan niya iyong hinimas himas hanggang sa maramdaman ko na ang init ng kaniyang bibig. Marahan ang kaniyang pagtaas-baba, hindi ulit ako makapaniwala. 

Nang magsawa ay tumayo na siya at muli akong hinalikan. Pero sa pagkakataong ito ay ako na ang gumagalaw. Kasalukuyan ako ngayong nakaluhod sa kaniyang harapan habang patuloy na pinupuri ang kagandahan at kaperpektuhan ng kaniyang katawan. Pumikit ako at ninamnam ang sandali. Marahan kong sinubo ang kaniyang alaga, halos mabilaukan na ako kahit hindi ko pa naisasagad hanggang dulo. Halos maluha na ako kaya naman ay muli kong inilabas ang kaniyang alaga, nakaisip ako ng ideya. Marahan kong sinubo muli ang kaniyang alaga nguni’t sa pagkakataong ito ay hanggang ulo lamang ang aking nilalabas masok sa aking bibig. Rinig ko rin ang impit niyang pag-ungol. Pati ang pag-ungol niya ay napakasarap pakinggan kaya lalo akong ginaganahan. Nang paunti-unti ay naipapasok ko na siya nang buo sa aking bibig. Hindi ko nga lang maiwasang hindi maluha sa tuwing maisasagad niya ang kaniyang alaga sa aking lalamunan. 

Hinawakan niya ako sa aking ulo upang patigilin. Nakukulangan man pero nagpatianod na lamang ako sa kung anong ginagawa niya. Itinalikod niya ako at idinikit paharap sa dingding. Ngayon naman ay nararamdaman ko na ang paghampas ng kaniyang alaga sa king pwetan. Ramdam ko rin ang malapot niyang laway na paniguradong dinuraan niya iyon. Sa mga oras na ito ay naghalo ang kaba at excitement sa loob ko. Ramdam ko na ang bahagyang pagtusok ng kaniyang ulo sa aking loob. Napapikit pa ako nang bahagya na niya itong loobin bagaman ulo pa lamang ang naipapasok niya nguni’t kakaibang sakit na ang dumaloy sa aking katawan. 

Halos mailayo ko na rin ang katawan niya nang tuluyan na niyangt napasok ang aking kuweba. Naramdaman ko ang pagkapunit ng aking loob. Mahapdi sa pakiramdam, mayroong kirot sa loob. 

“Relax ka lang. Sa una lang yan.” sa sinabing iyong ni kuya Jameson ay medyo kumalma ako nguni’t ang sakit ay naroon pa rin sa loob ko. Halos mapamura ako nang mag-umpisa nang gumalaw si kuya Jameson. Napakasakit nito sa loob siguro marahil ay dahil sa laki, haba, at taba ng kaniyang alaga. Parang everytime ay gusto kong iluwa ang alaga niya pero ayokong mabitin siya. Ayoko ring sayangin ang pagkakataong ito kaya kahit gaano ito kasakit ay titiisi ko na lamang dahil ito ang pangarap ko noon pa man. Ang mahawakan, matikman. at maramdaman si kuya Jameson sa aking loob. 

Patuloy pa rin sa pag-indak si kuya Jameson, marahan ang kaniyang paggalaw siguro ay iniisip niya rin ang nararamdaman ko. Dahil sa isiping iyon ay lalo akong namangha sa pagkatao ni kuya Jameson. 

Tumagal ang marahan niyang paggalaw hanggang sa tuluyan na akong nasanay nguni’t ang sakit ay naroon pa rin. 

Sa pagkakataong ito ay hindi ko na maramdaman pa ang sakit. Parang mayroong natatamaan sa loob ko dahilan upang makaramdam ako ng kakaibang kiliti at pagkasabik. Halos sabyan ko na rin sa pag-indayog si kuya Jameson. May mga sandali pang sinasabunutan niya ang aking buhok upang abutin ang aking labi upang gawaran niya ng halik na siyang akin namang tinutugunan. Halos mabaliw ako sa mga sandaling ito. Kakaibang sarap at kikliti ang nararamdaman ko sa aking katawan. Hindi ko alam na ganito pala talaga kasarap ang ganitong sensyahon. 

Pabilis na nang pabilis ang kaniyang pagbayo sa aking likuran. Halos sabay na rin kaming umuungol dahil sa kakaibang sensasyong nararamdaman sa mga oras na ito. Ilang sandali pa ay lalong bumilis ang kaniyang paggalaw kasabay nito ay mapusok niyang pag-ungol. Hindi ko namalayan ang sandali hanggang sa sabay kaming labasan. Ramdam ko ang init ng kaniyang katas sa aking loob. Napakarami non, parang nanghinayan pa ako dahil hindi ko manlang nalasahan o natikman ang katas ni kuya Jameson. 

Muli niya akong hinalikan bago siya magsuot muli ng kaniyang short at saka lumabas ng banyo. Naiwan ako sa loob ng banyo na tila isang adik na nakahithit ng droga. Pakiramdam ko ay tila ako ay nasa alapaap. Masarap sa pakiramdam, nguni’t ang hapdi sa loob ay nananatili pa rin.

SAVE HIM

Hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko. Naghalo ang sakit, awa, at ang galit sa dibdib ko. Ang luha ay patuloy na umaagos sa mga mata ko habang nakatitig sa kaniya. Hanggang ngayon ay sinisisi ko pa rin ang sarili ko kung bakit ganito ang nangyari sa kaniya. Siguro kung hindi lang ako umalis sa tabi niya ay hindi ito mangyayari sa kaniya.

Muling kumalat ang awa sa aking loob nang magtama ang aming mga mata. Iba na sa mga matang madalas kong nakikita noon sa kaniya. Matang nakakatakot tignan dahil para ka nitong lalamunin nguni’t sa kabila nito ay sa lahat ng matang nakita ko, ang mga mata niya ang pinakamaganda sa paningin ko.

“Steeve ok ka lang?” pinunasan ko ang aking mga luha at agad na lumapit sa kaniya.

“Ok lang. Ge,” tugon niya. May mga pagkakataon na ok siya, meron namang hindi. Madalas siyang sumpungin ng sakit ng ulo kaya nagbabago ang mood niya. Kaya siya naging ganito dahil sa bugbog na natamo niya sa loob ng school. Sa pagkabugbog sa kaniya ay napuruhan ang kaniyang ulo dahilan upang magkaroon ng kumplikado rito.

“Magsabi ka kapag may masakit sa iyo ah. Nandito lang ako.” nakangiting sambit ko. Napangiti siya at lumapit sa akin at saka ginulo ang aking buhok.

“Grabe ka naman mag-alaga sa ’kin pre, daig mo pa shota ko eh.” sa pagkakataong ito ay binalot muli ng sakit ang aking dibdib. Ang hirap tanggapin na hanggang dito lang talaga ang turing niya sa akin. Tho, hindi ko naman siya maaaring pilitin dahil magkataliwas kami. Hindi ko rin maaming gusto ko siya dahil natatakot ako na baka isang araw ay mawala na lamang siya sa akin na parang bula. Iyon ang siyang ikinakatakot ko. Kaya sa mga pagkakataong ito ay hindi ko hinahayaang mangyari iyon.

Sa kalagitnaan ng pag-iisip ay narinig ko ang pagsigaw niya dahilan upang mataranta ako at agad na lumapit sa kaniya.

“Steeve ok ka lang ba? Saan ang masakit sa iyo? Sabihin mo.” nag-aalalang tanong ko nguni’t wala akong tugon na natanggap mula sa kaniya. Patuloy siya sa pag-inda ng sakit ng kaniyang ulo. Sa pagkakataong ito ay wala akong magawa. Tanging ang pagluha lamang ang kaya kong gawin sa mga oras na ito. Inayos ko ang aking pagkakatayo at agad siyang niyakap.

“Please Steeve, lumaban ka.” tumatangis na sambit ko habang patuloy siyang yinayakap. Tumigil ang pagtatantrums niya kaya medyo huminahon na ako. Nguni’t sa sunod na nangyari ay hindi ko napaghandaan.

“Bitiwan mo ako.” nanlilisik ang mga matang sambit niya. “Lumayo ka sa tabi ko, papatayin kita!” sigaw niya nguni’t hindi ako nagpatinang. Lalo kong hinigpitan ang pagkakayakap sa kaniya ngunit hindi naging sapat iyon upang pakalmahin siya. Sa pagkakataong ito ay napakalakas niya dahilan upang walang kahirap-hirap niya akong binigwasan. Nang tuluyan nang nakawala sa pagkakayakap ko ay marahas siyang lumapit sa akin at agad akong sinuntok a pisngi. Ramdam ko ang sakit at hapdi pero hindi ko iyon ininda dahil ang mas mahalaga sa akin ngayon ay ang kalagayan nia Steeve.

Muli siyang lumakad papalapit sa akin at akmang susuntok ay agad akong lumihis dahilan upang mailagan ko ito. Muli siyang umamba na agad ko ring nasasangga. Ngunit dahil sa pagod ay muli akong nakatanggap ng isa pang suntok sa dibdib dahilan upang mapaubo ako at mapahiga sa sahig. Ito rin ang naging tiyansa niya na muli akong sugurin. Muli siyang lumapit sa akin at mahigpit na dinakma ang kwelo ng damit ko dahilan upang mahirapan akong huminga.

“Steeve, nahihirapan a-akong h-huminga.” pakiramdam ko ay violet na ang mukha ko dahil sa kakapusan na sa hangin.

“Anak! anong ginagawa mo? Steeve tama na!” nang marinig ang tinig ni tita Yeng ay biglang kumalma si Steeve. Binitawan niya ang aking kwelyo at parang bata na lumapit sa mama niya at nagsumbong na tila ba ay inagawan ng canndy sa tindahan.

“SHHH! Tahan na Steeve. Everything will be alright ok? Just wait ok?” maluha luhang sambit ni tita Yeng. Nang magtama ang aming panigin ay humiwalay siya sa pagkakayakap sa anak at agad na lumapit sa akin.

“Ikaw anak ayos ka lang ba? Saang parte ka pa nasugatan? Pasensya ka na sa anak ko huh.” sa pgkakataong ito ay muli na namang umiyak si tita Yeng.

Ilang sandali pa ang lumipas nang maging mahinahon na rin si Steeve dahil sa nainom niyang gamot. Bali sa kaso ni Steeve ay para na siyang nakamaintenance dahil kapag hindi siya nakainom ng gamot niya ay mag-iiba ang mood niya.

“Oh anong nangyari jan sa mukha mo?” tanong niya pa na pinasadahan pa ng tingin ang mukha ko.

“Iniwas ko naman ang paningin ko, ayoko ring sabihin siya ang may kagagawan nito dahil ayokong sisihin niya ang sarili niya.

“Wala, nadapa lang” pagsisinungaling ko, natawa naman siya.

“Tanga naman nun, di natingin sa daan.” biro niya na nginitian ko na lang. Nagpatuloy na kami sa paglalakad. Ang sakit sa katawan ay akin na ring nararamdaman nguni’t hindi ko ito ininda pa dahil ayoko pang masira ang naging magandang mood ni Steeve.

“Oh siya, dito na lang ako. Mag-iingat ka Steeve.”  sambit ko nang madaanan ang aming kanto. Tumigil din sila at humarap sa akin.

“Pasensya ka na anak ah,” malungkot na sambit ni tita. Ngumiti lamang ako sa kaniya at saka hinarap ang nakangiting si Steeve.

“Mag-iingat k. Lampa ka pa naman hahaha. Ang laki ng bangas mo oh, sayang hindi ko nakita.”  natatawang sambit naman ni Steeve na tinawanan ko rin. Gustuhin ko mang bigwasan siya sa pang-iinsulto niya na siya rin naman ang may gawa. Kung hindi ko lang din talaga inaalala ang kalagayan niya ay baka nakatikim na rin siya sa akin.

“Nye… nye.. oh siya, sige na. Pagod na rin si Tita, mag-iingat din kayo.”

Matapos nom ay nagpatuloy na sila sa paglalakad habang ako ay nakatanaw pa rin sa kanilang likuran na ngayon ay nilalamon na ng kadiliman.

Ang ngiti ay bumalatay sa aking labi kasabay ng pagwagayway ng kanang kamay nang makitang lumingon sa gawi ko si Steeve habang nakangiting kumakaway.

Hindi ko alam kung hanggang saan ang kaya kong ibigay para protektahan ka, hindi ako mangangakong nandiyan ako palagi sa tabi mo, pero gagawin ko ang lahat para masamahan ka sa lahat ng pagsubok mo sa buhay. BILANG ISANG KAIBIGAN MO.

Aking pinahiran ang aking luha nang makitang tumalikod na si Steeve. Ang bigat sa pakiramdam. Halos wala akong magawa. Mabigat ang loob na nagpatuloy ako sa paglalakad hanggang sa marating na ang aming bahay at doo’y nagpahinga.

Perdóname, Padre (Forgive me, father)

“Panginoon, ako’y iyong patawarin sapagkat ako’y nagkasala sa iyo.” Ako ay kasalukuyang nakaluhod at nakatungo habang tangan ang isang rosaryo.

“Hindi ko lubos limiin na tama ang aking sapantaha. Sapagkat naapuhap ko na lamang ang aking sarili na nagdarahop sa tuwing siya ang aking kaharap. Dumatal na lamang ang isang araw na ako’y namamanglaw sa tuwina lalo na’t nakikita ko siyang kasama ang kaniyang asawa. Akin na lamang nililo ang aking puso sapagkat mawawala ang aking kahalangdan kapag ito’y aking ipinagpatuloy. Panginoon, ako y bigyan mo ng kandili at lakas ng loob upang aking mapigilan ang maling nararamdaman ko sa ginoong Lorenzo. Alam kong ito ay mali, mali dahil ako ay isa sa inyong alagad, siya naman ay isang ginoong mayroon na ring asawa, at higit sa lahat ay mali itong nararamdaman ko sapagkat mali na umibig ang isang tulad ko sa kapwa ko rin na isang ginoo. Nawa’y ako’y iyong tulungan at ako’y nagsusumamo sa iyo.” Matapos kong magkonpesyon ay tumayo ako mula sa pagkakaluhod at muling isinilid ang rosaryong tangan ko kanina.

“Padre Sevastian, mabuti na lamang ay nakita na kita. Kanina pa po kita hinahanap sapagkat nais kong iabot ang liham na ipinaabot ni ginoong Lorenzo sa iyo.” Bungad ni Selyo na isang malugod na sakristan dito sa loob ng simbahan ng San Miguel. Iniabot niya sa akin ang isang kayumangging papel na sa tingin ko ay ito ang liham na ipinaabot ni ginoong Lorenzo, ito naman ay aking tinanggap. Nang mahawakan ang liham ay kakaibang tibok ang aking naramdaman sa aking dibdib. Ang ngiti ay hindi ko na nakayanan pang ilabas.

“Maraming salamat sa iyo Selyo. Maaari mo na akong iwan.” Tumango na lamang siya at gaya ng aking iniutos ay umalis na rin siya. Ako’y natungo sa aking silid at agad na ikinandado iyon. Ako’y naupo sa aking papag at pinakatitigan ang liham na tangan ko ngayon. Hindi magkamaliw ang sayang aking nararamdaman sa mga sandaling ito. Maykakaibang kiliti ang aking naramdaman nang mabasa ang aking ngalan sa liham na kaniyang ipinadala. Matagal ko pa itong pinakatitigan bago ko ito binasa.

’ Para kay padre Sevastian,

  Buenos noches, padre Sevastian. Alam kong sa mga oras na ito ay natanggap mo na ang aking liham pagdating ng dapit hapon. Ang liham po na ito ay isang imbitasyon para sa nalalapit na kaarawan ng aking ama na si Don. Diosdado. Malugod ka naming inaanyayahan na dumalo sa munting pagsasalo na gaganapin bukas. Nawa'y mapaunlakam mo ang aming imbitasyon. Muchas gracias! 

— Lorenzo Santiago.

Hindi magkamayaw ang sayang aking nararamdaman sa mga oras na ito. Tila ako’y nakaakap sa alaapap sa mga oras na ito. Tunay na nagagalak ako sapagkat hindi niya nakaligdaan na imbitahan ako.

Muli kong hinagkan ang liham at inakap ito. Nililimi na sana’y si ginoong Lorenzo na lamang ang aking kayakap sa mga sandaling ito.

Hindi pa ako nakontento, ako’y pumikit at marahang idinampi sa aking ilong ang munting papel na naglalaman ng liham. Naaamoy ko ang tinta na nagmumula sa panulat na kaniyang ginamit, maging ang amoy ng ginamit na papel. Nguni’t nangingibabaw sa aking ilong ang natural na amoy ng isang ginoo. Napakabango nito sa aking pang-amoy kung kaya’t paulit-ulit ko itong nilanghap na tila isang masarap na pagkain.

Tila ako’y nababaliw na sa mga sandaling ito. Hindi ko mawari ang aking pakiramdam. Naghalo ang tuwa, at sarap sa pakiramdam. Nguni’t mayroong isang pakiramdam na alam kong kakaiba nguni’t hindi na bago sa akin. Kakaibang init ang hatid nito sa akin. Hindi init na nagmumula sa paligid, kundi init na kahit na sinong tao ay hindi ito kayang takasan maging iwasan.

Dali-dali kong hinubad ang aking suot na abito, malamig ang kapaligiran nguni’t mainit ang aking pakiramdam. Muli kong kinuha ang liham at agad iyong nilanghap.

Tila ako’y nasa alapaap sa mga oras na ito. Naghalo ang amoy ng papel at ang kakaibang amoy na sa aking tingin ay amoy ni ginoong Lorenzo. Kakaiba ang amoy nito kaya nakasisiguro ako na sa kaniya ang amoy na ito.

Sa kaisipang iyon ay lalong nag-init ang aking katawan dahilan upang mas lalo kong bilisan ang pagtaas-baba ng aking kamay habang tangan ang aking kahabaan.

Ako’y nahiga at inilagay sa aking mukha ang liham, muli ko itong sininghap habang ang aking kanang kamay ay mabilis ang pagtaas-baba sa aking kahabaan, samantalang ang aking kaliwang kamay naman ay nilalandas ang aking buong katawan dahilan upang maragdagan ang init sa buo kong katawan.

Bumilis ang aking paghinga, tagaktag na rin ang aking pawis lalo na sa aking mukha dahil nakatabing pa rin sa aking mukha ang liham na sa palagay ko ay basa na ito ng pawis sa mga sandaling ito.

Kasabay ng mabilis na paghinga ay ang pagbilis din ng aking kamay. Ako’y napaungol nang marating ang karurok-rurukan ng aking pagkatao. Ramdam ko ang init ng puting likido sa aking kabuhan. Napakarami nito. Sobrang bilis pa rin ng aking paghinga maging ang tibok ng aking puso.

Muli kong kinuha ang liham na mabuti’y hindi gaanong naabutan ng aking pagsisikap. Muli kong itong binasa at muling napangiti. Tumigil ang aking paningin sa pangalan ni ginoong Lorenzo. Muli akong napangiti at napapikit. Muli kong inilapit ang papel at saka ito dinampiaan ng halik sa mismong pangalan ni ginoong Lorenzo.

‘Oh Dios ko! Ako’y patawarin mo. Alam kong mali itong nagawa ko, nguni’t hindi ko masisisi ang aking sarili sapagkat ako’y umibig sa lamang sa isang ginoo.’

HIS PERFECT IMPERFECTION

Kasalukuyan akong nakahiga rito ngayon sa ilalim ng isang puno. Masyadong maaliwalas ang gabi kaya kitang-kita mo ang kagandahan ng kalawakan at ang mga ngumingiting mga bituin. Natinag ako nang biglang may tumabi sa akin. Sinilip ko ang taong ito at agad din na natigilan nang makitang si Eros ang taong ito. Masyadong mahaba ang katahimikan na bumabalot sa aming dalawa. Hindi ako komportable na makatabi siya dahil pinangungunahan ako ng aking kaba. Hindi naman sa ayaw ko sa kaniya, masiyado siyang guwapo kaya kung sino man ang matatabihan niya ay makararamdam ng ganito, na gaya ko.

“Ang buhay ng isang tao ay hindi natin alam kung hanggang saan magtatagal o kung hanggang saan magpapatuloy. Hindi natin alam ang daloy ng ating buhay, kaya ika nga ng iba; cherish your day. De-joke! Hindi ko alam kung ayan ba ang tamang term na sinasabi ng iba.” napatingin ako sa kaniya, hindi ko alam kung seryoso ba siya sa mga sinasabi niya o nagbibiro lang siya. Pinakatitigan ko ang kaniyang mukha na hanggang ngayon ay nakatingin pa rin sa kawalan. Pigilan ko man ang aking sarili nguni’t tila nahipnotismo ito dahilan para lalo akong mapatingin sa kaniya dahilan upang akin na ring napag-aralan ang kabuohan niya.

Masyadong matangos ang kaniyang ilong na halos kasing tangos din ng kaniyang gulunggulungan. Ang perpektong pagkakahulma ng kaniyang panga ang siyang lalong nagbibigay dating sa kaniyang kabuohan. Ang pilantik ng kaniyang pilikmata na nakaibabaw sa mga mata niyang tila inaantok nguni’t siyang napakanda sa lahat ng bahagi ng kaniyang mukha. May kakapalan din ang kaniyang kilay na tila hinugisan dahil sa pagkaperpekto ng hugis nito. Ang buhok niyang bagsak na katamtaman ang haba, ang siyang lalong nagpaangat sa kaniyang kagandahang mukha. Ang hugis puso at natural na kulay pula niyang labi na sa aking palagay ay napakalambot nito. Sa isang salita, masiyadong perpekto ang kaniyang mukha, napaisip tuloy ako kung ano pa ang perpekto sa kaniya?

“Huwag mo masyadong sanayin ang sarili mo na pagmasdan ang mukha ko, baka makabisado mo iyan at hindi mo na makalimutan.” Natinag ako nang muli siyang magsalita at lalo akong natigilan nang bigla niyang inilingon sa akin ang kaniyang mukha dahilan upang magtama ang aming mga mata. Masyado siyang seryoso dahilan upang mapalunok ako ng sariling laway.

“Hindi ko alam na, dito ko lang din pala makikita ang perpektong mundo” muli akong natameme sa mga sandaling ito. Hindi ako nakapag-react agad dahil nang bitawan niya ang salitang iyon ay nakatingin siya sa akin. Sumilay ang ngiti sa kaniyang labi nang makitang natigilan ako sa sinabi niya. Dahil doon ay nakita ko ang maputi at perpektong pantay ng kaniyang mga ngipin. Doon ko napagtanto na maging ang kaniyang mga ngipin ay perpekto rin!

“Nagulat ba kita?” tanong niya, iling lamang ang aking naitugon dahil sa kawalan ng boses para makapagsalita. “Pipe k aba?” muling tanong niya dahilan upang lalo akong mawalan ng boses. Hindi pa rin kasi nagpo-process sa utak ko ngayon na katabi ko ang isang Eros at nag-initiate na kausapin ako.

“Badtrip naman oh, nawawalan ako ng angas dito eh.” Rinig ko pang bulong niya. Hindi na muli siyang kumibo at muling tumitig na lamang sa kalangitan.

“Andaming mga bituin noh?” tanong niya habang ang tingin ay nasa kalangitan pa rin. Hindi ko na rin tinignan pa iyon dahil nakikita ko naman. “Alam mo ba, kapag daw maraming mga bituin, pwede mong isulat ang pangalan ng taong gusto mo.” Sa sinabi niyang iyon ay napatingin ako sa kaniya. Hindi ko alam na korni rin pala siyang side. Sa gandang lalaki, masyadong naniniwala sa mga ganoong bagay.

“Alam kong iniisip mo na ang korni ko, pero sabi nila ay totoo raw iyon. Kaya kung may gusto ka, grab the opportunity na isulat ang pangalan niya sa mga bituin.” Dagdag niya pa na itinaas ang kanang kamay at itinuro ang mga bituin. Doon ako muling napatingin sa kaniya lalo na sa kaniyang mga mata. Masyado iyong seryoso kaya hirap para sa akin na sabihing nagbibiro siya. Masiyadong honest ang kaniyang mga mata.

“Ang sabi nila, kailangan magkakadikit ang pagkakasulat mo sa pangalan ng taong iyon.” Muli akong napatingin sa hintuturo niya na ngayon ay gumagalaw na.

N-I-C-O-L-E

Nicole? Hindi ko alam kung nagkataon lang iyon pero bawat galaw ng hintuturo niya ay nakikita ko at buong-buo sa isip ko kaya hindi ako maaaring magkamali. Ayokong mag-assume dahil hindi lang naman ako ang Nicole sa mundo.

“Nabasa mo ba?” tanong niya at lumingon pa sa akin dahilan upang magtama an gaming mga mata. Ako’y napalunok ng aking laway dahil sa nakikita kong pagkamangha sa kaniyang mga mata na tila mas may magandang bituin pa siyang nakikita nang magtama an gaming mga mata.

“A-ah… Oo, n-nakita ko nga.” Utal na tugon na ikinabigla niya

“Nakakapahsalita ka pala? Cute”

“Eh??”

“Nakita mo naman iyong isinulat ko hindi ba? Oo Nicole, gusto kita.” Hindi ko alam kung gaano na kalaki ang mga mata ko sa pagkagulat sa sinabi niyang iyon. Halos umikot pa ang aking paningin dahil hindi nagpo-process sa utak ko ang presensiya niya lalo na ang mga pinagsasabi niya.

Humanap ako ng butas kung siya ba ay nagbibiro lamang kaya tumingin ako sa maganda niyang mga mata nguni’t sinseridad ang nakikita ko mula rito. Kita ko ang kaba sa kaniyang itsura dahil sa pawis na namumuo sa kaniyang noo kahit na malamig naman ang paligid. Maging ang paglunok niya rin ng sariling laway hindi nakawala sa aking paningin.

“Taena! hindi ganito ang prinaktis kong confession eh. Hindi ko alam na kusa ko iyong sasabihin at magkukusang kumawala sa loob ko.” Kakamot-kamot sa ulong aniya niya. Kasalukuyan pa rin akong lutang sa mga sandaling ito.

“Kailangan mo pa bang hulugan ng piso para magsalita?” bigla ay irritable ang naging tono niya. “Don’t get me wrong ok? Hindi kasi ganooon kadali ang mag-confess out of nowhere, and I’m really sorry for that. I mean it, may sabihin ka man o wala, liligawan kita.” Natulala ako sa mga pinagsasabi niya, nguni’t hindi ko maipagkakaila na kinikilig ako sa mga oras na ito.

“Ano, tayo na ba?” muling tanong niya. Napakunot naman ang aking noo sa tanong niyang iyon. Hindi pa man ako nakakapagsalita ay bumirit na naman siya ng salita. “Ok, tayo na.” nakangiting aniya at saka kinuha ang aking kamay at saka hinalikan iyon. Hindi pa siya nakuntento dahil idinikit niya ang kaniyang katawan sa akin at saka ako hinagkan sa pamamagitan ng malayamyang yakap nguni’t ramdam ang pananabik.

“I will not promise anything, but I guarantee you na I will give my full efforts para iparamdam sa iyo na gusto kita.” Hindi ko na napigilan pa ang aking sarili na mapangiti sa mga sandaling ito. Masyadong nag-uumapaw sa saya, gulat, at kilig ang emosyon ko.

Nguni’t ang sayang iyon ay naglaho na parang bula sa aking isipan. Ngayon na ang aming unang buwan, may inihanda akong sorpresa sa kaniya nguni’t hindi ko alam na siya pala ang may surpresa.

“B-Babe, let me explain!” ngarag ang kaniyang tinig, hindi niya rin inaasahan.

“So all this time pala niloloko mo l-lang ako?” nasapo ko ang aking noo at ang luha ay dumaloy mula sa aking mga mata pababa sa aking pisngi.

“H-Hindi kita niloko, promise. B-Babe, let me explain please!” pagmamakaawa niya. Kita ko na rin ang takot sa mga mata niya maging ang pamumuo ng kaniyang luha.

“H-Hindi mo na kailangang magpaliwanag sa akin Eros. Narinig ko na ang lahat. All t-this time pala, palaro mo lang lahat? Ang sakit mong maglaro Eros. Ang sakit!” hindi ko na pinigilan pa ang sarili ko na magin mahina sa harap niya. “Ang sakit mapaglaruan Eros. All this time pala, nasa loob ng pustahan ang buong pagkatao ko!” wala na akong ibang nararamdaman sa mga oras na ito kundi sakit.

“Oo, pumayag ako sa pustahang iyon dahil alam kong mabe-benefits koi yon. Believe me, babe!” pagsusumamo niya.

“Benefits? Hindi ko alam na ganiyan ka pala sa mukhang pera Eros”

“Sige, sabihin mo na lahat ng gusto mong sabihin sa akin pero iyon talaga ang totoo. Pumayag ako sa pustahang iyon dahil para mayroon akong rason na umamin sa iyo nang hindi nila ako inaasar. Pumayag ako sa deal na iyon dahil alam kong kaya kong ipanalo ang nararamdaman ko”

’“Pero pwede mo namang gawin iyon nang walang involve na pera Eros”

“I know, and I’m sorry dahil hindi ko iyon naisip. I grab the opportunity because I really wanted to be with you! Masyado akong natakot sa sasabihin ng iba, and lately ko lang din napagtanto iyon. Gusto ko namang sabihin sa iyo eh, kaso natatakot ako nab aka magbago ka. I’m really really sorry babe!” lumuluhang paliwanag niya. Halos maiyak din ako nang bigla siyang lumuhod sa akin at muling nagmakaawa. Ramdam ko ang sinseridad sa lahat ng mga sinasabi niya. Hindi ko rin alam, masyadong panatag ang puso ko na nagsasabi siya ng totoo dahil iyon ang nakikita ko sa mga mata niya.

“Hindi mo na kailangang gawin iyan, tumayo ka na. I forgive you” nakangiting sambit ko. Tumahan naman siya mula sa pagkakaiyak

“Bati na ba tayo?” namamaos niyang tanong. Hindi ko alam bakit biglang naging cute siya sa mga oras na ito. Ikinubli koi yon.

“G-Galit k aba? S-sorry na”

“Oo, galit ako. Pero akin ka pa rin” matapos kong sabihin iyon ay tinalikuran ko na siya nang magaan ang loob. Naniniwala ako sa mga sinasabi niya. Sa isang buwan naming, mas nakita kong nauuna ang actions niya kaysa sa mga salita niya. Dahil don, nagtitiwala ako.

P.S 

SORRY LAME ANG LAST PART HUHU

SERBIS

Kasalukuyan akong naglalakad ngayon. Masyadong nakakapagod ang buong linggo, parang hindi rin kaya ito ng isang pahingahan. Habang naglalakad dito sa Pedro Gil ay napatigil ako sa isang bagong shop. Maganda ang ambiance nito, masyadong maaliwalas. Maliwanag din siya. Bago lamang ito, mukhang isang buwan na ata ang nakararaan nang itinayo ito.

Dahil sa kyuryusidad ay pumasok ako, pagkabungad ko sa hallway ay tumambad sa akin ang maaliwalas na waiting area. Agad ding nagpakita ang isang babae na sa tingin ko ay isa sa staff ng spa na ito.

“Yes po sir? Full body massage?” nakangiting tanong niya. Napaisip naman ako, pakiramdam ko rin ay napakaraming lamig na ng katawan ko kaya siguro ganito na lang din kabilis kung ako ay mapagod.

Actually wala akong alam sa ganito, ito ang unang beses na makakapasok sa loob ng isang spa.

“May mga promo ho ba kayo?” Muntikan ko nang masabi na ito ang unang beses na papasok ako sa loob ng spa. Hindi naman sa natatakot akong mahusgahan, nahihiya lang ako.

“Ahh yess po sir, we have a Pamper Yourself Promo, which is isang full-body massage at makakuha ng isa pang massage namg libre para sa iyong kaibigan o mahal sa buhay. Perfect ito para sa bonding moments o para sa mga gustong mag-relax nang sabay. Pero since ikaw lang naman mag-isa ser, I will recommend our new promo which is, Solo Escape Package - 25% Off po ito. Mag-book lamang po sa aming eksklusibong Solo Escape Package at makakuha ng ka 25% discount! Kasama na rito ang 60-minutong full-body massage, rejuvenating facial, at relaxing foot spa. Perfect po iyan para sa mga nais mag-relax at mag-recharge nang walang abala like you sir.” Napangiti na lamang ako sa sinabi ng spa receptionist na ito. Wala kasi akong maintindihan eh.

“How much naman po ang promo ng Solo Escape Package?” tanong ko, agad namang nagbuklat ng flyer ang babae at saka nakangiting lumapit sa akin.

“Here ser, our solo escape package is worth 3,300 pesos pero since may 25% discount po siya, bali magiging 2,500 na lamg po siya.” agad akong napalunok sa presyong iyon. Tho kaya naman ng budget ko pero I think masyado siyang pricey para sa akin na bago pa lamang sa ganito.

“Sige po, pakibook na lang po ako jan. Salamat!” Sa kabila non ay napasubok ako. Wala rin naman sigurong mawawala kung aking susubukan.

“Noted po ser.” tugon ng receptionist at saka nagtungo ng kaha at saka nagpipindot. Inilibot ko na lamang ang aking nga mata. Maaliwalas dito sa waiting area habang sa kasunod naman na pinto ay dim na ang lights.

“Here ser, pasok na lang po kayo sa room 143. Thank you ser, Sa aming spa, mararanasan mo ang tunay na kapayapaan at rejuvenation. Ibigay sa iyong katawan ang karapat-dapat na pahinga sa pamamagitan ng aming mga luxurious massage, rejuvenating facial treatments, at relaxing saunas.” Tinunguhan ko na lamang siya at saka naglakad papunta sa room na binigay niya.

Muli kong inilibot ang aking paningin, modernisado ang spa na ito. Masyadong maluwag ang spa na ito, masyado ring elegante ang interiors na binalutan ng neutral at natural na disenyo.

Pagkapasok ko sa room ay sinalubong ako ng isang staff at nakangiting iniabot sa akin ang isang roba, tsinelas, at isang tuwalya, kasabay non ay inabutan din ako ng isang drink na hindi ko alam kung ano. Hindi ko rin narinig masydo dahil masyado akong lulong aa katitingin. Narerelax kasi ang isip ko sa lugar. Masydong nagbibigay ng kapayapaan sa aking isipan.

Matapos ang ilang sessions ay narito na ako ngayon sa isa pang private room na nakapaloob pa rin sa kwartong pinasukan ko. Nakakatuwa dahil hindi ko alam na ganito pala talaga kalawak ang spa na ito na kung titignan mo sa labas ay masasabi mo na napakaliit nito.

Muli akong inasikaso ng isang staff nguni’t sa pagkakataong ito ay lalaki na.

“Magandang gabi po sir, please come in” bungad nito. Nakasuot ito ng puting uniporme. Matikas ang kaniyang pangangatawan, mukhang kasing edaran ko lang din siya. Mukhang may itsura, nguni’t hindi ko ganoon kabatid dahil sa suot nito g mask.

Iginiya niya ako sa isang higaan at doon ay hubo’t hubad na ako nguni’t ako naman ay nakadapa.

“Lagyan ko na po kayo ng oil sir,” wala na akong lakas na magsalita pa kaya tango na lamang ang naisagot ko.

May- maya ay naramdaman ko na ang kamay niyang humahaplos na sa aking likuran. Masyadong magaan ang kaniyang kamay.

Mabango ang oil na ipinahid niya, sakto lang din ang lamig nito dahilan upang marelax ang mga muscles ko.

“Ilang taon na po kayo sir?” maya-maya’y tanong niya.

“23 na, ikaw ba” tugon ko habang nakapikit. Ninanamnam ang bawat haplos niya sa aking katawan na nung una ay medyo conscious pa ako dahil ito ang unang beses na may hahawak sa buong katawan ko.

“Magkasing edaran lang pala tayo sir,” muling sambit niya habang patuloy siya sa paghagod sa buo kong katawan.

“Nagg-gym po ba kayo sir?” Muling tanong niya. Sa dami niyang tanong ay hindi ako makapag-isip nang maayos. Nguni’t kabastusan naman siguro kung hindi ko siya sasagutin lalo pa’t maayos naman ang kaniyang pagkakatanong.

“I dont have time eh kaya hindi ako nakakapag gym, tho I really wanted to but I really don’t know how to manage my time.” tugon ko naman.

“Ows, angas sir ah. Hindi kayo nagg-gym pero ang ganda ng katawan niyo. Hindi naman po sa ano pero ang katawan niyo po ang unang beses kong nakita na ganito kaperpekto.” Hindi ko alam ang sasabihin ko, naiilang ako sa mga oras na ito.

Hindi na muli siya nagtanong o nagsalita pa, minabuti ko na rin iyon dahil gusto ko talagang irelax maging ang isip ko.

Nang matapos siya sa aking batok at likod ay talagang napakasarap sa katawan. Hindi ko alam na ganito pala ang pakiramdam na nagpapahilot ka, tho may parte na masakit dahil may minsan na napapadiin nguni’t hidni naman iyon naging rason para indahin nang malala.

Nagsitayuan ang aking balahibo nang maramdaman ang kaniyang malamig na kamay sa aking pang-upo. Hindi ko iyon inaasahan kaya medyo nagulat ako, isa rin iyon sa minasahe niya. Aminin ko man, pero masarap din iyon sa pakiramdam. Nang matapos sa likod ay pinatihaya niya ako. Nakaramdam na naman ako ng conscious dahil kita na ang buong katawan ko, may isang maliit na tuwalya lamang ang nakatakip sa aking alaga. Napangiwi ako, hindi rin pala magandang ideya ang magpamassage nang ganito, nahihiya ako sa sarili ko.

“Napakaganda talaga ng katawan niyo sir.” muling papuri niya, mabuti na lang din talaga ay mayroong takip ang aking mga mata its a good thing na rin para hindi ko makita ang kung ano ang ginagawa niya.

“Ahh hehe, thanks” nahihiyang tugon ko. Nag-umpisa na naman siyang magpahid ng oil sa aking katawan. Inuna niya ang aking dibdib pababa sa aking tiyan. Ramdam ko ang kakaibang hagod sa mga kamay niya. Naroon ang ingat at gigil lalo na kapag bababa na sa aking tiyan.

“Hindi ko akalain na may ganito pala talagang kagandang katawan. Kumbaga normal ito kumpara sa iba na pilit at artipisyal” hindi ko maunawaan ang sinabi niya, nguni’t nakakaramdam na ako ng balisa sa mga sinasabi niya. Pakiramdam ko ay wala na ito sa serbisyo niya. Ang isama ang kaniyang emosyon sa kaniyang trabaho.

Sa pagkakataong ito ay lalong bumaba ang kaniyang haplos papunta naman sa aking balakang. Masyadong banayad ang kaniyang haplos, nguni’t ako’y nabigla nang maramdamang dumagi ang aking santol sa kaniyang kamay.

Hindi ko na lamang iyon pinansin pa dahil baka hindi naman sinasadya, nguni’t sa ikaapat na pagkakataon ay napatanggal na ako ng aking piring.

“B-Boss, kasama ho ba sa hilot yung ginagawa niyo ngayon?” balisang tanong ko. Hindi na ako komportable sa sitwasyon na ito.

Nang tignan ko ang mga mata niya ay masyado na iyong malamya, hindi ko maintindihan kung anong tingin iyon, hindi naman nakakadiri nguni’t nagbibigay ito sa akin ng pagkabalisa.

“Gusto niyo po ba sir ng extra-service?” nangunot ang noo ko sa tanong niyang iyon.

“K-Kasali ba yan sa promo or sa services niyo? Hindi kasi nasabi sa akin ng receptionist iyan.”

“Hindi naman po kasi siya sinasabi ron sir, dito lang po iyon inooffer.” agad akong kinilabutan nang bigla niyang dakmain ang aking alaga. Ito ang kauna-unahang pangyayari na mayroong dumakma roon.

“Is this your extra service?” Balisang tanong ko, tango naman ang isinagot niya habang patuloy na hinihimas ang alaga ko na ngayon ay until-until na ring nagigising.

“C-Can you  please take off your hand into my thing? I actually feel uncomfortable na eh.” balisa na talaga ako sa mga oras na ito. Hindi ganitong relax ang gusto ko. Pakiramdam ko ay pagkatapos niyo ay trauma na ang dala ko pagkalabas sa spa na ito.

Hindi siya natinag sa sinabi ko, bagkus ay tinanggal niya pa ang tabing sa aking alaga dahilan upang tumambad sa kaniya ang aking buong hubad na katawan. Hindi ko na rin nagawa pang takpan pa iyon dahil agad niya iyong dinakma.

Nanginginig ang katawan ko sa takot. He’s harassing me!

“H-Hey! That’s harassment! Y-You’re harassing me!” nanginginig na banta ko sa kaniya. Hindi siya natinag bagkus ay maliyo-liyo pa siyang tumitig sa akin at saka nagpatuloy sa kaniyang ginagawa.

Ang lamig at init ng kaniyang kamay ay nagbigay ng kakaibang init sa aking katawan. Masyadong malakas ang tama nito sa akin dahil ngayon ko lamang ito naramdan ever since. Wala pang sinuman ang nakagawa nito sa akin! And yes! I’m still a virgin but now, I think i am not.

“Sorry sir, kahit huwag niyo nang bayaran ang extra service niyo. Masyado akong na amaze sa katwan niyo eh. Hindi ko alam pero naaakit ako. Nalilibugan ako sa inyo sir.” muli akong kinilabutan sa sinabi niyang iyon. Hindi ako makapalag dahil nanginginig talaga ang buo kong katawan.

The next thing he did was he sucked my thing. Kakaibang pakiramdam muli ang bumalot sa aking katawan lalo na kapag mararamdaman ko ang kaniyang lalamunan. I just admit that, masarap ito sa pakiramdam. Nguni’t alam kong ang sarap na ito ay mali!

Hindi tama ang ginagawa niya! Harassment na ang ginagawa niya!

“Y-You should stop!” sa pagkakataong ito ay naitulak ko ang ulo niya dahilan upang maluwa niya ang alaga kong naglalama na sa laway na galing sa kaniya.

“I said no diba? You’re raping me!” sigaw ko, mukhang hindi talaga siya natitinag. Liyo na ang kaniyang mga mata.

“I’m so sorry sir, ngayon lang po please! Masasarapan ka rin po sir promise!” Pagmamatigas niya, lumayo ako nang bigla siyang lumapit sa akin. Nang maramdamang wala nang maatrasan ay saka niya hinuli ang aking mga kamay at saka ipinukol iyon sa magkabila kong gilid.

Ngumisi siya sa akin at saka ako hinalikan sa aking pisngi. Bumaba ang kaniyang halik sa aking panga hanggang sa bumaba iyon sa aking dibdib. Nang nalasahan niya siguro ang oil ay agad niyang pinunasan ang aking katawan nguni’t hindi niya hinayaang makapalag ako kaya agad niyang siniil ang aking labi.

Malambot ang kaniyang labi, magaling din siyang humalik. Hindi ko masabing magaling dahil ito rin ang unang beses na hinalikan ako, at muli, ang sarap nito sa pakiramdam. Ang hirap kontrolin ng aking sarili sa mga sandaling ito. Alam kong mali ito nguni’t may parte sa akin na gusto ang ginagawa niya.

Hanggang sa hindi ko na namalayan na sinasabayan ko na pala ang kaniyang paghalik.

Napangiti siya dahilan upang muling bumaba ang kaniyang labi. Dumako naman siya sa aking dibdib at pinanggigilan iyon ng halik.

“U-Ughhh f-fvckkk!” ungol ko nang bigla niyang siilin ang aking nipples. Napakasarap non sa pakiramdam. Kakaibang kiliti ang nagagawa nito sa aking kabuohan.

Muling bumaba ang kaniyang labi, ngayon ay pinanggigilan naman ang aking tiyan. Matapos ay sa aking bewang hanggang sa mahinto siya sa aking alaga. Napapikit ako nang marahan niyang himasin ang aking alaga. Dinilaan niya ito mula ulo hanggang katawan. Halos kasing haba ng kaniyang mukha ang aking alaga dahilan upang buong mukha nya ang napatungan ng aking alaga.

“Uughhhh…. Shit!” Mura ko namg muli niyang isagad ang pagkakasubo sa aking alaga. Paulit-ulit niya iyong ginawa. Tanging ungol lamang ang aking nagagawa sa mga sandaling ito.

Kakaibang romansa ang bumalot sa aking katawan nang isabay niya ang aking magkabilang nipples. Napapamura ako sa sarap ng ginagawa niya! Hindi ko mawari ang pakiramdam. Ang lahat ng ito ay bago sa akin.

Mula sa kinatatayuan namin ay tumuwad siya sa harap ko at iginiya ang aking alaga sa kaniyang butas. Marahan niyang ipinasok iyon sa kaniyang loob hanggang sa muli akong mapaungol nang maramdaman ang init ng kaniuang loob.

“Ughhh… fcvkkk!” muli akong napamura nang nag-umpisa na siyang gumalaw. Nang una’y hindi ko siya masabayan nguni’t nang tumagal ay nakukuha ko na ang kaniyang ritmo.

Hinawakan ko ang kaniyang balakang at doon ay lalong idiniin ang aking katawan sa kaniyang loob.

Matapos sa ganoong posisyon ay humiga ako at saka niya muling ipinasok ang aking alaga sa kaniyang butas.

“Ughh… m-make it faster! Shiit! Ughhh!” mulang usal ko. Ang nginig na nararamdam ko kanina ay napalitan na ng init ng katawan. Pero alam kong pagkatapos nito, hindi na ako muling uulit pa.

“Ughhj.. ughhj.. sige pa sir ughh!” ungol niya, kasalukuyan siya ngayong nakahiga habang ang parehong mga paanay nakapatong sa aking balikat. Sa sinabi niyang iyon ay lalo akong nalibugan.

Habang tumatagal ay pabilis na nang pabilis ang pagbayo ko sa kaniyang ibabaw. Nakikita ko rin ang buo niyang reaksyon. Alam kong naghalo ang sakit at sarap sa kaniya, hindi naman sa ano pero malaki itong alaga ko.

“Ughhh.. fchkkk..” malakas na ungol ko at hindi na nahugot pa ang alaga kong nakapasok sa kaniyang kuweba. Alam kong marami ang pinutok ko. Isang linggo rin iyong naipon kaya ganoon na lang din karami ang nailabas ko sa sandaling ito.

Matapos ng nangyari ay hindi na ako nagsalita pa, hindi na rin nasundan pa iyon dahil matapos ng nangyari ay lumabas na ako ng spa. At sa tingin ko ay hindi na ako muling babalik pa.

Gaya nga ng sinabi ko kanina, trauma ang makukuha ko pagkalabas ng spa na iyon. Nguni’t paano ko rin masasabi na rape iyon or harassment kung ginusto ko rin? But I don’t have a choice!  Nagawa ko iyon dahil kailangan ko rin.

Napasabunot na lamang ako sa aking sariling buhok. Hindi ko alam kung papaano ko iyon kakalimutan gayong isa iyon sa isang maruming karanasan at alaala na alam ko na kahit na sino ay hindi gugustuhing maranasan.

Mahirap kapag kinuha at inabuso ang iyong kahinaan. Wala kang magawa dahil wala ka namang pamimilian.

Napapikit na lamang ako sa aking sarili, pakiramdam ko ay ang dumi ko ng tao.

Hiyang hiya ako sa sarili ko, awang awa ako.

Paint of Love

Paint of destiny

“Ang sakit ng ulo ko! Nakakainis!” paghihimutok ni Jigs

“Anong sagot mo sa number 45 sa math, Kim?” sigaw naman ki Kevin

“143, ikaw?” tugon naman nito at makikita mo ang pagkafrustrate sa mukha ni Kevin nang marinig ang tugon ni Kim.

“Pakshettt! 142 ang sagot ko ron eh! Nakakinis! Kaya ayoko ng math na yan eh, pahirap sa buhay!” paghihimutok naman nito at natawa naman kami.

“Saan kayo nahirapan?” Tanong ni Jigs, hindi ako kumibo pero ang dalawa ay hindi natigil sa kasasabi ng ang hirap ng ganito, ayoko ng ganiyan.

“Sameee! Hate ko talaga ang Science! Sakit sa ulo lalo na ng physics!” nangingiyak na sambit ni Kim at malakas na bumuntong hininga.

“Kanina ka pa walang kibo jan Caelum, nahirapan ka ba sa lahat?” puna sa akin ni Jigs, umiling lang ako bilang tugon. Sa aming lahat ay ako lang ang pinakatahimik. Ang tawag nga nila sa akin ay piso net dahil hindi raw ako gagana kapag hindi ako hinulugan ng piso.

Pero sa totoo lang, hindi naman talaga mahirap ang exam. Para sa akin na todo ang pagsisikap sa pag-aaral. Ganito siguro ang advantages ng nagpupursigi sa pag-aaral. Ginagawang sisiw ang exam. Pero hindi ko naman masisisi ang sarili ko na gawin iyon dahil wala akong choice. Pressured ako ng pamilya ko, dapat sa mata nila, wala akong laging mali.

“Iba talaga kapag anak ni Einstein eh noh? Penge ngang utak jan!” biro ni Kevin at nagtawanan kami.

“Hindi ka na nasanay, alam mo naman iyang kaibigan mo ay kailangan pang hulugan ng barya para magsalita.” pangungudyo naman ni Kim. 

“Oh siya, wag niyo na yang asarin dahil baka hindi na tayo pakopyahin nyan.” biro ni Jigs at tinaasan ko lang siya ng gitna kong daliri.

Masiyadong mainit ang panahon, kasalukuyan kaming naglalakad ngayon sa kalye ng Casañas. Wala na kasi kaming klase dahil shortened lang lagi kapag may exam.

“Ayoko pang umuwii!” sambit ni Kevin

“Ako rin, wala naman akong gagawin sa bahay eh.” segunda ni Kim

“What if pumunta tayo ngayon sa Mall?” suhestyon ni Jigs, nagliwanag naman ang mukha ng dalawa.

“G ako jaan!!!” masaya at excited na sigaw ng dalawa.

“Ikaw, Caelum sasama ka ba?” baling sa akin ni Kevin.  Umiling ako bilang tugon.

“May kailangan pa akong aralin, kayo na lang.”

“Ang kj mo! Tsaka ano pang aaralin mo? Hello, tapos na ang 4th quarter!”

“Kaya nga, tara na kasi!” pamimilit ni Jigs.

“Oo na!” buntong hininga akong sumunod sa kanila.

Muli kaming naglakad papuntang Dapitan para mag-abang ng jeep. Mas malapit sana ang Sm San Lazaro, pero mas maganda raw ang Sm Manila kaya doon na lang daw kami.

Halos apat o limang oras din ang itinagal namin sa loob ng mall dahil ang dami nilang pinuntahan, pumasok din kami sa isang photobooth na makikita sa groundfloor ng mall. Nilibot din nila ang buong Sm Stores, at nang mapagod ay sa McDo na kami kumain.

Ngayon naman ay pupunta naman kami sa National Museum. May parte sa loob ko na nakararamdam ng excitement dahil ang pagbisita sa mga Museo ang isa sa mga hilig ko.

Since medyo malapit ang National Museum of Fine Arts ay doon kami nagtungo. Pagpasok mo pa lang ay tatambad na agad sa iyo ang Spolarium na ipininta ni Juan Luna. Habang papalapit ka rito, mararamdaman mo agad ang bigat ng tagpo. Isang madilim at malungkot na eksena ang bumabalot sa buong pinta, at kahit hindi mo pa lubusang naiintindihan ang sining, mararamdaman mo ang hinagpis at kawalang-pag-asa na isinasalaysay ng obra. Sa gitna ng malaking canvas, makikita ang bangkay ng mga gladiator, hubad, duguan, at walang buhay, hinihila ng mga anino ng alipin patungo sa isang madilim na silid. Ang sahig ay basa ng dugo, kumikinang sa liwanag na nagmumula sa hindi tiyak na pinagmulan. Sa gawing kanan, isang grupo ng mga babae ang tila umiiyak, may ilang yumayakap sa kanilang mga sarili, habang ang iba ay lumuluhod sa kawalan. Ang kanilang mga mukha ay punô ng dalamhati, na para bang ang hinila nilang patay ay kapatid, asawa, o anak.

Sa kaliwa naman, isang lalaking nakasuot ng pulang tela ang nakatayo nang mayabang, waring isang Romano na walang pakialam sa mga katawan sa kanyang paanan. Siya marahil ang sagisag ng kapangyarihang walang habag ang nagsasaya sa sakripisyo ng iba. Ang kulay ng obra ay naglalaro sa madilim na pula, kayumanggi, at itim, na lalong nagpapatingkad sa damdamin ng pagkatalo at pagsasamantala. Ang malalakas na sapin ng pintura at matitigas na hagod ng brush ay tila dumadagundong na sigaw ng mga nawalan ng hustisya.

Habang pinagmamasdan mo ito, mararamdaman mong hindi lang ito simpleng pinta tungkol sa mga sinaunang Romano. Para kang tinatawag ni Luna na pag-isipan kung sino ang mga “gladiator” sa ating kasaysayan sino ang sinasamantala, sino ang nawawalan ng buhay, at sino ang patuloy na naghihirap sa kamay ng mga makapangyarihan. Ang Spoliarium ay hindi lang isang pagpipinta, kundi isang buhay na komentaryo sa mapait na realidad ng kanyang panahon at marahil, pati ng atin.

“Grabe, unang tingin ko pa lang sa pintang iyan ay kinikilabutan na ako.” wika ni Kim nguni’t walang pumansin sa kaniy dahil tutok ang lahat sa paglalakad at paglibot ng mga mata.

Sa ikalawang hinto namin ay makikita ang isang silid na puno ng gintong obra. Mula rito, maaari kang dumaan sa iba pang silid kung saan naka-display ang mga likha ng iba pang  pambsansang alagad  ng sinint  tulad nina Fernando Amorsolo at Carlos Francisco o mas kilala bilang Botong. Makikita mo ang mga tanawing pinintahan ni Amorsolo mga magsasaka sa ilalim ng mainit na araw, mga dalagang naglalaba sa ilog at puno ng liwanag at buhay. Samantala, ang mga mural ni Botong Francisco ay tila isang bumubulang eksena ng kasaysayan, puno ng galaw at kwento ng ating bayan.

Sa bawat silid na pinapasok mo, ramdam ang pagsasalimbayan ng sining, kasaysayan, at damdamin. Ang National Museum of Fine Arts ay hindi lang tahanan ng mga obra, isa itong buhay na salamin ng ating pagkatao bilang Pilipino. Tunay nga  talagang nakamamangha!

“Tara na, uwi na tayo nabuburyo na ako.” aya ni Kim na humihikab pa. Nakikita ko rin sa mga mata nila ang pagkaburyo. Ganiyan siguro kapag walang alam sa arts. Hindi sa inaaano ko ang perspektibo nila, pero ganon pa rin naman ang rason kung bakit nakakaramdam sila ng pagkabagot sa kabila ng mga nakamamanghang pintang narito sa loob ng Museo.

Hindi ko sila pinansin, kaya tumuloy pa ako sa paglalakad hanggang sa makita ang hindi pamilyar sa akin na pinta.

Isang lalaking matikas ang tindig ang bumubungad sa loob ng pinta nakadamit siya ng barong Tagalog, ang pinong hawi ng tela ay sumasabay sa banayad na hangin. Ang kanyang mukha ay may matikas na hugis, may matangos na ilong, at malalim na matang tila may lihim na isinasalaysay. Ang kanyang buhok ay bahagyang magulo, na para bang hinayaan niyang ang natural na anyo nito ang magbigay ng karakter sa kanyang itsura.

Hindi ko alam kung bakit ako napapatitih sa kaniya. May kakaibang atraksyon akong nakikita sa pintang ito na hindi ko nakikita sa iba.

Sa kanyang mga mata, may titig na puno ng katalinuhan at lalim, waring may mga kwentong nais ipahayag ngunit nananatili sa katahimikan. Ang kanyang labi ay bahagyang nakakurba sa isang ngiting hindi mo matiyak kung mapanukso o may bahid ng lungkot. Ang anino ng kanyang panga ay nagdadagdag ng lalim sa kanyang mukha, na para bang hinubog ng araw at hangin ng kanyang sariling kasaysayan.

Hindi ko alam pero parang buhay ang isang ito. Hindi ko mawari ang pakiramdam. May sa loob ko na mabigat nguni’t mas lamang ang gaan. Hindi ko mawari dahil ngayon ko lamang ito naramdaman. May kakaibang hipnotismo ang pintang ito kaya’t hindi maalis ang mga mata ko.

Halos napaatras ako sa gulat nang bigla itong ngumiti. Nakita ko, ngumiti siya sa akin! Kasabay ng kaniyang pagngiti ay ang pagkislap ng kaniyang mga mata.

Dahil sa takot ay nilisan ko na ang silid na iyon at nananakbong lumapit sa mga kaibigan ko. Marami silang mga katanungan nguni’t hindi ko sila sinagot. Masyadong mabigat ang loob ko sa hindi malamang dahilan. May tuwa nguni’t mas lamang ang kirot. Muling sumagi sa isip ko ang mukha ng lalaking nasa pinta kanina. Dahil sa gulat ay muli akong napapikit. Huminga ako namg malalim at nang kumalma na ay unti-unti kong idinilat ang aking mga mata hanggang sa lamunin na ng liwanag ang buong paligid.

Nguni’t ganoon na lamang ang gulat ko nang mapagtantong wala na ako sa museo. Hindi ko alam ang lugar na ito. Tumakbo ako upang hanapin ang mga kaibigan ko nguni’t hindi ko alam kung saan sila hahanapin dahil hindi ko alam ang lugar na ito.

Confused

Basang-basa ako nang makarating sa kwarto. Punyeta! . Ang lamig, ang bigat ng hangin, parang sinasabayan pa ng ulan ang gulo sa utak ko.

Binuksan ko ang bag, hinahanap ang tuyo kong shirt. Nararamdaman ko ’yung titig ni Cameron mula sa kama. Ayoko siyang tingnan. Ayokong magbitiw ng kahit anong salita.

“Anong tinitingin-tingin mo diyan?” asik ko, kahit hindi ko siya tinitingnan. Tahimik lang siya as usual. Pero maya-maya, narinig ko ang mababang tinig niya, kalmado, pero may tama sa dibdib.

“Hindi mo kailangang tumakbo sa ulan.” Napahinto ako. Tangina , ’eto na naman siya, yung boses niyang parang hindi mo matanggihan, pero gusto mong pasabugin ng suntok dahil masyado siyang… composed .

“Wala ka sa posisyon para sabihan ako ng—” Hindi ko na natapos. Tumayo siya. Narinig ko ang bawat hakbang papalapit. At sa unang pagkakataon, tumingin ako. Mali. Dapat hindi pala ako tumingin. Ang lapit niya. At ang mata niya… hindi ko mabasa. Pero ramdam ko. Para akong hinihila sa isang bagay na ayokong pangalanan.

“May gusto ka bang patunayan, Jade?” bulong niya, sobrang lapit na parang naramdaman ko na ang init ng hininga niya sa pisngi ko. Nanlamig ako. Literal. Pero ang puso ko, parang binilisan ang takbo.

“Alam mo namang hindi ko ’to sinasadya,” sabay lunok. “Kung may nararamdaman man ako… hindi ko rin alam kung ano ’to.”

Putangina. Nasabi ko ba talaga ’yon?

Hinawakan niya ang pisngi ko. Mainit ang palad niya. At sa kabila ng lamig ko, hindi ako umatras. Hindi ako makagalaw.

“Then huwag mo muna pangalanan,” sabi niya. “Just… stay.” At sa isang iglap, naglapat ang labi niya sa labi ko. Mabagal. Para bang tinatanong kung puwede. Para bang sinasabi, “ nandito lang ako, kahit litong-lito ka.“

Hindi ako umatras.

Hindi ko rin alam kung bakit hinila ko siya palapit, kung bakit napakapit ako sa likod ng shirt niya, kung bakit kusa kong hinanap ’yung init na ayaw kong aminin.

Pumatong siya. Ramdam ko ang bigat niya, ang dahan-dahang dampi ng labi niya sa leeg ko pababa sa collarbone. Sinasabayan ng ulan ang bawat buntong-hininga ko. Hindi kami nagmamadali. Pero hindi rin kami tumitigil.

Gusto kong itulak siya. Gusto kong sigawan ang sarili ko. Pero mas gusto ko siyang hawakan. Mas gusto ko siyang hindi pakawalan. Kahit saglit lang.

Hindi ko na maalala kung paano kami umabot sa kama. Basta ang alam ko, basa pa ang buhok ko, malamig pa rin ang balat ko, pero nasa ilalim na ako ng katawan niya.

Nakahawak siya sa magkabilang gilid ng ulo ko. Tinititigan niya ako na para bang may hinihintay, baka permiso, baka hudyat, o baka lakas ng loob na hindi ko pa mabigay.

“Cam…” bulong ko.

Napasinghap siya, halos hindi marinig.

“Tama ba ’to?”

Hindi ko alam ang sagot. Pero hindi ako kumilos palayo. At hindi ko rin pinigil ’yung mga daliri kong dumapo sa batok niya, dahan-dahang humihila papalapit.

Hindi niya ako agad hinalikan. Tumigil lang siya doon, hanggang ilong lang namin ang magkadikit, hininga namin sabay-sabay sa bigat na halos malanghap ko na rin ang amoy mentol nitong amoy. Malakas na buhos ng ulan sa labas, maging ang puso sa aking dibdib, at init sa ilalim ng kumot ay sabay-sabay din silang bumubuhos. Nang maglapat ulit ang mga labi namin, mas matagal na. Mas totoo.

Mabagal siyang gumalaw halos parang kinikilala ang bawat parte ng katawan kong napuntahan ng mga palad niya. Sa bewang, sa tagiliran, sa braso, sa pisngi. Paulit-ulit. Parang gusto niyang matandaan ako gamit lang ang haplos.

Naramdaman kong gumapang ang kamay niya papunta sa ilalim ng suot kong shirt. Tumingin ako sa kanya, mahigpit ang pagkakakapit ng tingin ko, para bang ako na ’yung humihingi ng kumpirmasyon ngayon.

Hindi siya nagsalita. Pero dahan-dahan niyang hinubad ang damit ko. Sa isang iglap, ako na ang nakadama ng kahubaran hindi lang sa katawan, kundi sa sarili kong pagtatago.

Ang weird.

Walang kamanyakan. Walang pagmamadali.

Pero ang init.

Hinubad ko rin ’yung suot niya. Wala kaming sinabi. Wala kaming tinanong. Pero nang magtagpo muli ang mga katawan namin, pareho naming hinahanap ’yung init na pilit naming itinatanggi. Hindi ko na alam kung paano kaming nauwi sa ganito, masyado na akong naguguluhan sa sarili ko.

Mabigat siya sa ibabaw ko, pero hindi ko ’yun iniinda. Mainit ang palad niyang gumapang mula balikat ko pababa sa dibdib. Nang mapasayad ang labi niya sa balat ko, napakapit ako sa bedsheet. Ang hininga ko ay mababaw, parang ako lang ang naririnig ko, pero alam kong may naririnig din siyang iba yung panahimik kong oo.

At kahit gulo ang lahat…

Ang tanging malinaw lang sa akin ay ito. Hindi ko na siya kayang itulak. Hindi na ngayon. Mainit ang balat niya pero parang ako ’yung sinusunog.

Nasa ibabaw ko pa rin si Cameron, nakayuko, nakatitig. Hindi ko alam kung ilang segundo na kaming hindi gumagalaw. Pero sa totoo lang, kahit gumagalaw siya, kahit gumagalaw ako ay ang bigat ng hangin sa pagitan namin.

Pilit kong pinipigil ang sarili kong umungol, o pumikit, o humiling na itigil na lang ’to. Dahil alam ko, kapag hindi ko ’to pinigilan, wala na akong babalikan.

Ayoko ng ganito, ’di ba?

Ayoko sa kaniya.

Ayoko sa sarili ko kapag kasama ko siya.

Pero bakit ang sarap ng haplos niya?

Bakit parang gusto ko pang manatili sa ilalim niya, kahit na bawat halik niya sa leeg ko ay parang tinutunaw ’yung mga muwang ko? Bakit para bang bawat galaw niya ay hindi lang laman ang hinahanap, parang ako.

“Sabihin mo kung ayaw mo,” bulong niya sa tenga ko.

Napapikit ako. Tangina! Huwag kang magtanong nang ganyan. Huwag mong gawing mabait ’to. Huwag mong gawing mas mahirap pa.

Hindi ako sumagot. Pero hindi ko rin siya itinulak. At sa halip na salita, ang sagot ko ay ’yung pagkakapulupot ng binti ko sa bewang niya.

At doon ko siya naramdaman, buong-buo, mainit, mabigat, at totoo.

Mas masakit kasi totoo.

Hindi siya gumalaw agad. Nakatitig lang siya sa akin. Tila hinihintay pa rin ang sagot na matagal nang hindi ko kayang ibigay.

“Ayoko mong pagsisihan ’to, Jade,” sabi niya. Tumama ang mga salitang ’yon sa dibdib ko. At sa loob ng ilang segundo, natulala ako.

Hindi ako sanay sa ganon. Sa lalaking hindi lang katawan ang habol. Hindi ko alam kung masaya ba akong naririnig ’yon o mas lalong natatakot.

“Too late,” sagot ko sa kanya, boses ko paos, basag, totoo.

Mabagal siyang gumalaw sa ibabaw ko. Mabigat ang bawat ulos. Mabigat pero may ingat, may respeto, may takot din. Parang bawat galaw niya ay may tanong, “ Hanggang saan mo ako tatanggapin?“

At ako na lagi’t laging nagtatayo ng pader ay kusa nang bumibigay. Napapikit ako habang kinikilala ng katawan ko ang sa kaniya. Habang nilalamon ako ng init, ng ulan sa labas, ng tunog ng kama, ng langitngit ng hininga naming magkadikit. At sa gitna ng lahat ng ’yon, isang tanong lang ang paulit-ulit sa isip ko.

Bakit hindi ako natatakot na ito ang una kong pagsisihan… kundi natatakot akong baka ito ang una kong gustuhing ulitin?

Ang kaninang banayad na paggalaw, ngayon ay bumibilis na. Sa bawat ritmo ng kaniyang galaw ay may mabanayad na halik ang aking natatanggap. Ramdam ko ang bigat ng kaniyang hininga, ngunit ang paggalawbay nananatiling magaan. Rinig ko ang kaniyang pag-ungol kasabay ng kaniyang pagsabog. Nanatili siyang nasa ibabaw ko habang parehony hinahabol ang hininga.

Sa pagkakataong ito, nakaramdam ako ng takot. Natatakot ako na baka ito na ang maging huli.

Chapter from The rhythm of his heartbeat.